Ο έρωτας με την πρώτη ματιά δεν είναι παραμύθι, υποστηρίζουν
αμερικανοί ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Σικάγου. Σύμφωνα με μελέτη τους, η
ματιά που ρίχνουμε στο άτομο το οποίο έχουμε απέναντί μας είναι ικανή να
«ξεδιπλώσει» τα πραγματικά μας συναισθήματα.
Οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι όταν το βλέμμα των εθελοντών
επικεντρωνόταν στο πρόσωπο αγνώστων, οι ίδιοι ένιωθαν συναισθήματα αγάπης και
έβλεπαν τους απέναντί τους ως πιθανούς συντρόφους. Αντίθετα, η περιπλάνηση του
βλέμματος στο σώμα των αγνώστων υποδήλωνε σεξουαλική επιθυμία.
1. Είναι καλός άνθρωπος.Είναι ηθικός, ευγενικός, τον ενδιαφέρει το πώς νιώθεις και
θέλει να περνάει χρόνο μαζί σου. Τα
παραπάνω χαρακτηριστικά, αν δεν τα έχει από την αρχή της γνωριμίας σας,
πιθανότατα δεν θα τα αποκτήσει στη συνέχεια. Το λέμε για εκείνες που θέλουν να
διορθώσουν τα "κακά παιδιά"
Η Ελλάδα βίωσε πάρα πολλές φορές
τα τελευταία 3 – 4.000 χρόνια τέτοιες και χειρότερες καταστάσεις. Μια απ' τις
χειρότερες, μόλις πριν 70 τόσα χρόνια, όταν ζούσαν οι γονείς, οι ιστορίες από
παπούδες ήταν ακόμη πιο φρικιαστικές γιατί είχαν ζήσει και εκείνα και
προηγούμενα δεινά, κ.ο.κ.
Τώρα κλαιγόμαστε με τις σχετικά
μικρές μπούφλες της ζωής, οι οποίες με τα σχιζοφρενή πριόνια που υπέστησαν οι
προηγούμενοι φαντάζουν χάδια.
Και
ρωτάω, ρε καλόπαιδα, είχαν οι γονείς μας λεφτά; Ήταν τυχεροί που είχαν την ζωή
τους.
Αλλά
οι άνθρωποι που συναναστρέφεται η ελίτ του τόπου, και κάποιοι που το διαβάζετε
αυτό, ε, πως να το κάνουμε, είστε μοσχαναθρεμένοι, είναι του κύκλου της.
Πρωτοφανή επεισόδια ξέσπασαν κατά τη χθεσινή πορεία διαμαρτυρίας της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ για την πολιτική λιτότητας και την εκποίηση του εθνικού πλούτου με πρόσχημα το εξωτερικό χρέος της χώρας και τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης. Η πορεία των 35 χιλιάδων εργαζομένων (σύμφωνα με τις αρχές) αμαυρώθηκε με γεγονότα ιδιαίτερης βιαιότητας.
Ομάδες διαδηλωτών πέταξαν πέτρες, βόμβες μολότοφ και άλλα αντικείμενα κατά των αστυνομικών που βρίσκονταν μπροστά στη Βουλή.
Οι αστυνομικοί απάντησαν ρίχνοντας με δακρυγόνα και φωτοβολίδες κρότου - λάμψης.
Επεισόδια σημειώθηκαν επίσης στην Ομόνοια και στην οδό Πατησίων, στο ύψος του Αρχαιολογικού Μουσείου.
Σύμφωνα με την αστυνομία, από τις επιθέσεις τραυματίσθηκαν συνολικά 15 αστυνομικοί, ενώ προκλήθηκαν υλικές ζημιές σε μία υπηρεσιακή μοτοσικλέτα, σε δύο ιδιωτικές κάμερες, σε πρόσοψη μίας τράπεζας, σε κάδους απορριμμάτων και σε γυάλινο στέγαστρο του μητροπολιτικού σιδηροδρόμου (μετρό).
Δείτε εδώ τις συγκλονιστικές εικόνες που μετέδωσε το διεθνές ειδησεογραφικό δίκτυο RT:
Στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής προσήχθησαν 26 άτομα, εκ των οποίων τα εννέα συνελήφθησαν. Κατασχέθηκαν ένα τόξο, τρία βέλη, ένα τσεκούρι και έξι βόμβες μολότoφ. Προανάκριση διενεργείται από τη Διεύθυνση Ασφάλειας Αττικής.
Στη Θεσσαλονίκη
Περιορισμένης έκτασης επεισόδια σημειώθηκαν στη διάρκεια των χθεσινών διαδηλώσεων και στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, με την αστυνομία να προχωρά σε μία σύλληψη. Προκλήθηκαν μικρές υλικές ζημιές σε δύο σούπερ μάρκετ, τέσσερα υποκαταστήματα τραπεζών, ένα υποκατάστημα των ΕΛΤΑ, αλλά και ένα ταχυφαγείο.
Δηλώσεις Αλ. Παπαρήγα
«Ένα είναι το μήνυμα: Δεν υπάρχουν άπαρτα κάστρα για τους λαούς όταν αυτοί το θέλουν», δήλωσε χθες, δίνοντας το παρών στην απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ, η γ.γ. του ΚΚΕ κ. Αλέκα Παπαρήγα.
ΓΣΕΕ: Ο αγώνας θα συνεχιστεί
Αναδημοσίευση: Καναδική "Gazette", Μόντρεαλ.
«Δέκα μήνες η κυβέρνηση εφαρμόζει τη συνταγή του μνημονίου. Έχει αποδειχτεί περίτρανα ότι το "φάρμακο" είναι χειρότερο από την αρρώστια. Κάνει του πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους. Αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί», δήλωσε ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ κ. Γ. Παναγόπουλος.
Εξέφρασε «ισχυρή καταγγελία προς την κυβέρνηση, να σταματήσει αυτή η πολιτική. Εδώ και τώρα να επανέλθει η 13η και 14η σύνταξη στους φτωχούς συνταξιούχους μας. Να ληφθούν άμεσα μέτρα για την ανακούφιση των ανέργων και την καταπολέμηση της ανεργίας. Και επαναλαμβάνουμε να μην διανοηθεί κανένας να ακουμπήσει τις ΣΣΕ γιατί καλλιεργείται ένα έντονο κλίμα εργοδοτικής αυθαιρεσίας που τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας τους συνθλίβει κυριολεκτικά. Θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας, δεν θα σταματήσουμε, αυτή η πολιτική δεν έχει μέλλον και δεν πρέπει επειδή αυτή η πολιτική δεν έχει μέλλον, να μην έχουν μέλλον και οι δυνάμεις της εργασίας».
Ο εμπορικός κόσμος της χώρας έδειξε για ακόμη μία φορά την έντονη αντίδρασή του σε μία οικονομική πολιτική που έχει οδηγήσει πολλά καταστήματα σε κλείσιμο και έχει φέρει την ελληνική αγορά σε πρωτοφανή δυσπραγία, επισημαίνει η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου (ΕΣΕΕ) σε ανακοίνωσή της.
Σύμφωνα με την ΕΣΕΕ, η συμμετοχή των εμπόρων στο κλείσιμο των καταστημάτων τους έφθασε σε πρωτόγνωρα ποσοστά της τάξεως 80 - 90%.
Ποιοι απέργησαν
Αναδημοσίευση:
Καναδική εφημερίδα "Gazette", Μόντρεαλ
Στη γενική απεργία πήραν μέρος δημόσιοι υπάλληλοι, μεταξύ των οποίων εργαζόμενοι σε δημόσιες υπηρεσίες, ασφαλιστικά Ταμεία, πολεοδομίες, εφορίες, τελωνεία, αλλά και εργαζόμενοι στην τοπική αυτοδιοίκηση και στις ΔΕΚΟ.
Με προσωπικό ασφαλείας λειτούργησαν τα νοσοκομεία, πολλά σχολεία παρέμειναν κλειστά, ενώ μικρά προβλήματα παρατηρήθηκαν στις αστικές συγκοινωνίες λόγω της 24ωρης απεργίας σε λεωφορεία, τρόλεϊ και προαστιακό. Κανονικά λειτούργησε το Μετρό ωστόσο οι συρμοί της μπλε γραμμής σταματούσαν στο σταθμό «Δουκίσσης Πλακεντίας» και όχι στο αεροδρόμιο, εξαιτίας της απεργίας των σιδηροδρομικών.
Επίσης, πολλές πτήσεις ακυρώθηκαν λόγω της στάσης εργασίας των ελεγκτών, ενώ δεμένα παρέμειναν τα πλοία στα λιμάνια. Τέλος, αρκετά εμπορικά καταστήματα κατέβασαν ρολά, ενώ στην απεργία έλαβαν μέρος και οι δημοσιογράφοι.
Νέα επεισόδια σημειώθηκαν το απόγευμα της Τετάρτης στην Κερατέα, με κατοίκους και αστυνομικούς των ΜΑΤ να συγκρούονται για ακόμη μία φορά, με αφορμή την κατασκευή ΧΥΤΑ στην περιοχή.
Εξαγριωμένοι κάτοικοι βγήκαν ακόμη μία φορά στη λεωφόρο Λαυρίου, πετώντας κατά των αστυνομικών βόμβες μολότοφ και πέτρες. Οι αστυνομικές δυνάμεις τους απώθησαν κάνοντας χρήση δακρυγόνων.
Η ένταση διήρκεσε περίπου δυόμισι ώρες και τα πνεύματα ηρέμησαν αργά το βράδυ. Δείτε εδώ πλάνα από τις χθεσινές αψιμαχίες, όπως τις μετέδωσε η ιστοσελίδα lavreotiki.com:
Όλη η αγορά παραμιλά από τα απόνερα της κρίσης, ορδές εργαζομένων και συνταξιούχων διαδηλώνουν κάθε εβδομάδα στους δρόμους, ωστόσο ορισμένοι ζουν ακόμα στο μήνα που θρέφει τους έντεκα. Εκτός από την κυβέρνηση που μετατρέπει (όπως μπορεί καλύτερα) τη χώρα μας σε κάτι μεταξύ αφρικανικού βασιλείου και λατινοαμερικανικού προτεκτοράτου, τις ΔΕΚΟ που ξεπουλήθηκαν σε ξένους και πιέζουν για ακόμα περισσότερες τρύπες στο ζωνάρι, είναι και οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας…
Ειδικά αυτή που λέει ότι έχει σήμα – καμπάνα αλλά κρύβει πως έχει και τιμολόγια – δαγκάνα, δεν συγκρίνεται. Η αποικιακή αντίληψη των ιδιοκτητών της αντιμετωπίζει τους πελάτες (και ειδικά τους εταιρικούς) ως ασθενείς με προχωρημένη ανία. Δεν εξηγείται διαφορετικά το γεγονός ότι υπάρχουν περιπτώσεις εταιρικών πελατών που διαμαρτύρονται τόσο για τους φουσκωμένους λογαριασμούς με τις κρυφές χρεώσεις και τα περίεργα τέλη χρήσης, όσο και για την ευκολία με την οποία η συγκεκριμένη εταιρεία παραχωρεί στοιχεία με προσωπικά δεδομένα σε διαφόρων ειδών, μορφών και δραστηριοτήτων εισπρακτικές εταιρείες.
Πού είναι η περίφημη ελληνική Δικαιοσύνη να τιμωρήσει αυτές τις επιχειρήσεις που παρέχουν πληροφορίες ευαίσθητου χειρισμού με προσωπικές πληροφορίες, διευθύνσεις, πατρώνυμα, αρχεία πληρωμών, οικονομικές καταστάσεις, διευθύνσεις και τηλεφωνικούς αριθμούς; Κι αυτό δεν αφορά μόνο στα προσωπικά δεδομένα των φυσικών προσώπων – πελατών, αλλά και στα στοιχεία των εταιρικών πελατών που αντιμετωπίζουν κινδύνους από ανταγωνιστές είτε στην εσωτερική, είτε στην ευρωπαϊκή αγορά.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της εταιρείας “Contrast” που υποτίθεται πως ανέλαβε για λογαριασμό της “Cosmote” να διευθετήσει εκκρεμότητα που προέκυψε από διακανονισμό ο οποίος δεν τηρήθηκε λόγω έλλειψης ρευστότητας. Με την «εξουσία» και το θράσος που μπορεί να έχει ένας ανίδεος ημιαπασχολούμενος υπάλληλος (αγνοώντας τα ήδη ξεπουλημένα τα εργασιακά – ασφαλιστικά δικαιώματά του) ανέλαβε για την κατά τα άλλα σοβαρή εταιρεία κινητής τηλεφωνίας να ορίσει ημερομηνίες αποπληρωμής υποχρεώσεων μερικών δεκάδων ευρώ που εκκρεμούν.
Πόσο ανεύθυνη μπορεί να είναι η διοίκηση μιας εταιρείας όταν επιτρέπει σε ένα άγνωστο κοριτσάκι να έχει πρόσβαση σε στοιχεία που αφορούν ακόμα και σε οικογενειακά δεδομένα ή να πιέζει πελάτες εταιρικού συμβολαίου, όταν οι κόκκινες επιταγές έχουν μετατραπεί σε καταστρεπτικό τσουνάμι για όλη την αγορά; Πόσο τυχαίοι μπορεί να είναι αυτοί που δεν νομίζουν αλλά υποδύονται τους επαγγελματίες ενώ είναι φθηνοί ερασιτέχνες;
Αν λειτουργούν αυτές οι λεγόμενες ανεξάρτητες αρχές, καλό θα ήταν να το ελέγξουν το θέμα ενώ ταυτοχρόνως όσοι είναι εταιρικοί πελάτες τηλεφωνικών εταιρειών που αντιμετωπίζουν ανάλογα προβλήματα, ας επικοινωνούν μαζί μας. Διότι στο γιουσουρούμ των προσωπικών δεδομένων πολλοί στήνουν τα πανέρια τους και απειλούν όλη την αγορά…
Το ρωμαϊκό ρητό που αποδίδεται στον Κικέρωνα και λέει: “O tempora, o mores” (σ.σ. Ώ καιροί, ώ ήθη) θέλει να επιβεβαιώσει ο σκληρός πυρήνας αυτής της κυβέρνησης. Σε συνέντευξη που έδωσε πριν από μερικές ημέρες ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Θεόδωρος Πάγκαλος δήλωσε μεταξύ άλλων: «Το να υπάρχει κάποιος που δεν έχει κλέψει την εφορία και να μην έχει αυθαίρετο είναι κάτι το σπάνιο».
Να μου επιτρέψει ο κ Παγκαλος να συμφωνήσω εν μέρει και να παρατηρήσω οτι αυτά που δηλώνει αφορούν σε όσους άφησε το κράτος να κλέβουν και αναφέρομαι σε όλη την «πυραμίδα» από την ηγεσία έως και τον απλό κομπιναδόρο της δεκάρας.
Ωστόσο δεν είναι όλοι οι Έλληνες πολίτες έτσι όπως τους περιγράφει ένας άνθρωπος που έχει υπηρετήσει σχηματισμούς άσκησης εξουσίας και πολιτικής από το 1981 έως σήμερα. Γνωρίζω επίσης πολλούς, του στενού και φιλικού μου κύκλου, που δεν έκλεψαν ποτέ την εφορία κι όχι μόνον δεν διαθέτουν αυθαίρετο αλλά κατοικούν σε ενοικιασμένη κατοικία. Και δεν νομίζω πως είναι λίγοι αυτοί.
Αυτούς οφείλει να προστατεύει το κράτος κι ας εντοπίσει τους άλλους στους οποίους αναφέρεται ο κ. Πάγκαλος για να τους βάλει στη φυλακή. Έτσι θα μάθουμε ποιοι άνοιξαν τις πόρτες του φρενοκομείου για τον ελληνικό λαό και θα απαντηθεί επιτέλους το ερώτημα: Πού πήγαν τα κλεμμένα.
Νομίζω ότι αυτό είναι το ζητούμενο. Ο λαός περιμένει αποφασιστικότητα κι όχι λόγια από την εκτάστοτε κυβέρνηση που στο τέλος δεν μπορεί όχι μόνο να νομοθετήσει, αλλά ούτε να κυβερνήσει.
Ένα παλιό καλό ρητό λέει ότι ο ανταγωνισμός εγγυάται καλύτερα προϊόντα, αλλά και χειρότερους ανθρώπους. Φυσικά και ανταποκρίνεται στην αλήθεια αφού αυτό αποδεικνύει το σύγχρονο δήθεν φιλικό περιβάλλον στις επιχειρήσεις.
Δεν υπάρχουν προϊστάμενοι και υφιστάμενοι, δεν υπάρχει ιεραρχία και ιεράρχηση στόχων και σκοπών, δεν υπάρχουν εργαζόμενοι και κυρίως συνάδελφοι. Όλοι οι απασχολούμενοι και ανταγωνιστές.
Πώς άλλωστε να υπάρξουν συνάδελφοι, όταν πρέπει να είναι ανταγωνιστικοί όχι μόνο με τους εργαζομένους σε μια εταιρεία με την ίδια δραστηριότητα, ακριβώς απέναντι. Γίνονται ανταγωνιστικοί με τους γύρω τους και με τον εαυτό τους. Καταλήγουν στις πολυθρόνες των ψυχιάτρων, στα πετραχείλια ιερέων-εξομολόγων, στις εξοχές του Δαφνίου και του Δρομοκαϊτείου.
Η σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα διαμορφώνεται από ένα ψεύτικο κυριλίκι που δεν επιτρέπει την εργασία για τα προς το ζην. Τα πάντα είναι μελετημένα. Ο αγώνας για τη βιοπάλη θέλει φιλότιμο, δουλειά, συλλογικότητα και ευθείες κουβέντες.
Ο ανταγωνισμός όμως τείνει να γίνει επιστήμη μελέτης του συνδρόμου των Πιράγχας. «Αν δεν φας αυτόν που μάτωσε, θα σε φάει εκείνος μόλις ματώσεις» σκέφτεται ο ανταγωνιστικός υπαλληλάκος που ξεχνά να χαμογελά. Η μικροψυχία τού επιβάλλει να κυνηγά το όνειρο της μεζονέτας, της πισίνας, του πούρου, του «μαλτ» σε Κηφισιές και Κολωνάκια, του φλωροζεϊμπέκικου στα μπουζούκια της μπουρζουαζίας.
Αυτοί που επιβάλλουν τον ανταγωνισμό κι εκείνοι που τον υιοθετούν δημιουργούν ασυνείδητα ένα μικρόκοσμο για σύνολα ανθρώπων με τους οποίους συνυπάρχουν. Ένα μικρόκοσμο που γίνεται πολύ βιαιότερος και αυταρχικότερος απ’ όσα θα μπορούσαν να συμβούν παλιότερα σε εργασιακούς χώρους. Εκείνοι που στηρίζουν το σύστημα επιβάλλουν σε όλους να γίνονται «κοινωνοί» της υποκριτικής τέχνης.
Στις συσκέψεις ηδονίζονται με βερμπαλισμούς του τύπου «είμαστε ομάδα», «όλοι μαζί παλεύουμε» και άλλα τέτοια. Το αποτέλεσμα δείχνει ότι καθένας δουλεύει για πάρτη του και δεν δίνει δεκάρα για τον διπλανό του, τον οποίο μπορεί να καρφώσει, να συκοφαντήσει και να ξεσκίσει. Δημιουργούν αγέλες ομοϊδεατών και υποδύονται τις παρέες που βλέπουν στα χλιαρά σήριαλ των καναλιών.
Οι πιο ψαγμένοι αναζητούν φίλους από ειδικές κοινωνικές ομάδες (γκέι, μετανάστες και άλλους) για να είναι μέσα στη μόδα. Πάντα όμως θα είναι για «ειδικές περιστάσεις» και δεν θα τους σεβαστούν ποτέ.
Κι όταν έρχεται η ώρα της αλήθειας πάντα κάποιος άλλος φταίει, όχι όμως οι «ανταγωνιστικούληδες». Μυημένοι σε ρόλους του συγχωρεμένου Δήμου Σταρένιου έρπονται, ζητούν συγγνώμες και δεν δέχονται καπίτσι πάνω απ’ το κεφάλι τους. Λες κι αυτοί δεν είναι το ίδιο αναλώσιμοι με τους άλλους που τρώνε τα λυσσακά τους για να καλύψουν τις υποχρεώσεις που τους επιβάλλει η κυβερνώσα βλακεία και να σωθεί ένα κράτος που θυμίζει καλτ ταινία του ’80…
Άλλωστε κι αυτό είναι θέμα παιδείας.
Ρωτήστε τον «ανταγωνιστικούλη» που γνωρίζετε ποια είναι η διαφορά μεταξύ της ευγενούς άμιλλας και του σύγχρονου ανταγωνισμού. Η απάντηση θα σας πείσει.
Παρακολουθώ με έκπληξη (και θυμό) όλα όσα συμβαίνουν αυτές τις ανήμερες ημέρες και διαβάζω αναλύσεις επί αναλύσεων στο γιατί και το πώς φτάσαμε ως εδώ.
Δεν βγάζω όμως άκρη. Και κυρίως δεν μπορώ να καταλάβω πως διάβολο μέσα σε έξι μήνες μια χώρα του σκληρού πυρήνα της Ευρώπης, με τις δημοκρατίες της και τους θεσμούς της, με την εθνική της περηφάνια και το ανάδελφο ιστορικό της πεπρωμένο, γίνεται ξαφνικά το κλοτσοσκούφι κάτι χαρτογιακάδων της Εσπερίας.
Ή μήπως δεν είναι ακριβώς έτσι όπως μας τα λένε; Μήπως ο εχθρός ήταν ήδη εντός; Και μήπως όλο αυτό το ξεπούλημα γίνεται απλά για να στηριχθεί και να συντηρηθεί το εσωτερικό μέτωπο (από το πολιτικό σύστημα μέχρι τα «καλόπαιδα» του ΣΕΒ και λοιπών ευαγών συνδέσμων).
Αν έχετε και εσείς την ίδια απορία, θα σημειώσω εδώ κάτι που δεν πρέπει να μας διαφεύγει. Ότι το ΔΝΤ είναι μία ύαινα που τρέφεται από πτώματα δημοκρατικών πολιτευμάτων και θεσμών. Όπου ανακατεύτηκε για την δήθεν οικονομική σωτηρία του εκάστοτε κράτους, είχε πάντα να κάνει είτε με δικτατορίες, είτε με καθεστώτα τύπου Τουρκίας είτε με κράτη-μπανανίες. Μόνο εκεί βρίσκει τροφή. Και μόνο εκεί μπορεί να γίνει αποδεκτό.
Θα πείτε βεβαίως ότι η Ελλάδα απέχει πολύ από αυτά τα κράτη. Πως εδώ και 36 χρόνια απολαμβάνουμε τα καλά μιας δημοκρατίας που ποτέ δεν είχε ο τόπος. Θα σας ρωτήσω: Είστε σίγουροι; Είστε σίγουροι ότι όλο αυτό που ονομάσαμε «μεταπολίτευση» είχε τα χαρακτηριστικά μιας γνήσιας δημοκρατίας όπως την εννοούν τα βιβλία και εφαρμόζεται σε κάποιες χώρες του κόσμου; Είστε σίγουροι ότι για πρώτη φορά το ΔΝΤ κάνει λάθος;
Είστε σίγουροι ότι το ΔΝΤ δεν βάζει χέρι σε μία τριτοκοσμική χώρα με ένα πουλημένο πολιτικό σύστημα και έναν λαό μιας μπανανίας τρομαγμένο και απαθή;
Την απάντηση την γνωρίζετε ήδη. Την βιώνετε πλέον κάθε μέρα. Και θα χειροτερεύει όσο θα περνάει ο καιρός. Λυπάμαι, αλλά η προφανής αλήθεια είναι ότι το ΔΝΤ δεν βρήκε σ’ αυτή τη χώρα καμία δημοκρατία. Και ούτε καμία μεταπολίτευση. Γιατί απλά ποτέ δεν υπήρξε μεταπολίτευση. Και αν εμείς την «σκαπουλάραμε» με μόλις 7 χρόνια χούντας (όταν οι υπόλοιποι του Ευρωπαϊκού Νότου πέρασαν δεκαετίες κάτω από τέτοια καθεστώτα) είναι γιατί το έργο συνεχίστηκε με την επίφαση μιας δημοκρατίας.
Δεν χρειαζόταν ο στρατός (πόσο φαιδρή ήταν ακόμα και η δικτατορία που μας έλαχε…). Απλά ένα σωστό σχέδιο εκμαυλισμού δια της δημοκρατικής οδού. Τα πρόσωπα που κλήθηκαν να την στηρίξουν ήταν τα ίδια που έστηναν της Μακρονήσους και τις εξορίες (ωραίο το άλλοθι της νομιμοποίησης του ΚΚΕ, αλλά…). Η Αλλαγή εξαργυρώθηκε σε Κοσκωτάδες και Ελούντες. Οι εκσυγχρονισμοί σε Μαντέληδες και Χρηματιστήρια. Οι θούριοι του σουβλατζίδικου σε Βατοπέδια και Ζίμενς. Όχι, δεν ζήσαμε κάποιου είδους μεταπολίτευση. Ζήσαμε (και ζούμε) μία δημοκρατικά καλυμμένη χούντα. Μία –ας την ονομάσω- Α-πολίτευση.
Το περιορισμένο του χώρου δεν μου επιτρέπει να είμαι πιο αναλυτικός. Θα σταθώ μόνο σε ένα –κατά τη γνώμη μου το σημαντικότερο- χαρακτηριστικό αυτής της εκδημοκρατισμένης δικτατορίας που αναθρέψαμε όλα αυτά τα χρόνια. Την σταδιακή και με μέθοδο απαξίωση της παιδείας και της εκπαίδευσης. Η έκπτωση του σχολείου και του Πανεπιστημίου αυτές τις 3,5 δεκαετίες έγινε με σύστημα και προσήλωση. Το αποτέλεσμα το βλέπουμε αυτή την στιγμή. Και είναι ακριβώς αυτό που θυμάμαι ως παιδί από τα χρόνια της χούντας. Ένας κόσμος απαθής και φοβισμένος να άγεται και να φέρεται στους καιρούς χωρίς πυξίδα και χωρίς προορισμό.
Μια γενιά 40άρηδων, που έβγαλαν τα πανεπιστήμια με αντιγραφές και το «δημοκρατικό 5», που δεν απέκτησαν ποτέ κρίση και αντίληψη της Ιστορίας, και που τώρα, τώρα που οι Καιροί τους ζητάνε να σταθούν όρθιοι, αυτοί βρίσκονται γονατισμένοι και άβουλοι. Δεν φταίει το ΔΝΤ που μύρισε ψοφίμι και ήρθε να καθαρίσει. Για όλα αυτά –και πολλά άλλα- φταίει όλο το εγχώριο σύστημα που στήριξε την Α-πολίτευση 35 χρόνια τώρα. Όλο αυτό το σκυλολόϊ πολιτικών, βιομηχάνων, εκδοτών, εργολάβων, δημοσιογράφων και πάει λέγοντας, που λεηλάτησαν «δημοκρατικά» κάθε ίχνος αξιοπρέπειας αυτού του λαού. Και τώρα έχουν το θράσος να του ζητούν και τα ρέστα. Με πρόσχημα την σωτηρία της «δημοκρατίας» και τον μπαμπούλα του ΔΝΤ.
Στην Ισπανία ο Φράνκο άντεξε πάνω από 30 χρόνια, στην Πορτογαλία ο Σαλαζάρ περί τα 50.
Νομίζω ότι ήρθε η ώρα να απαλλαγούμε και εμείς και από την δική μας δημοκρατική δικτατορία.
Με ό,τι κόστος και αν χρειαστεί να πληρώσουμε.
Και αν κάποιοι ενοχληθούν με αυτά που γράφω, ας δουν τον κύριο Μαντέλη να κυκλοφορεί ελεύθερος.
Πρώτη φορά! Πρώτη φορά στα χρόνια που κάνω τούτη τη δουλειά και οι λέξεις μοιάζουν σαν μπαλόνια που χάνονται δρομαία στον ουρανό έχοντας απολέσει και το τελευταίο νήμα του νοήματός τους.
Ποτέ άλλοτε αυτό το κείμενο δεν έμοιαζε τόσο πολύ στενάχωρο, τόσο κοντινό με ένα ξόδι. Δεν έχω τι να σας πω. Και δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιος λόγος να σας πω τίποτε. Ιδίως σε μια σελίδα που θα μείνει στα περίπτερα ένα μήνα. Και που κινδυνεύει από την ώρα που θα τυπωθεί να είναι ήδη ξεπερασμένη από τα γεγονότα.
Κοιτάζω σήμερα –μια μέρα μετά τον θάνατο των εργαζομένων στην Μαρφίν- τους μετα-έλληνες της κρίσης και βλέπω κάτι ψυχές βαρίδια να ετοιμάζουν το νέο μας εμφύλιο. Μπροστά στα μάτια μου σήμερα το πρωί, ένας απλός διαπληκτισμός για ένα κορνάρισμα, μέρα μεσημέρι, μετατρέπεται σε μία απίστευτης βιαιότητας σκηνή.
Ο νικητής, ένα καλοζωισμένο παλικάρι στα 35 του, καβαλάει το Golf GTi του και φεύγει, με το ακριβό του πουκάμισο γεμάτο αίματα και… ξεκαρδισμένος στα γέλια. Lupus lupi homo est.
Δεν έχω και πολλά να σας πω. Διαβάζω περισπούδαστες αναλύσεις αλλά χωρίς λύσεις. Διαβάζω μελοδραματικά κείμενα και με πιάνουν τα νευρικά γέλια (ιδίως όταν ξέρεις ότι αυτοί που τα γράφουν είναι οι κωλοσφουγκάριοι και οσφυκοκάμπτες κάθε είδους εξουσίας). Ανοίγω την τηλεόραση και δεν ξέρω αν ήταν τελικά καλό που διέκοψαν την απεργία οι «δημοσιογράφοι» («Σήμερον: ο Τσε-Τράγκας και το καταραμένο ΠΑΜΕ») ή αν θα έπρεπε να τη συνεχίσουν για μια πενταετία ακόμα. Κοιτάζω και βλέπω κομμουνιστές να μιλάνε σαν φασίστες και ακροδεξιοί να υπερασπίζονται την κοινοβουλευτική δημοκρατία. Κοιτάζω δίπλα μου και βλέπω ανθρώπους ωραίους και υψηλούς να έχουν γονατίσει και να τρέφονται πια με τα σταφύλια της οργής.
Βλέπω παντού το μίσος όχι πια βουβό. Αλλά οργισμένο ποτάμι με μπαζωμένη την κοίτη και χτισμένες τις εκβολές του έτοιμο να εκραγεί και να παρασύρει τα πάντα στο διάβα του.
Δεν έχω και πολλά να σας πω. Το «κόλπο» ήταν στημένο ωραία. Και στην παγίδα πέσαμε όλοι. Μόνο που βαυκαλιζόμασταν ότι ως περιούσιος λαός, ως ο λαός που έβγαλε τους Πλάτωνες και τους Κεντέρηδες θα την σκαπουλάραμε. Λαθέψαμε (ή μας δούλεψαν κάποιοι πιο μάγκες ημεδαποί και αλλοδαποί καιροσκόποι). Και ξαφνικά βρεθήκαμε να παρακολουθούμε την Ιστορία να τρέχει στο fast forward ενώ εμείς θέλουμε να ξαναδούμε το γλυκό replay της δανεικής ευμάρειας.
Δεν είναι μόνο ότι μας άδειασαν τις τσέπες. Δεν είναι ότι μας πήραν μέσα από τα χέρια την πλοκή της ζωής του καθενός μας. Είναι πάνω απ’ όλα ότι άδειασαν τις λέξεις μας από τα νοήματά τους. Και μας αφήνουν χωρίς εργαλεία συνεννόησης, χωρίς περιθώρια συναίνεσης, να οδηγηθούμε στο νέο μας εμφύλιο.
Δεν έχω πολλά να σας πω. Δεν έχω φυσεκλίκια (όπως και αρκετοί από εσάς) για τούτο τον πόλεμο σφαγής μεταξύ αλλήλων. Δεν θέλω αυτόν τον πόλεμο που ετοίμασαν για μένα και με υποχρεώνουν να τον ζήσω. Ιδίως όταν σιγά-σιγά σε τούτες τις στρατιές των μοναχικών εκδικητών θα προσχωρήσουν οι πεινασμένοι δεκαεξάχρονοι του MALL και οι όψιμοι φτωχοδιάβολοι των έκπτωτων Πόρσε.
Αυτός ο πόλεμος δεν είναι δικός μου. Και ούτε κανενός από εμάς. Αν θέλουν πόλεμο, θα πρέπει να ετοιμαστούν για τον πραγματικό. Και εκεί θα είμαστε όλοι από την ίδια πλευρά. Θα ΠΡΕΠΕΙ να είμαστε από την ίδια πλευρά.
Δεν έχω και πολλά να σας πω. Δεν είμαι καλός στους επικήδειους. Πολύ περισσότερο όταν αφορούν τα οράματα και τις επιδιώξεις της γενιάς μου. Δεν ξοφλήσαμε όμως. Και όσο υπάρχουν κάποιοι σκόρπιοι θύλακες αντίστασης, κάτι μυαλά γεμάτα σφρίγος και υπερένταση για την ζωή, τότε έχουμε ελπίδες. Όσο ξαποσταίνω στα μάτια της τετράχρονης Αθηνάς μου, όσο ξημερώνομαι σε μία φαντασμαγορική πλάτη γεμάτη «αύριο» και όνειρα, όσο φλέγομαι σαν έφηβος δεκαπενταύγουστος, όσο συναντώ φίλους που καταφέρνουν να αντιστέκονται στο μίσος με λογική και φρόνημα ακμαίο, ξέρω ότι δεν ξοφλήσαμε.
Μπορεί να μας πάρει λίγο καιρό να οργανωθούμε, μπορεί να δυσκολευτούμε να φτιάξουμε «γραμμές» και να σχεδιάσουμε τακτικές μάχης, όμως τελικά θα τα καταφέρουμε.
Δεν έχω και πολλά να σας πω. Ίσως μονάχα αυτό: Δεν ξοφλήσαμε!
___________________________________________________________________ *Ο Παναγιώτης Τριτάρης είναι δημοσιογράφος - διευθυντής σύνταξης σε περιοδικά.
Πολύ σκληρά, με πρωτοφανείς κοινωνικές επιπτώσεις, είναι τα μέτρα που θα επιβληθούν για την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης της ελληνικής οικονομίας από ΕΕ και ΔΝΤ, όπως προκύπτει από τη συνάντηση του πρωθυπουργού Γ. Α. Παπανδρέου με τους εκπροσώπους των κοινωνικών τάξεων.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο πρωθυπουργός τους ανακοίνωσε τα σκληρά μέτρα που θα αναγκαστεί να λάβει σε αντάλλαγμα για τη βοήθεια που θα λάβει η ελληνική οικονομία από την ΕΕ, το ΔΝΤ και την ΕΚΤ.
Η βοήθεια θα είναι της τάξης των 140 δισ. ευρώ, το μεγαλύτερο πακέτο που έχει πάρει ποτέ χώρα σε ολόκληρο τον κόσμο.
Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες της εφημερίδας τα κυριώτερα μέτρα του πακέτου θα είναι:
Αύξηση του ΦΠΑ μέχρι το 25%।
Περικοπή του 13ου και 14ου μισθού στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα καθώς και στις υψηλές συντάξεις, καθώς και
Κατάργηση του ορίου των απολύσεων।
Ο πρωθυπουργός τόνισε επίσης ότι τα φώτα της δημοσιότητας φεύγουν από την κυβέρνηση και πέφτουν πλέον στους κοινωνικούς φορείς για το αν αποδεκτούν ή όχι τα μέτρα.
Οι ανακοινώσεις σχετικά με τις λεπτομέρειες του μηχανισμού στήριξης της Ελλάδας αναμένονται εντός του Σαββατοκύριακου.
Αντιδράσεις συνδικαλιστών
Το περιεχόμενο του πακέτου μέτρων σκιαγραφούν πάντως με δήλωσή τους ο Γ।Γαβρίλης, αντιπρόεδρος της ΓΣΕΕ, και ο Ηλ।Βρεττάκος, αντιπρόεδρος της ΑΔΕΔΥ, μέλη της Αυτόνομης Παρέμβασης της ΓΣΕΕ:
«Η κυβέρνηση, το ΔΝΤ και η ΕΕ σφαγιάζουν τους εργαζόμενους και τα δικαιώματά μας για το κεφάλαιο και τις αγορές। Καταργούν τον 14ο και 13ο μισθό στο Δημόσιο καθώς και την 14η και 13η σύνταξη για όλους τους συνταξιούχους, παγώνουν τους μισθούς του Δημοσίου για τα επόμενα 3 χρόνια, προωθούν την κατάργηση του 14ου και 13ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα και τους μετατρέπουν σε επίδομα παραγωγικότητας, καταργούν τις Συλλογικές Διαπραγματεύσεις, αυξάνουν εκ νέου το ΦΠΑ και το φόρο στα καύσιμα, αυξάνουν το ποσοστό των απολύσεων στο 4% στον Ιδιωτικό τομέα, περιορίζουν τις αποζημιώσεις για τις απολύσεις στον Ιδιωτικό τομέα.
»Τα παραπάνω μέτρα οδηγούν τους εργαζόμενους και την κοινωνία σε φτώχια και εξαθλίωση।
»Οι εργαζόμενοι, η ελληνική κοινωνία πρέπει να βγούν στο δρόμο »αναφέρουν και καλούν τους εργαζόμενους να συγκεντρωθούν σήμερα, Πέμπτη, στις 7:30μμ στο υπουργείο Οικονομικών, στη συγκέντρωση των Πρωτοβάθμιων Σωματείων, για να δώσουμε την πρώτη απάντηση।
Οι παραγωγικές και κοινωνικές δυνάμεις της χώρας πρέπει να αθροίσουν δυνάμεις για να λυθούν τα προβλήματα, δήλωσε ο πρόεδρος της ΟΚΕ, Χρήστος Πολυζωγόπουλος, κατά την έξοδό του από το Μέγαρο Μαξίμου।
Εξαιρετικά προβληματισμένος ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γιάννης Παναγόπουλος, ο οποίος τόνισε ότι «πήραμε μία γεύση από τα σκληρά μέτρα που έρχονται»।
Ερωτηθείς αν φοβάται κοινωνική αναταραχή, απάντησε ότι αυτή ήδη υπάρχει και πρόσθεσε ότι στις συνομιλίες του με την τρόικα τους ανέφερε την ελληνική παροιμία οτι όποιος σπέρνει ανέμους θερίζει θύελλες।
Στο ίδιο μήκος κύματος και ο γενικός γραμματέας της ΑΔΕΔΥ Ηλίας Ηλιάδης: «Βρισκόμαστε μπροστά σε μια τελειωμένη ιστορία που συζητήθηκε ερήμην, τουλάχιστον των εργαζομένων του Δημοσίου και βγαίνει μια απόφαση, που έρχεται να επιδεινώσει τη ζωή των εργαζομένων και των συνταξιούχων»।
Η περικοπή του 13ου και 14ου μισθού και σύνταξης, το επί τρία χρόνια πάγωμα των μισθών, η αλλαγή των συντελεστών των έμμεσων φόρων και όλα όσα δεν έχουν ανακοινωθεί, έρχονται να επιβαρύνουν ακραία τη ζωή των πολιτών και μάλιστα μονόπλευρα, είπε.
Οι εργοδοτικές οργανώσεις
Ο πρόεδρος του ΣΕΒ Δημήτρης Δασκαλόπουλος είπε ότι ο τόπος μας έχει δυνατότητες και αυτή τη στιγμή πρυτανεύει η κοινωνική σύμπνοια και η πολιτική ευθύνη।
Υπάρχει ένα επαρκές δίχτυ ασφαλείας για τα επόμενα τρία έως τέσσερα χρόνια, που δυστυχώς πρέπει να πληρώσουμε πολύ ακριβά και με σκληρά μέτρα, δήλωσε ο πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ Δημήτρης Ασημακόπουλος.
O ίδιος συμπλήρωσε ότι κάθε σκέψη μετακύλησης του κόστους στα προϊόντα, μέσω της αύξησης του ΦΠΑ, είναι ανεδαφική, ενώ αντιτάχθηκε στην περικοπή του 13ου και 14ου μισθού, προσθέτοντας ωστόσο, ότι έχουμε την αίσθηση πως δεν θα φτάσουμε ως εκεί।
Τα μέτρα είναι σκληρά, αλλά πρέπει να το παλέψουμε, δήλωσε ο Βασίλης Κορκίδης, πρόεδρος της Ελληνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου (ΕΣΕΕ) και ένας από τους μνηστήρες της υποψηφιότητας για το δημαρχειακό θώκο του Πειραιά με τη στήριξη της Νέας Δημοκρατίας.
