Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΓΚΑΛΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΓΚΑΛΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 29 Οκτωβρίου 2013

Το χρονικό των πολιτικών παρακολουθήσεων

Οι αποκαλύψεις του κ. Θ. Πάγκαλου φέρνουν στο φως άγνωστες πτυχές σημαντικών υποθέσεων εθνικού χαρακτήρα




Οι αποκαλύψεις για τους κοριούς της NSA στην Αθήνα, η οργή στη Γερμανία για την παρακολούθηση της καγκελαρίου κ. Άνγκελα Μέρκελ από τις αμερικανικές υπηρεσίες και οι ευφυολογηματικές αποκαλύψεις του πρώην υπουργού Εξωτερικών κ. Θεόδωρου Πάγκαλου περί παρακολουθήσεων των Αμερικανών πρέσβεων στην Αθήνα και την Άγκυρα αποτελούν απλώς το παραπέτασμα καπνού σε μια υπόθεση με βαθιές ρίζες και πολιτικές προεκτάσεις.

Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών μπορεί να κάνει πλάκα λέγοντας τι συζητούσαν οι Αμερικανοί διπλωμάτες περί του προσώπουτου και πώς τον σχολίαζαν αλλά το θέμα είναι πολύ σοβαρότερο. Πέρα από τις αντιδράσεις των κομμάτων και όσα κάνει (ή δεν πράττει) η ΕΥΠ, υπάρχει ένα ιστορικό που πρέπει να μας προβληματίσει.

Δευτέρα 21 Μαρτίου 2011

Λεφτά υπάρχουν, όπως και θράσος!

Άρθρο του X.K. Λαζαρόπουλου

Βιάστηκαν ορισμένοι να σχολιάσουν το άρθρο για τον «ποιητή Πάγκαλο» και όσα εννοεί με τους χρησμούς του. Ήδη παρακολουθούμε και τις αντιδράσεις εναντίον του.

Όπως όμως συμβαίνει στην Ελλάδα, μένουμε στη λεπτομέρεια και χάνουμε την ουσία. Το πρόβλημα δεν είναι ο Πάγκαλος. Ο αχταρμάς των ανευνο-υπευθύνων που υποτίθεται πως ασκούν υψηλή, επικοινωνιακή και οικονομική πολιτική αποτελούν τη γάγγραινα. Μας δουλεύουν ψιλό γαζί κι εμείς ασχολούμαστε με τους λιμοκοντόρους της τρόικας.

Η λέξη «αποκρατικοποίηση» είναι συνώνυμη του «ξεπουλήματος». Στη δεκαετία 1994 – 2004, η «Ισχυρή Ελλάδα» του «εκσυγχρονισμού» αποκρατικοποίησε εθνική περιουσία έναντι 19 δισ. ευρώ. Το πρόβλημα είναι ότι παρά τις αποκρατικοποιήσεις που έγιναν όλα αυτά τα χρόνια και από τα δύο κόμματα, το χρέος δεν σταμάτησε να αυξάνει. Μέχρι τον Οκτώβριο του 2003, είχαν γίνει αποκρατικοποιήσεις ύψους 17,3 δισ. ευρώ, αλλά το χρέος είχε αυξηθεί κατά 45%!

Το 2003 πωλήθηκαν το 10% της Εθνικής, το 16% της ΔΕΗ, το 35% της ΔΕΠΑ, το 25,5% του ΟΛΠ, το 24,45% του ΟΠΑΠ, εισήχθηκαν τα «Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα» στο Χρηματιστήριο, μαζεύτηκαν περί τα 600 εκατ. από το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και μεταβιβάσθηκε πακέτο μετοχών της ΕΧΑΕ στις επτά ντόπιες τράπεζες.

Στο ανέκδοτο της «ισχυρής Ελλάδας», διάφοροι πρώην αριστεροί ή αριστερίζοντες ή προοδευτικοί πήραν εργολαβικό έργο στα ΜΜΕ δημιουργώντας διλήμματα στην κοινή γνώμη για την ανάγκη «αποκρατικοποιήσεως» κι άλλων «προβληματικών» όπως: Καταστήματα Αφορολογήτων Ειδών, Εθνική Τράπεζα, Ελληνικά Πετρέλαια, ΔΕΠ, ΔΕΠΑ, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, ΔΕΗ, ΟΛΠ, ΟΛΘ, ΟΠΑΠ, Ελληνικά Χρηματιστήρια, Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, Γενική Τράπεζα. Πουλήθηκαν «Ολύμπικ» Κέτερινγκ, Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, Καζίνο Πάρνηθας, Τράπεζα Κρήτης, Τράπεζα Μακεδονίας – Θράκης, Τράπεζα Κεντρικής Ελλάδος, Ιονική, ΕΤΒΑ και ΟΤΕ.

Ο νεώτερος Καραμανλής εφάρμοσε νόμο της κυβέρνησης Σημίτη ώστε να περάσει το μάνατζμεντ του ΟΤΕ σε ξένα χέρια, έκανε την κίνηση με την “Cosco”, προσπάθησε (ανεπιτυχώς) να συνεργαστεί με τους Ρώσους για την ενέργεια και έκλεισε (αν και άκομψα) το κεφάλαιο της αμαρτωλής «Ολυμπιακής».

Κι αν οι αποκρατικοποιήσεις που έγιναν από το 1998 ως το 2008 έφεραν 25 δισ. ευρώ, γιατί απορούμε για τα 50 δισ. που προβλέπει το Μνημόνιο;

Δυστυχώς η ιστορία επαναλαμβάνεται ως αστείο. Ως κηδεμονευόμενο βασίλειο, η Ελλάδα του 1896 φιλοξένησε του Ολυμπιακούς Αγώνες για να δικαιολογήσει τους εμπορικούς σχεδιασμούς του Ντε Κουμπερνταίν και των Γάλλων αστών που ήθελαν εμπορική έκθεση και αθλητικά θεάματα στο Παρίσι με την αλλαγή του αιώνα. Ένα χρόνο μετά, με πτωχευμένα ταμεία και ηττημένο τον μεγαλύτερο μεταρρυθμιστή που πέρασε απ’ αυτή τη χώρα, τον Χαρίλαο Τρικούπη, η χώρα βυθίστηκε στο όνειδος του ελληνοτουρκικού πολέμου με ήττα, μιζέρια και υποθήκες (μονοπωλιακού χαρακτήρα) που κράτησαν ως το 1979.

Τελικά του Έλληνος ο τράχηλος ζυγόν δεν υπομένει όταν δεν αποβλακώνεται από τους πάτρωνές του και τους τυχάρπαστους που βαυκαλίζονται ότι «φέρνουν τις ειδήσεις».

Υστερόγραφο:

Κάποτε η πολιτική ήταν η τέχνη του εφικτού. Σήμερα όμως η πολιτική παρομοιάζεται με ψυχοπορνείο στο οποίο εκδίδονται οι αρχές, οι αξίες, ο πολιτισμός και ιστορία ενός ολόκληρου λαού.

Με φρεγάτες, F-16 και ελικόπτερα στη Λιβύη και κόστος 2 εκατ. ευρώ την ημέρα, ο Γιώργος Παπανδρέου επιβεβαιώνει ότι «λεφτά υπάρχουν». Όχι όμως για το λαό αλλά για την παγκόσμια χούντα στην οποία αυτή η κυβέρνηση θέλει το ρόλο της πατσαβούρας.

Το θράσος του Πάγκαλου, εν τέλει, είναι γνωστό. Το θράσος και η υποκρισία ορισμένων που ευαγγελίζονται που παριστάνουν τους σωτήρες αλλά είναι μακελάρηδες της κοινωνικής υπόστασης της μεσαίας τάξης δεν έχουν τέλος, όσο δεν υπάρχουν αντιδράσεις.

Δευτέρα 31 Ιανουαρίου 2011

Τι θέλει να πει ο ποιητής Πάγκαλος

Άρθρο του Χ.Κ. Λαζαρόπουλου
Δεν έχει κοπάσει ο απόηχος των τελευταίων δηλώσεων που έκανε ο αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως κ. Θεόδωρος Πάγκαλος για την κατάντια της νεοελληνικής κοινωνίας, στην οποία ωστόσο συνέβαλε κι ο ίδιος ως μέλος των κυβερνήσεων που προέκυψαν από τον Οκτώβριο του 1981 και εξής.

Η τελευταία κρίση που ταλανίζει την ελληνική κοινωνία σε δομικό επίπεδο έχει οικονομική πρόφαση. Ουσιαστικώς όμως αποτελεί τη συνέπεια των λανθασμένων «σοσιαλιζουσών» αποφάσεων που έλαβαν οι κυβερνήσεις του Κωνσταντίνου Καραμανλή από το 1975 και ακολούθησαν οι κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου από το 1981.

Κι ας μη βιαστεί κανείς να διαφωνήσει αν δεν διαβάσει τα χειροπιαστά επιχειρήματα:

 Ένα εκατομμύριο κομματικοί οπαδοί διορίσθηκαν όλα αυτά τα χρόνια στο Δημόσιο χωρίς καμμία αξιολόγηση.

 Εξορίσθηκε η παραδοσιακή αστική τάξη (που είχε ευεργετικό ρόλο για τον τόπο) και πλάστηκε μια δράκα ημιμαθών νεόπλουτων που είναι εξαρτημένοι από πολυεθνικές του εξωτερικού.

 Ξεριζώθηκε κάθε παραγωγική δραστηριότητα που υπήρχε από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους στο όνομα του σαχλοτουρισμού, της οικοδομής και της αυτοκίνησης.

 Δημιουργήθηκαν κι αναγνωρίσθηκαν «τρεις γενιές» 260.000 αυθαιρέτων κτισμάτων (δήθεν εξοχικών) μέσα σε δασικές εκτάσεις.

 Ανεχθήκαμε μέσω περαιώσεων τη φοροδιαφυγή (και εισφοροδιαφυγή) των μεγαλοκαρχαριών εις βάρος των μικρομεσαίων και των ασθενέστερων.

 Κάναμε το κορόιδο στην ανέλιξη επαγγελματιών «συνδικαλιστών» που δηλώνουν εργάτες και τσεπώνουν αρκετές χιλιάδες ευρώ ως δημόσιοι υπάλληλοι, δήθεν στελέχη σε ΔΕΚΟ και μέλη διοικήσεων κρατικών τραπεζών κι επιχειρήσεων.

 Αποδεχθήκαμε τη μαύρη εργασία που ξεκίνησε από το Δημόσιο με την αλητεία των δελτίων παροχής υπηρεσιών, τις συμβάσεις έργου, την ψευτο-ημιαπασχόληση και την κουτοπονηριά εργοδοτών που επένδυαν στο φιλότιμο για να βγάλουν από τη μύγα ξύγκι.

Ο αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως κ. Θ. Πάγκαλος.
Γι’ αυτήν την κατάντια λοιπόν θα πρέπει να μιλήσει ο πολύς κ. Πάγκαλος, αλλά και να μας εξηγήσει άλλο ένα πολιτικό παράδοξο.

Πώς είναι δυνατόν να μελετούμε τα «πόθεν έσχες» των πολιτικών και να διαπιστώνουμε ότι δώδεκα νυν και πρώην πρωθυπουργοί, υπουργοί και υφυπουργοί διαθέτουν 36 ακίνητα ο καθένας, μπορούν να ρευστοποιήσουν 560.000 μετοχές και διαθέτουν καταθέσεις ύψους 12,3 εκατ. ευρώ. Τούτοι έχουν ηλικιακό μέσο όρο 51 ετών, δεν έχουν εργασθεί ούτε ένα λεπτό και διαχειρίζονται τις τύχες της χώρας.

Προφανώς λοιπόν δεν τα φάγαμε μαζί, δεν πήραμε μαζί αποφάσεις εις βάρος του συνόλου και δεν φέραμε τη χώρα στο χείλος της καταστροφής σε όλα τα επίπεδα. Στο όνομα του δήθεν προοδευτισμού ή της φαινομενικής αριστεροφροσύνης (στο πλαίσιο της οποίας οι προλετάριοι μένουν στην Παλιά Πεντέλη και οι προνομιούχοι στην… Παλιά Κοκκινιά) η θρασύτητα και η αθλιότητα ξεπερνά κάθε προηγούμενο.

Κατά τα λοιπά, «του Έλληνος ο τράχηλος, ζυγόν δεν υπομένει»… Λέμε τώρα.


Παρασκευή 5 Νοεμβρίου 2010

Μεγαλεπήβολα σχέδια «ράβε – ξήλωνε» με τα χρήματα των «κακών» Kινέζων

Του ειδικού συνεργάτη,
κ. Ηλία Αντωνιάδη

Ο Πειραιάς ζει στο θέατρο του παραλόγου. Όταν σε ολόκληρο τον κόσμο η οικονομική κρίση έχει τσακίσει κάθε επενδυτική δραστηριότητα στον Πειραιά και δη στον ΟΛΠ τα επενδυτικά σχέδια πέφτουν βροχή.

Οι εξαγγελίες για έργα είναι καταιγιστικές το τελευταίο 6μηνο και τα δισεκατομμύρια ευρώ μοιράζονται σαν το πρόσφορο στην εκκλησία. Σήμερα ο ΟΛΠ ίσως είναι η μοναδική ΔΕΚΟ στην Ευρώπη και σίγουρα στην Ελλάδα η οποία εξαγγέλλει και προγραμματίζει τέτοιου μεγέθους επενδύσεις (μουσεία, τραμ, parking, ξενοδοχεία, συνεδριακά, εμπορευματικά κέντρα κ.ά.). Κανένας άλλος τίποτα. Ούτε στις τεχνολογίες αιχμής (τηλεπικοινωνίες), ούτε σε άλλους κλάδους (υγεία, βιομηχανία, τουρισμός). Μόνο ο ΟΛΠ.

Ο αφελής και ο καλοπροαίρετος πολίτης θα ρωτήσει: Είναι κακό να γίνουν επενδύσεις στον Πειραιά; Άλλωστε, εδώ κάνουμε δεήσεις μπας και γίνει καμιά επένδυση και δουλέψει κάποιος άνεργος.

Όμως τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται.

Μέσα στο κλίμα της γενικότερης κοινωνικής «αφασίας» των τελευταίων μηνών το θέμα του λιμένα περνάει στο ντούκου, χωρίς κανένας να ενδιαφέρεται ακόμα και οι γνωστοί αριστερίζοντες προοδευτικοί «πειραιώτες» (π.χ. φαρμακοποιοί, λέκτορες, ζωγράφοι, εργατοπατέρες κ.ά.) που με την παραμικρή ευκαιρία άλλοτε έκλειναν το λιμάνι και κατακεραύνωναν στα Μέσα την κινεζική εισβολή. Φυσικά, τα ΜΜΕ και κυρίως ο κλαδικός ναυτιλιακός και πειραϊκός Τύπος δεν αναφέρει τίποτα καθώς ο ΟΛΠ είναι ο μέγας διαφημιστικός χορηγός τους.

Παρότι η λειτουργία και το μέλλον του λιμένα Πειραιώς
αποτελεί ζήτημα εθνικής υφής με διεθνείς προεκτάσεις,
οι αποφάσεις λαμβάνονται στο χαμηλότατο δυνατό επίπεδο...
Το θέμα του λιμανιού του Πειραιά δεν είναι τοπικό. Αντιθέτως είναι εθνικό και δυστυχώς μια σειρά αποφάσεων λαμβάνονται σε πολύ χαμηλό επίπεδο.

Το ότι ο ΟΛΠ βρέθηκε (σήμερα και για 30 ακόμη χρόνια) με αρκετά χρήματα στα ταμεία του εξαιτίας του κακού Κώστα Καραμανλή και του κάκιστου Βαγγέλη Βουλγαράκη, που ενοικίασαν (σημ. δεν πούλησαν) μια προβλήτα στους κινέζους, δεν σημαίνει πως ο εκάστοτε διορισμένος από το κράτος Πρόεδρος του ΟΛΠ μπορεί να κάνει του κεφαλιού του.

Ένα αναπτυξιακό πρόγραμμα του επιπέδου που έχει εξαγγείλει σήμερα ο ΟΛΠ δεν είναι ένα θέμα που αφορά μόνο τον ΟΛΠ. Είναι ένα θέμα που απαιτεί ολοκληρωμένη προσέγγιση καθώς ότι έργα γίνονται εντός του λιμανιού έχουν άμεσες επιπτώσεις στην πόλη που περιβάλλει το λιμάνι.

Αυτό σημαίνει πως ο σχεδιασμός πρέπει να είναι ολοκληρωμένος και επιστημονικά τεκμηριωμένος εξετάζοντας εκατοντάδες παράγοντες που έχουν σχέση με την πόλη, τη λιμενική βιομηχανία, τις μεταφορές, την ναυτιλιακή κοινότητα κ.ο.κ.

Ακατάστατη αναφορά
 
Τους τελευταίους 6 και πλέον μήνες γίνεται ακατάστατη αναφορά σε αναπτυξιακά σχέδια που αφορούν τον Πειραιά:

- Ο ΟΛΠ κάνει αναφορά για το «Επενδυτικό Πρόγραμμα ΟΛΠ 2010-2014».

- Η κυβέρνηση και το παλαιό Υπουργείο Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας για το «Ειδικό Αναπτυξιακό Σχέδιο για τον Πειραιά 2010-2020».

Ουσιαστικά πρόκειται κατά κύριο λόγο για έργα που προτίθεται να κάνει ο ΟΛΠ μέσα στο λιμάνι (πολιτιστική ακτή, σταθμός κρουαζιέρας κ.ά.), αλλά και για κάποια άλλα έργα εκτός του λιμένα. Μάλιστα, όλα αυτά τα προγράμματα συντονίζονται και εγκρίνονται και από μια Διϋπουργική Επιτροπή που φτιάχτηκε επί τούτοις, υπό τον Αντιπρόεδρο κ. Θεόδωρο Πάγκαλο.

Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Θ. Πάγκαλος.
Ωστόσο, η πληροφόρηση για το σύνολο των έργων και κυρίως για το Ειδικό Αναπτυξιακό Σχέδιο του Πειραιά 2010-2020, δεν υπάρχει σχετική ενημέρωση, όπως επίσης και ελλιπής και διαρκώς μεταβαλλόμενη (ως προς το τι θα κατασκευαστεί) κρίνεται η πληροφόρηση για το Επενδυτικό Πρόγραμμα του ΟΛΠ 2010-2014, που είναι, ας το πούμε, υποπρόγραμμα του μεγάλου Ειδικού Προγράμματος.

Πουθενά, ούτε στο site του ΟΛΠ ούτε στο site του Δήμου, ούτε της Νομαρχίας ούτε πουθενά δεν μπορεί κανείς να έχει πρόσβαση σε αυτό το Ειδικό Αναπτυξιακό Σχέδιο που θα αναμορφώσει τον Πειραιά. Να δει ποιοι επιστήμονες, ποιοι πολεοδόμοι, ποιοι χωροτάκτες έχουν συμμετάσχει στην μελέτη, ποια πανεπιστήμια του εσωτερικού και του εξωτερικού, ποιες μετρήσεις έχουν γίνει, ποιες είναι οι βασικές λεπτομέρειες των έργων, σε ποια τεκμηριωμένα καλά παραδείγματα βασίζονται τα σχέδια. Να δει κάποιος το χρονικό βάθος της έρευνας αυτής ώστε να αντιληφθεί τη σοβαρότητα του σχεδίου. Το μόνο που έχει αναρτηθεί, σχετικά πρόσφατα, είναι ένα συνοπτικό μέρος του Επενδυτικού Προγράμματος του ΟΛΠ.

Ειδικό Αναπτυξιακό Σχέδιο για τον Πειραιά ακούμε και σχέδιο δεν έχουμε δει. Αν υπάρχει παρακαλούμε να αναρτηθεί σε κάποιον δικτυακό τόπο ώστε να το αξιολογήσουμε αναλόγως και εμείς οι ταπεινοί θνητοί πειραιώτες.

Στο σημείο αυτό θεωρούμε ότι ο ΟΛΠ και ο μηχανισμός επικοινωνίας της κυβέρνησης «ζωγράφισε».

Ο αντίλογος, όταν αυτός (και αν) διατυπωθεί είναι ότι τα προαναφερόμενα Σχέδια έχουν τη διυπουργική έγκριση (άρα είναι ολοκληρωμένο) ενώ για το θέμα της διαβούλευσης τα Σχέδια έχουν τεθεί και θα τεθούν υπόψη της «Ειδικής Αναπτυξιακής Επιτροπής Πειραιά» που συγκρότησε μόλις στις αρχές Ιουνίου η κ. Λούκα Κατσέλη, με συμμετέχοντες τους γνωστούς Γενικούς Γραμματείς, τον ΟΛΠ, τους γνωστούς Τοπικούς και κλαδικούς Φορείς καθώς και ένα - δύο ακαδημαϊκούς.

Η καινοτομία δημιουργίας μιας διυπουργικής επιτροπής για τον Πειραιά και μιας Ειδικής Αναπτυξιακής Επιτροπής, που όλοι ξέρουμε πως (δεν) θα λειτουργήσει δεν απαλλάσσει κανένα ΟΛΠ, κανένα Δήμο και καμία Νομαρχία από το θεσμικό της καθήκον.

Για κάθε έργο στην Ελλάδα, μικρό ή μεγάλο, οφείλονται και σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία να ακολουθούνται οι κανόνες. Αυτοί οι κανόνες, μεταξύ άλλων, αναφέρουν την ανάγκη επιστημονικής ανάλυσης, την σύνταξη περιβαλλοντικών μελετών, τεχνοοικονομικών μελετών κ.ο.κ.

Στην περίπτωση του ΟΛΠ και του Πειραιά έχουμε τη δημοσιοποίηση και τις αναγγελίες ορυμαγδού από έργα (που συνέχεια αλλάζουν αριθμό, είδος και κοστολόγιο) χωρίς να υπάρχει μια συγκροτημένη μελέτη, χωρίς να έχουν γίνει οι απαραίτητες διαδικασίες δημοσιοποίησης.

Έλλειμμα στρατηγικού σχεδιασμού

Μάλιστα, η έκταση και το μέγεθος των έργων δεν απαιτεί μόνο τις κλασσικές μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων αλλά τη σύνταξη και την έγκριση Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ). Στην περίπτωσή μας, εφόσον ο ΟΛΠ καταθέσει Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) και όχι ΣΜΠΕ για αδειοδότηση των συγκεκριμένων έργων θα μιλάμε για την λεγόμενη «σαλαμοποίηση» του Επενδυτικού Σχεδίου του Πειραιά. Όλα τα έργα που εξαγγέλλονται για τον ευρύτερο Πειραιά είναι σύνθετα και αλληλοεξαρτώμενα και πρέπει να αναλυθούν και να εγκριθούν μέσα από μια Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων. Ένας πρωτοετής φοιτητής τεχνικών ή περιβαλλοντικών σχολών αυτό το γνωρίζει.

Αυτό με απλά λόγια σημαίνει ότι: Από την στιγμή που ΟΛΠ, Δήμος, Νομαρχία, Περιφέρεια, Κεντρική Διοίκηση παρουσιάζουν (και σωστά κάνουν) ένα ενιαίο Αναπτυξιακό και Επενδυτικό Σχέδιο-Πρόγραμμα για τον Πειραιά και τον ΟΛΠ, σύμφωνα με τον νόμο και την κοινοτική νομοθεσία πρέπει να συνταχθεί και να εγκριθεί, μια ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ. Όλες οι άλλες διαδικασίες με τις διυπουργικές και τις ειδικές επιτροπές, δεν προβλέπονται πουθενά και είναι για τα μάτια του κόσμου.

Οι αντιφάσεις

Μεταξύ άλλων, είναι ΑΣΤΕΙΟ να ακούμε σήμερα τον υποψήφιο Δήμαρχο Πειραιά κ. Γιάννη Μίχα να μιλά για τα εν λόγω προγραμματιζόμενα έργα που θα αναμορφώσουν τον Πειραιά, όταν πριν κάποια ελάχιστα χρόνια για σαφώς πολύ λιγότερα σε έκταση και ένταση έργα που είχε εξαγγείλει ο τότε Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας κ. Μαν. Κεφαλογιάννης (δεν υπήρχαν τότε τα λεφτά της COSCO), ο κ. Νομάρχης μιλούσε για τεραστίων διαστάσεων περιβαλλοντικό έγκλημα. Μάλιστα κάποια εξαγγελμένα έργα από τον κ. Κεφαλογιάννη περιλαμβάνονται στο σημερινό πρόγραμμα του ΟΛΠ (φυσικό είναι καθώς ο ΟΛΠ χρησιμοποιεί τους ίδιους υπαλλήλους). Σύμφωνα με το Δελτίο Τύπου της Νομαρχίας της 20.10.2005 ο κ. Μίχας χαρακτηριστικά αναφέρει : «ότι η Νομαρχία Πειραιά θα αγωνιστεί με κάθε έννομο μέσο για να μην υλοποιηθούν οι επενδυτικές προτάσεις του ΟΛΠ που θα επιφέρουν περαιτέρω υποβάθμιση στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιά».

Στο σημείο αυτό σημειώνουμε ότι το πρόγραμμα του κ. Κεφαλογιάννη για τον ΟΛΠ αφορούσε σε :

- κάποια (μικρά) έργα σχεδόν ολοκληρωμένα (όπως βεβαίωνε τότε και η Νομαρχία)

- έργα που ήταν σαφώς λιγότερα και μικρότερα σε ένταση και έκταση από ότι σήμερα εξαγγέλλει ο ΟΛΠ.

Ωστόσο, σήμερα ο κ. Μίχας δεν αντιδρά. Δεν μιλά. Αντιθέτως τώρα συμφωνεί και υπερθεματίζει. Βέβαια έρχεται σε αντίθεση με την υφιστάμενη υπηρεσία του, την Δ/νση Πολεοδομίας & Περιβάλλοντος της Νομαρχίας Πειραιά, η οποία τότε στο πρόγραμμα του Κεφαλογιάννη είχε επίσημα δηλώσει ότι: «δεν υπάρχει σύμβαση μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και του ΟΛΠ απ' όπου θα προκύπτει η δυνατότητα κατασκευής νέων κτιριακών εγκαταστάσεων, επεκτάσεων των λιμενικών δραστηριοτήτων, προβλέψεις νέων χρήσεων (αναψυχή, πολιτισμός, εκπαίδευση), όπως επίσης στην ΜΠΕ δεν υπάρχει αναφορά και εναρμόνιση με τις κατευθύνσεις του Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας και των Γενικών Πολεοδομικών Σχεδίων των όμορων Δήμων».

Στο σημείο αυτό πρέπει να κάνουμε και μια άλλη σοβαρή επισήμανση – ρητορική ερώτηση.

Οι φωτογραφίες και οι μακέτες για το λιμάνι του Πειραιά δεν μπορούν
να σκιαγραφήσουν την πραγματική εικόνα όσων μεθοδεύονται 
και τις επιπτώσεις που θα προκαλέσουν στην τοπική κοινωνία...
Είναι σύμφωνο το Υπουργείο Περιβάλλοντος και ο Οργανισμός Ρυθμιστικού Σχεδίου της Αθήνας με τις μεγάλες αυτές επεμβάσεις σε ένα νευραλγικό χώρο του Λεκανοπεδίου, στον Πειραιά; Οι επιστήμονές του έχουν κάνει τις σχετικές προβλέψεις από παλιά ή τώρα σύρονται ανάλογα με τις επιθυμίες του ΟΛΠ; Υπάρχει κάποιο σχέδιο, κάποιος χάρτης κάποια μελέτη που να ενσωματώνει όλα αυτά τα δεκάδες μεγάλης κλίμακας έργα στο σχεδιασμό του αρμόδιου από τον νόμο και το Σύνταγμα φορέα που είναι το Υπουργείο και ο Οργανισμός της Αθήνας;

Σε πρόσφατη πολυτελή και «ψαγμένη» έκδοση του Υπουργείου Περιβάλλοντος «Αθήνα Αττική 2014» για τα έργα των αστικών αναπλάσεων που προβλέπονται να γίνουν στην Αττική το σύνολο των 30 υπερτοπικών έργων του Πειραιά και του ΟΛΠ απουσιάζουν εκκωφαντικά.

Πραγματικά προκαλεί εντύπωση όταν έχει συσταθεί ολόκληρη Διϋπουργική Επιτροπή, υπό τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης μάλιστα, μόνο για τον Πειραιά και για καμία άλλη πόλη της Ελλάδας, ούτε για την Αθήνα, ούτε για την Θεσσαλονίκη, ούτε για το μεγαλύτερο και προβληματικότερο Περιστέρι, το σύνολο του Επενδυτικού Σχεδίου του Πειραιά να απουσιάζει από το σχεδιασμό του αρμόδιου Υπουργείου. Η εκτεταμένη σε έκταση και ένταση «πολιτιστική ακτή» με τα δεκάδες μουσεία που δημιουργεί ο ΟΛΠ δεν αποτελούν αντικείμενο ενσωμάτωσης στον σχεδιασμό των αστικών αναπτύξεων του Υπουργείου Περιβάλλοντος; Η συμμετοχή του Υφυπουργού Περιβάλλοντος στην Διυπουργική μάλλον διακοσμητική σημασία είχε, όπως διακοσμητική είναι και η ίδια η διυπουργική αλλά και η νέα Επιτροπή του Πειραιά που συστήθηκε.

Όλες αυτές οι επιτροπές και τα αόριστα σχέδια και επενδύσεις που έρχονται και φεύγουν, είναι αποτέλεσμα της ακούραστης δουλειάς του μόνιμου Νομάρχη της Ιπποκράτους. Έτσι, ο μηχανισμός του κόμματος κατάφερε μόνο για τον τυχερό Πειραιά να συστήσει Διϋπουργική Επιτροπή για ένα αόριστο σχέδιο, παρασέρνοντας τότε τον απερχόμενο Δήμαρχο Πειραιά κ. Παναγιώτη Φασούλα αλλά και άλλους Δημάρχους της Περιοχής και λοιπούς τοπικούς φορείς, με απώτερο σκοπό αυτό που ζούμε δυστυχώς σήμερα στα αυτοδιοικητικά θέματα του Πειραιά.

Τα ερωτήματα

Αν και έχουν περάσει μήνες από τις ανακοινώσεις και τις διυπουργικές κ.ο.κ. ακόμη και σήμερα ο Πειραιάς περιμένει έστω ένα ευρουλάκι βοηθείας. Να δει έστω σε ένα χαρτί αυτό το ολοκληρωμένο πρόγραμμα που θα απογειώσει τον Πειραιά. Να δει ένα νόμο, ένα ΦΕΚ που θα τροποποιεί και θα ορίζει τις νέες χρήσεις και δραστηριότητες. Να δει έστω ένα σχέδιο για την καθαριότητα των δρόμων, για την λύση του κυκλοφοριακού χάους και την ανάπτυξη του Πειραιά ως πύλης για το διαμετακομιστικό εμπόριο στην Νοτιοανατολική Ευρώπη. Ακόμα περιμένει. Και σήμερα, προεκλογικά, εκβιάζεται. Εκβιάζεται ότι αν δεν ψηφίσει τον Νομάρχη της Ιπποκράτους τα χρήματα των κακών κινέζων δεν θα οδηγηθούν σε ανταποδοτικού τύπου υποδομές και υπηρεσίες στον Πειραιά, οι οποίες είχαν ξεκάθαρα προβλεφθεί και δεσμευτεί από τον άλλο κακό της ιστορίας, τον Βουλγαράκη.

Κλείνοντας τις σκέψεις μας στο σημείο αυτό θα διατυπώσουμε κάποια επιπλέον ρητορικά ερωτήματα, τα οποία το πιθανότερο είναι να μην απαντηθούν:

1. Σήμερα τι δηλώνει η Δ/νση Πολεοδομίας & Περιβάλλοντος της Νομαρχίας Πειραιά; Συμφωνεί ότι το πρόγραμμα ακορντεόν του ΟΛΠ εναρμονίζεται με τις κατευθύνσεις του Ρυθμιστικού Σχεδίου και των ΓΠΣ των όμορων Δήμων; Οι προτεινόμενες χρήσεις του ΟΛΠ (αναψυχή, πολιτισμός, εκπαίδευση) του Προγράμματος Κεφαλογιάννη ήταν κακιές ενώ του Ανωμερίτη είναι καλές; Γιατί δεν κόπτεται σήμερα να βγάλει ανακοινώσεις;

2. Που είναι η σύμβαση του ΟΛΠ με την Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου που προκύπτει η δυνατότητα του να κάνει όλα αυτά τα έργα, όπως ήθελε παλιά η Δ/νση Πολεοδομίας της Νομαρχίας;

3. Ο σχεδιασμός του Υπουργείου Περιβάλλοντος και του Οργανισμού της Αθήνας, των αρμόδιων από τον νόμο φορέων για την ανάπτυξη της Αττικής, έχουν στον επίσημο σχεδιασμό τους κάτι από αυτές τις μεγάλες παρεμβάσεις (πολιτιστικές ακτές, τραμ, μετρό, δρόμοι, parking, συνεδριακά κ.ά.) που εξαγγέλλονται στο Πειραιά κατά καιρούς από διαφόρους επισήμους; Αν ναι παρακαλούμε να δούμε τα σχέδια, τα εσωτερικά έγγραφα και τα σχετικά ΦΕΚ των τροποποιήσεων. Επίσης παρακαλούμε να δούμε την ΣΜΠΕ ενός τόσο σημαντικού, σε επίπεδο διυπουργικής επιτροπής, επενδυτικού προγράμματος για τον Πειραιά. Αλλιώς οτιδήποτε γίνεται από εδώ και στο εξής στον Πειραιά, με βάση τα εξαγγελμένα, είναι σίγουρο ότι τα έργα αυτά θα «πέσουν» τόσο στο ΣτΕ όσο και στην Κοινότητα με την πρώτη καταγγελία. Κάποια στιγμή οι αρμόδιοι πρέπει να διαβάζουν και κανένα νόμο. Φυσικά, δεν περιμένουμε στην περίπτωση αυτή, να γίνει καμία μα καμία προσφυγή από τους γνωστούς – άγνωστους αριστερούς - προοδευτικούς (κατά δήλωση τους) πειραιώτες ή πειραιωτοπατέρες. Είναι πολλά τα έργα Άρη!!!

4. Οι απερχόμενοι Δήμαρχοι της χώρας γιατί δεν ζήτησαν και αυτοί μια Διυπουργική Επιτροπή για την πόλη τους; Γιατί δεν ζήτησε ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης σε σχέση με τα σημαντικά έργα που εξαγγέλλονται κατά καιρούς στην ΔΕΘ; Γιατί δεν ζήτησε ο Δήμαρχος της Πάτρας για τα έργα που προβλέπονται και τις επιπτώσεις του νέου λιμένα στην πόλη του; Γιατί από σήμερα όλοι οι υποψήφιοι δήμαρχοι δεν ζητούν και δεν συμπεριλαμβάνουν στα προγράμματά τους μια Διυπουργική Επιτροπή και μια Τοπική Αναπτυξιακή Επιτροπή με Γενικούς Γραμματείς Υπουργείων για την πόλη τους; Γιατί μόνο ο Πειραιάς να έχει αυτό το προνόμιο;

Τέλος, το πιο σημαντικό ερώτημα!

Πώς αισθάνονται σήμερα ο Πρωθυπουργός της χώρας, ο οποίος σύρθηκε και αυτός πριν τις εθνικές εκλογές του 2009 από τον Νομάρχη της Ιπποκράτους, στο Πειραιά κάνοντας δηλώσεις εναντίων των κακών κινέζικων επενδύσεων και ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης που παραδέχτηκε δημοσίως (μετά εορτής) το λάθος του ΠΑΣΟΚ σε σχέση με την COSCO, που σήμερα την παρακαλάνε γονυπετείς να αναλάβει και το Εμπορευματικό Κέντρο του Θριασίου Πεδίου;

Πώς αισθάνεται ο Πρωθυπουργός όταν αποδεδειγμένα με βάση τις εισηγήσεις των «πειραιωτών» συμβούλων του κατάργησε και επανασύστασε (ο τρόπος του λέγειν) σε χρόνο ρεκόρ ένα υπουργείο, το Εμπορικής Ναυτιλίας, αναγνωρίζοντας ένα κορυφαίο λάθος που καταστρέφει την συναλλαγματοφόρο ελληνική ναυτιλία μας;

Πώς αισθάνεται ο Πρωθυπουργός όταν στις εσωκομματικές διαδικασίες ανάδειξης των υποψηφίων για τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές, οι Προεδρικές επιλογές του για τον Δήμο και τον Αντιπεριφερειάρχη Πειραιά ήταν σε αμφισβήτηση από ένα τοπικό στέλεχος;

Πώς αισθάνονται όταν πολιτικοί της εμβέλειας του Παπανδρέου και του Πάγκαλου, παίζουν διαρκώς, ως μαριονέτες, σε ένα πειραϊκο-παριανό παιχνίδι ικανοποίησης προσωπικών φιλοδοξιών και άλλων επιδιώξεων;

Καλή σας ψήφο Πειραιώτες.

Δείτε σχετικά:

http://www.nomarhiapeiraia.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=2017%3A20102005-------------&catid=45%3A2009-09-10-08-00-22&Itemid=96&lang=el / Ανακοίνωση Νομαρχίας Πειραιά της 20ης Οκτωβρίου 2005

http://paliakokkinia.blogspot.com/2010/10/blog-post_7441.html / Πολιτική διαφήμιση και πολιτική επικοινωνία

Τρίτη 7 Σεπτεμβρίου 2010

Τα πέντε μυστικά του ανασχηματισμού

Ρεπορτάζ: Χ.Κ. Λαζαρόπουλος
Στη διεύρυνση του κυβερνητικού σχήματος και την επανένταξη δοκιμασμένων στελεχών του ΠΑΣΟΚ σε υπεύθυνες κυβερνητικές θέσεις προχώρησε ο πρωθυπουργός κ. Γ.Α. Παπανδρέου, με τον αιφνίδιο -αν και αναμενόμενο- ανασχηματισμό που έκανε.

Πολιτικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι με τον ανασχηματισμό προκύπτουν οι εξής αλλαγές:

1. Επανασυγκροτούνται τα υπουργεία Προεδρίας, Ναυτιλίας και Μακεδονίας- Θράκης.

2. Ο υπουργός Προεδρίας κ. Γιάννης Ραγκούσης (και ουσιαστικώς Συντονισμού) θα έχει ρόλο διαχείρισης σημαντικών πολιτικών σκοπών με οικονομικό και κοινωνικό χαρακτήρα. Αναλαμβάνει να συντονίζει την κυβερνητική επιτροπή, να δίνει τις κατευθύνσεις εξ ονόματος του πρωθυπουργού και να ενημερώνει συνεχώς τον πρωθυπουργό για τις εξελίξεις σε θέματα αιχμής του κυβερνητικού έργου.

3. Η θέση του αντιπροέδρου στην κυβέρνηση, και φυσικά η παρουσία του κ. Θεόδωρου Πάγκαλου σ' αυτήν, διατηρείται αλλά θα έχει ως βασικό αντικείμενο την πιστή τήρηση του Μνημονίου.

4. Το μόνο πρόσωπο που απεμακρύνθη από το κυβερνητικό σχήμα είναι η κ. Κατερίνα Μπατζελή, από το θώκο της υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης, διότι αρνήθηκε την πρόταση του πρωθυπουργού και να κατέλθει ως υποψήφια Πειρφερειάρχης στη Στερεά Ελλάδα. Επί του συγκεκριμένου, συνεργάτες της υπουργού κάνουν λόγο περί αιφνιδιασμού ενώ από την άλλη πλευρά, κομματικοί παράγοντες αποδίδουν έπαρση στην τέως υπουργό.

Η μετακίνηση πέντε κορυφαίων στελεχών σε θώκους
εφαρμογής βασικών κατευθύνσεων της κυβερνητικής
πολιτικής αποτέλεσε βούληση του πρωθυπουργού.
5. Αναδεικνύεται η πολιτική σημασία που δίνει ο πρωθυπουργός σε πέντε στελέχη της κυβέρνησης, δηλαδή στους κ.κ.:

α) Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, τον οποίο τοποθέτησε στο αναβαθμισμένο υπερ-υπουργείο Ανάπτυξης,

β) Λούκα Κατσέλη, που τοποθέτησε στο υπουργείο Εργασίας για να διαχειριστεί κρίσιμα ζητήματα, όπως έκανε και στο υπουργείο Οικονομίας),

γ) Ανδρέα Λοβέρδο, για την εφαρμογή σύγχρονων ευρωπαϊκών πολιτικών για την υγεία και τη μαζική άθληση,

δ) Γιώργο Παπακωνσταντίνου, ώστε να προωθήσει τους αντικειμενικούς σκοπούς που έχει θέσει περί τα Οικονομικά του κράτους και να μην εμπλακεί σε πολιτικές αντιπαραθέσεις όπως είχε συμβεί το προηγούμενο διάστημα με την κ. Κατσέλη και

ε) Τηλέμαχο Χυτήρη, ο οποίος διαθέτει πολύτιμη εμπειρία σε θέματα Τύπου και Επικοινωνίας, καθώς και στη διαχείριση του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα, της ΕΡΤ, με τον πιο αντικειμενικό τρόπο.

Τα χαρακτηριστικά

Σε δεύτερο επίπεδο, από τον ανασχηματισμό μπορεί να συμπεράνει κανείς ότι αμετακίνητοι έμειναν τρεις βασικοί υπουργοί. Ο λόγος για τον υπουργό Εθνικής Αμύνης κ. Ευάγγελο Βενιζέλο, την υπουργό Παιδείας κ. Άννα Διαμαντοπούλου και τον υπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων κ. Δημήτρη Ρέππα. Από τις χρυσές εφεδρείες του Κινήματος επανήλθαν σε θέσεις αιχμής οι κ.κ. Χρήστος Παπουτσής, Κώστας Σκανδαλίδης, Μιλένα Αποστολάκη και Ντίνος Ρόβλιας (ο οποίος είχε αποχωρήσει πέρυσι από την κυβέρνηση σε μια πρωτοφανή επίδειξη ευθιξίας).


Αναλυτικά η σύνθεση της νέας κυβέρνησης έχει ως εξής:


Πρωθυπουργός: Γιώργος Παπανδρέου



Αντιπρόεδρος κυβερνήσεως: Θεόδωρος Πάγκαλος


Υπουργός Επικρατείας: Χάρης Παμπούκης


Υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητικός εκπρόσωπος: Γιώργος Πεταλωτής

Υπουργός Οικονομικών: Γιώργος Παπακωνσταντίνου


Υφυπουργός: Φίλιππος Σαχινίδης


Υφυπουργός: Δημήτρης Κουσελάς


Υπουργός Εσωτερικών: Γιάννης Ραγκούσης


Υφυπουργός: Γιώργος Ντόλιος


Υφυπουργός: Θεοδώρα Τζάκρη

Υπουργός Εξωτερικών: Δημήτρης Δρούτσας


Αναπληρώτρια Υπουργός: Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου


Υφυπουργός: Δημήτρης Δόλλης


Υφυπουργός: Σπύρος Κουβέλης

Υπουργός Οικονομίας και Ανταγωνιστικότητας: Μιχάλης Χρυσοχοϊδης


Αναπληρωτής Υπουργός: Σωκράτης Ξυνίδης


Υφυπουργός : Παναγιώτης Ρήγας


Υφυπουργός: Ντίνος Ρόβλιας

Υπουργός Εθνικής Αμύνης: Ευάγγελος Βενιζέλος


Αναπληρωτής Υπουργός: Πάνος Μπεγλίτης

Υπουργός Θαλασσίων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας: Γιάννης Διαμαντίδης


Υφυπουργός: Ελπίδα Τσουρή


Υπουργός Περιβάλλοντος: Τίνα Μπιρμπίλη


Αναπληρωτής Υπουργός: Νίκος Σηφουνάκης


Υφυπουργός: Γιάννης Μανιάτης


Υφυπουργός: Θάνος Μωραϊτης


Υπουργός Παιδείας, Δια βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων: Άννα Διαμαντοπούλου


Αναπληρώτρια Υπουργός: Φώφη Γεννηματά


Υφυπουργός: Γιάννης Πανάρετος


Υφυπουργός: Εύη Χριστοφιλοπούλου


Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης: Λούκα Κατσέλη


Αναπληρωτής Υπουργός: Γιώργος Κουτρουμάνης


Υφυπουργός: Βασίλης Κεγκέρογλου


Υφυπουργός: Αννα Νταλάρα


Υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων: Δημήτρης Ρέππας


Υφυπουργός: Γιάννης Μαγκριώτης


Υφυπουργός: Σπύρος Βούγιας

Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων: Κώστας Σκανδαλίδης


Υφυπουργός: Μιλένα Αποστολάκη


Υφυπουργός: Γιάννης Κουτσούκος

Υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης: Ανδρέας Λοβέρδος


Υφυπουργός: Χρήστος Αηδόνης


Υφυπουργός: Μιχάλης Τιμοσίδης


Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: Χάρης Καστανίδης


Υπουργός Προστασίας του Πολίτη: Χρήστος Παπουτσής


Υφυπουργός: Μιχάλης Όθωνας

Υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού: Παύλος Γερουλάνος


Αναπληρωτής Υπουργός: Τηλέμαχος Χυτήρης


Υφυπουργός: Γιώργος Νικητιάδης




Το πρώτο υπουργικό συμβούλιο προγραμματίσθηκε για την Παρασκευή 10 Σεπτεμβρίου, στη Θεσσαλονίκη.

Στη θέση του γραμματέα στο ΠΑΣΟΚ τοποθετήθηκε ο κ. Μιχάλης Καρχιμάκης.

Δευτέρα 5 Ιουλίου 2010

Δεν είμαστε όλοι ίδιοι κ. Πάγκαλε…

Άρθρο του κ. Δημήτρη Αλευρομάγειρου,
Αντιστρατήγου ε.α.
και Επιτίμου Γενικού Επιθεωρητή Στρατού

Το ρωμαϊκό ρητό που αποδίδεται στον Κικέρωνα και λέει: “O tempora, o mores” (σ.σ. Ώ καιροί, ώ ήθη) θέλει να επιβεβαιώσει ο σκληρός πυρήνας αυτής της κυβέρνησης. Σε συνέντευξη που έδωσε πριν από μερικές ημέρες ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Θεόδωρος Πάγκαλος δήλωσε μεταξύ άλλων: «Το να υπάρχει κάποιος που δεν έχει κλέψει την εφορία και να μην έχει αυθαίρετο είναι κάτι το σπάνιο».

Να μου επιτρέψει ο κ Παγκαλος να συμφωνήσω εν μέρει και να παρατηρήσω οτι αυτά που δηλώνει αφορούν σε όσους άφησε το κράτος να κλέβουν και αναφέρομαι σε όλη την «πυραμίδα» από την ηγεσία έως και τον απλό κομπιναδόρο της δεκάρας.

Ωστόσο δεν είναι όλοι οι Έλληνες πολίτες έτσι όπως τους περιγράφει ένας άνθρωπος που έχει υπηρετήσει σχηματισμούς άσκησης εξουσίας και πολιτικής από το 1981 έως σήμερα. Γνωρίζω επίσης πολλούς, του στενού και φιλικού μου κύκλου, που δεν έκλεψαν ποτέ την εφορία κι όχι μόνον δεν διαθέτουν αυθαίρετο αλλά κατοικούν σε ενοικιασμένη κατοικία. Και δεν νομίζω πως είναι λίγοι αυτοί.

Αυτούς οφείλει να προστατεύει το κράτος κι ας εντοπίσει τους άλλους στους οποίους αναφέρεται ο κ. Πάγκαλος για να τους βάλει στη φυλακή. Έτσι θα μάθουμε ποιοι άνοιξαν τις πόρτες του φρενοκομείου για τον ελληνικό λαό και θα απαντηθεί επιτέλους το ερώτημα: Πού πήγαν τα κλεμμένα.

Νομίζω ότι αυτό είναι το ζητούμενο. Ο λαός περιμένει αποφασιστικότητα κι όχι λόγια από την εκτάστοτε κυβέρνηση που στο τέλος δεν μπορεί όχι μόνο να νομοθετήσει, αλλά ούτε να κυβερνήσει.