ΔΕΙΤΕ: Σας θυμίζει κάποια;

Η μικρή Φίφη από την σειρά του Mega Ευτυχισμένοι μαζί ήταν ένα ζωηρό και όμορφο κορίτσι που αναστάτωνε τους πάντες στην δημοφιλή σειρά. Η νεαρή ηθοποιός μεγάλωσε και έχει αλλάξει αρκετά, καθώς είναι πια μια όμορφη δεσποινίδα.

Τουρκική τηλεόραση αντί ΕΡΤ!

Χαμός στην ελληνική κοινότητα των Βρυξελλών 

Ανεπιθύμητο πρόσωπο για τους Έλληνες του Βελγίου είναι ο υφυπουργός Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης κ. Μανώλης Καψής.

Η κατάργηση της ΕΤ1 δεν είναι άφεση αμαρτιών

Του Χ.Κ. Λαζαρόπουλου

Όταν πρωτοπήγα στην ΕΡΤ δεν είχα τελειώσει ακόμα το σχολείο.

Αντί να τρώω το χρόνο μου σε βόλτες και σε καφετέριες ήθελα να γνωρίσω πώς λειτουργεί ένας τηλεοπτικός σταθμός και τι κάνουν οι άνθρωποι που εργάζονται εκεί.

Ήταν η εποχή που όλοι ασχολούνταν με την ανάπτυξη της δορυφορικής και της ιδιωτικής τηλεόρασης.

Εκείνη την εποχή έκανα μία από τις παλιότερες δημοσιογραφικές φιλίες που έχω ως σήμερα με ένα στέλεχος της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης. Στην τελευταία συναυλία του Παύλου Σιδηρόπουλου τού έλεγα ιδέες για το επαγγελματικό μου φετίχ, την τότε ΕΤ-2, τη σημερινή ΝΕΤ. Η δική μου επανάσταση ήταν να προσφέρω τον καλύτερό μου εαυτό στη δημόσια τηλεόραση. Η δική μου αμφισβήτηση σχετιζόταν με την περιέργεια να ερευνήσω μέσα από την επαγγελματική μου καθημερινότητα πώς η εξουσία διαμορφώνει και διαμορφώνεται από την επικαιρότητα. 

Από τις πρώτες ζωντανές συνδέσεις της ΕΡΤ
για ρεπορτάζ, μπροστά στο παλιό κτήριο
του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας. 

Αργότερα, κάτι τέτοια έλεγα ως φοιτητής στους καθηγητές μου και τους κούφαινα. Έτσι μου έγινε σε κάποια στιγμή η πρόταση να εργασθώ ως συμβασιούχος έργου στην ΕΡΤ. «Στην ΕΤ-1 ή στην ΕΤ-2;», μου είχε πει το πρόσωπο που με πρότεινε. Κι είχα απαντήσει σαν ερωτευμένος στο πρώτο φιλί: «Φυσικά στην ΕΤ-2! Μαζί μου οι αδύναμοι γίνονται δυνατοί»…

Τόσο στο Ραδιομέγαρο, όσο και στις εγκαταστάσεις της Κατεχάκη γνώρισα εξαιρετικά καλλιεργημένους ανθρώπους.

Πολλοί απ’ αυτήν την παλιά σειρά δημοσιογράφων και τεχνικών που γνώρισα είτε έχουν συνταξιοδοτηθεί, είτε έχουν φύγει. Τους θαύμαζα. Είχαν μία απίστευτη αγάπη για τη δημοσιογραφία, την τηλεόραση και φυσικά τον εργοδότη τους, την ΕΡΤ.



Το σήμα ειδήσεων της ΕΤ2.

Ποτέ δεν ήταν η «υπηρεσία» ή η «δουλειά». Ήταν η οικογένειά μας. «Εμείς κάνουμε ενημέρωση. Δεν κάνουμε σώου. Λέμε λίγα και σταράτα», μου έλεγε ο συγχωρεμένος, ο Αχιλλέας Χρυσοχόου, ένας από τους καλύτερους διευθυντές σύνταξης που είχα στη σταδιοδρομία μου.

«Όσο φρέσκο κι αν είναι ένα πρόσωπο μπορεί να δώσει με σοβαρότητα το στίγμα της επικαιρότητας» έλεγε άλλος ένας παλιός φίλος που ‘χει φύγει, ο σκηνοθέτης Θάνος Σοϊμοίρης, που με έβγαλε στο «γυαλί».

Όλα αυτά (και πολλά άλλα, όχι μόνο καλά) μού ήρθαν στο μυαλό καθώς όλο το τελευταίο διάστημα υπάρχει θόρυβος για την ανασυγκρότηση της ΕΡΤ. Άκουσα τις σχετικές ανακοινώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου κ. Ηλία Μόσιαλου και ειλικρινά δεν κατάλαβα ποιο είναι το αίτιο και ποιο το αιτιατό.

Δεν συμφωνώ με τη σημερινή εικόνα της ΕΡΤ, ούτε με όσα περίεργα σημειώθηκαν μετά το 2004 με τους «ανταγωνιστικούληδες» και τους «περαστικούληδες».



Σε ρεπορτάζ με εικονολήπτη τον κ. Σπύρο Φρεν
και ηχολήπτη τον κ. Γιώργο Σερπάνο,
το χειμώνα του 1994.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι με το κλείσιμο ενός ιστορικού τηλεοπτικού σταθμού πανελλαδικής εμβέλειας, την κατάργηση περιφερειακών σταθμών με σημαντικό έργο και την επιβολή μιας στρατηγικής σαν αυτές που εφαρμόζονται σε άσχετες ΔΕΚΟ μπορεί να αντιμετωπιστεί το θέμα.

Επίσης διαφωνώ ριζικά με την κατάργηση των υποδομών στην Κατεχάκη ή την κατάργηση της «Ραδιοτηλεόρασης».

Ο πολιτισμός και η ενημέρωση δεν είναι ΔΕΚΟ. Χρειάζεται συγκεκριμένο σχέδιο με όραμα και προοπτική για τη δημόσια ραδιοτηλεόραση, το οποίο δεν θα βγει από τεχνοκράτες της φακής, ούτε από κάτι γερασμένους προοδευτικούς με άκρως συντηρητική αντίληψη.

Η ΕΡΤ αποτελεί το φάρο του ελληνικού πολιτισμού και του Ελληνισμού στον κόσμο. Είτε το θέλουμε, είτε όχι, πρέπει να αποτελεί τον βασικό πυλώνα προβολής σε τρία επίπεδα. Η ΕΤ1 αποτελούσε και πρέπει να αποτελεί το ψυχαγωγικό και πολιτιστικό κανάλι. Η ΝΕΤ σηκώνει το βάρος της ειδησεογραφικής και της αθλητικής ενημέρωσης ενώ η ΕΤ3 αποτελεί τη φωνή της περιφέρειας, της μητροπολιτικής Ελλάδας στους αποδήμους και δίνει το στίγμα της χώρας μας στη Νοτιοανατολική Ευρώπη.

Ανάλογος πρέπει να είναι ο σχεδιασμός για την Ελληνική Ραδιοφωνία με τα πέντε βασικά προγράμματα πανελλαδικής εμβέλειας και τους 19 περιφερειακούς σταθμούς, οι οποίοι αποτέλεσαν και αποτελούν κύτταρα ζωής, ανάπτυξης και προβολής της ξεχασμένης Ελλάδας.



Στιγμιότυπο από ραδιοφωνικά δρώμενα του 1996

σε συνεργασία με την ΕΡΑ,
χάρη στον κ. Σπύρο Καβακόπουλο.
Τότε έγιναν τρεις εκπομπές

στην πλατεία Κλαυθμώνος, στην Καβάλα

και στην Ικαρία.

Άλλος ένας άνθρωπος που δεν υπάρχει πια, ο καλός συνάδελφος Νικήτας Λιοναράκης είχε ενθουσιαστεί όταν του είχα προτείνει να κάνει μια εκπομπή με τους ανταποκριτές των περιφερειακών σταθμών, να δίνουν την επικαιρότητα της υπαίθρου.

«Οι γειτονιές της Ελλάδας» ήταν μια από τις εκπομπές που άφησαν ιστορία χάρη στον Λιοναράκη και τον δημοσιογραφικό κάματο στους περιφερειακούς σταθμούς.



Σίγουρα γίνονται σφάλματα ειδικά μετά την είσοδο διάφορων κουλτουριαραίων στην ΕΡΤ μετά το 1996.

Αυτό όμως δεν σημαίνει πως πρέπει να ακολουθηθεί η πολιτική «πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι».

Αν καταργηθεί η ΕΤ1 τι θα χάσουμε; Την αναφορά στο συλλογικό υποσυνείδητο! Ενοχλούνται ορισμένοι αλλά οι εκκλησιασμοί, τα αρχονταρίκια και οι εκπομπές για την λαϊκή παραδοσιακή μουσική είναι μέρος του πολιτισμού μας.

Η μετάδοσή τους ανταποκρίνεται στο ρόλο της δημόσιας τηλεόρασης προς όλο το λαό. Το πρώτο κανάλι μεταδίδει πρωτοποριακές εκπομπές για το ίντερνετ, ντοκυμαντέρ για την προσαρμογή των μεταναστών, οδοιπορικά στην Ελλάδα, στα Βαλκάνια και τη Μέση Ανατολή και φιλοξενεί ιστορικές παραγωγές της τηλεόρασης (όπως το «Μονόγραμμα» και το «Παρασκήνιο»). Επίσης, προβάλλει παλιές σειρές της ΕΡΤ, ταινίες του ευρωπαϊκού κινηματογράφου και γίνονται εξαιρετικά αφιερώματα σινεφίλ, καθώς και διεθνείς συνεργασίες όπως το "Meditteraneo".



Σε παρουσίαση του μεσημβρινού δελτίου
ειδήσεων της ΕΤ2, στο ανενεργό σήμερα
στούντιο Β της Μεσογείων 136.

Στις εγκαταστάσεις της Μεσογείων 136 υπάρχουν επίσης ιστορικές αλλά και υπερσύγχρονες τηλεοπτικές εγκαταστάσεις που μπορούν να υποστηρίξουν σημαντικές τηλεοπτικές παραγωγές. Τα στούντιο Α και Δ είναι από τα καλύτερα (αν όχι τα καλύτερα) στη χώρα μας.

Οι χώροι του παλιού ξυλουργείου σκηνικών της ΥΕΝΕΔ στεγάζουν το αρχείο της ΕΡΤ. Εκεί ο μοναδικός συνάδελφος κ. Παύλος Ντάφλος έχει περισώσει και διαφυλάττει μερικές από τις καλύτερες στιγμές της ελληνικής τηλεόρασης και της κινηματογραφίας.

Οι παλιοί ραδιοθάλαμοι και η δισκοθήκη της τότε ραδιοφωνίας ΕΡΤ-2 (στο λεγόμενο "νέο κτήριο") θα μπορούσαν να μετατραπούν σε μουσειακό χώρο όπου οι νέοι φοιτητές θα κάνουν πρακτική εξάσκηση, όπως και στο παρακείμενο αμφιθέατρο.

Ορισμένοι έχουν δίκιο όταν λένε πως πρέπει να μαζευτεί το «μαγάζι». Χρειάζεται πυγμή και ζήλος ώστε η δημόσια ραδιοτηλεόραση να επιτελέσει τον ρόλο της.

- Να εφαρμοστεί συγκεκριμένη πολιτική lean management στη διοίκηση και στο ανθρώπινο δυναμικό.

- Να γίνει αξιολόγηση προγράμματος και να εκσυγχρονιστεί το μοντέλο λειτουργίας του ραδιοτηλεοπτικού φορέα κάτω από ένα νέο οργανόγραμμα.

- Τα πολυμέσα πρέπει να λειτουργήσουν οπωσδήποτε με τη λογική της επικοινωνιακής πλατφόρμας με διαδραστική χρήση προς τα αναλογικά ΜΜΕ και αντιστρόφως.

Σε μια από τις πρώτες δημοσιογραφικές αποστολές μου
με την ΕΡΤ, το καλοκαίρι του 1993, στη Μυτιλήνη.

Το μοντέλο του BBC είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα. Συμφωνώ με τη λογική της συνδρομής (σε συγκεκριμένες υπηρεσίες υψηλής ποιότητας και υπεραξίας), του εξορθολογισμού και της προσαρμογής σε ένα μοντέλο λειτουργίας όπως αυτό.

Τέτοιες τομές όμως δεν γίνονται στο πόδι. Δεν πρέπει να γίνουν επιπόλαιες και αψυχολόγητες κινήσεις που τελικά έχουν μεγαλύτερο κόστος παρά τις καλές προθέσεις.

Άλλωστε ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις…

Γι' αυτό διαφωνώ και θα διαφωνώ με κάθε λογική κατάργησης λειτουργιών και προγραμμάτων.

Συμμάζεμα στο χάος χρειάζεται.

Τα μήντια στην υπηρεσία του στοιχήματος

Του ειδικού συνεργάτη,

κ. Ηλία Αντωνιάδη

Στην προώθηση του αθλητικού στοιχηματισμού συμβάλλουν τα τελευταία χρόνια τα ραδιόφωνα, οι εφημερίδες και οι διαδικτυακές πύλες με στόχο την αύξηση των διαφημιστικών τους εσόδων.

Ειδικότερα, το τελευταίο τρίμηνο ακούς τους ραδιοφωνικούς παραγωγούς να προλογίζουν την εκπομπή τους κάνοντας ειδική μνεία στα προϊόντα και στις υπηρεσίες που προσφέρουν οι εταιρείες στοιχηματισμού για αθλητικές διοργανώσεις πάσης φύσεως από ποδόσφαιρο έως και ιπποδρομίες «ανταποδίδοντας» την χορηγία που λαμβάνουν για την εκπομπή τους.

Στα ραδιοφωνικά διαφημιστικά ακούς συνεχώς ατάκες όπως «Συμβόλαιο με την επιτυχία» και « Έλα και εσύ στον κόσμο των νικητών», οι οποίες αναφέρονται στις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο αθλητικό στοίχημα. Στα «χτυπήματα» των πρωτοσέλιδων των αθλητικών εφημερίδων καταγράφονται διαφημιστικές καταχωρήσεις για τα οφέλη που προσφέρουν στους παίκτες οι εταιρίες αθλητικών στοιχημάτων.

Πρόσφατο ρεπορτάζ του BBC ανέφερε πως οι Έλληνες παίκτες ξόδεψαν τα ίδια ποσά για στοίχημα στο Μουντιάλ της Ν. Αφρικής με τους Άγγλους, που θεωρούνται οι πλέον «παραδοσιακοί παίκτες» της αγοράς. Μόνο εντύπωση όμως δεν προκαλεί σε εμάς εδώ στο «Ελλαδιστάν» το γεγονός αυτό όταν καθημερινά υπάρχουν πολύωρες εκπομπές ειδικά αφιερωμένες για κάθε τύπο στοιχήματος που μπορούν να ποντάρουν οι Έλληνες για κάθε άθλημα , δίχως να αναρωτιούνται οι υπεύθυνοι των Μέσων για τις οικονομικές ζημιές στις οποίες ωθούν αυτούς και τις οικογένειες τους. Το μήνυμα που περνάνε στους νέους είναι ότι μπροστά στο βωμό του κέρδους όλα θυσιάζεται.

Το τοπίο διαφαίνεται δυσοίωνο στο θέμα αυτό, καθώς αίτηση σχεδιάζουν να καταθέσουν για το διαδικτυακό στοίχημα πολλές εταιρίες όπως η Centric, αντιπρόσωπος της βρετανικής Sportingbet για την Ελλάδα, ενόψει της απελευθέρωσης της αγοράς που σχεδιάζει η κυβέρνηση το 2011.

Σημειωτέον ότι ο στοιχηματισμός στο διαδίκτυο είναι παράνομος στην Ελλάδα. Ωστόσο, η βιομηχανία αυτή, που η κυβέρνηση υπολογίζει στα 3 δισεκατομμύρια ευρώ, καλά κρατεί στη χώρα, με δεκάδες παράνομες διαδικτυακές σελίδες να προσφέρουν αθλητικό στοίχημα μέσω μονάδων αδειοδοτημένων σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Δείτε κι άλλα άρθρα:

http://paliakokkinia.blogspot.com/2010/10/blog-post_05.html / Υπόνοια παραγραφής για το σκάνδαλο της "ντόπας" - Του Ηλία Αντωνιάδη

http://paliakokkinia.blogspot.com/2010/09/blog-post_8911.html / Σε κίνδυνο ο ρόλος της δημόσιας τηλεόρασης - Του Ηλία Αντωνιάδη

http://paliakokkinia.blogspot.com/2010/07/media.html / Ριζική αλλαγή σκηνικού στα media - Του Ηλία Αντωνιάδη

Σε κίνδυνο ο ρόλος της δημόσιας τηλεόρασης

Άρθρο του ειδικού συνεργάτη

- επικοινωνιλόγου Ηλία Αντωνιάδη

Πρωτοφανή σάλο προξένησε η σκανδαλώδης απόφαση των υπευθύνων της κρατικής τηλεόρασης να μεταδώσουν το παιχνίδι μπάσκετ μεταξύ Σερβίας-Ισπανίας το απόγευμα της Τετάρτης, στα πλαίσια του Μουντομπάσκετ της Τουρκίας, από τη ψηφιακή συχνότητα Sport+ αντί των τριών ελεύθερων κρατικών καναλιών.

Το γεγονός αυτό προκάλεσε θύελλα διαμαρτυριών στους Έλληνες τηλεθεατές, καθώς πολλοί δεν είχαν πρόσβαση σε αυτό το κανάλι. Ταυτόχρονα έφερε ξανά στο προσκήνιο την συζήτηση σχετικά με το ρόλο της της δημόσιας τηλεόρασης και τα κριτήρια με τα οποία επιλέγονται τα προγράμματά της.

Ο δημοσιογράφος του BBC κ. Φίλιπ Μπέικερ επισημαίνει ότι ο πραγματικός ρόλος που οφείλει να εκπληρώνει η δημόσια τηλεόραση είναι να παράγει προγράμματα υψηλής ποιότητας στα οποία θα έχουν ελέυθερη πρόσβαση όλοι οι πολίτες.

Στην Ελλάδα μόνο κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει καθώς ο χαρακτήρας της δημόσιας τηλεόρασης τα τελευταία χρόνια έχει αλλοιωθεί και επιλέγονται προγράμματα με βάση τα κριτήρια του ανταγωνισμού και της ιδιωτικής αγοράς.

Ποτέ δεν κατάλαβα για ποιο λόγο συνεισφέρουμε από το βαλάντιο μας ως πολίτες στα έσοδα της ΕΡΤ, ενώ ταυτόχρονα αποκομίζει διαφημιστικά κέρδη και συνάπτει εμπορικές συμφωνίες ύψους πολλών εκατομμυρίων ευρώ με αθλητικές ομάδες.

Άποψη των στούντιο στην Αγία Παρασκευή
© Φωτό: Γιώργος Διαμαντάκης / Αρχείον "907"

Η ΕΡΤ δαπάνησε δεκάδες εκατομμύρια ευρώ, εν μέσω οικονομικής κρίσης, για την αγορά των δικαιωμάτων του Μουντομπάσκετ 2010 ενώ χρυσοπληρώνει μία πολυμελή ομάδα «δημοσιογράφων» και «σχολιαστών» για την κάλυψη των αγώνων.

Κι ενώ μία από τις δεσμεύσεις της είναι η κάλυψη μεγάλων αθλητικών γεγονότων, εν τούτοις στην Τουρκία τα «σοφά» διευθυντικά στελέχη επέλεξαν την επιλεκτική μετάδοση αγώνων.

Την ίδια στιγμή η ΝΕΤ μετέδιδε το καλοκαίρι τα φιλικά προετοιμασίας των αθλητικών ομάδων με τις οποίες είχε υπογράψει μεγάλα τηλεοπτικά συμβόλαια.

Άραγε ο πρόσφατος ανασχηματισμός της κυβέρνησης θα φέρει ανασχηματισμό στις ιδέες και στα μυαλά των ιθυνόντων της κρατικής τηλεόρασης;

Ο χρόνος θα το δείξει...

Δείτε σχετικά:

 

http://paliakokkinia.blogspot.com/2010/07/media.html /

Ριζική αλλαγή σκηνικού στα media

Ριζική αλλαγή σκηνικού στα media

Άρθρο του ειδικού συνεργάτη,

κ. Ηλία Αντωνιάδη

Η κυριαρχία της ψηφιακής και της καλωδιακής τηλεόρασης σε συνδυασμό με τον ολοένα και αυξανόμενο ρόλο του διαδικτύου ως μέσο πληροφόρησης και διασκέδασης των πολιτών έναντι των παραδοσιακών μέσω διαμορφώνουν ένα νέο «τοπίο» στον χώρο των μέσων μαζικής ενημέρωσης.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα του συνεδρίου που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στις Βρυξέλλες από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αναφορικά με το μέλλον των ευρωπαϊκών μέσων μαζικής ενημέρωσης, τα ηλεκτρονικά μέσα προτιμώνται σε πολύ μεγάλο βαθμό από την πλειοψηφία των ευρωπαίων πολιτών σε σύγκριση με τα παραδοσιακά μέσα για την ενημέρωση και την ψυχαγωγία τους.

Σε ένα πρόσφατο ταξίδι στην Γερμανία, ο κ. Τίμ Μπλάκμοουρ, συνάδελφος δημοσιογράφος από το Λονδίνο, μου ανέφερε χαρακτηριστικά : «Η εφημερίδα και το ραδιόφωνο στην Αγγλία, αλλά και γενικότερα στην Ευρώπη, έχουν “πεθάνει”. Οι πολίτες εμπιστεύονται πλέον το διαδίκτυο ακόμα και για να δουν τηλεόραση, καθώς αυτό είναι εφικτό μέσω μιας ειδικής κάρτας τηλεόρασης».

Στην Αγγλία το 80% των κατοίκων επιλέγει τα ψηφιακά μέσα επικοινωνίας. Στην Ελλάδα, η οποία ως συνήθως αποτελεί «τον τελευταίο τροχό της αμάξης» ως προς την υιοθέτηση εξελιγμένων τεχνολογικών μέσων ενημέρωσης, μόλις πρόσφατα εγκαινίασε την μετάβαση από την αναλογική στην ψηφιακή εποχή της τηλεόρασης. Ήδη τα πρώτα μηνύματα από τις αντιδράσεις των τηλεθεατών για το σήμα υψηλής ποιότητας που προσφέρει η ψηφιακή τηλεόραση είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά.

Ένας νέος «παίχτης» στην αγορά, ο οποίος έρχεται δυναμικά να «ταράξει τα νερά» είναι η κινητή τηλεφωνία τρίτης γενιάς. Μέσω των κινητών τηλεφώνων 3G οι χρήστες απολαμβάνουν άπειρες δυνατότητες, τις οποίες πριν δεν είχαν καν ονειρευτεί. Για παράδειγμα, στην περίπτωση που οι οδηγοί βρίσκονται εγκλωβισμένοι μέσα στην κίνηση, μπορούν να παρακολουθήσουν την αγαπημένη τους τηλεοπτική εκπομπή ή να συνδεθούν στο διαδίκτυο.

Με την μετάβαση από τα αναλογικά στα ψηφιακά μέσα τεχνολογίας καταγράφεται και μία αναδιανομή της διαφημιστικής πίτας, προκαλώντας έντονο πονοκέφαλο στους ιδιοκτήτες εφημερίδων και καναλιών. Αξίζει να σημειωθεί, ότι σε πολλές δυτικές ευρωπαϊκές αγορές, όπως στην Ισπανία, οι εταιρίες που κατασκευάζουν διαδικτυακές πύλες ενημέρωσης αποτελούν σημαντικό πόλο έλξης για τους διαφημιστές.

Η επόμενη χρονιά θα αποτελέσει ορόσημο για το νέο χάρτη των μέσων μαζικής επικοινωνίας και θα καθορίσει τις εξελίξεις στο «παιχνίδι» της διαφημιστικής αγοράς.

______________________________________________________________

Δείτε σχετικά:

http://paliakokkinia.blogspot.com/2010/07/blog-post_09.html - Ψυχροπολεμικό πόκερ ΗΠΑ - Ρωσίας / Άρθρο του κ. Ηλία Αντωνιάδη

Τα μπάνια του λαού

Γράφει ο Δημήτρης Βάρος*

Η Ελλάδα είναι μια φιλόξενη χώρα. Η ζεστή αγκαλιά της είναι ανοιχτή για όλους τους λαούς του κόσμου. Για όλους, εκτός από έναν: τους Έλληνες.

Τα απέραντα καλοκαίρια της προσφέρει τις μαγευτικές παραλίες της σε Σκανδιναβούς μάνατζερ, Γερμανούς βιομήχανους, Εβραίους τραπεζίτες, Άγγλους ομοφυλόφιλους, Ιταλούς μαφιόζους, Ρώσους μαστροπούς, Άραβες εμπόρους όπλων και Αμερικάνους διακινητές κοκαΐνης. Όλοι περνούν ζωή χαρισάμενη πίνοντας στην υγειά του Ξένιου Δία, χωρίς να αναρωτιούνται γιατί ο αρχαίος θεός κρατούσε ασπίδα, αν και αθάνατος. (Μια παραξενιά κατανοητή, πιθανόν, μόνο στους γιαπωνέζους. Επειδή ως καμικάζι στον πόλεμο φρόντιζαν, οδεύοντας προς την αυτοκτονία, να φοράνε το κράνος τους).

Εμείς οι Έλληνες, με μισθό στο ένα-τρίτο των ευρωπαϊκών και με επιτόκια καρτών και δανείων τριπλάσια από τα δικά τους, δεν έχουμε θέση σ’ αυτό το πάρτι. Έχουμε όμως μεγάλο θεό. Ο οποίος προνόησε να υπάρχουν και πακέτα αξέχαστων διακοπών, προσιτά σε εμάς.

Αφήστε γένια λοιπόν, βάλτε το σορτς, πάρτε το «άϊ-ποντ» και γραμμή για το «Ελ. Βενιζέλος». Με 350 ευρώ, όσο ένα σύνηθες επίδομα άδειας, μπορείτε να ζήσετε τη γοητεία μιας αμμοθύελλας στη Σαχάρα ή το ρομαντισμό μιας πλημμύρας στο δέλτα του Μπανγκλαντές. Να χαρείτε τη ραστώνη στην παραλία της Γάζας ή να φωτογραφηθείτε με ταλιμπάν, στο διάλλειμα μιας επιδρομής από F16 στο Κανταχάρ.

Αν είστε της δράσης, ανεβάστε την αδρεναλίνη σας στον Ινδικό προσπαθώντας να ξεφύγετε από μια τίγρη, να παραβγείτε ένα τσουνάμι ή απολαμβάνοντας ένα μασάζ «μπόντι-του-μπόντι» από Ταϊλανδέζα. Ανάμεσα στις έξτρα παροχές είναι να κολλήσετε AIDS ή SARS, οπότε η αίσθηση της απόλυτης περιπέτειας συνεχίζεται και μετά τις διακοπές.

Στη ζούγκλα του Βόρνεο δοκιμάστε αυγά χελώνας, ταΐστε τους ουρακοτάγκους και δείτε (από μακριά) τους ιθαγενείς που ζουν εκεί σε άγρια κατάσταση. Μετά κολυμπήστε στο νησί Μαμουτίκ. Ζητήστε μόνο από τη συνοδό σας να σας παίρνει με την βιντεοκάμερα. Γιατί αν είστε τυχερός και σας επιτεθεί καρχαρίας, είναι κρίμα να χάσετε το στιγμιότυπο. Μετά την δραματική σας διάσωση μπορείτε να το ανεβάσετε στο «You Tube» ή ακόμα καλύτερα να το πουλήσετε στο Ντισκάβερι Τσάνελ και με τα λεφτά να αποκτήσετε ένα ωραίο εξοχικό στη Μύκονο και ένα «στέιτ-οφ-δη-άρτ» αναπηρικό καροτσάκι.

Μια άλλη επιλογή είναι ο Περσικός Κόλπος. Αντί όμως να πάτε στο Ντουμπάϊ και να πληρώσετε ένα κάρο λεφτά, κάνετε κάτι πιο έξυπνο: πηγαίνετε ακριβώς απέναντι. Στο μαγευτικό Μπαντάρ-ε-Ιμαμ-Κομεϊνί του Ιράν όπου για δεκαπέντε μέρες θα ξοδέψετε όσα θα σας κόστιζε μια νύχτα στο διάσημο ξενοδοχείο Μπουρτζ-αλ-Αραμπ. Εκεί θα τρώτε πιλάφι με ψάρι κάθε μέρα και θα παίρνετε το μπάνιο σας στις εκβολές του Καρούμ, δίπλα σε αγωγούς πετρελαίου και εκτοξευτήρες πυραύλων.

Βέβαια, μπορεί κάποια στιγμή να δείτε ένοπλους Ιρανούς να κινούνται απειλητικά εναντίον σας επειδή στην περιοχή υπάρχουν νάρκες αλλά παρ’ όλα αυτά είστε απόλυτα ασφαλείς. Αρκεί ένα τηλεφώνημά σας στην αμερικάνικη πρεσβεία, και εν ριπή οφθαλμού θα φτάσουν επιτόπου δυο αεροπλανοφόρα, επτά αντιτορπιλικά και ένα σμήνος F-22 για να αποκαταστήσουν την τάξη.

Υπάρχει μάλιστα και η πιθανότητα το γεγονός αυτό να δώσει στο Πεντάγωνο την αφορμή που ψάχνει από καιρό για να ισοπεδώσει το Ιράν, οπότε μπορείτε να υπολογίζετε και σε κάποιο παράσημο ή στον τίτλο του επίτιμου διδάκτορα στο Γουεστ Πόιντ.

Αν όλα αυτά δεν σας πείθουν και επιμένετε Αιγαίο… Ε, τότε κάντε επιτέλους κάτι για να αλλάξει η κατάσταση.

_________________________________________________________________________________

• Ο Δημήτρης Βάρος είναι ποιητής, δημοσιογράφος και φωτογράφος. Γεννήθηκε στηη Χίο. Σπούδασε δημοσιογραφία στοο Λονδίνο και διετέλεσε διευθυντής σύνταξης και διευθυντής στις εφημερίδες Χιακός Λαός, Ακρόπολις, Έθνος, Πρώτη, Έθνος της Κυριακής, Τύπος της Κυριακής και σε πολλά οικονομικά, πολιτικά και τεχνικά περιοδικά όπως Ελληνική Ναυτιλιακή, Χρόνος, Κεφάλαιο, Logistics & Management, Car & Truck, Ecotec, Εργοταξιακά Θέματα κ.ά.Εξέδωσε τα βιβλία Φρύνη, Θηρασία, Ανδρομέδα, Ω ξειν, We are Greeks, Panting with a camera κ.α.

Περισσότερα: http://www.varos.gr/indexgr.htm

________________________________________________________________________________

Διαβάστε επίσης:

Τα οργισμένα πορτοκάλια - Άρθρο του Δημήτρη Βάρου

http://paliakokkinia.blogspot.com/2010/06/blog-post.html

Οργισμένα πορτοκάλια

Άρθρο του Δημήτρη Βάρου*

Εδώ και τρεις χιλιετίες οι Ευρωπαίοι προσπαθούν να γίνουν Έλληνες. Ξεκίνησαν αντιγράφοντας από τους προγόνους μας, που έφτιαχναν αποικίες στα μέρη τους, τη γλώσσα, τις συμπεριφορές, τις συνήθειες, τις καλλιέργειες, την αρχιτεκτονική, το εμπόριο, την οργάνωση πόλεων και στρατού…

Κατά την Αναγέννηση μπήκαν βαθύτερα στο θέμα. Απορρόφησαν γνώση από την κλασσική αρχαιότητα, ανακάλυψαν τις επιστήμες, τις καλές τέχνες, τις ιδέες και τις έννοιες πίσω από τις λέξεις, τον πολιτισμό γενικότερα.

Βγήκαν από τους Σκοτεινούς Αιώνες και συνεχίζουν ακάθεκτοι να ονομάζουν τα πολλά bytes giga (γίγαντες) και τα ακόμα περισσότερα tera (τέρατα). Να μαθαίνουν πως φτιάχνεται το τζατζίκι και πως ο καφές μπορεί να πίνεται και παγωμένος.

Σήμερα, κατά την άποψη σοβαρών πολιτικών, αξιοσέβαστων διανοουμένων και πολυμαθών δημοσιογράφων, οι Έλληνες είναι αυτοί που οφείλουν να γίνουν Ευρωπαίοι. Όχι αντιγράφοντάς τους σε ευτελή ζητήματα, όπως το υψηλό επίπεδο μισθών, συντάξεων και κοινωνικών παροχών, ή το χαμηλό επίπεδο φόρων, εισφορών και τιμών αλλά σε θεμελιώδεις συμπεριφορές, οι οποίες εγγυώνται την υγεία και τη διαιώνιση του πολιτικού μας συστήματος.

Παραδείγματος χάριν ο τρόπος με τον οποίο διαχειριζόμαστε την οργή μας.

Έχει παρατηρηθεί πως κάθε φορά που μας παίρνουν πίσω μια κατάκτηση ή αφήνουν ατιμώρητο κάποιον που κλέβει τους φόρους μας, όπως και κάθε φορά που ένας στημένος διαιτητής ακυρώνει τα γκολ της ομάδας μας και δίνει τρία ανύπαρκτα πέναλτι σε βάρος της, αντιδρούμε με τρόπο που εκθέτει τη χώρα. Σπάμε τζάμια, βάζουμε φωτιές, αναρτούμε πανό στην Ακρόπολη…

Αυτά αποδεικνύουν πως σφάλλουν οι οπαδοί των θεωριών συνομωσίας όταν λένε πως αεροπλάνα ξένων δυνάμεων μας ψέκασαν με υγρά που μας έκαναν άβουλους. Έκτος κι αν όντως μας ψέκασαν, αλλά η δόση δεν ήταν αρκετή.

Γιατί εξακολουθούμε να συμπεριφερόμαστε ως κάφροι μόλις η πατρίδα μας ζητήσει μια έκτακτη εισφορά επειδή οι δέκα οικογένειες που κάνουν μπίζνες με το δημόσιο, κερδίζουν όλους τους διαγωνισμούς και παραδίδουν υπερτιμολογημένα και ετοιμόρροπα έργα άδειασαν τα ταμεία της.

Γιατί βανδαλίζουμε την Αθήνα έτσι και μας γίνει μια περικοπή αποδοχών επειδή οι μηχανισμοί της φοροδιαφυγής, της φοροκλοπής, της μίζας, των off-shore εταιριών, των εργολάβων της υγείας, των στρατιωτικών εξοπλισμών, των πληροφοριακών συστημάτων, του τζόγου με τα δομημένα ομόλογα και των επιδοτήσεων που έγιναν πισίνες, έφεραν τη χώρα στο χείλος της χρεωκοπίας.

Από τότε που ο Κιούμπρικ έθεσε το ερώτημα αν ο άνθρωπος θα πρέπει να συμπεριφέρεται ως άνθρωπος ή σαν «Κουρδιστό Πορτοκάλι», ο πολιτισμένος κόσμος έχει αποφασίσει πως για να δικαιώνεται η σύγχρονη δημοκρατία αλλά και να μην κινδυνεύει ταυτόχρονα, ο άνθρωπος πρέπει να συμπεριφέρεται ως άνθρωπος στον ιδιωτικό του χώρου και ως κουρδιστό πορτοκάλι δημοσίως.

Αυτό σημαίνει ότι στο σπίτι του μπορεί ελεύθερα ο καθένας να γρονθοκοπεί το μαξιλάρι του, οραματιζόμενος ότι είναι ο υπουργός οικονομικών, δημοσίως όμως οφείλει να εκφράζει το θυμό του με ασφαλή τρόπο.

Παραδείγματος χάριν μπορεί κάθε θιγόμενη τάξη να παρατάσσεται μπροστά στη Βουλή και να δίνει μια παράσταση «Χάκα», όπως οι All Blacks της Νέας Ζηλανδίας πριν από κάθε αγώνα ράγκμπι. Με τα μάτια τους έτοιμα να πεταχτούν από τις κόγχες τους, τις γλώσσες τους να στριφογυρίζουν σαν σαύρες και τα χέρια τους να δίνουν χαστούκια στους μηρούς, να δείχνουν έτοιμοι να εκραγούν. Μετά να διαλύονται ήσυχα.

Αυτό και τους πολιτικούς θα συνετίσει και τον τουρισμό μας θα αναπτύξει.

________________________________________________________________________________

* Ο Δημήτρης Βάρος είναι ποιητής, δημοσιογράφος και φωτογράφος. Γεννήθηκε στηη Χίο. Σπούδασε δημοσιογραφία στοο Λονδίνο και διετέλεσε διευθυντής σύνταξης και διευθυντής στις εφημερίδες Χιακός Λαός, Ακρόπολις, Έθνος, Πρώτη, Έθνος της Κυριακής, Τύπος της Κυριακής και σε πολλά οικονομικά, πολιτικά και τεχνικά περιοδικά όπως Ελληνική Ναυτιλιακή, Χρόνος, Κεφάλαιο, Logistics & Management, Car & Truck, Ecotec, Εργοταξιακά Θέματα κ.ά.Εξέδωσε τα βιβλία Φρύνη, Θηρασία, Ανδρομέδα, Ω ξειν, We are Geeks, Panting with a camera κ.α.

Περισσότερα: http://www.varos.gr/indexgr.htm

Διαβάστε σχετικά:_________________________________________________________


http://paliakokkinia.blogspot.com/2010/05/blog-post.html

Ο δρόμος προς τη δόξα - Άρθρο του Δημήτρη Βάρου


http://paliakokkinia.blogspot.com/2010/05/blog-post_1869.html

Άκρως εμπιστευτικό (κι απόρρητο) - Άρθρο του Δημήτρη Βάρου

Άκρως εμπιστευτικό (κι απόρρητο)

Άρθρο του Δημήτρη Βάρου*

«Σύντροφε Γιώργο
Κάπου διάβασα πως η ιστορία με το ΔΝΤ σε έχει στεναχωρήσει τόσο που σου έχουν ασπρίσει τα μαλλιά.

Παρηγορούμαι με σκέψη πως τα διαδίδεις επίτηδες όλα αυτά, στους πάντα πρόθυμους δημοσιογράφους, για ευνόητους λόγους… Πιστεύω πως κατά βάθος είσαι πανευτυχής, αφού μέσα σε έξι μήνες κατάφερες τόσα, όσα δεν κατάφεραν επί δεκαετίες όλοι οι προηγούμενοι Παπανδρέου. Και οι Καραμανλήδες μαζί.

Να τα απαριθμήσω;

- Έφερες επιτέλους στη χώρα, σε χρόνο ρεκόρ μάλιστα, την περιπόθητη «Αλλαγή» που από το 1980 την ακούγαμε αλλά δεν τη βλέπαμε. Και τι «Αλλαγή» μεγάλε…

- Κατάφερες μέσα σε μια νύχτα, αυτός ο εν μακαρία υπνώσει λαός να συνειδητοποιήσει όχι μόνο ότι η χώρα του χρεοκόπησε οικονομικά, αλλά και ότι εδώ και 35 χρόνια είναι ήδη χρεοκοπημένη πολιτικά, κοινωνικά αλλά και πολιτιστικά. Κάτι που είναι ακόμα χειρότερο…

- Πέρασες με θαυμαστή ευκολία το μήνυμα που μάταια προσπαθούσαν χρόνια τώρα να περάσουν στρατιές ποιητών, συγγραφέων και τραγουδοποιών. Πως από τη μια το συστηματικό ξεχαρβάλωμα της Παιδείας και από την άλλη τα χαζοχαρούμενα κανάλια-μαριονέτες, γαλούχησαν γενναίες ηλιθίων οι οποίες τώρα αδυνατούν να κατανοήσουν πως τους συνέβη αυτό που τους συνέβη, τι ακριβώς είναι αυτό που τους συνέβη και -το χειρότερο- αδυνατούν να σκεφτούν με ποιο τρόπο μπορούν να αντιδράσουν σ’ αυτό.

- Έπεισες και τον πλέον αφελή το πόσο Καραγκιόζηδες ήμασταν όλα αυτά τα χρόνια που κουνώντας πλαστικές σημαιούλες, φέρναμε στα πράγματα ανίκανους, υποτελείς και απάτριδες, οι οποίοι διόριζαν αγράμματους για να καθορίζουν τα της Παιδείας, εγκάθετους για να διοικούν το στράτευμα, εθνικά ύποπτους για να κάνουν εξωτερική πολιτική, λιγούρηδες για να χειρίζονται τα δημόσια ταμεία και διεφθαρμένους για να μοιράζουν τα δημόσια έργα.

- Αποκάλυψες τη γύμνια της Ενωμένης Ευρώπης που είναι μανούλα στο να εμπορεύεται γαϊδάρους και να μεταχειρίζεται τους πολίτες της ως γαϊδάρους αλλά δεν είναι σε θέση να χωρίσει δυο γαϊδουριών άχυρο.

- Εκδικήθηκες τους Γερμαναράδες που μας έλεγαν σπάταλους και καλοπερασάκηδες επιβάλλοντας στους Έλληνες μισθωτούς και συνταξιούχους να τα βγάζουν πέρα με το ένα-τρίτο των αποδοχών των Γερμανών και με πολύ ακριβότερα σουπερ-μάρκετ από αυτούς. Ακόμα και το Παγκόσμιο Κύπελλο να πάρουν αύριο, τέτοια ντροπή δεν ξεπλένεται.

- Δίδαξες τι πραγματικά σημαίνει ανταγωνιστικότητα. Πώς ο κάθε έλληνας επιχειρηματίας, απαλλαγμένος από το βαρύ εργατικό κόστος να μπορεί να συναγωνίζεται στα ίσια τον κάθε ευρωπαίο συνάδελφό του σε βίλες, κότερα, λίαρ-τζετ, ψώνια στην Μποντ Στριτ και διακοπές στα Μπαρμπάντος.

- Διόρθωσες τα λεξικά αποσαφηνίζοντας ότι αυτός που κλέβει μικροποσά είναι κλέφτης και πάει φυλακή, ενώ αυτός που κλέβει εκατομμύρια είναι πολιτικός και δίνει διαλέξεις.

- Έδειξες σε κάθε εργαζόμενο τον σεβασμό σου στην ιερότητα του ελεύθερου χρόνου, δίνοντας ο ίδιος το παράδειγμα. Φόρτωσες τη δουλειά, την οποία σε εκλέξαμε να κάνεις, σε μια τρόικα αλλοδαπών. Μετά πήρες το κανό σου και πήγες στις παραλίες της Πάρου.

Κι αν αυτός ο τόπος δεν σε καταλάβει τελικά, και άρα δεν σε καταχωρήσει στις χρυσές σελίδες της ιστορίας του, σκοτίστηκες. Θα υπάρχεις εσαεί ως χρυσοποίκιλτο κάδρο στην Κομισιόν, στην Γκόλντμαν Σαξ, στη λέσχη Μπιλντεμπεργκ, στη Μεγάλη Μασονική Στοά και σε όλα τα άλλα ευαγή ιδρύματα του ελεύθερου κόσμου, ο οποίος αναπνέει πολύ πιο ελεύθερα από τότε που κατέρρευσε ο σοσιαλισμός. (Όχι ο δικός μας, ο άλλος).

Ο σύντροφός σου
Λάκης»...

____________________________________________________________________

* Ο Δημήτρης Βάρος είναι ποιητής, δημοσιογράφος και φωτογράφος। Γεννήθηκε στηη Χίο। Σπούδασε δημοσιογραφία στοο Λονδίνο και διετέλεσε διευθυντής σύνταξης και διευθυντής στις εφημερίδες Χιακός Λαός, Ακρόπολις, Έθνος, Πρώτη, Έθνος της Κυριακής, Τύπος της Κυριακής και σε πολλά οικονομικά, πολιτικά και τεχνικά περιοδικά όπως Ελληνική Ναυτιλιακή, Χρόνος, Κεφάλαιο, Logistics & Management, Car & Truck, Ecotec, Εργοταξιακά Θέματα κ.ά.Εξέδωσε τα βιβλία Φρύνη, Θηρασία, Ανδρομέδα, Ω ξειν, We are Geeks, Panting with a camera κ.α.

Περισσότερα: http://www.varos.gr/indexgr.htm

Διαβάστε σχετικά:_________________________________________________________

http://paliakokkinia.blogspot.com/2010/05/blog-post.html

Ο δρόμος προς τη δόξα - Άρθρο του Δημήτρη Βάρου

Ο δρόμος προς τη δόξα

Άρθρο του Δημήτρη Βάρου*

Οι καιροί αλλάζουν ταχύτερα από τις αντιλήψεις μας.
Αν πείτε σήμερα ότι μια κοπέλα μεγαλώνοντας είναι προορισμένη να μένει σπίτι κάνοντας παιδιά, λάντζα και γιουβαρλάκια, θα σας περάσουν για μούμια του Βρετανικού Μουσείου που άρχισε ξαφνικά να μιλάει. Αν ισχυριστείτε ότι τα επαγγέλματα στα οποία μπορεί να έχει πρόσβαση είναι κρατική ή ιδιωτική υπάλληλος, δικηγόρος ή γιατρός, θα σας πουν ότι δεν έχετε προχωρήσει χιλιοστό από όσα σας δίδαξε ο παππούς σας. Κι αν η άποψή σας είναι ότι οι γυναίκες ονειρεύονται σήμερα να κυβερνήσουν εταιρίες, πολυεθνικές, κράτη ή τον πλανήτη ολόκληρο θα σας πουν ότι κοντά πέσατε αλλά είστε τελείως ντεμοντέ.
Τα σημερινά κορίτσια στην συντριπτική τους πλειοψηφία ονειρεύονται να γίνουν σελέμπριτις, παρά το γεγονός ότι στην Ελλάδα είναι εξαιρετικά δύσκολο να το πετύχουν. Κι’ αυτό γιατί σε άλλες χώρες, μια νεαρή δεν έχει παρά να γίνει απλά διάσημη τραγουδίστρια, ηθοποιός ή μοντέλο, κάτι που αυτομάτως θα την κάνει σελέμπριτι. Εδώ όμως τέτοιες ευκαιρίες παρουσιάζονται πολύ σπάνια. Οφείλει, λοιπόν, πρώτα να γίνει σελέμπριτι και μετά κάτι από τα υπόλοιπα. Αν και τότε πια δεν της είναι απαραίτητο.
Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός, κορίτσια. Η πιο διαδεδομένη πρακτική για να ξεκινήσετε την πορεία προς τη δόξα, είναι να επιδιώξετε να γνωριστείτε με δημοσιογράφους, οι οποίοι σε αντάλλαγμα της φιλίας σας αρχίζουν να γράφουν για εσάς. Παραδείγματος χάριν ότι είστε το νέο φλερτ ενός Ιταλού που παίζει μπιτς βόλεϊ για τη χώρα του. Αμέσως έχετε ένα ισχυρό λόγο να βγείτε στην τηλεόραση και να το διαψεύσετε, κατακεραυνώνοντας τον κίτρινο τύπο που σας έχει βάλει στο μάτι.
Μετά το βάπτισμα του πυρός οι αφορμές για να βγαίνετε τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα σε κάθε ιδιωτικό κανάλι είναι άπειρες: Μόλις γυρίσατε από τα ψώνια σας στην Μποντ στριτ του Λονδίνου ή από το σκι σας στο Σεντ Μόριτζ. Έχετε να επιδείξετε το νέο σας εξοχικό στην Αράχοβα, τη νέα σας Μερτσέντες, το νέο σας κουπ, το νέο σας μακιγιάζ ή το νέο σας αποκαλυπτικό ρούχο, πάνω στις κρίσιμες λεπτομέρειές του οποίου ο κάμεραμαν χαίρεται να ζουμάρει συνέχεια.
Φροντίζετε μόνο σε κάθε εμφάνιση σας να ρίχνετε μια ατάκα που θα σχολιασθεί από τα έντυπα την επομένη και έτσι η παρουσία σας στο προσκήνιο θα διαιωνίζεται.
Ατάκα όπως:
«Δεν καταλαβαίνω γιατί να μην έχει ο καθένας σήμερα τα χρήματα για πλαστική ή μπότοξ». «Στον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο μου προτιμώ να κάνω γυμναστική παρά να διαβάζω». «Το σπίτι μου στο Λαύριο έχει θέα στον ωκεανό». «Τα τελευταία δέκα χρόνια όταν κοιτάζω στον καθρέφτη βλέπω μονίμως το ίδιο πρόσωπο». «Δοκίμασα 240 μαγιό εκείνο το μεσημέρι. Τελικά νύχτωσε και πήγα στο κλαμπ χωρίς να έχω κάνει μπάνιο».
Κι όλα αυτά χωρίς κανένα κίνδυνο να βρεθείτε κάποτε στην τραγική θέση να βιώσετε «ζωντανά» τον πιο φοβερό εφιάλτη σας। Κανείς δημοσιογράφος δεν θα σας ρωτήσει ποτέ και κανείς τηλεθεατής δεν θα αναρωτηθεί ποτέ τι δουλειά κάνετε και πως βρίσκετε τα προς το ζην. Όλοι ξέρουν.

____________________________________________________________________
* Ο Δημήτρης Βάρος είναι ποιητής, δημοσιογράφος και φωτογράφος। Γεννήθηκε στηη Χίο। Σπούδασε δημοσιογραφία στοο Λονδίνο και διετέλεσε διευθυντής σύνταξης και διευθυντής στις εφημερίδες Χιακός Λαός, Ακρόπολις, Έθνος, Πρώτη, Έθνος της Κυριακής, Τύπος της Κυριακής και σε πολλά οικονομικά, πολιτικά και τεχνικά περιοδικά όπως Ελληνική Ναυτιλιακή, Χρόνος, Κεφάλαιο, Logistics & Management, Car & Truck, Ecotec, Εργοταξιακά Θέματα κ.ά.
Εξέδωσε τα βιβλία Φρύνη, Θηρασία, Ανδρομέδα, Ω ξειν, We are Geeks, Panting with a camera κ.α.

Περισσότερα: http://www.varos.gr/indexgr.htm

Τι μας μαθαίνει το διαζύγιο Λάτσιου – Μενεγάκη

Του Χ.Κ. Λαζαρόπουλου

Μια ανταλλαγή απόψεων δημοσίως με έναν καλό συνάδελφο περί της κρίσης στη σχέση του γνωστού τηλεοπτικού ζεύγους Γιάννη Λάτσιου και Ελένης Μενεγάκη, αλλά και της δημοσιογραφικής "κάλυψης" του "γεγονότος", μού έδωσε την αφορμή να σκεφθώ τη διαφορά νοοτροπίας στην αξιολόγηση θεμάτων και γεγονότων.

Όσοι είχαμε την ευκαιρία (και την τύχη) να ζυμωθούμε και να ανδρωθούμε δημοσιογραφικά στην ΕΡΤ μάθαμε να αντιμετωπίζουμε την τηλεόραση με «οικουμενική αντίληψη».

Ο τηλεοπτικός μικρόκοσμος δηλώνει την αναμόχλευση παρωχημένων προσώπων και ιδεών τα οποία νοιώθουν πως παράγουν τηλεοπτικό έργο την τελευταία 20ετία αλλά προφανώς ξεπεράστηκαν πριν ενηλικιωθούν.

Αυτός ο μικρόκοσμος συνήθως σοκάρει, διακρίνεται από ανασφάλεια και δεν μπορεί να δεχθεί εύκολα τα μηνύματα της κοινωνίας.

Μένει σε ιδεοληψίες της δεκαετίες του ’80 και κάνει αμερικανικά κακέκτυπα στην ψυχαγωγία και την ενημέρωση χωρίς ουσία και χωρίς σκοπό, με αποτέλεσμα να θίγεται με την οικονομική κρίση το 20% των εργαζομένων σε όλες τις ειδικότητες περί τις εσωτερικές, εξωτερικές, δημοσιογραφικές ή ψυχαγωγικές εκπομπές.

Όσοι διακρίθηκαν σ’ αυτόν τον μικρόκοσμο συγκρότησαν τον τηλεοπτικό απόκοσμο. Απόκοσμος είναι αυτός που ζει μακρυά από την κοινωνία κι αυτός που αποκοσμεί (εκ του ρήματος αποκοσμώ –έω) είναι αυτός που απομακρύνεται από τα τεκτενόμενα, που παραμορφώνει την αλήθεια.

Πόσοι από τους πραιτωριανούς του τηλεοπτικού απόκοσμου βρίσκονται εκτός τόπου και χρόνου ζώντας στο ψέμμα και το δήθεν. Μερικά πρωινάδικα, τα μεσημεριανάδικα, τα “reality” δεν εθίζουν όσους καταγίνονται μ’ αυτά με τη ντόπα του απόκοσμου;

Επομένως, το ένα είναι απότοκος του άλλου. Μόνο που όταν φθάσει κανείς στο απόκοσμο τιμωρείται από το ίδιο, το τηλεοπτικό κοινό του. Τον ξεχνούν στο επόμενο πυροτέχνημα…

Θα ήθελα να αναπτυχθεί περαιτέρω διάλογος, αν υπάρχει ενδιαφέρον .