Παρασκευή, 18 Ιουλίου 2014

Τα 38 πιο ανατριχιαστικά, εγκαταλελειμμένα μέρη στον κόσμο, που νομίζετε ότι έχετε δει μόνο στις ταινίες (φωτο)


Τα συγκεκριμένα ερείπια, που φαντάζουν βγαλμένα από ταινία, προσφέρουν μια διαφορετική ματιά σε έναν κόσμο χωρίς ανθρώπους. Τα απειλητικά και μυστηριώδη ντουβάρια τους εμπνέουν ένα συναίσθημα δέους που ίσως δεν έχουμε ξανανιώσει. 


Το Πρίπιατ,στην Ουκρανία μια πόλη περίπου 50,000 κατοίκων, εγκαταλείφθηκε ολοκληρωτικά μετά την πυρηνική καταστροφή του Τσέρνομπιλ, που έγινε στην περιοχή το 1986. Λόγω της ακτινοβολίας, έμεινε ανέγγιχτη από τότε που έγινε το συμβάν και θα παραμείνει έτσι για πολλές χιλιάδες χρόνια ακόμα. Η φύση τώρα κυβερνά την πόλη με τρόπο που θυμίζει ταινία καταστροφής.

Η δεύτερη μεγαλύτερη κοιλότητα που έχει φτιαχτεί ποτέ από τον άνθρωπο, το Μίρνι, κατασκευάστηκε από τον Στάλιν για να ικανοποιήσει την ανάγκη της Σοβιετικής Ένωσης για βιομηχανικά διαμάντια. Όμως, οι περαιτέρω προσπάθειες εκσκαφής σταδιακά εγκαταλείφθηκαν όταν αποδείχθηκε ότι ήταν πολύ δύσκολο να συνεχιστεί το σκάψιμο αυτού του αχανή λάκκου. 

Αυτή η εγκαταλελειμμένη αγροικία στην πολιτεία της Νέας Υόρκης λειτουργεί ως ''νεκροταφείο'' παλιών αυτοκινήτων, τα οποία πλέον δεν είναι τίποτα παραπάνω από άδεια περιβλήματα του πρότερου εαυτού τους. 
Το ξενοδοχείο είναι μια απτή απόδειξη της τρέλας της Βόρειας Κορέας. Οι εργασίες σε αυτό το κτίσμα των 105 ορόφων ξεκίνησαν μόλις λίγα χρόνια πριν τη μαζική επιδημία πανούκλας που χτύπησε τη χώρα. Εγκαταλελειμμένο για 16 χρόνια, τα έργα ξεκίνησαν ξανά το 2008, όταν καλύφθηκε από γυαλί αξίας 150 εκατομμυρίων δολαρίων. Ξένοι επισκέπτες αναφέρουν ότι παρ' όλο που το κτίριο τώρα μοιάζει ολοκληρωμένο απ' έξω, το μεγαλύτερο μέρος του εσωτερικού του εξακολουθεί να είναι εγκαταλελειμμένο και ημιτελές. 
Το Άσυλο του Willard για Χρόνια Παράφρονες χτίστηκε το 1869 και έκλεισε 1995. Με δυνατότητα στέγασης μέχρι κα 4000 ασθενών στην καλύτερη περίοδό του, περισσότεροι από τους μισούς από τους συνολικά 50,000 ασθενείς που ονόμασαν το Άσυλο του Willard σπίτι τους άφησαν την τελευταία τους πνοή μέσα σ' αυτό. Το γεγονός αυτό κάνει το νεκροτομείο του ασύλου (το οποίο απεικονίζεται παραπάνω) ένα από τα πιο φρικιαστικά μέρη που μπορεί κανείς να φανταστεί. Μετά το κλείσιμό του, οι περισσότεροι από τους ασθενείς επανεντάχθηκαν στην κοινωνία, αντίθετα με τα πρότερα χρόνια όταν ''οι άνθρωποι δεν έβγαιναν από εκεί παρά μόνο μέσα στην κάσα''
Αυτά τα σπίτια προορίζονταν για να πουληθούν σε αξιωματικούς του αμερικανικού στρατού, όταν ξεκίνησε η κατασκευή τους το 1978. Το 1980, οι εργασίες ανεστάλησαν λόγω απώλειας επενδύσεων. 
Σχεδόν ολοκληρωτικά κατεστραμμένο από τον τυφώνα Κατρίνα, το θεματικό πάρκο Six Flags Jazzland παραμένει από τότε εγκαταλελειμμένο. Πολλά από τα παιχνίδια που υπήρχαν εκεί παραμένουν όρθια, απομεινάρια μιας Νέας Ορλεάνης πριν απο τον τυφώνα. Αρκετές εταιρίες παρουσιάζουν σχέδια ανοικοδόμησης του πάρκου, αλλά μέχρι τότε θα παραμένει εκεί, ως ιδανικό σκηνικό για ταινία τρόμου. 

Χτισμένο στη σκιά του όρους Φίτζι, αυτό το θεματικό πάρκο άνοιξε τις πόρτες του το 1997. Παρά την οικονομική βοήθεια που δέχτηκε από την ιαπωνική κυβέρνηση, παρέμεινε ανοιχτό για μόνο 10 μέρες προτού εγκαταλειφθεί. 

Ο ιδιοκτήτης του κάστρου του Μπάνερμαν, Φράνσις Μπάνερμαν VI, έχτισε αυτό το κτίριο σαν αποθηκευτικό χώρο όταν αγόρασε το αμερικανικό στρατιωτικό πλεόνασμα από τον πόλεμο με την Ισπανία. Μετά την έκρηξη περίπου 90 κιλών πυρομαχικών το 1920, το μεγαλύτερο μέρος του κάστρου καταστράφηκε και το υπόλοιπο εγκαταλείφθηκε. 

Ένα πρώην αξιοθέατο με θέμα την άγρια φύση στην καρδιά του Disney World, το οποίο φημολογείται ότι παρατήθηκε στη μοίρα του όταν ανακαλύφθηκαν βακτήρια θανατηφόρα για τους ανθρώπους στα περιρρέοντα ύδατα. 

Ένα μέρος που στο παρελθόν χρησιμοποιούνταν από τους Ρώσους για σωφρονιστικούς σκοπούς, ο βράχος Ανίβα διεκδικήθηκε τόσο από τη Ρωσία όσο και από την Ιαπωνία. Σήμερα αυτό το έδαφος, που βρίσκεται στη ρωσική σφαίρα ελέγχου, παραμένει ακατοίκητο στα ύδατα μεταξύ της Ιαπωνίας και των ανατολικών ακτών της Ρωσίας. 

Ο σιδηροδρομικός σταθμός του Κανφράνκ ήταν τμήμα της διεθνούς σιδηροδρομικής διαδρομής από την Ισπανία στη Γαλλία. Ένα ατύχημα το 1970 κατέστρεψε την κοντινή γέφυρα και έληξε τη διεθνή σιδηροδρομική σύνδεση μεταξύ των δύο χωρών, αφήνοντας τον συγκεκριμένο σταθμό ερειπωμένο. 

Το κάστρο κατασκευάστηκε αρχικά από Γάλλους αριστοκράτες που τράπηκαν σε φυγή κατά τη διάρκεια της επανάστασης. Κατά τη διάρκεια και ύστερα από τον Β' Π.Π., το κάστρο Μιράντα χρησιμοποιήθηκε ως ορφανοτροφείο. Εγκαταλείφθηκε το 1980, με την οικογένεια να αρνείται να επιτρέψει στις αρχές να φροντίσουν το κτίσμα. Λόγω του παρελθόντος του, αυτό το ''στοιχειωμένο'' κάστρο παραμένει ένας από τους αγαπημένους προορισμούς των κυνηγών φαντασμάτων. 


Κοντά στα υψίπεδα (Hghtlands) της Σκωτίας, η νήσος Eilean Donan παρέμεινε εγκαταλελειμμένη μέχρι το 1911, μέχρι που αναδιαμορφώθηκε από κάποιον εξέχοντα αξιωματικό του στρατού.

Στο παρελθόν το νησί Χασίμα ήταν πλούσιο σε γαιάνθρακα, με περισσότερους από 5000 ανθρακωρύχους να κατοικούν εκεί. Όταν το πετρέλαιο αντικατέστησε το κάρβουνο σαν βασική πηγή καύσιμου της Ιαπωνίας, ο οικισμός εγκαταλείφθηκε. Τώρα η, κάποτε ακμάζουσα πόλη, είναι ανατριχιαστικά ερειπωμένη, με το μόνο πράγμα που απομένει εκεί να είναι σκιές. 


Ο σταθμός του Δημαρχείου χτίστηκε το 1904 και έκλεισε το 1945 καθώς μόνο 600 επιβάτες το χρησιμοποιούσαν σε καθημερινή βάση. 

Αυτή η θεατρική αίθουσα εγκαινιάστηκε την ίδια μέρα την οποία βούλιαξε ο Τιτανικός, στις 15 Απριλίου του 1912. Πλέον, στο ένα κομμάτι του κτιρίου στεγάζεται σούπερ μάρκετ ενώ το υπόλοιπο παραμένει γοητευτικά ερειπωμένο. 

Το Holy Land USA είναι ήταν θεματικό πάρκο βασισμένο σε αποσπάσματα της Βίβλου. Στο απόγειό του, στις δεκαετίες του ΄60 και του '70, το πάρκο προσέλκυε γύρω στους 40,000 επισκέπτες ετησίως. Έκλεισε το 1984, όμως οι εγκαταστάσεις του παραμένουν ανέγγιχτες. 


Αυτό το πρώην αμερικανικό υπερωκεάνιο ναυάγησε το 1994 μετά από 54 χρόνια υπηρεσίας. 

Η Σίτσενγκ παραμένει κάτω από τη στάθμη του νερού εδώ και 53 χρόνια όταν το εργοστάσιο υδροηλεκτρικής ενέργειας του ποταμού Ξιν' αν πλημμύρισε την περιοχή. Η πόλη ιδρύθηκε πριν από 1,300 χρόνια. 


Τα φρούρια αυτά κατασκευάστηκαν κατά τη διάρκεια του Β' Π.Π. για να προστατέψουν τον ποταμό Τάμεση, όμως, τώρα στέκονται άψυχα. Μοναδική εξαίρεση εκείνα που διεκδίκησε το Σίλαντ, ένα μη αναγνωρισμένο μικροέθνος κοντά στις ακτές της Βρετανίας. 

Το Σινικό Τείχος έχει μήκος 21,204 χιλιόμετρων. Λόγω της αχανούς έκτασής του κάποια τμήματα συντηρούνται σε πολύ μικρό βαθμό καθώς το κόστος για τη φροντίδα ενός τέτοιου μνημειώδους κτίσματος είναι υπερβολικά μεγάλο. 

Κατασκευασμένος μεταξύ του 1912 και του 1913, ο Κεντρικός Σταθμός εξυπηρετούσε ως αμαξοστάσιο του επιβατηγού σιδηροδρόμου για το Ντιτρόιτ και ήταν ο ψηλότερος σιδηροδρομικός σταθμός στον κόσμο. Με την παύση της γραμμής το 1988, ο Κεντρικός Σταθμός παραμελήθηκε και όλα τα σχέδια αναπαλαίωσης απέτυχαν. 

Ένας απλός παιδότοπος που ξεκίνησε να λειτουργεί τη δεκαετία του '50 και έκλεισε το 2002. 


Το ξεχαρβαλωμένο εκκλησιαστικό όργανο είναι το πιο ανατριχιαστικό περιεχόμενό του. 

Αυτή η εκκλησία αφέθηκε να αποσυντεθεί, με τις καρέκλες ακόμα στις θέσεις τους και ένα φέρετρο σε μέγεθος μωρού να βρίσκεται σε περίοπτη θέση

Σχεδιασμένο για να είναι το μεγαλύτερο λούνα παρκ στην Ασία, η Wonderland δεν ολοκληρώθηκε ποτέ λόγω οικονομικών θεμάτων. Η έκταση της στη συνέχεια καλλιεργήθηκε από ντόπιους αγρότες. 



Το Hotel del Salto κατασκευάστηκε το 1928 για τους εύπορους τουρίστες που επισκέπτονταν την περιοχή γύρω από τους καταρράκτες Tequendama. Τελικά, οι καταρράκτες μολύνθηκαν και οι επισκέπτες έχασαν το ενδιαφέρον τους, οδηγώντας το ξενοδοχείο στην εγκατάλειψη. 



Όντας σε λειτουργία από το 1821 μέχρι το 1970, το Eastern State ήταν από τα πρώτα σύγχρονα σωφρονιστήρια. Η συγκεκριμένη φυλακή, η οποία αποτελεί εθνικό ορόσημο, σχεδιάστηκε με το πρωτοποριακό σχήμα ''τροχού αμάξης'', το οποίο έγινε ένα παγκοσμίως υιοθετούμενο μοτίβο. Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο για την Eastern State είναι το ότι από εκείνη πέρασαν προσωπικότητες όπως ο Willie Sutton και ο Al Capone. Μακάρι οι τοίχοι της να μπορούσαν να μιλήσουν.

Ο Guido Galletti φιλοτέχνησε αυτό το γλυπτό που απεικονίζει τον Χριστό το 1954 και το τοποθέτησε στη θάλασσα σε βάθος 17 μέτρων. 

Πηγή: Lifo.gr