Οδοιπορικό στον Ασωπό: Έγκλημα χωρίς τιμωρία

Του Γιώργου Κουβαρά

Τοξική βόμβα παραμένουν τα Οινόφυτα και η γύρω περιοχή, καθώς τα νερά του Ασωπού με τα οποία ποτίζονται τα χωράφια, είναι γεμάτα με καρκινογόνα απόβλητα από τα εκατοντάδες εργοστάσια που λειτουργούν.

Τα απόβλητα με τις τοξικές και καρκινογόνες ουσίες εξακολουθούν ρίχνονται στον Ασωπό ποταμό. Βιομηχανίες που επεξεργάζονται μέταλλα μολύνουν ακόμα περισσότερο το υδροφόρο ορίζοντα.

Και μέσα σε όλα στο μοναδικό εργοστάσιο επεξεργασίας λυμάτων δεσπόζει ένας αρχαίος ναός... Ποιός είπε να υπογράψω να επιστρέψουν τα Ελγίνεια;

Πολύτιμη ήταν η συμβολή στο ρεπορταζ της συναδέλφου Φαίης Δουλγκέρη... Παρακολουθήστε το βίντεο:

Περισσότερα ρεπορτάζ από τον Γιώργο Κουβαρά στο ιστολόγιο "Transit TV": http://transit-gkouv.blogspot.com/2011/02/blog-post_678.html

Κινητοποιήσεις στις συγκοινωνίες

Παρά το γεγονός ότι το νομοσχέδιο του υπουργείου Μεταφορών για τις συγκοινωνίες ψηφίστηκε από τη Βουλή, τα συνδικάτα εμφανίζονται ανυποχώρητα και προχωρούν σε απεργίες και στάσεις εργασίας σε όλα τα συγκοινωνιακά μέσα, πλην του Μετρό και του τραμ έως και την Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου.

Ειδικότερα το πρόγραμμα κινητοποιήσεων έχει ως ακολούθως:

- Δευτέρα 21 Φεβρουαρίου: Οι εργαζόμενοι στα λεωφορεία (ΕΘΕΛ) και στα τρόλεϊ (ΗΛΠΑΠ) έχουν προγραμματίσει στάση εργασίας από τις 11 το πρωί έως τις 4:30 το απόγευμα.

- Τρίτη 22 Φεβρουαρίου: Θα παραμείνουν ακινητοποιημένοι οι συρμοί του Ηλεκτρικού (ΗΣΑΠ) από τις 12 το μεσημέρι έως τις 4 το απόγευμα.

- Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου: Έχει προαναγγελθεί 24ωρη πανελλαδική απεργία σε όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς, στο πλαίσιο της συμμετοχής τους στην απεργία των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ.

- Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου: Οι εργαζόμενοι στα λεωφορεία (ΕΘΕΛ) θα πραγματοποιήσουν στάση εργασίας από τις 11 το πρωί έως τις 4:30 το απόγευμα.

- Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου: Θα ακινητοποιηθούν όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς, από τις 11 το πρωί έως τις 5 το απόγευμα, λόγω της κοινής γενικής συνέλευσης των εργαζομένων, προκειμένου να αποφασίσουν τη συνέχιση ή μη των κινητοποιήσεών τους.

Παράλληλα, ο ΗΣΑΠ ανακοίνωσε ότι λειτουργούν εκδοτήρια για την ανταλλαγή των παλαιών εισιτηρίων με τα καινούργια, στους σταθμούς Ομόνοια, Πειραιάς, Αττική και Κηφισιά (Δευτέρα έως Παρασκευή, 6:30 π.μ. - 8:30 μ.μ.).

Αλήθειες και μύθοι για το Μνημόνιο

Toυ Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου,

οικονομικού συντάκτη και αναλυτή

Το σχετικό με το «μνημόνιο οικονομικής και χρηματοπιστωτικής πολιτικής» κείμενο καλύπτει 100 σελίδες και είναι μία συμφωνία που έκανε το ελληνικό κράτος, ύστερα από επίπονες διαπραγματεύσεις, με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) για να αποφύγει την στάση πληρωμών και άρα την χρεοκοπία.

Ειρήσθω εν παρόδω, η συμφωνία αυτή έγινε ύστερα από ελληνικό αίτημα και όχι γιατί κάποιοι άλλοι την προκάλεσαν. Όσο για τους όρους της, αποτελούν προτάσεις οικονομικής πολιτικής που έκανε η ελληνική κυβέρνηση στους εταίρους της, οι οποίοι και τις απεδέχθησαν με κάποιες προσθήκες. Η δε από μέρους της ΕΚΤ υπογραφή του μνημονίου έγινε κατά παράβασιν του κατασταστικού της, με μοναδικό κριτήριο την αποφυγή μιας ελληνικής χρεοκοπίας –η οποία θα έπληττε, βεβαίως, και την ευρωζώνη.

Τα δε αίτια της ελληνικής οικονομικής κατάρρευσης είναι παντελώς άσχετα με την διεθνή οικονομική κρίση και οφείλονται αποκλειστικά στην ολέθρια οικονομική πολιτική που ακολούθησε η χώρα τα τριάντα τελευταία χρόνια.

Τούτων λεχθέντων, θα πρέπει οι αντιμνημονιολόγοι να πληροφορηθούν, αν έχουν την δυνατότητα της αντιλήψεως, κάποια πράγματα. Εν πρώτοις, θα πρέπει να τονιστεί ότι το μνημόνιο, έτσι όπως το αναγνώσαμε, είναι μία μορφή διακρατικής παρέμβασης στις διεθνείς αγορές, η οποία έχει και πρωτόγνωρο χαρακτήρα.

Πρώτη φορά στα διεθνή χρηματοοικονομικά χρονικά τρεις διακρατικοί φορείς στηρίζουν μία βαρύτατα άρρωστη οικονομία για να σταθεί στα πόδια της. Αν το θέλει. Διότι υπάρχουν και αυτοί που δεν το θέλουν, σε μία βαρύτατα ασθενούσα και διανοητικώς Ελλάδα.

Συνεπώς, για τους γνωρίζοντες στοιχειωδώς ψήγματα οικονομικής πολιτικής θεωρίας, ο μηχανισμός στήριξης της ελληνικής οικονομίας είναι προϊόν πολιτικής απόφασης για να αποτρέψει τα οδυνηρά αποτελέσματα από την λειτουργία των αγορών. Ό,τι ακριβώς είναι και το ΔΝΤ. Παρά τα όσα εγγράφονται στην αριστερή μυθολογία, το ΔΝΤ είναι μία απόπειρα πολιτικής απάντησης στην κυριαρχία των αγορών.

Πιθανόν να είναι ατελής, ίσως να μην είναι πάντα αποτελεσματική και βεβαίως ποτέ δεν είναι ευχάριστη –υπό την έννοια ότι δεν λέει σε ένα κράτος «πόσα ξοδεύατε μέχρι σήμερα; Πάρτε άλλα τόσα για να είστε ευτυχισμένοι»– αλλά δεν παύει να είναι μία πολιτική απάντηση, ένας διακρατικός παρεμβατισμός στις αγορές. «Γι’ αυτό και πολλοί ακραίοι νεοσυντηρητικοί απεχθάνονται θεσμούς όπως το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα. Την εποχή, μάλιστα, της παντοδυναμίας των, οι ρεπουμπλικάνοι της Ουάσινγκτον προσπάθησαν να τους υπονομεύσουν με την λογική ότι νοθεύουν τον υγιή ανταγωνισμό στις παγκόσμιες αγορές», επισημαίνει σε ανάλυσή του ο εκλεκτός συνάδελφος Πάσχος Μανδραβέλης.

Αυτά για ν’ αρχίσουμε μια νέα ενότητα σημειωμάτων προσαρμοσμένα στις συνθήκες που βιώνουν οι επιχειρήσεις…

Η αγορά ζητεί (πολιτικές) λύσεις

Του Χ.Κ. Λαζαρόπουλου

Ισχυρό είναι το πλήγμα που έχει προκαλέσει η αποκαλούμενη «οικονομική κρίση» στην αγορά των οδικών μεταφορών και των Logistics. Κι είναι ένα φαινόμενο που ξεκίνησε πολύ πριν αρχίσει η γκρίνια για την πορεία της εθνικής οικονομίας, τις πιέσεις για τον «εκσυγχρονισμό του θεσμικού πλαισίου» για τις οδικές μεταφορές από το εξωτερικό και όσα άλλα καταγράφουμε τους τελευταίους μήνες.

Η κατάρρευση μιας από τις υποτιθέμενα μεγαλύτερες μεταφορικές εταιρείες, ο ιδιοκτήτης της οποίας χρησιμοποιούσε ελικόπτερα για τις μετακινήσεις του και θέλησε να παραστήσει τον Μέρντοχ της Πελοποννήσου, ήταν η απαρχή της πραγματικής κρίσης που βιώνει η αγορά. Δεν μιλάμε για τα εκατομμύρια ευρώ που έχουν χαθεί σε επιταγές χωρίς αντίκρυσμα ή σε απαιτήσεις από τις τράπεζες.

Μιλάμε για χρήματα που χάνονται και από την πραγματική οικονομία από την απώλεια θέσεων εργασίας, ανεκπλήρωτες επενδύσεις, εκκρεμείς υποχρεώσεις προς προμηθευτές, ανοίγματα προς συνεργάτες και άλλες επιχειρήσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι λίγο πριν εκπνεύσει το 2010 μία από τις πιο αξιόλογες επιχειρήσεις Third Party Logistics που βρισκόταν κοντά στη Μαγούλα ανέστειλε τη λειτουργία της ενώ δύο μεγάλες μεταφορικές εταιρείες λέγεται ότι έχουν καταθέσει αιτήσεις για υπαγωγή στο άρθρο 99.

Δεν αρκεί η νομοπαρασκευαστική διαδικασία για να αποδείξει μια κυβέρνηση ή ένας υπουργός την ύπαρξή του και τη χρησιμότητά του. Πρέπει να αναλάβει πρωτοβουλίες ώστε να δώσει λύσεις στα αδιέξοδα της αγοράς και να απαντήσει στα διλήμματα των επιχειρηματιών, δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση των μεταφορέων και όσων έχουν επενδύσει στα Logistics και βλέπουν τις περιουσίες τους να απειλούνται.

Υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που πιστεύουν στο αξίωμα ότι «η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού». Ελπίζουμε ότι σ’ αυτήν την κυβέρνηση υπάρχουν πολιτικοί που έχουν την ικανότητα να αποδείξουν του λόγου το αληθές.

Περισσότερα άρθρα:
http://paliakokkinia.blogspot.com/2011/01/blog-post_6070.html / Τι θέλει να πει ο ποιητής Πάγκαλος / Άρθρο του Χ.Κ. Λαζαρόπουλου.
http://paliakokkinia.blogspot.com/2010/12/blog-post_29.html / Κρίση αντίληψης και συγκάλυψης / Άρθρο του Χ.Κ. Λαζαρόπουλου.
http://paliakokkinia.blogspot.com/2010/11/blog-post_3944.html / Κι όμως, δεν είναι οικονομική κρίση / Άρθρο του Χ.Κ. Λαζαρόπουλου. 
http://paliakokkinia.blogspot.com/2010/11/blog-post_08.html / Το στοίχημα - Άρθρο του Χ.Κ. Λαζαρόπουλου.
http://paliakokkinia.blogspot.com/2010/10/blog-post_1844.html - Ένας μικρός Μήτσος στον ΟΣΕ / Άρθρο του Χ.Κ. Λαζαρόπουλου.  

Η αθλιότητα του κιτρινισμού

Άρθρο του κ. Ανδρέα Ανδριανόπουλου,

πρώην βουλευτή Πειραιώς και υπουργού

Όταν ο Πάπας Ιωάννης επισκέφτηκε για πρώτη φορά την Αμερική δέχθηκε από ένα δημοσιογράφο το ακόλουθο ερώτημα: «Θα επισκεφθείτε κάποιο κλάμπ στην Νέα Υόρκη;». Κι απάντησε με χιούμορ: «Υπάρχουν κλάμπς στην Νέα Υόρκη;». Την επομένη η εφημερίδα κυκλοφόρησε με πηχυαίους τίτλους: «Υπάρχουν κλάμπς στην Νέα Υόρκη; Η πρώτη ερώτηση του Πάπα μόλις κατέβηκε από το αεροπλάνο».

Κάτι παρόμοιο θύμισε η αντίδραση των ελληνικών ΜΜΕ στις πρόσφατες δηλώσεις των μελών της τρόικας.

Στο όνομα του εντυπωσιασμού και της εξασφάλισης υψηλότερων πωλήσεων η και μεγαλύτερης τηλεθέασης η ουσία της συζήτησης έγινε καπνός. Κι έμεινε η «ιταμότητα» των εκπροσώπων των δανειστών μας να μας επιβάλουν πολιτικές.

Τι ακριβώς λοιπόν συνέβη;



Έλληνας δημοσιογράφος ρώτησε τους ξένους ελεγκτές: «...θα ενέκριναν οι ίδιοι για να συμπληρωθεί αυτό το ποσό και την πώληση ενός αρχαίου μνημείου της Ελλάδας;» Πέρα από τα άθλια ελληνικά, ίδιο πολλών καλλιεργημένων σήμερα εκπροσώπων του τύπου, η ερώτηση είναι φανερό πως αποσκοπούσε στην εξασφάλιση εντυπωσιασμού.

Αν η απάντηση ήταν καταφατική, πράγμα εντελώς απίθανο, οι συνέπειες θα ήσαν αυταπόδεικτες. Σε περίπτωση άρνησης, η αξιοποίηση για λόγους κιτρινισμού θα ήταν εξ ίσου ξεκάθαρη. Όπως εξ άλλου και έγινε. «Οι ξένοι ειρωνευόμενοι, μας χαρίζουν τα μνημεία» θα ήταν ο προσδοκώμενος τίτλος. Ούτε κουβέντα βέβαια για την εμπνευσμένη ερώτηση του δαιμόνιου έλληνα συντάκτη.

Ο ένας εκπρόσωπος της τρόικας απάντησε ως εξής: «Οι αποκρατικοποιήσεις αφορούν αποκλειστικά εισηγμένες η μη επιχειρήσεις, άλλα περιουσιακά στοιχεία του δημοσίου, καθώς και εμπορική ακίνητη περιουσία». Κι ο δεύτερος συμπλήρωσε: «κανένας δεν ομιλεί για αρχαία μνημεία». Το σωστότερο βέβαια θα ήταν να αρνηθούν να απαντήσουν σε ηλίθιες ερωτήσεις τέτοιου είδους. Ο καθένας όμως καταλαβαίνει τι θα είχε γίνει τότε με σύνθημα «την περιφρόνηση της τρόικας προς τους υπεύθυνους για την ενημέρωση του ελληνικού λαού».

Δυστυχώς ο κιτρινισμός έχει πλέον κατακυριεύσει μια χώρα που σε τόσα πράγματα σημειώνει παγκόσμιες πρώτες παραδοξοτήτων – όπως λ.χ. απεργίες με πληρωμή των ημερομισθίων των απεργών, οι γενικές συνελεύσεις σε ώρα εργασίας με ανοχή της εργοδοσίας. οι ρουτινιάρικες πλέον καταλήψεις δημοσίων κτιρίων, η ατιμώρητη καταστροφή δημόσιας περιουσίας (λ.χ. πανεπιστήμια και σχολεία) και τόσα άλλα.

Πρέπει να είμαστε πραγματικοί πρωταθλητές στην προώθηση της παραπληροφόρησης και στην διάδοση εθνικής ανοησίας. Όπως λ.χ. το καλλιεργούμενο μίσος κατά των πολιτικών και η συγκάλυψη της πραγματικότητας. Που είναι πως η κρίση δεν προήλθε από την διαφθορά και τις όποιες ατασθαλίες δημοσίων προσώπων (που και βέβαια υπήρξαν) αλλά από την διόγκωση του δημόσιου τομέα και την πληρωμή μισθών και συντάξεων από πόρους που το ελληνικό κράτος ουδέποτε είχε.

Όπως και το κατευθυνόμενο μίσος κατά των ξένων που δήθεν μας εκμεταλλεύονται και απεργάζονται την καταστροφή μας. Ενώ συγκαλύπτουμε την αλήθεια πως δηλ. ακόμη και τώρα ζούμε ξοδεύοντας πολύ περισσότερα από όσα παράγουμε. Και πως η συμφωνία με τους δανειστές μας δεν καλύπτει μόνο την πληρωμή των χρεών μας αλλά εξυπηρετεί και τρέχουσες ανάγκες μας.

Τι έγινε λοιπόν ακριβώς με τους εκπροσώπους της τρόικας; Η χώρα απλά δεν θα έπρεπε να εισπράξει την τέταρτη δόση του εκταμιευόμενου δανείου. Διότι δεν είχαμε εκπληρώσει τις σχετικές προϋποθέσεις.

Και βρέθηκε το gimmick (τρίκ) της αξιοποίησης δημόσιας περιουσίας ύψους 50 δισ. ευρώ για να ησυχάσουν οι αγορές και να πάρουμε τελικά τα χρήματα. Η πρόταση δεν ήταν της τρόικας. Ήταν απόλυτα συμφωνημένη με την κυβέρνηση.

Για να κερδίσουμε χρόνο μέχρι να αποφασισθεί ο ευρωπαϊκός μηχανισμός στήριξης και να μην καταρρεύσουμε. Η ανευθυνότητα όμως πολλών ΜΜΕ αλλά και σύσσωμου περίπου του πολιτικού κόσμου οδήγησε το εγχείρημα στον αέρα.



Ανεμελιά και ραχάτι από την κεφάτη τρόικα,

στα πεζοδρόμια του Συντάγματος…



Το τι θα γίνει από τώρα και στο εξής είναι μάλλον άγνωστο.

Οι δανειστές μας είναι εύλογα ενοχλημένοι. Διότι αποκαλύφθηκε και η δική τους ελαφρότητα.

Διότι δεν είναι βέβαια σοβαροί όταν θέτουν προϋποθέσεις τις οποίες στην συνέχεια κάνουν γαργάρα και εγκλωβίζονται σε άσκοπες αντιδικίες, σε ένα καταλυτικά λαϊκίστικο περιβάλλον, στην προσπάθεια να κερδίσουν χρόνο και να αποπροσανατολίσουν τις αγορές.



Η ζημιά μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Μπορεί όμως να δημιουργήσει και τρομερά αδιέξοδα.



Θα αναλάβουν ποτέ οι υπεύθυνοι της παραπληροφόρησης στην Ελλάδα και τις δικές τους ευθύνες;

Δείτε περισσότερα άρθρα του κ. Ανδρέα Ανδριανόπουλου: www.andrianopoulos.gr

Παλαιότερα άρθρα στο "907":

http://paliakokkinia.blogspot.com/2010/12/blog-post_06.html / Σχολιαστές εμπαθείς και κινδυνολόγοι.



http://paliakokkinia.blogspot.com/2010/09/blog-post_8823.html / 'Ενας διαφορετικός εξ Ανατολών κίνδυνος.

Ο Πειραιάς στην πρώτη γραμμή

Το PassPort, στον Πειραιά, φιλοξενεί τους μήνες Φεβρουάριο, Μάρτιο, Απρίλιο, Μάιο την παρουσία και τον λόγο ή τη μουσική των:

Ο Κύκλος του C.Ν.S., του Μάνου Χατζιδάκι, και Κλάους Νόμι (8, 15, 22/2 και 1/3),
Γιάννη Κοντού (9/2),
Γιάννη Σκαρίμπα (14/2),
Παναγιώτη Τέτση (16/2),
«Ρεμπέτικο» το άλμπουμ-κόμικς της «Ελευθεροτυπίας» (17/2), 9.00 μ.μ.,
Βασίλη Βασιλικού (23/2),
Άλκης Ζέη (2/3),
Μένη Κουμανταρέα (9/3),
Θανάση Καρτερού (15/3),
Φώτη Θαλασσινού / Χρήστου Δανιήλ/ Γρηγορίας Πούλιου/ Κατερίνας Κατσίρη / Χρήστου Θεοφιλάτου/Σταμάτη Πολενάκη/ Λουκά Κωνσταντίνου (16/3),
Πάνου Κυπαρίση (23/3), Ζέτας Κουντούρη (30/3), Λένας Κιτσοπούλου (4/4), Βαγγέλη Χρόνη (6/4), Μαρίας Μήτσορα (13/4), Ευάγγελου Μαυρουδή (27/4), Σταυρούλας Δημητρίου (4/5),
Το ηλεκτρονικό περιοδικό Ποιείν και οι Σωτήρης Παστάκας, Σπύρος Αραβανής (11/5), Γιάννης Γκούμας (18/5), Γιάννης Καλπούζος (25/5).

PassPort.

Μουσική/Θέατρο/Βιβλίο Καραΐσκου 119, πλατεία Κοραή, Πειραιάς, τηλ. 210.429.64.01.

 

* Οι εκδηλώσεις αρχίζουν στις 8.30 μ.μ. και τον Μάιο, στις 9.00 μ.μ.