Γιουσουρούμ προσωπικών δεδομένων

Του Χ.Κ. Λαζαρόπουλου

Όλη η αγορά παραμιλά από τα απόνερα της κρίσης, ορδές εργαζομένων και συνταξιούχων διαδηλώνουν κάθε εβδομάδα στους δρόμους, ωστόσο ορισμένοι ζουν ακόμα στο μήνα που θρέφει τους έντεκα. Εκτός από την κυβέρνηση που μετατρέπει (όπως μπορεί καλύτερα) τη χώρα μας σε κάτι μεταξύ αφρικανικού βασιλείου και λατινοαμερικανικού προτεκτοράτου, τις ΔΕΚΟ που ξεπουλήθηκαν σε ξένους και πιέζουν για ακόμα περισσότερες τρύπες στο ζωνάρι, είναι και οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας…

Ειδικά αυτή που λέει ότι έχει σήμα – καμπάνα αλλά κρύβει πως έχει και τιμολόγια – δαγκάνα, δεν συγκρίνεται. Η αποικιακή αντίληψη των ιδιοκτητών της αντιμετωπίζει τους πελάτες (και ειδικά τους εταιρικούς) ως ασθενείς με προχωρημένη ανία. Δεν εξηγείται διαφορετικά το γεγονός ότι υπάρχουν περιπτώσεις εταιρικών πελατών που διαμαρτύρονται τόσο για τους φουσκωμένους λογαριασμούς με τις κρυφές χρεώσεις και τα περίεργα τέλη χρήσης, όσο και για την ευκολία με την οποία η συγκεκριμένη εταιρεία παραχωρεί στοιχεία με προσωπικά δεδομένα σε διαφόρων ειδών, μορφών και δραστηριοτήτων εισπρακτικές εταιρείες.

Πού είναι η περίφημη ελληνική Δικαιοσύνη να τιμωρήσει αυτές τις επιχειρήσεις που παρέχουν πληροφορίες ευαίσθητου χειρισμού με προσωπικές πληροφορίες, διευθύνσεις, πατρώνυμα, αρχεία πληρωμών, οικονομικές καταστάσεις, διευθύνσεις και τηλεφωνικούς αριθμούς; Κι αυτό δεν αφορά μόνο στα προσωπικά δεδομένα των φυσικών προσώπων – πελατών, αλλά και στα στοιχεία των εταιρικών πελατών που αντιμετωπίζουν κινδύνους από ανταγωνιστές είτε στην εσωτερική, είτε στην ευρωπαϊκή αγορά.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της εταιρείας “Contrast” που υποτίθεται πως ανέλαβε για λογαριασμό της “Cosmote” να διευθετήσει εκκρεμότητα που προέκυψε από διακανονισμό ο οποίος δεν τηρήθηκε λόγω έλλειψης ρευστότητας. Με την «εξουσία» και το θράσος που μπορεί να έχει ένας ανίδεος ημιαπασχολούμενος υπάλληλος (αγνοώντας τα ήδη ξεπουλημένα τα εργασιακά – ασφαλιστικά δικαιώματά του) ανέλαβε για την κατά τα άλλα σοβαρή εταιρεία κινητής τηλεφωνίας να ορίσει ημερομηνίες αποπληρωμής υποχρεώσεων μερικών δεκάδων ευρώ που εκκρεμούν.

Πόσο ανεύθυνη μπορεί να είναι η διοίκηση μιας εταιρείας όταν επιτρέπει σε ένα άγνωστο κοριτσάκι να έχει πρόσβαση σε στοιχεία που αφορούν ακόμα και σε οικογενειακά δεδομένα ή να πιέζει πελάτες εταιρικού συμβολαίου, όταν οι κόκκινες επιταγές έχουν μετατραπεί σε καταστρεπτικό τσουνάμι για όλη την αγορά; Πόσο τυχαίοι μπορεί να είναι αυτοί που δεν νομίζουν αλλά υποδύονται τους επαγγελματίες ενώ είναι φθηνοί ερασιτέχνες;

Αν λειτουργούν αυτές οι λεγόμενες ανεξάρτητες αρχές, καλό θα ήταν να το ελέγξουν το θέμα ενώ ταυτοχρόνως όσοι είναι εταιρικοί πελάτες τηλεφωνικών εταιρειών που αντιμετωπίζουν ανάλογα προβλήματα, ας επικοινωνούν μαζί μας. Διότι στο γιουσουρούμ των προσωπικών δεδομένων πολλοί στήνουν τα πανέρια τους και απειλούν όλη την αγορά…

________________________________________________________________________________
 
Διαβάστε σχετικά:
 
http://paliakokkinia.blogspot.com/2010/06/blog-post_14.html
 
Η απανθρωπιά του «ανταγωνισμού» - Άρθρο του Χ.Κ. Λαζαρόπουλου

Τα μπάνια του λαού

Γράφει ο Δημήτρης Βάρος*

Η Ελλάδα είναι μια φιλόξενη χώρα. Η ζεστή αγκαλιά της είναι ανοιχτή για όλους τους λαούς του κόσμου. Για όλους, εκτός από έναν: τους Έλληνες.

Τα απέραντα καλοκαίρια της προσφέρει τις μαγευτικές παραλίες της σε Σκανδιναβούς μάνατζερ, Γερμανούς βιομήχανους, Εβραίους τραπεζίτες, Άγγλους ομοφυλόφιλους, Ιταλούς μαφιόζους, Ρώσους μαστροπούς, Άραβες εμπόρους όπλων και Αμερικάνους διακινητές κοκαΐνης. Όλοι περνούν ζωή χαρισάμενη πίνοντας στην υγειά του Ξένιου Δία, χωρίς να αναρωτιούνται γιατί ο αρχαίος θεός κρατούσε ασπίδα, αν και αθάνατος. (Μια παραξενιά κατανοητή, πιθανόν, μόνο στους γιαπωνέζους. Επειδή ως καμικάζι στον πόλεμο φρόντιζαν, οδεύοντας προς την αυτοκτονία, να φοράνε το κράνος τους).

Εμείς οι Έλληνες, με μισθό στο ένα-τρίτο των ευρωπαϊκών και με επιτόκια καρτών και δανείων τριπλάσια από τα δικά τους, δεν έχουμε θέση σ’ αυτό το πάρτι. Έχουμε όμως μεγάλο θεό. Ο οποίος προνόησε να υπάρχουν και πακέτα αξέχαστων διακοπών, προσιτά σε εμάς.

Αφήστε γένια λοιπόν, βάλτε το σορτς, πάρτε το «άϊ-ποντ» και γραμμή για το «Ελ. Βενιζέλος». Με 350 ευρώ, όσο ένα σύνηθες επίδομα άδειας, μπορείτε να ζήσετε τη γοητεία μιας αμμοθύελλας στη Σαχάρα ή το ρομαντισμό μιας πλημμύρας στο δέλτα του Μπανγκλαντές. Να χαρείτε τη ραστώνη στην παραλία της Γάζας ή να φωτογραφηθείτε με ταλιμπάν, στο διάλλειμα μιας επιδρομής από F16 στο Κανταχάρ.

Αν είστε της δράσης, ανεβάστε την αδρεναλίνη σας στον Ινδικό προσπαθώντας να ξεφύγετε από μια τίγρη, να παραβγείτε ένα τσουνάμι ή απολαμβάνοντας ένα μασάζ «μπόντι-του-μπόντι» από Ταϊλανδέζα. Ανάμεσα στις έξτρα παροχές είναι να κολλήσετε AIDS ή SARS, οπότε η αίσθηση της απόλυτης περιπέτειας συνεχίζεται και μετά τις διακοπές.

Στη ζούγκλα του Βόρνεο δοκιμάστε αυγά χελώνας, ταΐστε τους ουρακοτάγκους και δείτε (από μακριά) τους ιθαγενείς που ζουν εκεί σε άγρια κατάσταση. Μετά κολυμπήστε στο νησί Μαμουτίκ. Ζητήστε μόνο από τη συνοδό σας να σας παίρνει με την βιντεοκάμερα. Γιατί αν είστε τυχερός και σας επιτεθεί καρχαρίας, είναι κρίμα να χάσετε το στιγμιότυπο. Μετά την δραματική σας διάσωση μπορείτε να το ανεβάσετε στο «You Tube» ή ακόμα καλύτερα να το πουλήσετε στο Ντισκάβερι Τσάνελ και με τα λεφτά να αποκτήσετε ένα ωραίο εξοχικό στη Μύκονο και ένα «στέιτ-οφ-δη-άρτ» αναπηρικό καροτσάκι.

Μια άλλη επιλογή είναι ο Περσικός Κόλπος. Αντί όμως να πάτε στο Ντουμπάϊ και να πληρώσετε ένα κάρο λεφτά, κάνετε κάτι πιο έξυπνο: πηγαίνετε ακριβώς απέναντι. Στο μαγευτικό Μπαντάρ-ε-Ιμαμ-Κομεϊνί του Ιράν όπου για δεκαπέντε μέρες θα ξοδέψετε όσα θα σας κόστιζε μια νύχτα στο διάσημο ξενοδοχείο Μπουρτζ-αλ-Αραμπ. Εκεί θα τρώτε πιλάφι με ψάρι κάθε μέρα και θα παίρνετε το μπάνιο σας στις εκβολές του Καρούμ, δίπλα σε αγωγούς πετρελαίου και εκτοξευτήρες πυραύλων.

Βέβαια, μπορεί κάποια στιγμή να δείτε ένοπλους Ιρανούς να κινούνται απειλητικά εναντίον σας επειδή στην περιοχή υπάρχουν νάρκες αλλά παρ’ όλα αυτά είστε απόλυτα ασφαλείς. Αρκεί ένα τηλεφώνημά σας στην αμερικάνικη πρεσβεία, και εν ριπή οφθαλμού θα φτάσουν επιτόπου δυο αεροπλανοφόρα, επτά αντιτορπιλικά και ένα σμήνος F-22 για να αποκαταστήσουν την τάξη.

Υπάρχει μάλιστα και η πιθανότητα το γεγονός αυτό να δώσει στο Πεντάγωνο την αφορμή που ψάχνει από καιρό για να ισοπεδώσει το Ιράν, οπότε μπορείτε να υπολογίζετε και σε κάποιο παράσημο ή στον τίτλο του επίτιμου διδάκτορα στο Γουεστ Πόιντ.

Αν όλα αυτά δεν σας πείθουν και επιμένετε Αιγαίο… Ε, τότε κάντε επιτέλους κάτι για να αλλάξει η κατάσταση.

_________________________________________________________________________________

• Ο Δημήτρης Βάρος είναι ποιητής, δημοσιογράφος και φωτογράφος. Γεννήθηκε στηη Χίο. Σπούδασε δημοσιογραφία στοο Λονδίνο και διετέλεσε διευθυντής σύνταξης και διευθυντής στις εφημερίδες Χιακός Λαός, Ακρόπολις, Έθνος, Πρώτη, Έθνος της Κυριακής, Τύπος της Κυριακής και σε πολλά οικονομικά, πολιτικά και τεχνικά περιοδικά όπως Ελληνική Ναυτιλιακή, Χρόνος, Κεφάλαιο, Logistics & Management, Car & Truck, Ecotec, Εργοταξιακά Θέματα κ.ά.Εξέδωσε τα βιβλία Φρύνη, Θηρασία, Ανδρομέδα, Ω ξειν, We are Greeks, Panting with a camera κ.α.

Περισσότερα: http://www.varos.gr/indexgr.htm

________________________________________________________________________________

Διαβάστε επίσης:

Τα οργισμένα πορτοκάλια - Άρθρο του Δημήτρη Βάρου

http://paliakokkinia.blogspot.com/2010/06/blog-post.html

Στο «δρόμο» 1 εκατ. εργαζόμενοι

Τον περασμένο Απρίλιο το ποσοστό ανεργίας σκαρφάλωσε στο 11,9% έναντι 9,4% τον ίδιο μήνα του 2009

Επιμέλεια: Χ.Κ. Λαζαρόπουλος

Πάνω από ένα εκατομμύριο εργαζόμενοι θα μείνουν στο δρόμο το 2011 εξαιτίας των ρυθμίσεων που περιέχει ο νέος νόμος για τα εργασιακά, οι οποίες καθιστούν ευκολότερες τις απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα και μάλιστα με μικρότερες αποζημιώσεις, εφόσον ο εργοδότης προειδοποιήσει εγγράφως τον εργαζόμενο.

Αυτή τη δραματική εκτίμηση κάνει το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ, το οποίο εκτιμά πως το ποσοστό ανεργίας στη χώρα μας θα «σκαρφαλώσει» στο δραματικό ποσοστό του 20%, το οποίο θα αποτελεί το αρνητικό ρεκόρ της τελευταίας 50ετίας!

Ο ΟΟΣΑ εκτιμά πως η ανεργία στην Ελλάδα θα σκαρφαλώσει στο 14,3% και η Ευρωπαϊκή Ενωση στο 13,2%. Ωστόσο, ο επιστημονικός διευθυντής του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ καθηγητής κ. Σάββας Ρομπόλης παρατηρεί πως στα εκτιμώμενα ποσοστά της ανεργίας θα πρέπει να προστεθεί και ένα 6%, το οποίο αποτελεί την εποχική και προσωρινή απασχόληση (καταμετρώνται ως μη άνεργοι) καθώς και τη λανθάνουσα ανεργία (μακροχρόνια άνεργοι που δεν ενδιαφέρονται για εργασία).

Ήδη η ανεργία στη χώρα μας καταγράφει αυξητικές τάσεις με μεγάλα θύματα τους νέους και τις γυναίκες. Τον περασμένο Απρίλιο το ποσοστό ανεργίας σκαρφάλωσε στο 11,9% έναντι 9,4% τον ίδιο μήνα του 2009 και 11,6% τον Μάρτιο 2010, σύμφωνα με τη στατιστική υπηρεσία.

Οι άνεργοι αυξήθηκαν κατά 130.101 σε σχέση με τον Απρίλιο του 2009 (αύξηση 27,9%) και κατά 18.256 σε σχέση με τον Μάρτιο του 2010 (αύξηση 3,2%). Από την κατά ομάδες ηλικιών διάρθρωση της ανεργίας προκύπτει ότι το υψηλότερο ποσοστό παρατηρείται στους νέους ηλικίας 15- 29 ετών (22,3%). Για νέες γυναίκες το αντίστοιχο ποσοστό φθάνει στο 27,4%.

Στο μεταξύ σε ισχύ τέθηκαν οι δύο μεγάλες ανατροπές στα εργασιακά με τη μείωση της αποζημίωσης λόγω απόλυσης καθώς και για την αύξηση του ορίου των ομαδικών απολύσεων.

Στον νέο νόμο που δημοσιεύθηκε ήδη σε ΦΕΚ περιλαμβάνονται και οι παρακάτω δύο διατάξεις:

ΟΜΑΔΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ:

Τα όρια πέρα από τα οποία οι απολύσεις θεωρούνται ομαδικές, καθορίζονται ως εξής:

α) Έως 6 εργαζομένους για επιχειρήσεις ή εκμεταλλεύσεις που απασχολούν 20 έως 150 εργαζομένους.

β) Ποσοστό 5% του προσωπικού και μέχρι 30 εργαζομένους για επιχειρήσεις ή εκμεταλλεύσεις, που απασχολούν πάνω από 150 εργαζομένους.

ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΛΟΓΩ ΑΠΟΛΥΣΗΣ:

Σύμβαση μισθωτού με σχέση εργασίας αορίστου χρόνου, διάρκειας πέραν των δύο μηνών, δύναται να καταγγελθεί κατόπιν προηγούμενης έγγραφης προειδοποίησης του εργοδότη, ως εξής:

α) Για υπαλλήλους που έχουν υπηρετήσει από 2 μήνες έως 2 χρόνια, απαιτείται προειδοποίηση ενός μηνός πριν από την απόλυση.

β) Για υπαλλήλους που έχουν υπηρετήσει από δύο χρόνια συμπληρωμένα έως πέντε χρόνια, απαιτείται προειδοποίηση δύο μηνών.

γ) Για υπαλλήλους που έχουν υπηρετήσει από 5 χρόνια συμπληρωμένα έως 10 χρόνια, απαιτείται προειδοποίηση 3 μηνών.

δ) Για υπαλλήλους που έχουν υπηρετήσει από 10 χρόνια συμπληρωμένα έως 15 χρόνια, απαιτείται προειδοποίηση 4 μηνών.

ε) Για υπαλλήλους που έχουν υπηρετήσει από 15 χρόνια συμπληρωμένα έως 20, απαιτείται προειδοποίηση 5 μηνών.

στ) Για υπαλλήλους που έχουν υπηρετήσει από 20 χρόνια συμπληρωμένα και άνω, απαιτείται προειδοποίηση 6 μηνών.

Εργοδότης ο οποίος δεν κάνει χρήση της δυνατότητας έγγραφης προειδοποίησης καταβάλλει στον απολυόμενο πλήρη την αποζημίωση.

Για τον Γιώργο Δασκαλόπουλο

Η Τετάρτη που πέρασε είχε κακές ειδήσεις. Τη χειρότερη μου μετέφερε η αγαπημένη μου φίλη και συνάδελφος κ. Νανά Νταουντάκη καθώς επέστρεφα στο σπίτι μου με τον Προαστιακό. «Θα σου αναγγείλω κάτι άσχημο» είπε και συνέχισε λέγοντας ότι ο Γιώργος Δασκαλόπουλος έφυγε από κοντά μας. Λίγο μετά μιλήσαμε με τον Γιάννη Κανελλάκη, ο οποίος επικοινώνησε μαζί μου από το “Mega” για να επιβεβαιώσει την πληροφορία. Κι όμως ήταν γεγονός.

Έμαθα τον Γιώργο από τις αφηγήσεις του αδελφού του, του Αντώνη, με τον οποίο έτυχε να δουλέψουμε στο ίδιο ΜΜΕ. Ο Αντώνης είχε την ευθύνη και την αγωνία που έχει πάντοτε ο μεγαλύτερος αδελφός για τον μικρότερο. Πίστευε σε εκείνον, τον θαύμαζε αλλά ήταν κι ένας αυστηρός δάσκαλός του.

Γνώρισα τον Γιώργο καλύτερα στις συσκέψεις της «Αριστερής Όχθης» και στις συνελεύσεις της Ένωσης. Ήταν ένας άνθρωπος με εξαιρετική πολιτική κατάρτιση και βαθιά γνώση των όσων συνέβαιναν τόσο στο πεδίο της πολιτικής, όσο και στον κλάδο. Ποτέ δεν διαφωνήσαμε επί της ουσίας σε θέματα πολιτικής και τακτικής σε ό,τι αφορά σε διεκδικήσεις για τον κλάδο.

Πάντοτε υπενθυμίζαμε σε όσους μας ασκούσαν κριτική ακόμα και στις μεγάλες απεργίες που κάναμε ότι δημοσιογράφοι δεν είναι αυτοί που ακριβοπληρώνονται για να κάνουν τα παπαγαλάκια στο γυαλί, ούτε οι κουτσομπόλες που εκτίθενται ημίγυμνες ή άμυαλες στα πρωινάδικα και τα μεσημεριανάδικα. Υπάρχουν δημοσιογράφοι κακοπληρωμένοι, αδικημένοι, ιδεαλιστές που περνούν δύσκολα αλλά θυσιάζουν τη ζωή και τις οικογένειές τους για την αλήθεια, την αντικειμενικότητα και τη Δημοκρατία.

Θα μπορούσα να γράψω πολλά αφού οι σκέψεις κατακλύζουν το μυαλό μου σαν στάλες καταιγίδας αλλά δεν το θεωρώ ηθικό. Άλλωστε πολλές φορές λέγαμε με τον Γιώργο πως «ουκ εν τω πολλώ το ευ». Όταν έρθει η στιγμή ίσως να ξανανταμώσουμε.

Το σίγουρο είναι ότι όσοι απαρτίζουμε την «Αριστερή Όχθη» κι όσοι αγωνιζόμαστε με τη «Μαχόμενη Δημοσιογραφία» δεν θα τον ξεχάσουμε. Όπως και οι συνάδελφοί του από την εφημερίδα "Φως", οι οποίοι στο σημερινό φύλλο τού αφιέρωσαν τη σελίδα 19, αποδεικνύοντας πόσο αγαπητός ήταν. Γιώργο, καλό ταξίδι!

Έφυγε ένας αγωνιστής της δημοσιογραφίας

Το τελευταίο ταξίδι του έκανε σήμερα ο δημοσιογράφος Γιώργος Δασκαλόπουλος

Αυτό το κείμενο αναδημοσιεύεται από το ιστολόγιο της «Μαχόμενης Δημοσιογραφίας»

O δημοσιογράφος Γιώργος Δασκαλόπουλος, ο δικός μας Γιώργος, βρέθηκε σήμερα το μεσημέρι νεκρός στο σπίτι του στο Περιστέρι.

Ήταν μόλις 45 ετών, ο Γιώργος. Εργαζόταν ως αθλητικός συντάκτης στο «Φως των Σπορ». Είχε και δική του στήλη. Ενδιαφερόταν για τη δημοσιογραφία, για την πολιτική, για το συνδικαλισμό. Εκλεγμένος στην ΕΣΗΕΑ και στον ΠΣΑΤ. Με ενεργό και ουσιαστική συμμετοχή στην Ανεξάρτητη Παρέμβαση (μια ιστορική παράταξη στην ΕΣΗΕΑ) και ύστερα από την διάσπασή της, ιδρυτικό μέλος στην παράταξη Αριστερή Όχθη τόσο στην αυτόνομη πορεία της όσο και όταν συμμετείχε στη ΜΑΧΟΜΕΝΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ.

 

Στη σύντομη ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ, του Σωματείου που υπερασπίστηκε συνδικαλιστικά με συνέπεια και μαχητικότητα (παρά τα τρωτά του σημεία που διαρκώς επεσήμαινε και προσπαθούσε να αλλάξει) αναφέρεται:

 

Ο Γιώργος Δασκαλόπουλος γεννήθηκε στο Παλαιοξάρι Φωκίδος το 1965 και αφού ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές φοίτησε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Τη δημοσιογραφική του σταδιοδρομία ξεκινάει το 1986 στην «ΑΥΡΙΑΝΗ» και στη συνέχεια εργάστηκε στον «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΛΟΓΟ», στον «ΦΙΛΑΘΛΟ», στην «ΕΞΟΡΜΗΣΗ» και από τον Νοέμβριο του 1987 έως και το τέλος της σύντομης ζωής του στο «ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ», στο οποίο διατηρούσε και προσωπική στήλη.

Ο Γιώργος Δασκαλόπουλος, παράλληλα με τη δημοσιογραφική του εργασία, ανέπτυξε και έντονη κοινωνική και συνδικαλιστική δράση. Είχε κατ’ επανάληψη εκλεγεί μέλος του Μεικτού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ, ενώ διετέλεσε Έφορος στο Δ.Σ. του ΠΣΑΤ.

Ως άνθρωπος υπήρξε έντιμος και αγωνιστής. Ήταν καλοσυνάτος, ευγενικός πάντοτε γελαστός και ευχάριστος. Οι συνάδελφοί του θα τον θυμούνται για την πραότητα του χαρακτήρα του και τις καλές του προθέσεις.

Το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ εκφράζει στους οικείους του τα ειλικρινή του συλλυπητήρια και αποχαιρετά έναν έντιμο και άξιο συνάδελφο.

Και στην ανακοίνωση του ΠΣΑΤ:

Ήταν αγαπητός στον χώρο της δημοσιογραφίας, αλλά και μεταξύ όλων των ανθρώπων με τους οποίους συνεργάστηκε στο πλαίσιο του ρεπορτάζ, είτε αυτό είχε να κάνει με τα θέματα του Ολυμπιακού, είτε με ελεύθερα θέματα, είτε με το ρεπορτάζ των επαρχιακών ομάδων.

 

Ήταν ο δικός μας ο Γιώργος που αγαπούσαμε. Έντονα πολιτικοποιημένος, με γνώσεις (άλλωστε είχε σπουδάσει φιλολογία και μαρξισμό)και στέρεα ιδεολογία. Μαχητής. Ιδεολόγος. Μπεσαλής. Αλλά, κυρίως, ένας άνθρωπος με μια μεγάλη γενναία καρδιά. Αυτή την καρδιά που τελικά τον πρόδωσε. Κι όπως λέει η Ντίνα ήταν ένας παθιασμένος δημοσιογράφος που αγαπούσε τον Μπουκόφσκι και , τελικά, πέθανε σαν κιαυτόν.

Καλό σου ταξίδι Γιώργο. Δεν θα σε ξεχάσουμε!

Οι σύντροφοι σου από την Αριστερή Όχθη

Ύποπτη εκτέλεση του Σ. Γκιόλια

Με 20 σφαίρες, άγνωστοι εκτέλεσαν εν ψυχρώ τα ξημερώματα τον δημοσιογράφο Σωκράτη Γκιόλια, στην είσοδο του σπιτιού του στην Ηλιούπολη.

Σύμφωνα με τις καταθέσεις των μαρτύρων, στις 05:26’ το πρωί, δύο άγνωστοι που ήταν ντυμένοι αστυνομικοί, χτύπησαν το κουδούνι του σπιτιού στην οδό Δαιδάλου 21 στην Ηλιούπολη. Όταν ο δημοσιογράφος κατέβηκε να δει ποιος ήταν, τότε οι δράστες τον πυροβόλησαν εξ επαφής με άγνωστο πυροβόλο όπλο.

Ωστόσο, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, η σύζυγος του δημοσιογράφου κατέθεσε στην Αστυνομία ότι άγνωστος χτύπησε το κουδούνι και είπε στον δημοσιογράφο ότι τού έκλεβαν το αυτοκίνητο.

Όταν ο Σ. Γκιόλιας πήγε να δει τι συνέβαινε και οι δράστες με "μαφιόζικο τρόπο", όπως περιγράφεται, τον πυροβόλησαν και τον σκότωσαν.

Σε μικρή απόσταση από τον τόπο της δολοφονίας εντοπίστηκε καμένο ένα ΙΧ, το οποίο η Αστυνομία εξετάζει αν ήταν αυτό με το οποίο διέφυγαν οι δράστες. Τα κίνητρα της δολοφονίας εξακολουθούν να είναι αδιευκρίνιστα και εξετάζονται όλα τα ενδεχόμενα.

O Σωκράτης Γκιόλιας γεννήθηκε στη Γερμανία στις 13 Φεβρουαρίου 1973.