Ποιοι υποβαθμίζουν την πόλη μας...

Τραγική είναι η εικόνα που εμφανίζει για μια φορά ακόμα η Παλιά Κοκκινιά και το Δ’ Δημοτικό Διαμέρισμα συνολικά. Σκουπίδια, στερεά υλικά, κακή διανομή κάδων εξακολουθούν να ενοχλούν όσους θίγονται απ’ αυτήν την κατάσταση ενώ επιβεβαιώνουν το ρητό που λέει πως η πολιτική θέλει πυγμή για να υπάρχει αποτέλεσμα.

Η αφρικάνικη αντίληψη που επικρατεί στην Παλιά Κοκκινιά και στα Καμίνια που ορίζει «ας μεταφερθεί ο κάδος στην πόρτα του άλλου και δεν υπάρχει πρόβλημα για μένα» επιβεβαιώνει τη χρεωκοπία των τοπικών παραγόντων να ανταποκριθούν στις υψηλές απαιτήσεις των καθηκόντων τους.

Από τη μια πλευρά υπάρχει κόσμος απαίδευτος, ακαλλιέργητος, πλήρης κοινωνικών συμπλεγμάτων που δεν μπορεί να δεχθεί ότι ακόμα και περιοχές που αποκαλούνται υποβαθμισμένες από το εκάστοτε σύστημα εξουσίας – διαπλοκής θα μπορούσαν να διεκδικήσουν μια ακόμα καλύτερη τύχη αναβαθμίζοντας την ποιότητα ζωής σ’ αυτές. Κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους να απαξιωθούν ακόμα περισσότερο αυτές οι περιοχές.

Αυτήν την εικόνα δεν πρόκειται να την αλλάξει ένας δήμαρχος από τη μια στιγμή στην άλλη αν οι ίδιοι οι πολίτες δεν δείξουν υπευθυνότητα, σύνεση και κυρίως ενδιαφέρον για την περιοχή τους.

Όλοι μπορούν να γίνουν κριτές. Λίγοι όμως θα μπορούσαν να γίνουν παραδείγματα σε ανθρώπους μειωμένου μορφωτικού υποβάθρου (και εν προκειμένω κοινωνικής παιδείας). Κι ένας δήμαρχος -ακόμα και μαθητευόμενος μάγος να είναι- δεν μπορεί να κάνει θαύματα.

Τι εννοούμε; Υπάρχουν άνθρωποι που παραπονούνται ότι δεν περνούν οι κηπουροί του δήμου να κλαδέψουν τις νερατζιές διότι δήθεν ενοχλούν τα κλαδιά τους. Αυτοί οι «νοικοκυραίοι» λοιπόν, λειτουργούν αυτοβούλως κόβοντας τις νερατζιές δήθεν για καλλοπισμό και προκαλούν όχληση, ρύπανση από στερεά υλικά και εν τέλει είναι οι πρώτοι που προάγουν την υποβάθμιση και την παρακμή στην πόλη.

Αυστηρά πρόστιμα

Τούτοι δεν τιμωρούνται με αυστηρά χρηματικά πρόστιμα όπως προβλέπει ο νόμος διότι συνήθως η δημοτική αστυνομία ζεσταίνει καρέκλες στην ώρα των βαρδιών της ή κόβει κλήσεις γύρω από την πλατεία Κοραή. Κι αν υπάρξει καταγγελία, θα περάσει από τα χίλια κύματα μέχρι να βρεθεί άκρη.

Επιπροσθέτως οι πολίτες-παραβάτες δεν κλαδεύουν τις νερατζιές βάζοντας ό,τι κόβουν σε σακκούλες σκουπιδιών τις οποίες θα αποθέσουν στη συνέχεια στους κάδους ανακύκλωσης. Παίρνουν ολόκληρα κλονάρια ή κορμούς και τους πετούν στα κρυφά, μέσα στη νύχτα όπου βρουν.

Δυστυχώς αλλά σε τέτοια κνώδαλα απευθύνονται εκστρατείες για την προστασία του περιβάλλοντος, υποψήφιοι για να εκλεγούν στην αυτοδιοίκηση ή το κοινοβούλιο κ.ο.κ. Τέτοια πολιτικά και κοινωνικά αθύρματα ασκούν έωλη και αστήρικτη κριτική, έχοντας ωστόσο ευθύνες για τα κακώς κείμενα στην περιοχή. Είναι οι ίδιοι που έκραζαν γιατί δεν μπήκαν κάδοι ανακύκλωσης τόσο καιρό κι αφού τοποθετήθηκαν είτε τους γεμίζουν με σκουπίδια, είτε τους μεταφέρουν… μέχρι και στη Σαλαμίνα!

Από την άλλη πλευρά, οι εργαζόμενοι στο Δήμο Πειραιά δίνουν την εντύπωση ότι βρίσκονται εκτός τόπου και χρόνου. Σ’ αυτόν τον καταχρεωμένο οργανισμό Τοπικής Αυτοδιοίκησης, οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα πρέπει να παριστάνουν τα στρουμφάκια διότι δεν εξηγείται διαφορετικά ότι παίρνουν όλοι μαζί άδεια τον Αύγουστο.

Δεν υπάρχει ερμηνεία σε δικαιολογίες του τύπου πως οι οδηγοί φεύγουν ή ασθενούν μέσα στο κατακαλόκαιρο. Ενώ αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία η λογική που θέλει δέκα άτομα κρεμασμένα σαν τους Αλβανούς μετανάστες στα πλοία έξω από τα ιταλικά λιμάνια για να γίνει αποκομιδή στερεών και βαρέων αντικειμένων. Πού ακούστηκε να πηγαίνουν δέκα άτομα με ένα φορτηγό και μια μπουλντόζα για να μαζέψουν κλαδιά και παλιά έπιπλα κάνοντας τη δυνατόν λιγότερη προσπάθεια για χειρονακτική δουλειά!

Οι υπάλληλοι της γραμμής καθαριότητας αντιμετωπίζουν τη ζωή με ολύμπια στωϊκότητα και υπερβατική διάθεση, χωρίς να τους καίγεται καρφάκι αν η πόλη βυθίζεται στη βρώμα. Τα συστήματα καθαρότητας και πρασίνου έχουν γεμίσει με προϊσταμένους, επόπτες, τομείς, υποτομείς, τμήματα, ουλαμούς με σκοπό να διογκώσουν τις γραφειοκρατικές διαδικασίες αντί να γίνουν τα αυτονόητα.

Το λέμε και το εννοούμε: Κάποιοι πρέπει να πάνε στα σπίτια τους το συντομότερο δυνατό. Κάποιοι πρέπει να τιμωρηθούν με πρωτοφανή αυστηρότητα για να γίνει η τιμωρία τους αφορμή ώστε να δουλέψει το σύστημα.

Παραδοξολογίες

Ο Πειραιάς δεν έχει την πολυτέλεια να στέλνει απορριμματοφόρο να μαζεύει σκουπίδια στις τρεις το ξημέρωμα και ανακυκλώσιμα στις τρεισίμιση με υπαλλήλους που βαριούνται να μαζέψουν όσα βρίσκονται έξω από τους κάδους.

Δεν μπορεί να πληρώνει οδοκαθαριστές που περνούν τη βάρδια τους στα κεφαλόσκαλα σπιτιών τρώγοντας τυρόπιτες, καπνίζοντας τσιγάρα και πίνοντας καφέ. Να πάνε στο σπίτι τους αμέσως αυτά τα κοπρόσκυλα που φιλούν κατουρημένες ποδιές δήθεν γιατί είναι στην «απόγνωση» κι όταν μπουν στο δήμο δεν δουλεύουν.

Την ώρα που υπάρχει αξιόλογος και μορφωμένος κόσμος στον ιδιωτικό τομέα που δουλεύει για 800 ή χίλια ευρώ δεν είναι λογικό να υπάρχουν δημοτικοί υπάλληλοι που παίρνουν πολλαπλάσια με υπερωρίες, επιδόματα και άλλα χωρίς να παρέχουν το παραμικρό έργο στην πόλη.

Είμαστε αναγκασμένοι να τους πληρώνουμε από τη ΔΕΗ, είναι υποχρεωμένοι να κάνουν τη δουλειά τους όποιος κι αν είναι δήμαρχος ή αντιδήμαρχος. Διαφορετικά, στο σπίτι τους!

Σε τρίτο επίπεδο, το Δ’ διαμερισματικό συμβούλιο δείχνει να βρίσκεται σε ύπνωση και να προωθεί την προαιώνια διαμάχη των Καμινίων έναντι της Παλιάς Κοκκινιάς, με ευθύνη των πρώτων. Το κυριότερο πρόβλημα στα θέματα καθαριότητας αφορά στην ανυπαρξία βούλησης για σοβαρή κατανομή κάδων.

Η λεωφόρος Θηβών έχει μετατραπεί σε λεωφόρο σκουπιδιών και συνεργείων διότι δεν τηρούνται τα αυτονόητα ενώ κάθε τυχάρπαστος επιχειρηματίας που θέλει να βγάλει τη βρώμικη πραμάτια του στα πεζοδρόμια της Θηβών με ανταλλακτικά ή ο,τιδήποτε άλλο, αυθαιρετεί χωρίς να ελέγχεται από κανέναν.

Οι περιπτώσεις

Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα των γιατρών που χτίζουν στη γωνία Θηβών κι Αργυροκάστρου όπου υπάρχαν τέσσερις κάδοι σκουπιδιών. Με το πρόσχημα ότι ΘΑ γίνουν ιατρεία σ’ εκείνο το κτήριο απομακρύνθηκαν οι κάδοι με αποτέλεσμα να πετούν οι πολίτες τις σακούλες με τα σκουπίδια τους στη γωνία!

Το ίδιο έγινε και με τον πρωταθλητή της αυθαιρεσίας Κυριακούδη στη Θηβών και Κωπαΐδος που εξαφάνισε τους κάδους, κοκορεύεται στους κατοίκους που παραπονούνται λέγοντας (σύμφωνα με τις μαρτυρίες τους) ότι έχει ισχυρές διασυνδέσεις.

Κραυγαλέο παράδειγμα είναι το συνεργείο που διαλύει αυτοκίνητα στη Θηβών και Ισαύρων δίνοντας μία χαρακτηριστική εικόνα της Ουγκάντας, ενώ υπάρχει και η περίπτωση του «επιχειρηματία» που έχει μετατρέψει το πεζοδρόμιο σε λοφίσκο για να μπαίνουν τα αυτοκίνητα στο μαγαζί του.

Εδώ και καιρό έχουμε καταγγείλει ότι κάποιοι ασυνείδητοι «εξαφάνισαν»τους κάδους από τις οκταώροφες πολυκατοικίες στο τετράγωνο Σπερχειού, Κωπαΐδος, Σύμης και Λεβαδείας με αποτέλεσμα να επιβαρύνεται το σημείο στη Θηβών και Λεβαδείας με τα σκουπίδια 180 ανθρώπων ενώ στα τετράγωνα Θηβών – Βαλερίου Στάη – Μεταμορφώσεως – Κωπαΐδος και Θηβών δεν κατοικούν περισσότερα από 70 άτομα. Το πρόβλημα δεν έχει επιλυθεί εις βάρος εκείνων που δεν «εξαφάνισαν» τους κάδους.

Για ποια δημοκρατία και ποια υπευθυνότητα μιλάμε λοιπόν; Κι αν συμβεί ένα σοβαρό επεισόδιο βίας, ποιος θα είναι ο ηθικός αυτουργός;

Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο κι αν δεν μπορεί να κάνει ο,τιδήποτε η δημοτική αρχή, ας επέμβει τουλάχιστον ένας εισαγγελέας για να ερευνήσει τι συμβαίνει επιτέλους σ’ αυτήν τη dark (and dirty) city πριν συμβούν άλλα σοβαρότερα έκτροπα…

Ριζική αλλαγή σκηνικού στα media

Άρθρο του ειδικού συνεργάτη,

κ. Ηλία Αντωνιάδη

Η κυριαρχία της ψηφιακής και της καλωδιακής τηλεόρασης σε συνδυασμό με τον ολοένα και αυξανόμενο ρόλο του διαδικτύου ως μέσο πληροφόρησης και διασκέδασης των πολιτών έναντι των παραδοσιακών μέσω διαμορφώνουν ένα νέο «τοπίο» στον χώρο των μέσων μαζικής ενημέρωσης.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα του συνεδρίου που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στις Βρυξέλλες από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αναφορικά με το μέλλον των ευρωπαϊκών μέσων μαζικής ενημέρωσης, τα ηλεκτρονικά μέσα προτιμώνται σε πολύ μεγάλο βαθμό από την πλειοψηφία των ευρωπαίων πολιτών σε σύγκριση με τα παραδοσιακά μέσα για την ενημέρωση και την ψυχαγωγία τους.

Σε ένα πρόσφατο ταξίδι στην Γερμανία, ο κ. Τίμ Μπλάκμοουρ, συνάδελφος δημοσιογράφος από το Λονδίνο, μου ανέφερε χαρακτηριστικά : «Η εφημερίδα και το ραδιόφωνο στην Αγγλία, αλλά και γενικότερα στην Ευρώπη, έχουν “πεθάνει”. Οι πολίτες εμπιστεύονται πλέον το διαδίκτυο ακόμα και για να δουν τηλεόραση, καθώς αυτό είναι εφικτό μέσω μιας ειδικής κάρτας τηλεόρασης».

Στην Αγγλία το 80% των κατοίκων επιλέγει τα ψηφιακά μέσα επικοινωνίας. Στην Ελλάδα, η οποία ως συνήθως αποτελεί «τον τελευταίο τροχό της αμάξης» ως προς την υιοθέτηση εξελιγμένων τεχνολογικών μέσων ενημέρωσης, μόλις πρόσφατα εγκαινίασε την μετάβαση από την αναλογική στην ψηφιακή εποχή της τηλεόρασης. Ήδη τα πρώτα μηνύματα από τις αντιδράσεις των τηλεθεατών για το σήμα υψηλής ποιότητας που προσφέρει η ψηφιακή τηλεόραση είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά.

Ένας νέος «παίχτης» στην αγορά, ο οποίος έρχεται δυναμικά να «ταράξει τα νερά» είναι η κινητή τηλεφωνία τρίτης γενιάς. Μέσω των κινητών τηλεφώνων 3G οι χρήστες απολαμβάνουν άπειρες δυνατότητες, τις οποίες πριν δεν είχαν καν ονειρευτεί. Για παράδειγμα, στην περίπτωση που οι οδηγοί βρίσκονται εγκλωβισμένοι μέσα στην κίνηση, μπορούν να παρακολουθήσουν την αγαπημένη τους τηλεοπτική εκπομπή ή να συνδεθούν στο διαδίκτυο.

Με την μετάβαση από τα αναλογικά στα ψηφιακά μέσα τεχνολογίας καταγράφεται και μία αναδιανομή της διαφημιστικής πίτας, προκαλώντας έντονο πονοκέφαλο στους ιδιοκτήτες εφημερίδων και καναλιών. Αξίζει να σημειωθεί, ότι σε πολλές δυτικές ευρωπαϊκές αγορές, όπως στην Ισπανία, οι εταιρίες που κατασκευάζουν διαδικτυακές πύλες ενημέρωσης αποτελούν σημαντικό πόλο έλξης για τους διαφημιστές.

Η επόμενη χρονιά θα αποτελέσει ορόσημο για το νέο χάρτη των μέσων μαζικής επικοινωνίας και θα καθορίσει τις εξελίξεις στο «παιχνίδι» της διαφημιστικής αγοράς.

______________________________________________________________

Δείτε σχετικά:

http://paliakokkinia.blogspot.com/2010/07/blog-post_09.html - Ψυχροπολεμικό πόκερ ΗΠΑ - Ρωσίας / Άρθρο του κ. Ηλία Αντωνιάδη

«Ορθοπεδικός» ή «ορθοπαιδικός»;

Άρθρο του κ. Μανώλη Τραγάκη,

καθηγητή - φιλόλογου

Πρόκειται για το επίθετο ορθοπeδικός -ή -όν, το οποίο αποδίδεται φωνητικά «οrthopeδikόs».

Η λέξη είναι σύνθετη και αποτελείται από δύο συνθετικά.

Το πρώτο είναι το ουσιαστικό «ορθός», που έχει τις ακόλουθες σημασίες:

1) όρθιος

2) αυτός που στέκεται στα πόδια του

3) ίσιος

4) αυτός που σχηματίζει γωνία 90 μοιρών

5) σωστός (μ’ αυτή τη σημασία χρησιμοποιείται στη λέξη μας)

6) δίκαιος

7) γνήσιος

8) ευτυχής

9) σταθερός

10) ανάστατος, ανήσυχος.

Κάποιοι θεωρούν ότι το β΄ συνθετικό είναι το επίθετο «παιδικός» και φέρνουν ως κύριο επιχείρημα ότι ο όρος δημιουργήθηκε με βάση τις ελληνικές λέξεις «ορθόν» και «παιδίον» από τον καθηγητή της Ιατρικής Σχολής των Παρισίων Nicolas Andry, ο οποίος τον χρησιμοποίησε για πρώτη φορά σε έργο του που εκδόθηκε το 1741 και το οποίο αφορούσε σωματικές δυσμορφίες παιδιών. Επειδή, λοιπόν, ο Andry χρησιμοποίησε ως β΄ συνθετικό το επίθετο «παιδικός» από τη λ. «παιδίον», προτείνουν –με επιτακτικό τρόπο μάλιστα– να γράφουμε «ορθοπαιδικός» αντί «ορθοπεδικός».

Ως δεύτερο επιχείρημα παρουσιάζουν τον αντίστοιχο αγγλικό όρο «orthopaedic», λέγοντας λίγο - πολύ ότι οι ξένοι μάς έκαναν χάρη να χρησιμοποιήσουν την ελληνική γλώσσα για τον συγκεκριμένο κλάδο της ιατρικής επιστήμης και ότι γι’ αυτό δεν πρέπει να τους... απογοητέψουμε! Επισείουν μάλιστα και τον κίνδυνο να βρουν οι ξένοι κάποια άλλη λέξη, που δε θα είναι ελληνική, με αφορμή τη διαφωνία των Ελλήνων για την ορθογράφησή της!

Η παραπάνω επιχειρηματολογία, ωστόσο, είναι σαθρή. Καταρχήν δεν μπορούμε να δεχτούμε ότι η Ορθοπεδική ασχολήθηκε αποκλειστικά και μόνο με παιδιά αρνούμενη τη θεραπεία ενηλίκων, ακόμα και στην πρώιμη φάση της. Αλλά και να συνέβη κάτι τέτοιο και να ασχολούνταν η επιστήμη αρχικά μόνο με παιδιά, απ’ τη στιγμή που ασχολήθηκε με την ορθή στήριξη όλων, θα έπρεπε να ανασημασιοδοτηθεί και να γραφτεί με «ε». Τη γραφή του συγκεκριμένου όρου δεν μπορεί να ρυθμίζει ο πρώτος γράψας αλλά ούτε η αρχική σημασία, όταν μάλιστα τίθεται ζήτημα ασυμφωνίας μορφής και περιεχομένου. Επιπλέον, ο όρος προκαλεί σύγχυση και ασάφεια στην ελληνική γλώσσα, αφού στη συνείδηση όλων –ακόμα και των γιατρών– η επιστήμη είναι συνδεδεμένη με την αποκατάσταση της ορθής στήριξης όλων, κι όχι μόνο των παιδιών.

Να σημειωθεί ότι σήμερα υπάρχει ειδικότητα της ορθοπεδικής που ασχολείται ειδικά με παιδιά και ονομάζεται «παιδοορθοπεδική». Δε θα ήταν φαιδρό να γραφτεί η συγκεκριμένη λέξη «παιδοορθοπαιδική» έχοντας δυο φορές τη ρίζα «παιδ-»; Ή μήπως θα έπρεπε να διατηρηθεί η λ. «ορθοπαιδική» για τα παιδιά και να επινοηθεί κάποια άλλη λέξη για τους ενήλικες;

Όσο για το δεύτερο επιχείρημα, θα μπορούσαμε στην αγγλική ορολογία να αντιπαραθέσουμε την αμερικανική, η οποία χρησιμοποιεί τον όρο «orthopedic», σύμφωνα με το Collins Greek Dictionary. Ο όρος «orthopedic» χρησιμοποιείται και σε επίσημα συνέδρια του εξωτερικού (βλ. φωτογραφία), ενώ αντίστοιχοι μ’ αυτόν είναι ο γαλλικός «orthopédique», ο ιταλικός «ortopedico» και ο ισπανικός «ortopédico».

Οι αντιφρονούντες δεν πείθονται ούτε από τα παραπάνω, και δίνοντας ατέρμονη συνέχεια στο θέμα διατείνονται ότι το γαλλικό γράμμα «é» αντιστοιχεί στο αγγλικό «ae», και γι’ αυτό πρέπει να γράφουμε «ορθοπαιδικός». Ωστόσο, ακόμα και για τον αγγλικό όρο υπάρχει ένα καταλυτικό αντεπιχείρημα: ο κανόνας της απλογράφησης του Μανόλη Τριανταφυλλίδη. Θα μπορούσε η λέξη να θεωρηθεί αντιδάνειο και να απλογραφηθεί στα ελληνικά, όπως μεταγράφεται η λ. «train» σε «τρένο», και να αποφευχθεί ο σκόπελος της ασυμφωνίας μορφής - περιεχομένου του γλωσσικού σημείου στην ελληνική.

Εμείς θεωρούμε ότι το β΄ συνθετικό της λέξης «ορθοπeδικός» πρέπει να είναι είναι το επίθετο «πεδικός», το οποίο παράγεται απ΄ το α.ε. ρήμα πεδάω - πεδῶ. Το ρήμα αυτό απαντάται ήδη στον Όμηρο (βλ. π.χ. στο Ν435: «πέδησε δὲ φαίδιμα γυῖα»), ανήκει στην κατηγορία των συνηρημένων ρημάτων κι έχει τις εξής σημασίες:

1) δεσμεύω διά πεδών (πέδη = δεσμός )

2) κρατώ κάτι ακίνητο

3) σταματώ

4) στερεοποιώ

5) στα ν.ε.: φρενάρω, «τροχοπεδώ».

Όλες οι παραπάνω σημασίες ενέχουν και την έννοια της «στάσης», και όχι μόνο την έννοια της «δέσμευσης», στην οποία επιμένει κατά τα άλλα έγκριτο λεξικό, θεωρώντας ότι υπ’ αυτή την έννοια «ορθοπεδική είναι το «να ορθώνεις (τα οστά) με πέδες» (με δεσμά / επίδεση / επιδέσμους κ.τ.ό.)». Ούτε υφίσταται παρετυμολογική σύνδεση της λέξης με το pes, pedis (=πόδι) της Λατινικής, όπως αναφέρει το ίδιο λεξικό, σα να αγνοεί την ελληνική ρίζα «πεδ-» (< ινδοευρωπαϊκή ρίζα *ped-), απ’ την οποία παράγεται το ρήμα πεδάω και με μετάπτωση (με ετεροίωση) η λέξη «ποῦς» (πόδι).

Απ’ τη ρίζα «πεδ-» του ρήματος πεδάω-ω παράγονται κι άλλες λέξεις που έχουν σχέση με τη στήριξη και το βάδισμα, όπως: πέδον (το) = έδαφος, πεζός (< πεδ+jος), πέδη = δεσμός των ποδιών των δούλων, πόδι (ποδ-: ετεροιωμένη μεταπτωτική βαθμίδα της ρίζας πεδ-), πέδιλον κ.ά.

Η κατάληξη -ικός είναι κατάληξη επιθέτων που παράγονται από ρήματα (όπως στην περίπτωσή μας) και τα οποία επίθετα σημαίνουν ικανότητα, κλίση ή επιτηδειότητα σ’ αυτό που σημαίνει το ρήμα (πρβλ. καρτερῶ - καρτερικός). Το επίθετο «πεδικός, -ή, -όν», λοιπόν, δηλώνει αυτόν που σχετίζεται με τη στάση.

Γίνεται φανερό από τα παραπάνω ότι η λέξη «ορθοπeδικός -ή -όν» παράγεται απ’ το επίθετο «ορθός», τη ρίζα «πεδ-» και την κατάληξη «-ικός». Πρέπει, επομένως, να γράφεται με έψιλον κι όχι με άλφα γιώτα. Σύμφωνα μ’ αυτά, η λέξη «ορθοπεδική» είναι ουσιαστικοποιημένο επίθετο και δηλώνει τον κλάδο της ιατρικής που έχει ως αντικείμενό του την ορθή –δηλαδή τη σωστή– στήριξη.

Έτσι, η έννοια της λέξης «ορθοπεδική» είναι η ορθή στάση και στήριξη, όπως μαρτυρεί και το σύμβολο της «Ελληνικής Εταιρείας Χειρουργικής Ορθοπεδικής και Τραυματολογίας»: το λοξό δέντρο που είναι δεμένο σε υποστήριγμα.

__________________________________________________________________________________

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

- Μέγα Λεξικόν Όλης της Ελληνικής Γλώσσης, Δ.Β. Δημητράκου.

- Ομηρικόν Λεξικόν, Ι. Πανταζίδου.

- Ετυμολογικόν Λεξικόν, J.B. Hofmann.

- Collins Greek Dictionary, Harry T. Hionides

- Ιστορική Γραμματική της Α. Ελληνικής Γλώσσας / Ι. Φωνολογία, Γ. Μπαμπινιώτη.

- Γραμματική της Αρχαίας Ελληνικής, Μ. Οικονόμου.

- Νεοελληνική Γραμματική, Μ. Τριανταφυλλίδη.

Γιατί δεν πρέπει να καταδικάσουμε τον αγώνα των μεταφορέων

Του FactorX
από το ιστολόγιο www.antinews.gr

Αν στις προηγούμενες κυβερνητικές επιθέσεις κατά της ελληνικής κοινωνίας υπήρχε ακόμη αμφιβολία για τις πραγματικές προθέσεις της κυβέρνησης, σήμερα πια οι αμφιβολίες τελείωσαν οριστικά: η κυβέρνηση Παπανδρέου εκτελεί συμβόλαιο θανάτου της ελληνικής κοινωνίας. Συμβόλαιο θανάτου της μεσαίας τάξης, συμβόλαιο κυριαρχίας των πολυεθνικών, εξαθλίωσης και υπαλληλοποίησης των Ελλήνων, με τελικό σκοπό τη μετατροπή τους σε «ακίνδυνο» καταναλωτικό χυλό.

Ας δούμε τι ακριβώς συνέβη στην περίπτωση των φορτηγατζήδων: Στην αρχή πιπίλισαν την καραμέλα της «απελευθέρωσης» ενός «κλειστού» επαγγέλματος. Κακό πράγμα τα κλειστά επαγγέλματα, έτσι μας έμαθαν όλα τα προηγούμενα χρόνια διάφορες άγνωστης αξιοπιστίας μελέτες. Στις αρχές Μαΐου συμφωνήθηκε μια φόρμουλα μεταξύ Ρέππα και φορτηγατζήδων. Στη συνέχεια μας είπαν ότι η τρόικα δεν ενέκρινε τη συμφωνία και ότι το επάγγελμα πρέπει να «ανοίξει» χωρίς άλλες διαδικασίες. Ενδιαμέσως, μας είπαν ότι το «άνοιγμα», το επιβάλλει δήθεν η Ε.Ε.

Τέλος, χθες το βράδυ, 28 Ιουλίου 2010, ακούσαμε τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να λέει ξεκάθαρα στην τηλεόραση ότι το «άνοιγμα» των επαγγελμάτων δεν το επιβάλλει η τρόικα, αλλά είναι πολιτική επιλογή της κυβέρνησης!

Αυτό, πέραν του ότι αποτελεί πλήρη δικαίωση όσων από την πρώτη στιγμή επέμεναν ότι τα μέτρα δεν τα επέβαλε η τρόικα, αλλά αποφασίστηκαν από την ελληνική κυβέρνηση, αποδεικνύει ότι η κυβέρνηση μας δουλεύει. Και δεν δουλεύει τόσο εμάς, όσο αυτούς που εξακολουθούν να πιστεύουν έστω και μία λέξη από την κυβερνητική προπαγάνδα που αναπαράγουν σαν τρελά τα κανάλια. Προφανώς είδαν στις δημοσκοπήσεις ότι «τραβάει» η σκληρή στάση έναντι των φορτηγατζήδων και αποφάσισαν, κοντόφθαλμα σκεπτόμενοι όπως πάντα, να πετάξουν τη μάσκα της «τρόικας» για να εισπράξουν πολιτικό όφελος από την επιστράτευση.

Η βαθύτερη συνέπεια αυτής της αποκάλυψης είναι ότι ενισχύει σημαντικά, αν δεν επιβεβαιώνει πλήρως, το σενάριο της πλήρως προσχεδιασμένης εμπλοκής του ΔΝΤ στην οικονομία της Ελλάδας, όπως άλλωστε αποκάλυψε ο κ. Σαχινίδης στη γνωστή συνέντευξή του στη ΝΕΤ, στις 3 Μαΐου 2010: Το ΔΝΤ ήταν η πρώτη και μόνη επιλογή από τη στιγμή που ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας ο Γ. Παπανδρέου. Αυτό βέβαια εξηγεί πλήρως και την ενορχήστρωση, από την Τράπεζα της Ελλάδος και με πλήρη κυβερνητική κάλυψη, του σκανδάλου T+10, που προφανή σκοπό είχε την «εκτέλεση» της πιστοληπτικής ικανότητας του ελληνικού Δημοσίου, ώστε καταστεί «μονόδρομος» και «αναγκαστική» η προσφυγή στο ΔΝΤ.

Τι σημαίνει, όμως, η προσφυγή στο ΔΝΤ σε επίπεδο πολιτικών επιλογών για την οικονομία; Είναι κάτι πολύ περισσότερο από απλός «μηχανισμός στήριξης» της ελληνικής οικονομίας για την εξεύρεση δανεικών, που θα βρίσκαμε πάντως πολύ εύκολα, αν έλειπε η εξωφρενική κυβερνητική ρητορική για «Τιτανικούς», «αναξιοπιστία των στατιστικών στοιχείων», «βαθιά λαρύγγια» κλπ. κλπ. Η περίπτωση των φορτηγατζήδων δείχνει καθαρά το περιεχόμενο της πολιτικής αυτής.

Σήμερα το «κλειστό» επάγγελμα του μεταφορέα κυριαρχείται από τις ατομικές επιχειρήσεις του ενός φορτηγού. Υπάρχουν και κάποιες μικρού μεγέθους μεταφορικές εταιρίες, οι οποίες λειτουργούν στα πλαίσια ενός πλήρως υγιούς ανταγωνισμού, χωρίς να έχουν τη δυνατότητα να καταδυναστεύσουν την αγορά.

Λόγω του κόστους αγοράς αδειών από τους υπάρχοντες φορτηγατζήδες ή με βάση το αρχικό σχέδιο του Μαΐου, οι πολυεθνικές δεν έχουν τη δυνατότητα να εξοβελίσουν τις ατομικές επιχειρήσεις του ενός φορτηγού από την αγορά, διότι αυξάνεται κατακόρυφα το κόστος της επένδυσης για τις πολυεθνικές και γίνεται μη συμφέρουσα η απόσβεσή του για αυτές. Το κόστος αυτό είναι εύκολο να το καλύψει ο ένας φορτηγατζής, ή η μικρή μεταφορική εταιρία, αφού δεν απασχολεί προσωπικό, δεν έχει γραφεία κλπ. και στην ουσία είναι το μοναδικό κόστος (πέρα από το κόστος της μεταφοράς), που έχει να αντιπαλαίψει.

Αντιθέτως, εάν η άδεια δίδεται δωρεάν από το κράτος, τότε οι πολυεθνικές, που έχουν πολύ καλύτερη οργάνωση, θα μπορούν να κάνουν επένδυση στις μεταφορές στην Ελλάδα με πολύ μικρότερο κόστος, ενώ ταυτόχρονα μπορούν πολύ μεγαλύτερες οικονομίες κλίμακος, μέσω της πρόσληψη οδηγών των 1.000 ή των 1.500 ευρώ μισθό.

Ταυτόχρονα, θα αλλάξει και η δομή της αγοράς ανταλλακτικών, των υπηρεσιών συνεργείου κλπ., διότι, αφενός δεν θα υπάρχει πια ο μικρομεσαίος πελάτης (ο φορτηγατζής του ενός φορτηγού), αφετέρου οι πολυεθνικές θα δημιουργήσουν δικά τους συνεργεία, όπου επίσης θα προσλάβουν υπαλλήλους των 1.000 ή των 1.500 ευρώ.

Με άλλα λόγια, θα αλλάξει πλήρως η δομή όχι μόνον του συγκεκριμένου επαγγέλματος, αλλά και όλων των άλλων επαγγελμάτων γύρω από αυτό. Θα πεθάνει η μικρομεσαία ατομική επιχείρηση, που απέφερε αξιοπρεπές εισόδημα σε όσους την ασκούσαν, και θα προχωρήσουμε σε εξαθλίωση και υπαλληλοποίηση των Ελλήνων.

Το κυβερνητικό σχέδιο, το οποίο μόνο κυβερνητικό δεν είναι, μια που πρόκειται για το σύνηθες σχέδιο άλωσης των οικονομιών που εφαρμόζουν οι πολυεθνικές, πρόκειται να εφαρμοστεί στο σύνολο της ελληνικής οικονομίας, αφού «τελειώσει» η κυβέρνηση με τους φορτηγατζήδες.

Μια γεύση του τι σημαίνει ο θάνατος της μικρομεσαίας επιχείρησης για το σύνολο της οικονομίας, μπορεί να πάρει κανείς, αν δει τι συμβαίνει στο «ελεύθερο» και καθόλου «κλειστό» επάγγελμα των σούπερ-μάρκετ: Πέντε-έξι αλυσίδες, οι περισσότερες πολυεθνικές, ελέγχουν το σύνολο της χώρας και καθορίζουν αυθαίρετα όχι μόνον τις τιμές, αλλά και το ποια προϊόντα θα βρουν θέση στα ράφια και ποια όχι. Έτσι καταλήξαμε να έχουμε το ακριβότερο καλάθι της νοικοκυράς στην Ευρώπη.

Είναι φανερό λοιπόν ότι η σωστή λειτουργία της οικονομίας και του ανταγωνισμού, δεν εξαρτάται από το αν ένα επάγγελμα είναι «κλειστό» ή ανοιχτό, αλλά από το αν η δομή του και η οργάνωσή του επιτρέπει την ύπαρξη πολλών και ανταγωνιστικών μεταξύ τους επιχειρήσεων, μικρών ή μεγαλύτερων. Και ενώ η σημερινή δομή του επαγγέλματος των φορτηγατζήδων επιτρέπει την ύπαρξη πολλών και ανταγωνιστικών επιχειρήσεων, η αυριανή, που προωθεί η κυβέρνηση, δεν το επιτρέπει! Επιτρέπει, αντιθέτως, την κυριαρχία των πολυεθνικών, όπως περίπου έγινε ήδη στα σούπερ-μάρκετ, στις ελεγκτικο-λογιστικές υπηρεσίες και θα συμβεί σταδιακά, με τις ενέργειες της κατοχικής κυβέρνησης Παπανδρέου, σε κάθε κλάδο.

Με τον τρόπο αυτό θα επέλθει η εξαθλίωση και ο θάνατος της μεσαίας τάξης, με την έννοια ότι θα είναι πια αδύνατον για τον Έλληνα να ζήσει αξιοπρεπώς ή και να πλουτίσει, στο μέτρο του δυνατού, από την ατομική του εργασία. Η μόνη του επιλογή θα είναι να γίνεται υπάλληλος των πολυεθνικών, μια ζωή υπερχρεωμένος στις τράπεζες για κάθε αγαθό που θα απολαμβάνει.

Αν δεν θέλουμε να δούμε αυτή την εξέλιξη να υλοποιείται, πρέπει να σταθούμε στο πλευρό των φορτηγατζήδων, να αντέξουμε τη λίγη ταλαιπωρία που προκαλούν οι κινητοποιήσεις τους, και να μην τους αφήσουμε να υποχωρήσουν μέχρι να νικήσουν.

Αν η κυβέρνηση κερδίσει αυτή τη μάχη, όλες τις υπόλοιπες θα τις κερδίσει πολύ πιο εύκολα.

Αν αντιθέτως χάσει αυτή τη μάχη, είτε δεν θα τολμήσει καν να δώσει τις υπόλοιπες, είτε θα έχει δημιουργηθεί ένα πολύ σημαντικό προηγούμενο που θα μας βοηθήσει να κερδίσουμε και τις υπόλοιπες μάχες.

Όλη η Ελλάδα, λοιπόν, στο πλευρό των φορτηγατζήδων: Οι άνθρωποι αυτοί παλεύουν για αυτό που έλεγαν οι παλιοί, για το «βιος» τους. Για τη ζωή τους την ίδια.

Και το κάνουν για λογαριασμό όλων μας!

Αν τους στηρίξουμε, θα νικήσουν!

_________________________________________________________________

Πρωτότυπος τίτλος στο "Antinews": "Γιατί δεν πρέπει να καταδικάσουμε τον αγώνα των μεταφορέων". Περισσότερα: http://www.antinews.gr/?p=55502

Δείτε σχετικά:
http://paliakokkinia.blogspot.com/2010/07/1.html - Στο «δρόμο» 1 εκατ. εργαζόμενοι
 

Γιουσουρούμ προσωπικών δεδομένων

Του Χ.Κ. Λαζαρόπουλου

Όλη η αγορά παραμιλά από τα απόνερα της κρίσης, ορδές εργαζομένων και συνταξιούχων διαδηλώνουν κάθε εβδομάδα στους δρόμους, ωστόσο ορισμένοι ζουν ακόμα στο μήνα που θρέφει τους έντεκα. Εκτός από την κυβέρνηση που μετατρέπει (όπως μπορεί καλύτερα) τη χώρα μας σε κάτι μεταξύ αφρικανικού βασιλείου και λατινοαμερικανικού προτεκτοράτου, τις ΔΕΚΟ που ξεπουλήθηκαν σε ξένους και πιέζουν για ακόμα περισσότερες τρύπες στο ζωνάρι, είναι και οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας…

Ειδικά αυτή που λέει ότι έχει σήμα – καμπάνα αλλά κρύβει πως έχει και τιμολόγια – δαγκάνα, δεν συγκρίνεται. Η αποικιακή αντίληψη των ιδιοκτητών της αντιμετωπίζει τους πελάτες (και ειδικά τους εταιρικούς) ως ασθενείς με προχωρημένη ανία. Δεν εξηγείται διαφορετικά το γεγονός ότι υπάρχουν περιπτώσεις εταιρικών πελατών που διαμαρτύρονται τόσο για τους φουσκωμένους λογαριασμούς με τις κρυφές χρεώσεις και τα περίεργα τέλη χρήσης, όσο και για την ευκολία με την οποία η συγκεκριμένη εταιρεία παραχωρεί στοιχεία με προσωπικά δεδομένα σε διαφόρων ειδών, μορφών και δραστηριοτήτων εισπρακτικές εταιρείες.

Πού είναι η περίφημη ελληνική Δικαιοσύνη να τιμωρήσει αυτές τις επιχειρήσεις που παρέχουν πληροφορίες ευαίσθητου χειρισμού με προσωπικές πληροφορίες, διευθύνσεις, πατρώνυμα, αρχεία πληρωμών, οικονομικές καταστάσεις, διευθύνσεις και τηλεφωνικούς αριθμούς; Κι αυτό δεν αφορά μόνο στα προσωπικά δεδομένα των φυσικών προσώπων – πελατών, αλλά και στα στοιχεία των εταιρικών πελατών που αντιμετωπίζουν κινδύνους από ανταγωνιστές είτε στην εσωτερική, είτε στην ευρωπαϊκή αγορά.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της εταιρείας “Contrast” που υποτίθεται πως ανέλαβε για λογαριασμό της “Cosmote” να διευθετήσει εκκρεμότητα που προέκυψε από διακανονισμό ο οποίος δεν τηρήθηκε λόγω έλλειψης ρευστότητας. Με την «εξουσία» και το θράσος που μπορεί να έχει ένας ανίδεος ημιαπασχολούμενος υπάλληλος (αγνοώντας τα ήδη ξεπουλημένα τα εργασιακά – ασφαλιστικά δικαιώματά του) ανέλαβε για την κατά τα άλλα σοβαρή εταιρεία κινητής τηλεφωνίας να ορίσει ημερομηνίες αποπληρωμής υποχρεώσεων μερικών δεκάδων ευρώ που εκκρεμούν.

Πόσο ανεύθυνη μπορεί να είναι η διοίκηση μιας εταιρείας όταν επιτρέπει σε ένα άγνωστο κοριτσάκι να έχει πρόσβαση σε στοιχεία που αφορούν ακόμα και σε οικογενειακά δεδομένα ή να πιέζει πελάτες εταιρικού συμβολαίου, όταν οι κόκκινες επιταγές έχουν μετατραπεί σε καταστρεπτικό τσουνάμι για όλη την αγορά; Πόσο τυχαίοι μπορεί να είναι αυτοί που δεν νομίζουν αλλά υποδύονται τους επαγγελματίες ενώ είναι φθηνοί ερασιτέχνες;

Αν λειτουργούν αυτές οι λεγόμενες ανεξάρτητες αρχές, καλό θα ήταν να το ελέγξουν το θέμα ενώ ταυτοχρόνως όσοι είναι εταιρικοί πελάτες τηλεφωνικών εταιρειών που αντιμετωπίζουν ανάλογα προβλήματα, ας επικοινωνούν μαζί μας. Διότι στο γιουσουρούμ των προσωπικών δεδομένων πολλοί στήνουν τα πανέρια τους και απειλούν όλη την αγορά…

________________________________________________________________________________
 
Διαβάστε σχετικά:
 
http://paliakokkinia.blogspot.com/2010/06/blog-post_14.html
 
Η απανθρωπιά του «ανταγωνισμού» - Άρθρο του Χ.Κ. Λαζαρόπουλου

Τα μπάνια του λαού

Γράφει ο Δημήτρης Βάρος*

Η Ελλάδα είναι μια φιλόξενη χώρα. Η ζεστή αγκαλιά της είναι ανοιχτή για όλους τους λαούς του κόσμου. Για όλους, εκτός από έναν: τους Έλληνες.

Τα απέραντα καλοκαίρια της προσφέρει τις μαγευτικές παραλίες της σε Σκανδιναβούς μάνατζερ, Γερμανούς βιομήχανους, Εβραίους τραπεζίτες, Άγγλους ομοφυλόφιλους, Ιταλούς μαφιόζους, Ρώσους μαστροπούς, Άραβες εμπόρους όπλων και Αμερικάνους διακινητές κοκαΐνης. Όλοι περνούν ζωή χαρισάμενη πίνοντας στην υγειά του Ξένιου Δία, χωρίς να αναρωτιούνται γιατί ο αρχαίος θεός κρατούσε ασπίδα, αν και αθάνατος. (Μια παραξενιά κατανοητή, πιθανόν, μόνο στους γιαπωνέζους. Επειδή ως καμικάζι στον πόλεμο φρόντιζαν, οδεύοντας προς την αυτοκτονία, να φοράνε το κράνος τους).

Εμείς οι Έλληνες, με μισθό στο ένα-τρίτο των ευρωπαϊκών και με επιτόκια καρτών και δανείων τριπλάσια από τα δικά τους, δεν έχουμε θέση σ’ αυτό το πάρτι. Έχουμε όμως μεγάλο θεό. Ο οποίος προνόησε να υπάρχουν και πακέτα αξέχαστων διακοπών, προσιτά σε εμάς.

Αφήστε γένια λοιπόν, βάλτε το σορτς, πάρτε το «άϊ-ποντ» και γραμμή για το «Ελ. Βενιζέλος». Με 350 ευρώ, όσο ένα σύνηθες επίδομα άδειας, μπορείτε να ζήσετε τη γοητεία μιας αμμοθύελλας στη Σαχάρα ή το ρομαντισμό μιας πλημμύρας στο δέλτα του Μπανγκλαντές. Να χαρείτε τη ραστώνη στην παραλία της Γάζας ή να φωτογραφηθείτε με ταλιμπάν, στο διάλλειμα μιας επιδρομής από F16 στο Κανταχάρ.

Αν είστε της δράσης, ανεβάστε την αδρεναλίνη σας στον Ινδικό προσπαθώντας να ξεφύγετε από μια τίγρη, να παραβγείτε ένα τσουνάμι ή απολαμβάνοντας ένα μασάζ «μπόντι-του-μπόντι» από Ταϊλανδέζα. Ανάμεσα στις έξτρα παροχές είναι να κολλήσετε AIDS ή SARS, οπότε η αίσθηση της απόλυτης περιπέτειας συνεχίζεται και μετά τις διακοπές.

Στη ζούγκλα του Βόρνεο δοκιμάστε αυγά χελώνας, ταΐστε τους ουρακοτάγκους και δείτε (από μακριά) τους ιθαγενείς που ζουν εκεί σε άγρια κατάσταση. Μετά κολυμπήστε στο νησί Μαμουτίκ. Ζητήστε μόνο από τη συνοδό σας να σας παίρνει με την βιντεοκάμερα. Γιατί αν είστε τυχερός και σας επιτεθεί καρχαρίας, είναι κρίμα να χάσετε το στιγμιότυπο. Μετά την δραματική σας διάσωση μπορείτε να το ανεβάσετε στο «You Tube» ή ακόμα καλύτερα να το πουλήσετε στο Ντισκάβερι Τσάνελ και με τα λεφτά να αποκτήσετε ένα ωραίο εξοχικό στη Μύκονο και ένα «στέιτ-οφ-δη-άρτ» αναπηρικό καροτσάκι.

Μια άλλη επιλογή είναι ο Περσικός Κόλπος. Αντί όμως να πάτε στο Ντουμπάϊ και να πληρώσετε ένα κάρο λεφτά, κάνετε κάτι πιο έξυπνο: πηγαίνετε ακριβώς απέναντι. Στο μαγευτικό Μπαντάρ-ε-Ιμαμ-Κομεϊνί του Ιράν όπου για δεκαπέντε μέρες θα ξοδέψετε όσα θα σας κόστιζε μια νύχτα στο διάσημο ξενοδοχείο Μπουρτζ-αλ-Αραμπ. Εκεί θα τρώτε πιλάφι με ψάρι κάθε μέρα και θα παίρνετε το μπάνιο σας στις εκβολές του Καρούμ, δίπλα σε αγωγούς πετρελαίου και εκτοξευτήρες πυραύλων.

Βέβαια, μπορεί κάποια στιγμή να δείτε ένοπλους Ιρανούς να κινούνται απειλητικά εναντίον σας επειδή στην περιοχή υπάρχουν νάρκες αλλά παρ’ όλα αυτά είστε απόλυτα ασφαλείς. Αρκεί ένα τηλεφώνημά σας στην αμερικάνικη πρεσβεία, και εν ριπή οφθαλμού θα φτάσουν επιτόπου δυο αεροπλανοφόρα, επτά αντιτορπιλικά και ένα σμήνος F-22 για να αποκαταστήσουν την τάξη.

Υπάρχει μάλιστα και η πιθανότητα το γεγονός αυτό να δώσει στο Πεντάγωνο την αφορμή που ψάχνει από καιρό για να ισοπεδώσει το Ιράν, οπότε μπορείτε να υπολογίζετε και σε κάποιο παράσημο ή στον τίτλο του επίτιμου διδάκτορα στο Γουεστ Πόιντ.

Αν όλα αυτά δεν σας πείθουν και επιμένετε Αιγαίο… Ε, τότε κάντε επιτέλους κάτι για να αλλάξει η κατάσταση.

_________________________________________________________________________________

• Ο Δημήτρης Βάρος είναι ποιητής, δημοσιογράφος και φωτογράφος. Γεννήθηκε στηη Χίο. Σπούδασε δημοσιογραφία στοο Λονδίνο και διετέλεσε διευθυντής σύνταξης και διευθυντής στις εφημερίδες Χιακός Λαός, Ακρόπολις, Έθνος, Πρώτη, Έθνος της Κυριακής, Τύπος της Κυριακής και σε πολλά οικονομικά, πολιτικά και τεχνικά περιοδικά όπως Ελληνική Ναυτιλιακή, Χρόνος, Κεφάλαιο, Logistics & Management, Car & Truck, Ecotec, Εργοταξιακά Θέματα κ.ά.Εξέδωσε τα βιβλία Φρύνη, Θηρασία, Ανδρομέδα, Ω ξειν, We are Greeks, Panting with a camera κ.α.

Περισσότερα: http://www.varos.gr/indexgr.htm

________________________________________________________________________________

Διαβάστε επίσης:

Τα οργισμένα πορτοκάλια - Άρθρο του Δημήτρη Βάρου

http://paliakokkinia.blogspot.com/2010/06/blog-post.html