«Γιώργο γερά, κόψε πύρο από τα Κεντροαριστερά»

Του Χ.Κ. Λαζαρόπουλου 

Σήμερα συμπληρώνονται 40 χρόνια από την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ και το κυριότερο, 171 έτη από την επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843 για την παραχώρηση Συντάγματος από τον Όθωνα. Η σημερινή ημέρα είναι μια επέτειος με δύο εκ διαμέτρου διαφορετικούς συμβολισμούς. 

Η επικαιρότητα, αναγκαστικά, μας ωθεί να επικεντρώσουμε την προσοχή μας στην περίπτωση του ΠΑΣΟΚ και σε όσα φτηνά και λαϊκίστικα σημειώθηκαν στην έκθεση που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα στο Ζάππειο. 

Όπως σημειώθηκε και στο τελευταίο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, μια συγκεκριμένη ομάδα κλακαδόρων προφανώς μετέβη εκεί με συγκεκριμένη αποστολή. Έβαλαν την προβιά της «εσωκομματικής αντιπολίτευσης» προς την ηγεσία και για να θίξουν τον ευερέθιστο Ευάγγελο Βενιζέλο πήγαν να επευφημήσουν τον «αγανακτισμένο», «παρεξηγημένο» και κατά δήλωσή του «σωτήρα», τον Γιώργο Παπανδρέου.

Αβραμόπουλος: Εθνικό σύμφωνο για τη νέα Ελλάδα!

Θεμελιώνοντας μια καινούργια συνταγματική,
θεσμική και πολιτική αρχιτεκτονική

Του Δημήτρη Αβραμόπουλου

Οι όγδοες ευρωεκλογές διεξάγονται κάτω από συνθήκες κρίσης που άλλαξαν για τους λαούς και τους πολίτες την αντίληψη και το νόημα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. 
Τρία είναι τα ζητήματα, καθαρά ευρωπαϊκά, που ζητούν άμεση απάντηση: 
Πρώτον, πόσο μπορεί να αντέξει στην κρίση το κοινό μας νόμισμα, χωρίς πραγματική οικονομική και νομισματική ένωση; 
Δεύτερον, πώς μπορεί να αντέξει μια οικονομική ένωση χωρίς πολιτική ένωση; 
Τρίτον, πώς μπορεί να υπάρξει πολιτική ένωση χωρίς κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική άμυνας και ασφάλειας;

Η επίκαιρη ρήση του Κ. Καραμανλή στην Ελλάδα του 2014

«Γνωρίζετε από την ιστορίαν, παλαιάν και πρόσφατον, ότι η πολιτική και η οικονομική αστάθεια, και προ παντός τα πάθη τα πολιτικά παρημπόδισαν την πρόοδον του έθνους και πολλάκις υπήρξαν αιτία εθνικών συμφορών».

Η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει όρθια...

Του Αλέξη Παπαχελά

Τα λόγια αυτά του Κωνσταντίνου Καραμανλή το 1961 έχουν και σήμερα τη σημασία τους και βεβαίως την επικαιρότητά τους. Ίσως εκείνη την ώρα που τα πολιτικά πάθη είχαν όντως ανάψει να μην μπορούσε κανείς να τα εκτιμήσει. 

Η συνέχεια του συγκεκριμένου λόγου ήταν όμως προφητική:

«Διά να εκτιμήσετε τα αγαθά αυτά, θα πρέπει να ενθυμηθείτε την εικόνα την οποίαν παρουσίαζεν η Ελλάς κατά το παρελθόν. Εμφύλιοι πόλεμοι, επαναστάσεις, μεταπολιτεύσεις, στρατιωτικά κινήματα, αλλεπάλληλαι κυβερνητικαί κρίσεις, χρεωκοπίαι και αναπροσαρμογαί, υπήρξαν τα μόνιμα γνωρίσματα της δημοσίας μας ζωής και ενεφάνισαν την Ελλάδα ως πολιτικώς και οικονομικώς αναρχουμένην».

Καλό θα ήταν όλοι μας να τα έχουμε αυτά στο μυαλό μας καθώς ανατέλλει μια νέα, δύσκολη χρονιά για τον τόπο μας. Δεν μαθαίνουμε Ιστορία δυστυχώς και ξεχνούμε ότι τα τελευταία 40 χρόνια ήταν μια παρένθεση ομαλότητας και ευημερίας μέσα σε μια μακρά πορεία περιπετειών και ανωμαλίας.

Το χρονικό των πολιτικών παρακολουθήσεων

Οι αποκαλύψεις του κ. Θ. Πάγκαλου φέρνουν στο φως άγνωστες πτυχές σημαντικών υποθέσεων εθνικού χαρακτήρα

Του Χ.Κ. Λαζαρόπουλου

Οι αποκαλύψεις για τους κοριούς της NSA στην Αθήνα, η οργή στη Γερμανία για την παρακολούθηση της καγκελαρίου κ. Άνγκελα Μέρκελ από τις αμερικανικές υπηρεσίες και οι ευφυολογηματικές αποκαλύψεις του πρώην υπουργού Εξωτερικών κ. Θεόδωρου Πάγκαλου περί παρακολουθήσεων των Αμερικανών πρέσβεων στην Αθήνα και την Άγκυρα αποτελούν απλώς το παραπέτασμα καπνού σε μια υπόθεση με βαθιές ρίζες και πολιτικές προεκτάσεις.

Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών μπορεί να κάνει πλάκα λέγοντας τι συζητούσαν οι Αμερικανοί διπλωμάτες περί του προσώπουτου και πώς τον σχολίαζαν αλλά το θέμα είναι πολύ σοβαρότερο. Πέρα από τις αντιδράσεις των κομμάτων και όσα κάνει (ή δεν πράττει) η ΕΥΠ, υπάρχει ένα ιστορικό που πρέπει να μας προβληματίσει.

Όταν η Μάργκαρετ Θάτσερ ενέπνευσε τον Κων. Μητσοτάκη

Πώς έγινε η πρώτη πολιτική επαφή κατά την επίσκεψη της Θάτσερ στην Αθήνα το 1980 και πώς ο Κων. Μητσοτάκης αξιοποίησε την πολιτική της για να μη χρεωκοπήσει η χώρα στις αρχές της δεκαετίας του 1990

Του Χ.Κ. Λαζαρόπουλου

Ποτέ δεν έκρυψε ο πρώην πρωθυπουργός κ. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης το ενδιαφέρον του για την πολιτική που άσκησε η Μάργκαρετ Θάτσερ στη Βρετανία. Παρά τις λαϊκές αντιδράσεις, η στρατηγική της επιβεβαιώθηκε και επιβεβαιώνεται με τον πιο σαφή τρόπο, ειδικά τώρα που η γερμανική ηγεμονία επιχειρεί την άλωση της Ε.Ε. δήθεν στο πνεύμα της δημοσιονομικής πειθαρχίας εντός της ευρωζώνης.

Ο κ. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είχε την ευκαιρία να συναντήσει την Μάργκαρετ Θάτσερ ως υπουργός Εξωτερικών της κυβερνήσεως του Γεωργίου Ράλλη, στις 22 Σεπτεμβρίου 1980. Τρεις μήνες πριν από την πλήρη ένταξη της Ελλάδος στην τότε Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα και οι διεργασίες σε επίπεδο υψηλής πολιτικής ήταν εντονότατες. 

Το μοναχικό μονότερμα Ευ. Βενιζέλου - κυβέρνησης

Του Χ.Κ. Λαζαρόπουλου

 

Απαισιόδοξο ποίημα της Κατερίνας Γώγου θυμίζει καθημερινότητα της κυβέρνησης. Τη «Μοναξιά» θυμίζει. Πριν από δυο χρόνια, ο λαός τής δάνεισε αλήθεια και μας πληρώνει με ψέμα.

 

Δεν μπορεί να εξηγηθεί ότι από τη μια πλευρά δόθηκε η υπόσχεση πως λεφτά υπάρχουν ενώ από την άλλη πλευρά, η Ελλάδα έχει διασυρθεί απαράδεκτα και επιπόλαια. Τις τελευταίες τρεις εβδομάδες ζούμε την «Κόλαση» του Δάντη στη σύγχρονη πολιτική εκδοχή της.

 

Δεν εξηγούνται διαφορετικά τα γεγονότα. Ο πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου ξεκίνησε για τις Ηνωμένες Πολιτείες με την άγουρη ελπίδα να δει τους ανθρώπους που τον καταλαβαίνουν και τους καταλαβαίνει καλύτερα, σε αντίθεση με τους Έλληνες πολίτες. Τελικά γύρισε κακήν κακώς. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών κ. Ευάγγελος Βενιζέλος πήγε στην Πολωνία για μαλλί και γύρισε «κουρεμένος» από τον Γερμανό μπαρμπέρη κ. Βόλφγκαγκ Σόιμπλε. Μόνο ο έτερος των αντιπροέδρων ο κ. Θεόδωρος Πάγκαλος είχε την ευκαιρία να πάει στην Ουγγαρία, να επιστρέψει και να μην σημειωθεί κάποιο παραλειπόμενο.

 

Πέρα από την πλάκα, τα πράγματα είναι δύσκολα. Κι έγιναν πιο δύσκολα από την εμμονή ορισμένων σ’ αυτήν την κυβέρνηση να θεωρούν ότι είναι πρίγκηπες και πως μπορούν να παίξουν το ρόλο του εθνοσωτήρα.

 

Εδώ και δύο χρόνια δεν έχουν τίποτε ουσιώδες. Θέλετε να τα φορτώσουμε όλα στον κ. Κώστα Καραμανλή; Εντάξει! Εκείνος φταίει. Είναι υπόλογος διότι δεν προχώρησε από τότε στην επανίδρυση του κράτους. Δεν ευθύνεται όμως για τα κακώς κείμενα που σημειώθηκαν και τις στρεβλές νοοτροπίες που δηλητηριάζουν την ελληνική κοινωνία από τη δεκαετία του ’80.

 

Δεν χρειάζεται φυσικά να ψέξουμε τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως, τον κ. Αντώνη Σαμαρά, για όσα δεν μπόρεσε να προγραμματίσει, να εκτελέσει και να παρουσιάσει η κυβέρνηση ύστερα από τους χαμένους παραδείσους που υποσχέθηκαν κάποιοι, οι οποίοι έδιναν ραντεβού ακόμα και στις κάλτσες!

 

Η αλήθεια βρίσκεται αλλού. Όσο αχώνευτο κι αν είναι το τρίο της γερμανικής πολιτικής ελίτ -η καγκελάριος Άγγελα Μέρκελ, ο «Κουγκ Φου» της αντικαγκελαρίας κ. Φίλιπ Ρέσλερ και ο μπαρμπέρης των ελπίδων και των ονείρων μας κ. Βόλφγκαγκ Σόιμπλε- λέει την αλήθεια για όσα δεν έκανε η κυβέρνηση:

 

1. Δεν φρόντισαν να νοικοκυρέψουν το Δημόσιο για να μην απογοητεύσουν μερίδα ψηφοφόρων και συνδικαλιστών.

2. Δεν εκσυγχρόνισαν τη χώρα παρότι «εξαφανίστηκαν» τόσα Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης.

3. Δεν μετέβαλαν τη Δημόσια Διοίκηση σε έναν ευέλικτο και σύγχρονο μηχανισμό άσκησης πολιτικής. Φθάσαμε στο σημείο να πληρώνονται κλητήρες και θυρωροί με μισθούς διευθυντών χάρη σε επιδόματα, υπερωρίες και ψευτιές.

 

Αυτά περιμέναμε να πει ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος μετά τη μαραθώνια έκτακτη συνεδρίαση της κυβερνητικής επιτροπής, η οποία επιβεβαίωσε και τις διαρροές από τις κυβερνητικές πηγές που ανέφεραν ότι θα εσυγκαλείτο μετά το πέρας της συνέντευξης Τύπου του κ. Αντώνη Σαμαρά στη ΔΕΘ.

 

Η δυσφορία του αντιπροέδρου για τις δηλώσεις του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως δεν ήταν για όσα έχουν πει εμπιστευτικά. Απλώς ο κ. Σαμαράς κάνει ακόμα πιο δύσκολες τις επιλογές της κυβέρνησης. Ο σαραντάλεπτος μονόλογος του κ. Βενιζέλου εναντίον της Νέας Δημοκρατίας και των δημοσιογράφων ήταν άλλη μια υπεκφυγή. Τι δεν είπε ο αντιπρόεδρος; Ιδού:

 

1. Το παιγνίδι έχει εστιαστεί στην απαίτηση της τρόικας να απολυθούν 120 χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι και να εξοικονομηθούν 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως. Η διαδικασία αυτή πρέπει να ξεκινήσει άμεσα και να ολοκληρωθεί έως το 2015. Όπως μας λένε όμως στελέχη του κυβερνώντος κόμματος, μια τέτοια ενέργεια θα σημάνει και το τέλος του ΠΑΣΟΚ, όπως το γνωρίζουμε και στην τωρινή τρίτη εκδοχή του.

 

2. Εντός της εβδομάδας πρέπει να ανακοινωθεί η υπαγωγή 50 χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων σε καθεστώς εργασιακής εφεδρείας.

 

3. Άμεση περικοπή συντάξεων σε ταμεία συνταξιούχων προνομιακών ΔΕΚΟ όπως η ΔΕΗ και ο ΟΤΕ. Ακούγεται χωρίς να επιβεβαιώνεται κιόλας ότι το αντεπιχείρημα ορισμένων «φωστήρων» της κυβέρνησης είναι να επαναλάβουν το έγκλημα του 1982 και να βάλουν χέρι και πάλι στο αμαρτωλό ΝΑΤ και να περικόψουν μισθούς από τους απόμαχους του Εμπορικού Ναυτικού. Ποιοι; Εκείνοι που δεν τολμούν να ταξιδέψουν από το Πέραμα μέχρι τα Παλούκια χωρίς οδιοιπορικά, υπερωρίες και ναύλα από το Δημόσιο!

 

Η τηλεδιάσκεψη που θα έχει ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος με τα στελέχη της τρόικας αναμένεται να καθορίσει το πλαίσιο των αποφάσεων και των κακών μαντάτων που θα ανακοινώσει στη συνέχεια.

 

Σ’ αυτούς τους παραλογισμούς πρόλαβε ο κ. Αντώνης Σαμαράς να ξεκαθαρίσει ότι δεν γίνεται ηθικός αυτουργός στο όνομα μιας πρόσκαιρης συγκυβέρνησης. Η «Μοναξιά» της Κατερίνας Γώγου γίνεται «μοναξιά» για μια κυβέρνηση στην οποία συμμετέχουν πρόσωπα που μιλούσαν για την ισχυρή Ελλάδα ή τη δύναμη ειρήνης, ασφάλειας και σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή.

 

Αποδείξτε το κύριοι! Πάρτε το πολιτικό κόστος.

Παραδεχθείτε ότι μας οδηγείτε στην εσωτερική υποτίμηση, η οποία δεν θα μας βγάλει από την ευρωζώνη αλλά θα αναγκάσει το λαό να ζήσει σε συνθήκες εξαθλίωσης.

Πείτε την αλήθεια και αναλάβετε τις ευθύνες σας.

Δεν φταίνε μόνο οι «αποδιοπομπαίοι», οι «αμαρτωλοί» και οι «μοιραίοι». Λίγο φιλότιμο δεν βλάπτει.

 

Μεγαλεπήβολα σχέδια «ράβε – ξήλωνε» με τα χρήματα των «κακών» Kινέζων

Του ειδικού συνεργάτη,

κ. Ηλία Αντωνιάδη

Ο Πειραιάς ζει στο θέατρο του παραλόγου. Όταν σε ολόκληρο τον κόσμο η οικονομική κρίση έχει τσακίσει κάθε επενδυτική δραστηριότητα στον Πειραιά και δη στον ΟΛΠ τα επενδυτικά σχέδια πέφτουν βροχή.

Οι εξαγγελίες για έργα είναι καταιγιστικές το τελευταίο 6μηνο και τα δισεκατομμύρια ευρώ μοιράζονται σαν το πρόσφορο στην εκκλησία. Σήμερα ο ΟΛΠ ίσως είναι η μοναδική ΔΕΚΟ στην Ευρώπη και σίγουρα στην Ελλάδα η οποία εξαγγέλλει και προγραμματίζει τέτοιου μεγέθους επενδύσεις (μουσεία, τραμ, parking, ξενοδοχεία, συνεδριακά, εμπορευματικά κέντρα κ.ά.). Κανένας άλλος τίποτα. Ούτε στις τεχνολογίες αιχμής (τηλεπικοινωνίες), ούτε σε άλλους κλάδους (υγεία, βιομηχανία, τουρισμός). Μόνο ο ΟΛΠ.

Ο αφελής και ο καλοπροαίρετος πολίτης θα ρωτήσει: Είναι κακό να γίνουν επενδύσεις στον Πειραιά; Άλλωστε, εδώ κάνουμε δεήσεις μπας και γίνει καμιά επένδυση και δουλέψει κάποιος άνεργος.

Όμως τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται.

Μέσα στο κλίμα της γενικότερης κοινωνικής «αφασίας» των τελευταίων μηνών το θέμα του λιμένα περνάει στο ντούκου, χωρίς κανένας να ενδιαφέρεται ακόμα και οι γνωστοί αριστερίζοντες προοδευτικοί «πειραιώτες» (π.χ. φαρμακοποιοί, λέκτορες, ζωγράφοι, εργατοπατέρες κ.ά.) που με την παραμικρή ευκαιρία άλλοτε έκλειναν το λιμάνι και κατακεραύνωναν στα Μέσα την κινεζική εισβολή. Φυσικά, τα ΜΜΕ και κυρίως ο κλαδικός ναυτιλιακός και πειραϊκός Τύπος δεν αναφέρει τίποτα καθώς ο ΟΛΠ είναι ο μέγας διαφημιστικός χορηγός τους.

Παρότι η λειτουργία και το μέλλον του λιμένα Πειραιώς
αποτελεί ζήτημα εθνικής υφής με διεθνείς προεκτάσεις,
οι αποφάσεις λαμβάνονται στο χαμηλότατο δυνατό επίπεδο...

Το θέμα του λιμανιού του Πειραιά δεν είναι τοπικό. Αντιθέτως είναι εθνικό και δυστυχώς μια σειρά αποφάσεων λαμβάνονται σε πολύ χαμηλό επίπεδο.

Το ότι ο ΟΛΠ βρέθηκε (σήμερα και για 30 ακόμη χρόνια) με αρκετά χρήματα στα ταμεία του εξαιτίας του κακού Κώστα Καραμανλή και του κάκιστου Βαγγέλη Βουλγαράκη, που ενοικίασαν (σημ. δεν πούλησαν) μια προβλήτα στους κινέζους, δεν σημαίνει πως ο εκάστοτε διορισμένος από το κράτος Πρόεδρος του ΟΛΠ μπορεί να κάνει του κεφαλιού του.

Ένα αναπτυξιακό πρόγραμμα του επιπέδου που έχει εξαγγείλει σήμερα ο ΟΛΠ δεν είναι ένα θέμα που αφορά μόνο τον ΟΛΠ. Είναι ένα θέμα που απαιτεί ολοκληρωμένη προσέγγιση καθώς ότι έργα γίνονται εντός του λιμανιού έχουν άμεσες επιπτώσεις στην πόλη που περιβάλλει το λιμάνι.

Αυτό σημαίνει πως ο σχεδιασμός πρέπει να είναι ολοκληρωμένος και επιστημονικά τεκμηριωμένος εξετάζοντας εκατοντάδες παράγοντες που έχουν σχέση με την πόλη, τη λιμενική βιομηχανία, τις μεταφορές, την ναυτιλιακή κοινότητα κ.ο.κ.

Ακατάστατη αναφορά
 

Τους τελευταίους 6 και πλέον μήνες γίνεται ακατάστατη αναφορά σε αναπτυξιακά σχέδια που αφορούν τον Πειραιά:

- Ο ΟΛΠ κάνει αναφορά για το «Επενδυτικό Πρόγραμμα ΟΛΠ 2010-2014».

- Η κυβέρνηση και το παλαιό Υπουργείο Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας για το «Ειδικό Αναπτυξιακό Σχέδιο για τον Πειραιά 2010-2020».

Ουσιαστικά πρόκειται κατά κύριο λόγο για έργα που προτίθεται να κάνει ο ΟΛΠ μέσα στο λιμάνι (πολιτιστική ακτή, σταθμός κρουαζιέρας κ.ά.), αλλά και για κάποια άλλα έργα εκτός του λιμένα. Μάλιστα, όλα αυτά τα προγράμματα συντονίζονται και εγκρίνονται και από μια Διϋπουργική Επιτροπή που φτιάχτηκε επί τούτοις, υπό τον Αντιπρόεδρο κ. Θεόδωρο Πάγκαλο.

Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Θ. Πάγκαλος.

Ωστόσο, η πληροφόρηση για το σύνολο των έργων και κυρίως για το Ειδικό Αναπτυξιακό Σχέδιο του Πειραιά 2010-2020, δεν υπάρχει σχετική ενημέρωση, όπως επίσης και ελλιπής και διαρκώς μεταβαλλόμενη (ως προς το τι θα κατασκευαστεί) κρίνεται η πληροφόρηση για το Επενδυτικό Πρόγραμμα του ΟΛΠ 2010-2014, που είναι, ας το πούμε, υποπρόγραμμα του μεγάλου Ειδικού Προγράμματος.

Πουθενά, ούτε στο site του ΟΛΠ ούτε στο site του Δήμου, ούτε της Νομαρχίας ούτε πουθενά δεν μπορεί κανείς να έχει πρόσβαση σε αυτό το Ειδικό Αναπτυξιακό Σχέδιο που θα αναμορφώσει τον Πειραιά. Να δει ποιοι επιστήμονες, ποιοι πολεοδόμοι, ποιοι χωροτάκτες έχουν συμμετάσχει στην μελέτη, ποια πανεπιστήμια του εσωτερικού και του εξωτερικού, ποιες μετρήσεις έχουν γίνει, ποιες είναι οι βασικές λεπτομέρειες των έργων, σε ποια τεκμηριωμένα καλά παραδείγματα βασίζονται τα σχέδια. Να δει κάποιος το χρονικό βάθος της έρευνας αυτής ώστε να αντιληφθεί τη σοβαρότητα του σχεδίου. Το μόνο που έχει αναρτηθεί, σχετικά πρόσφατα, είναι ένα συνοπτικό μέρος του Επενδυτικού Προγράμματος του ΟΛΠ.

Ειδικό Αναπτυξιακό Σχέδιο για τον Πειραιά ακούμε και σχέδιο δεν έχουμε δει. Αν υπάρχει παρακαλούμε να αναρτηθεί σε κάποιον δικτυακό τόπο ώστε να το αξιολογήσουμε αναλόγως και εμείς οι ταπεινοί θνητοί πειραιώτες.

Στο σημείο αυτό θεωρούμε ότι ο ΟΛΠ και ο μηχανισμός επικοινωνίας της κυβέρνησης «ζωγράφισε».

Ο αντίλογος, όταν αυτός (και αν) διατυπωθεί είναι ότι τα προαναφερόμενα Σχέδια έχουν τη διυπουργική έγκριση (άρα είναι ολοκληρωμένο) ενώ για το θέμα της διαβούλευσης τα Σχέδια έχουν τεθεί και θα τεθούν υπόψη της «Ειδικής Αναπτυξιακής Επιτροπής Πειραιά» που συγκρότησε μόλις στις αρχές Ιουνίου η κ. Λούκα Κατσέλη, με συμμετέχοντες τους γνωστούς Γενικούς Γραμματείς, τον ΟΛΠ, τους γνωστούς Τοπικούς και κλαδικούς Φορείς καθώς και ένα - δύο ακαδημαϊκούς.

Η καινοτομία δημιουργίας μιας διυπουργικής επιτροπής για τον Πειραιά και μιας Ειδικής Αναπτυξιακής Επιτροπής, που όλοι ξέρουμε πως (δεν) θα λειτουργήσει δεν απαλλάσσει κανένα ΟΛΠ, κανένα Δήμο και καμία Νομαρχία από το θεσμικό της καθήκον.

Για κάθε έργο στην Ελλάδα, μικρό ή μεγάλο, οφείλονται και σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία να ακολουθούνται οι κανόνες. Αυτοί οι κανόνες, μεταξύ άλλων, αναφέρουν την ανάγκη επιστημονικής ανάλυσης, την σύνταξη περιβαλλοντικών μελετών, τεχνοοικονομικών μελετών κ.ο.κ.

Στην περίπτωση του ΟΛΠ και του Πειραιά έχουμε τη δημοσιοποίηση και τις αναγγελίες ορυμαγδού από έργα (που συνέχεια αλλάζουν αριθμό, είδος και κοστολόγιο) χωρίς να υπάρχει μια συγκροτημένη μελέτη, χωρίς να έχουν γίνει οι απαραίτητες διαδικασίες δημοσιοποίησης.

Έλλειμμα στρατηγικού σχεδιασμού

Μάλιστα, η έκταση και το μέγεθος των έργων δεν απαιτεί μόνο τις κλασσικές μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων αλλά τη σύνταξη και την έγκριση Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ). Στην περίπτωσή μας, εφόσον ο ΟΛΠ καταθέσει Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) και όχι ΣΜΠΕ για αδειοδότηση των συγκεκριμένων έργων θα μιλάμε για την λεγόμενη «σαλαμοποίηση» του Επενδυτικού Σχεδίου του Πειραιά. Όλα τα έργα που εξαγγέλλονται για τον ευρύτερο Πειραιά είναι σύνθετα και αλληλοεξαρτώμενα και πρέπει να αναλυθούν και να εγκριθούν μέσα από μια Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων. Ένας πρωτοετής φοιτητής τεχνικών ή περιβαλλοντικών σχολών αυτό το γνωρίζει.

Αυτό με απλά λόγια σημαίνει ότι: Από την στιγμή που ΟΛΠ, Δήμος, Νομαρχία, Περιφέρεια, Κεντρική Διοίκηση παρουσιάζουν (και σωστά κάνουν) ένα ενιαίο Αναπτυξιακό και Επενδυτικό Σχέδιο-Πρόγραμμα για τον Πειραιά και τον ΟΛΠ, σύμφωνα με τον νόμο και την κοινοτική νομοθεσία πρέπει να συνταχθεί και να εγκριθεί, μια ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ. Όλες οι άλλες διαδικασίες με τις διυπουργικές και τις ειδικές επιτροπές, δεν προβλέπονται πουθενά και είναι για τα μάτια του κόσμου.

Οι αντιφάσεις

Μεταξύ άλλων, είναι ΑΣΤΕΙΟ να ακούμε σήμερα τον υποψήφιο Δήμαρχο Πειραιά κ. Γιάννη Μίχα να μιλά για τα εν λόγω προγραμματιζόμενα έργα που θα αναμορφώσουν τον Πειραιά, όταν πριν κάποια ελάχιστα χρόνια για σαφώς πολύ λιγότερα σε έκταση και ένταση έργα που είχε εξαγγείλει ο τότε Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας κ. Μαν. Κεφαλογιάννης (δεν υπήρχαν τότε τα λεφτά της COSCO), ο κ. Νομάρχης μιλούσε για τεραστίων διαστάσεων περιβαλλοντικό έγκλημα. Μάλιστα κάποια εξαγγελμένα έργα από τον κ. Κεφαλογιάννη περιλαμβάνονται στο σημερινό πρόγραμμα του ΟΛΠ (φυσικό είναι καθώς ο ΟΛΠ χρησιμοποιεί τους ίδιους υπαλλήλους). Σύμφωνα με το Δελτίο Τύπου της Νομαρχίας της 20.10.2005 ο κ. Μίχας χαρακτηριστικά αναφέρει : «ότι η Νομαρχία Πειραιά θα αγωνιστεί με κάθε έννομο μέσο για να μην υλοποιηθούν οι επενδυτικές προτάσεις του ΟΛΠ που θα επιφέρουν περαιτέρω υποβάθμιση στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιά».

Στο σημείο αυτό σημειώνουμε ότι το πρόγραμμα του κ. Κεφαλογιάννη για τον ΟΛΠ αφορούσε σε :

- κάποια (μικρά) έργα σχεδόν ολοκληρωμένα (όπως βεβαίωνε τότε και η Νομαρχία)

- έργα που ήταν σαφώς λιγότερα και μικρότερα σε ένταση και έκταση από ότι σήμερα εξαγγέλλει ο ΟΛΠ.

Ωστόσο, σήμερα ο κ. Μίχας δεν αντιδρά. Δεν μιλά. Αντιθέτως τώρα συμφωνεί και υπερθεματίζει. Βέβαια έρχεται σε αντίθεση με την υφιστάμενη υπηρεσία του, την Δ/νση Πολεοδομίας & Περιβάλλοντος της Νομαρχίας Πειραιά, η οποία τότε στο πρόγραμμα του Κεφαλογιάννη είχε επίσημα δηλώσει ότι: «δεν υπάρχει σύμβαση μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και του ΟΛΠ απ' όπου θα προκύπτει η δυνατότητα κατασκευής νέων κτιριακών εγκαταστάσεων, επεκτάσεων των λιμενικών δραστηριοτήτων, προβλέψεις νέων χρήσεων (αναψυχή, πολιτισμός, εκπαίδευση), όπως επίσης στην ΜΠΕ δεν υπάρχει αναφορά και εναρμόνιση με τις κατευθύνσεις του Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας και των Γενικών Πολεοδομικών Σχεδίων των όμορων Δήμων».

Στο σημείο αυτό πρέπει να κάνουμε και μια άλλη σοβαρή επισήμανση – ρητορική ερώτηση.

Οι φωτογραφίες και οι μακέτες για το λιμάνι του Πειραιά δεν μπορούν
να σκιαγραφήσουν την πραγματική εικόνα όσων μεθοδεύονται 
και τις επιπτώσεις που θα προκαλέσουν στην τοπική κοινωνία...

Είναι σύμφωνο το Υπουργείο Περιβάλλοντος και ο Οργανισμός Ρυθμιστικού Σχεδίου της Αθήνας με τις μεγάλες αυτές επεμβάσεις σε ένα νευραλγικό χώρο του Λεκανοπεδίου, στον Πειραιά; Οι επιστήμονές του έχουν κάνει τις σχετικές προβλέψεις από παλιά ή τώρα σύρονται ανάλογα με τις επιθυμίες του ΟΛΠ; Υπάρχει κάποιο σχέδιο, κάποιος χάρτης κάποια μελέτη που να ενσωματώνει όλα αυτά τα δεκάδες μεγάλης κλίμακας έργα στο σχεδιασμό του αρμόδιου από τον νόμο και το Σύνταγμα φορέα που είναι το Υπουργείο και ο Οργανισμός της Αθήνας;

Σε πρόσφατη πολυτελή και «ψαγμένη» έκδοση του Υπουργείου Περιβάλλοντος «Αθήνα Αττική 2014» για τα έργα των αστικών αναπλάσεων που προβλέπονται να γίνουν στην Αττική το σύνολο των 30 υπερτοπικών έργων του Πειραιά και του ΟΛΠ απουσιάζουν εκκωφαντικά.

Πραγματικά προκαλεί εντύπωση όταν έχει συσταθεί ολόκληρη Διϋπουργική Επιτροπή, υπό τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης μάλιστα, μόνο για τον Πειραιά και για καμία άλλη πόλη της Ελλάδας, ούτε για την Αθήνα, ούτε για την Θεσσαλονίκη, ούτε για το μεγαλύτερο και προβληματικότερο Περιστέρι, το σύνολο του Επενδυτικού Σχεδίου του Πειραιά να απουσιάζει από το σχεδιασμό του αρμόδιου Υπουργείου. Η εκτεταμένη σε έκταση και ένταση «πολιτιστική ακτή» με τα δεκάδες μουσεία που δημιουργεί ο ΟΛΠ δεν αποτελούν αντικείμενο ενσωμάτωσης στον σχεδιασμό των αστικών αναπτύξεων του Υπουργείου Περιβάλλοντος; Η συμμετοχή του Υφυπουργού Περιβάλλοντος στην Διυπουργική μάλλον διακοσμητική σημασία είχε, όπως διακοσμητική είναι και η ίδια η διυπουργική αλλά και η νέα Επιτροπή του Πειραιά που συστήθηκε.

Όλες αυτές οι επιτροπές και τα αόριστα σχέδια και επενδύσεις που έρχονται και φεύγουν, είναι αποτέλεσμα της ακούραστης δουλειάς του μόνιμου Νομάρχη της Ιπποκράτους. Έτσι, ο μηχανισμός του κόμματος κατάφερε μόνο για τον τυχερό Πειραιά να συστήσει Διϋπουργική Επιτροπή για ένα αόριστο σχέδιο, παρασέρνοντας τότε τον απερχόμενο Δήμαρχο Πειραιά κ. Παναγιώτη Φασούλα αλλά και άλλους Δημάρχους της Περιοχής και λοιπούς τοπικούς φορείς, με απώτερο σκοπό αυτό που ζούμε δυστυχώς σήμερα στα αυτοδιοικητικά θέματα του Πειραιά.

Τα ερωτήματα

Αν και έχουν περάσει μήνες από τις ανακοινώσεις και τις διυπουργικές κ.ο.κ. ακόμη και σήμερα ο Πειραιάς περιμένει έστω ένα ευρουλάκι βοηθείας. Να δει έστω σε ένα χαρτί αυτό το ολοκληρωμένο πρόγραμμα που θα απογειώσει τον Πειραιά. Να δει ένα νόμο, ένα ΦΕΚ που θα τροποποιεί και θα ορίζει τις νέες χρήσεις και δραστηριότητες. Να δει έστω ένα σχέδιο για την καθαριότητα των δρόμων, για την λύση του κυκλοφοριακού χάους και την ανάπτυξη του Πειραιά ως πύλης για το διαμετακομιστικό εμπόριο στην Νοτιοανατολική Ευρώπη. Ακόμα περιμένει. Και σήμερα, προεκλογικά, εκβιάζεται. Εκβιάζεται ότι αν δεν ψηφίσει τον Νομάρχη της Ιπποκράτους τα χρήματα των κακών κινέζων δεν θα οδηγηθούν σε ανταποδοτικού τύπου υποδομές και υπηρεσίες στον Πειραιά, οι οποίες είχαν ξεκάθαρα προβλεφθεί και δεσμευτεί από τον άλλο κακό της ιστορίας, τον Βουλγαράκη.

Κλείνοντας τις σκέψεις μας στο σημείο αυτό θα διατυπώσουμε κάποια επιπλέον ρητορικά ερωτήματα, τα οποία το πιθανότερο είναι να μην απαντηθούν:

1. Σήμερα τι δηλώνει η Δ/νση Πολεοδομίας & Περιβάλλοντος της Νομαρχίας Πειραιά; Συμφωνεί ότι το πρόγραμμα ακορντεόν του ΟΛΠ εναρμονίζεται με τις κατευθύνσεις του Ρυθμιστικού Σχεδίου και των ΓΠΣ των όμορων Δήμων; Οι προτεινόμενες χρήσεις του ΟΛΠ (αναψυχή, πολιτισμός, εκπαίδευση) του Προγράμματος Κεφαλογιάννη ήταν κακιές ενώ του Ανωμερίτη είναι καλές; Γιατί δεν κόπτεται σήμερα να βγάλει ανακοινώσεις;

2. Που είναι η σύμβαση του ΟΛΠ με την Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου που προκύπτει η δυνατότητα του να κάνει όλα αυτά τα έργα, όπως ήθελε παλιά η Δ/νση Πολεοδομίας της Νομαρχίας;

3. Ο σχεδιασμός του Υπουργείου Περιβάλλοντος και του Οργανισμού της Αθήνας, των αρμόδιων από τον νόμο φορέων για την ανάπτυξη της Αττικής, έχουν στον επίσημο σχεδιασμό τους κάτι από αυτές τις μεγάλες παρεμβάσεις (πολιτιστικές ακτές, τραμ, μετρό, δρόμοι, parking, συνεδριακά κ.ά.) που εξαγγέλλονται στο Πειραιά κατά καιρούς από διαφόρους επισήμους; Αν ναι παρακαλούμε να δούμε τα σχέδια, τα εσωτερικά έγγραφα και τα σχετικά ΦΕΚ των τροποποιήσεων. Επίσης παρακαλούμε να δούμε την ΣΜΠΕ ενός τόσο σημαντικού, σε επίπεδο διυπουργικής επιτροπής, επενδυτικού προγράμματος για τον Πειραιά. Αλλιώς οτιδήποτε γίνεται από εδώ και στο εξής στον Πειραιά, με βάση τα εξαγγελμένα, είναι σίγουρο ότι τα έργα αυτά θα «πέσουν» τόσο στο ΣτΕ όσο και στην Κοινότητα με την πρώτη καταγγελία. Κάποια στιγμή οι αρμόδιοι πρέπει να διαβάζουν και κανένα νόμο. Φυσικά, δεν περιμένουμε στην περίπτωση αυτή, να γίνει καμία μα καμία προσφυγή από τους γνωστούς – άγνωστους αριστερούς - προοδευτικούς (κατά δήλωση τους) πειραιώτες ή πειραιωτοπατέρες. Είναι πολλά τα έργα Άρη!!!

4. Οι απερχόμενοι Δήμαρχοι της χώρας γιατί δεν ζήτησαν και αυτοί μια Διυπουργική Επιτροπή για την πόλη τους; Γιατί δεν ζήτησε ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης σε σχέση με τα σημαντικά έργα που εξαγγέλλονται κατά καιρούς στην ΔΕΘ; Γιατί δεν ζήτησε ο Δήμαρχος της Πάτρας για τα έργα που προβλέπονται και τις επιπτώσεις του νέου λιμένα στην πόλη του; Γιατί από σήμερα όλοι οι υποψήφιοι δήμαρχοι δεν ζητούν και δεν συμπεριλαμβάνουν στα προγράμματά τους μια Διυπουργική Επιτροπή και μια Τοπική Αναπτυξιακή Επιτροπή με Γενικούς Γραμματείς Υπουργείων για την πόλη τους; Γιατί μόνο ο Πειραιάς να έχει αυτό το προνόμιο;

Τέλος, το πιο σημαντικό ερώτημα!

Πώς αισθάνονται σήμερα ο Πρωθυπουργός της χώρας, ο οποίος σύρθηκε και αυτός πριν τις εθνικές εκλογές του 2009 από τον Νομάρχη της Ιπποκράτους, στο Πειραιά κάνοντας δηλώσεις εναντίων των κακών κινέζικων επενδύσεων και ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης που παραδέχτηκε δημοσίως (μετά εορτής) το λάθος του ΠΑΣΟΚ σε σχέση με την COSCO, που σήμερα την παρακαλάνε γονυπετείς να αναλάβει και το Εμπορευματικό Κέντρο του Θριασίου Πεδίου;

Πώς αισθάνεται ο Πρωθυπουργός όταν αποδεδειγμένα με βάση τις εισηγήσεις των «πειραιωτών» συμβούλων του κατάργησε και επανασύστασε (ο τρόπος του λέγειν) σε χρόνο ρεκόρ ένα υπουργείο, το Εμπορικής Ναυτιλίας, αναγνωρίζοντας ένα κορυφαίο λάθος που καταστρέφει την συναλλαγματοφόρο ελληνική ναυτιλία μας;

Πώς αισθάνεται ο Πρωθυπουργός όταν στις εσωκομματικές διαδικασίες ανάδειξης των υποψηφίων για τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές, οι Προεδρικές επιλογές του για τον Δήμο και τον Αντιπεριφερειάρχη Πειραιά ήταν σε αμφισβήτηση από ένα τοπικό στέλεχος;

Πώς αισθάνονται όταν πολιτικοί της εμβέλειας του Παπανδρέου και του Πάγκαλου, παίζουν διαρκώς, ως μαριονέτες, σε ένα πειραϊκο-παριανό παιχνίδι ικανοποίησης προσωπικών φιλοδοξιών και άλλων επιδιώξεων;

Καλή σας ψήφο Πειραιώτες.

Δείτε σχετικά:

http://www.nomarhiapeiraia.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=2017%3A20102005-------------&catid=45%3A2009-09-10-08-00-22&Itemid=96&lang=el / Ανακοίνωση Νομαρχίας Πειραιά της 20ης Οκτωβρίου 2005

http://paliakokkinia.blogspot.com/2010/10/blog-post_7441.html / Πολιτική διαφήμιση και πολιτική επικοινωνία

Πράσινα άλογα και γαλάζιοι κόκκοι...

Του Κωνσταντίνου Νικολόπουλου

Ένας χρόνος συμπληρώθηκε με το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση και η συνολική αποτίμηση για τη χώρα δεν θα λέγαμε πως είναι αυτό που όλοι περιμέναμε. Την ίδια στιγμή η Νέα Δημοκρατία δείχνει πως δεν έχει συνέλθει από την ήττα του περασμένου Οκτωβρίου αφού εμφανίζεται αμήχανη και χωρίς ουσιαστικά αντιπολιτευτικά επιχειρήματα, την ώρα που η μεσαία τάξη αναζητεί πολιτικό φορέα να εκφράσει τα διλήμματά της.

Πριν από τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου, όταν και ο Γιώργος Παπανδρέου πήρε την λαϊκή εντολή προκειμένου να «συμμαζέψει» τον τόπο, προσπαθούσε να πείσει τους Έλληνες, πως η οικονομική κατάσταση της χώρας δεν ήταν τόσο άσχημη όσο την παρουσίαζε ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής. Έλεγε χαρακτηριστικά πως «λεφτά υπάρχουν» και ανέλυε: α) 31 δισ. ευρώ από ανείσπρακτους φόρους, β) 5 δισ. από χαριστικές πράξεις όπως ασφαλιστικές εταιρείες στις τράπεζες, γ) 1 δισ. το χρόνο σε μεγαλομετόχους λόγω του φορολογικού συστήματος.



Ο πρωθυπουργός
κ. Γ.Α. Παπανδρέου.



Από τις πρώτες κιόλας ημέρες διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, το κλίμα άρχισε να αλλάζει. Ξαφνικά ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε πως θα υπάρξουν αυξήσεις στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων και των συνταξιούχων, αναστολή των προσλήψεων στο Δημόσιο, μείωση της τάξεως του 10% στα επιδόματα και βέβαια δηλώσεις πως η Ελλάδα βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.

Κι ενώ όλα αυτά συνέβαιναν ο διοικητής της Τράπεζας Ελλάδος κ. Γ. Προβόπουλος ισχυριζόταν πως κατά την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου είχε ενημερώσει τόσο τον Γιώργο Παπανδρέου, όσο και τον Κώστα Καραμανλή για το ύψος του ελλείμματος και τη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας.

Όσο περνούσε ο καιρός τα πράγματα γίνονταν όλο και χειρότερα, το πολυσυζητημένο πρόγραμμα των 100 πρώτων ημερών «μπήκε στο συρτάρι» και τα spreads όλο και ανεβαίνουν.

Παρ’ όλο όλα τα αρνητικά σενάρια τα στελέχη της κυβέρνησης διαβεβαίωναν πως δεν θα διαφύγουμε στην λύση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου καθώς οι ευρωπαίοι-φίλοι μας θα σταθούν στο πλευρό μας και θα μας δανείσουν με το χαμηλότερο δυνατό επιτόκιο.

Όλοι οι διεθνείς οίκοι αξιολογήσεις κάνουν λόγο για υποβάθμιση της πιστοληπτική ικανότητας της χώρας και ταυτόχρονα τα spreads ολοένα και ανεβαίνουν δυσχεραίνοντας ακόμα περισσότερο τα πράγματα. Ακολούθησε σειρά ταξιδιών στην Ευρώπη, του υπουργού Οικονομικών κ. Γιώργου Παπακωνσταντίνου «επαιτώντας» για οικονομική βοήθεια και στήριξη από τους εταίρους μας. Η βοήθεια αυτή δεν ήρθε ποτέ και όλοι γνώριζαν πλέον πως υπάρχει μονάχα ένα μονοπάτι, αυτό του γνωστού σε όλους μας πια ΔΝΤ.

Έτσι λοιπόν την άνοιξη, ο πρωθυπουργός από το Καστελόριζο και με φόντο στη... θάλασσα ανακοίνωσε στους πολίτες που τον είχαν εμπιστευτεί πως είναι πλέον ζήτημα εθνικής ανάγκης να διαφύγουμε στην λύση του ΔΝΤ. Ακολουθεί το μνημόνιο και τα μέλη της τρόικας τα οποία ουσιαστικά βάζουν τους κανόνες του παιχνιδιού και εμείς απλά υπακούμε. Τα μέτρα που επέβαλαν… περικοπή σε δώρα, μισθούς και επιδόματα, αυξήσεις σε φορολογία και αύξηση του Φ.Π.Α, μέτρα τα οποία βιώνουμε καθημερινά όλοι μας.

Όλο αυτό το διάστημα διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, δεν υπήρχε καμία απολύτως αντιπολίτευση από πλευράς Νέας Δημοκρατίας. Η δεξιά παράταξη την ώρα που η χώρας μας «έφτανε στον πάτο», αναζητούσε το νέο της πρόεδρο, καταναλώνοντας τις δυνάμεις της σε κοκορομαχίες μεταξύ των υποψηφίων για την ηγεσία του κόμματος.



Ο πρόεδρος της Ν.Δ. 
κ. Αντώνης Σαμαράς.



Αμέσως μετά την εκλογή του κ. Αντώνη Σαμαρά στη θέση του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας και αρχηγού της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως, τα πράγματα δεν έφτιαξαν.

Και πάλι δεν υπήρξε ουσιαστική αντιπολίτευση, ακόμα και όταν η επίσημη γραμμή του κόμματος έλεγε να καταδικαστούν οι πολιτικές πράξεις του ΠΑΣΟΚ, υπήρχαν στελέχη που ισχυρίζονταν πως η λύση του ΔΝΤ είναι μονόδρομος, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την Ντόρα Μπακογιάννη, η οποία και διαγράφηκε από το κόμμα για αυτή την «ανταρσία».

Η αναζήτηση της πολιτικής ταυτότητας της Νέας Δημοκρατίας συνεχίζεται ως σήμερα, αφήνοντας τη χώρα αβοήθητη, καθώς τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας μάλλον δεν γνωρίζουν, πως για να ανέβουν και πάλι στο βάθρο της εξουσίας θα πρέπει πρώτα να ασκήσουν το αντιπολιτευτικό τους ρόλο.

Πέρασε ένας χρόνος τυφλής πορείας του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία με κύριο χαρακτηριστικό τον υποβιβασμό της μεσαίας τάξης και την αποστέρηση δικαιωμάτων από τους εργαζομένους. Για τη Νέα Δημοκρατία ήταν άλλη μια χαμένη ευκαιρία να ασκήσει σοβαρή κριτική από τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και να υποστηρίξει όσα (προφανώς λίγα αλλά καλά) σημειώθηκαν επί Καραμανλή του νεωτέρου.

Δυστυχώς όμως η εσωστρέφεια και η καρκινική σχέση της Ν.Δ. με πρόσωπα του λεγόμενου κεντροδεξιοαριστερού χώρου όπως με την κ. Ντόρα Μπακογιάννη και τον κ. Πέτρο Τατούλη θα αποτελούν καθημερινούς εφιάλτες για την ηγεσία του κόμματος, το οποίο ωστόσο αναλώνεται σε συγκρίσεις προσώπων που ασχολούνται με την «επικοινωνιακή πολιτική». Εκείνα τα πρόσωπα υποτίθεται πως θεωρούνται ειδήμονες αλλά κρίνοντας εκ του αποτελέσματος ως μέλη της ΕΣΗΕΑ που έχουν μπει σε προγράμματα πρόωρης συνταξιοδότησης και υποαπασχολούνται με διαρροές, κόντρες και φαρσο-ίντριγκες...

Δείτε σχετικά:

Βουβά γενέθλια για τη ΝΔ  / Του Κωνσταντίνου Νικολόπουλου.

Η ντόπια ξεφτίλα σε διεθνή προβολή  / Της Μίρας Στρατή.

Τα γενέθλια του Κωστάκη... / Χρονογράφημα του Βλάσση.

Τα μαύρα μαντάτα... / Του Γιώργου Παπαχρήστου.

Βουβά γενέθλια για τη ΝΔ

Του Κωνσταντίνου Νικολόπουλου

Μόλις μια μέρα μετά την παράδοσης της «πολυσυζητημένης» επιστολής του Κώστα Καραμανλή, τέως πρωθυπουργού της χώρας μας και Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, προς την εξεταστική επιτροπή για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, η κεντροδεξιά παράταξη γιορτάζει την ίδρυσή της.

Λίγες ημέρες μετά την επιστροφή του από το Παρίσι, στις 29 Σεπτεμβρίου 1974, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, εξήγγειλε την πρόθεση του να δημιουργήσει ένα φιλελεύθερο κόμμα, που μοναδική του επιδίωξη θα ήταν η κοινωνική δικαιοσύνη, η ευημερία και η πρόοδος της Ελλάδος.

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής.

Την εξαγγελία αυτή, την έκανε πράξη λίγες ημέρες αργότερα και συγκεκριμένα στις 4 Οκτωβρίου, όταν ιδρύθηκε και επίσημα το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.

Οι επισημάνσεις του Κωνσταντίνου Καραμανλή ήταν χαρακτηριστικές: «Θεώρησα καθήκον μου και εθνικό σκοπό να δημιουργήσω μια ευρεία και ζωντανή παράταξη, την Νέα Δημοκρατία».

Το όραμα του είναι ξεκάθαρο πως ήταν μεγάλο. Ήθελε να δει τη χώρα του ισότιμη με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές.

Άλλωστε, η είσοδος της χώρας μας στην Ε.Ο.Κ. το 1981, γεγονός που έως τότε φάνταζε σενάριο επιστημονικής φαντασίας παρότι αποτελούσε συνδεδεμένο μέλος των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων από το 1961, ήταν η μεγαλύτερη απόδειξη για το πόσο επιθυμούσε την ένταξη της Ελλάδος στους ευρωπαϊκούς και ευρωατλαντικούς θεσμούς.

Το συνολικό κυβερνητικό του έργο του Κωνσταντίνου Καραμανλή θεωρείται επιτυχημένο και πραγματικά φιλόδοξο και ενδεχομένως κάποιες φορές «τολμηρό» για μια δεξιά παράταξη σαν τη Νέα Δημοκρατία.

Σίγουρα ο απολογισμός της διακυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή έχει πρόσημο θετικό.

Ο πολιτικός επίγονος

Ο κ. Κ. Καραμανλής στην προεκλογική
εκστρατεία του 2004 υπό τους ήχους...
του Έμινεμ.

Την ίδια σιγουριά δεν μπορούμε να έχουμε και για το κυβερνητικό έργο του απόγονου του, Κώστα Καραμανλή. Όταν αρχικά ανέλαβε τα ηνία του κόμματος, έδειχνε αποφασισμένος να κάνει ουσιαστική κάθαρση στους κόλπους της παράταξης, γεγονός που τον οδήγησε και στο τιμόνι της εξουσίας και μάλιστα με την μεγαλύτερη ψήφο εμπιστοσύνης που έχει πάρει ποτέ Έλληνας πρωθυπουργός από τον λαό.

Οι εκφράσεις «σεμνά και ταπεινά», «εγκαθίδρυση του κράτους», «τέλος στην γραφειοκρατία» και «απόλυτη κάθαρση» που συχνά πυκνά χρησιμοποιούσε, αύξησαν τις προσδοκίες των περισσότερων Ελλήνων πολιτών.

Ο Κώστας Καραμανλής, μπορεί να είχε τις ίδιες αντιλήψεις και προθέσεις με τον θείο του Κωνσταντίνο Καραμανλή, αλλά οι τελικές του πράξεις αποδείχτηκαν «λίγες».

Το αποκορύφωμα

Αποκορύφωμα ήταν το σκάνδαλο με την εμπλοκή ομάδας «τεχνοκρατών – καλόγερων» από το Βατοπέδιο. Σ’ αυτήν την ιστορία, ο Κώστας Καραμανλής έως και χθες μέσω του υπομνήματος υποστήριζε πως η υπόθεση αυτή δεν είναι σκάνδαλο.

Άραγε αν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ζούσε σήμερα, 36 χρόνια μετά την ίδρυση της Νέας Δημοκρατίας, τι θα έλεγε για όλα αυτά;

Ίσως να αναρωτιόταν, όπως και τον Μάιο του 1963 μετά τη δολοφονία του Λαμπράκη, «τελικά ποιός κυβερνά αυτό τον τόπο»…

Δείτε σχετικά:

http://paliakokkinia.blogspot.com/2010/09/blog-post_14.html / "Τα γενέθλια του Κωστάκη" - Χρονογράφημα.

http://paliakokkinia.blogspot.com/2010/09/blog-post_4808.html / "Πηδάλιο εκλογής" διά χειρός... Λαμπράκη - Του Μανώλη Νταλούκα.
 

Στη μνήμη του Βασίλη Χριστοδούλου

Του Χ.Κ. Λαζαρόπουλου

Οι Βασίλης Χριστοδούλου και Αρχέλαος Αντώναρος θα μείνουν στο μυαλό μου ως το αχτύπητο δίδυμο της «ΑΘΗΝΑΪΚΗΣ», στη χρυσή εποχή της από το 1951 -1963.

Στις 14 Μαρτίου 1950 ξεκίνησε η πιο όμορφη περιπέτεια των δύο φίλων. Εκείνη την ημέρα η «ΑΘΗΝΑΪΚΗ» βγήκε στα περίπτερα δυναμική, ανεξάρτητη και κυρίως έτοιμη να πει αλήθειες στην κοινή γνώμη και να δώσει αγώνες για τη Δημοκρατία.

Ο αείμνηστος εκδότης Γ. Παπαγεωργίου είχε προκαλέσει τους δύο μαιτρ του σκίτσου να δημοσιεύουν καθημερινώς μια φάσα με τρεις ή τέσσερις έγχρωμες γελοιογραφίες κάτω από τον λογότυπο της εφημερίδας, σχολιάζοντας εύστοχα, καυστικά και με χιούμορ την επικαιρότητα.

Ποιος δεν θυμάται τις γελοιογραφίες με τον Μαρκεζίνη (ο οποίος απ’ αυτούς πήρε το παρατσούκλι «σώμα και κόμμα» όταν έφυγε από την ΕΡΕ), του Καραμανλή, της Φρειδερίκης, του Γεωργίου Παπανδρέου ή του Σοφό (Σοφοκλή Βενιζέλου).

Αρχικά γνώρισα τον Αρχέλαο κατά την προετοιμασία επανεκδόσεως της «ΑΘΗΝΑΪΚΗΣ» τον Μάρτιο του 1997. Στη συνέχεια γνώρισα και τον Βασίλη Χριστοδούλου στη «ΒΡΑΔΥΝΗ της Κυριακής», με την οποία συνεργαζόμουν παράλληλα. Σαν μικρό παιδί άκουγα τις ιστορίες που μου έλεγαν πότε ο Αρχέλαος σου και πότε ο Χριστοδούλου ειδικά για τις περίφημες δίκες της "Αθηναϊκής" όταν ο Παπαγεωργίου και Εμμανουήλ Μπακλατζής έκαναν δριμεία κριτική στο... Παλάτι.

Επίσης θυμάμαι τον Χριστοδούλου να δακρύζει έξω από το γραφείο του τότε διευθυντή της «ΒτΚ» Κωστή Δήμτσα για ένα σκίτσο που είχε κάνει ο Αρχέλαος για τις αγροτικές κινητοποιήσεις (θαρρώ το 1998). Είχε κάνει αίσθηση και το είχε αναδημοσιεύσει και ο Στάθης (Σταυρόπουλος) στη στήλη του. Όταν έγραφα τα ιστορικά αφιερώματα της «Α» και της «ΒτΚ» πάντοτε συμπεριλάμβανα στο κασέ σκίτσα και των δύο αυτών μεγάλων γελοιογράφων.

Χάρη σ’ αυτούς μάλιστα είχα προτείνει στον Σπύρο Καρατζαφέρη να φιλοξενεί καθημερινά το πρωτοσέλιδο της «Α» χαρακτηριστική γελοιογραφία που θα διάνθιζε το βασικό θέμα της εφημερίδας. Το είχε δεχθεί κι ο γελοιογράφος που ανέλαβε να φέρει εις πέρας αυτήν την αποστολή ήταν ο Θόδωρος Μουτζουρίδης, ο οποίος συνέχισε την παράδοση των Αρχέλαου και Χριστοδούλου ως και το 2001.

Φαντάζομαι ότι οι δύο φίλοι και συνάδελφοι θα σπάνε πλάκα στον Παράδεισο, θα φτιάχνουν τα καλύτερα σκίτσα με τα πενάκια τους και θα θυμούνται μαζί με τους Παπαγεωργίου, Μπακλατζή, Δάνο, Αθανασιάδη, Σαραντάκο, Καμβύση, Ναζλίδη κι άλλα ιερά τέρατα του Τύπου πως κάποτε από τις εφημερίδες έβγαιναν οι καλύτεροι σκαπανείς του πνεύματος…

Το βιογραφικό του

Ο τότε πρωθιυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου
αποπέμπει τον τότε υπουργό Εθνικής Αμύνης
Πέτρο Γαρουφαλιά, λίγο πριν από
την Αποστασία του 1965,
όπως το κατέγραψε ο Χριστοδούλου.

Έφυγε ο τελευταίος από τη μεγάλη γενιά των γελοιογράφων της δεκαετίας του ’50.

Ο Βασίλης Χριστοδούλου αποτελεί αναμφισβήτητα μια θρυλική φυσιογνωμία της ελληνικής γελοιογραφίας.

Γεννήθηκε το 1917 στον Πειραιά και σε ηλικία μόλις 19 χρόνων, το 1936, δημοσίευσε την πρώτη του γελοιογραφία στην εφημερίδα «Ηχώ της Ελλάδας», που είχε εκδώσει ο Κωστής Μπαστιάς. Από τότε, και έως την αποχώρησή του από την ενεργό δημοσιογραφία, σταδιοδρόμησε στον αθηναϊκό ημερήσιο και περιοδικό Τύπο ως σκιτσογράφος και γελοιογράφος με θετικές επιδόσεις και επιτυχημένες παρουσίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Για περισσότερα από πενήντα χρόνια εργάστηκε στις εφημερίδες «Εφημερίς των Ελλήνων», «Αθηναϊκή», «Προοδευτικός Φιλελεύθερος», «Η Βραδυνή», «Η Μεσημβρινή» κ.ά. Επίσης, συνεργάστηκε στα περιοδικά «Θησαυρός», «Πάνθεον», «Εικόνες», «Ρομάντζο», «Παγκόσμιος Τύπος», «Σαββατοκύριακο», «Πρώτο» και σε διάφορα άλλα εβδομαδιαία δεκαπενθήμερα και μηνιαία έντυπα.

Υπήρξε ακόμη, τακτικός συνεργάτης της εφημερίδας «Αθλητική Ηχώ» και της συνδικαλιστικής επιθεώρησης «Πρωτεργάτης». Ως γελοιογράφος συνεργάστηκε και με την εφημερίδα της Θεσσαλονίκης «Μακεδονία», στην οποία διαδέχθηκε τον Φωκίωνα Δημητριάδη.

Με τον Αρχέλαο

Άλλο σκίτσο του Χριστοδούλου
για την αποπομπή Γαρουφαλλιά
από τον Γεώργιο Παπανδρέου,
με φόντο την Κέρκυρα
(και τα τότε θερινά ανάκτορα).

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ, ως πολιτικός γελοιογράφος πρωτοεμφανίστηκε στην εφημερίδα «Αθηναϊκή» του Γιάννη Παπαγεωργίου από την αρχή της έκδοσής της το 1951 μέχρι το 1962. Στη συνέχεια ανέλαβε πολιτικός γελοιογράφος στην εφημερίδα «Η Βραδυνή» των αδελφών Αθανασιάδη, στην οποία παρέμεινε επί 20 και πλέον χρόνια. Έτσι, οι γελοιογραφίες του, που δημοσιεύθηκαν πρωτοσέλιδες και στις δύο εφημερίδες, με βασικά γνωρίσματα το πηγαίο σκωπτικό πνεύμα και την προσωπική σκιτσογραφική έκφραση, ταυτίστηκαν με την μεταπολεμική πολιτική ζωή της Ελλάδας και επέδρασαν στη διαμόρφωση τάσεων, ροπών και συναισθημάτων μεταξύ της κοινής γνώμης.

Σειρές από γελοιογραφίες και σκίτσα του έχουν εικονογραφήσει αναγνώσματα, ρεπορτάζ και διάφορα δημοσιογραφικά και φιλολογικά κείμενα, που δημοσιεύτηκαν σε εφημερίδες και περιοδικά μεγάλης κυκλοφορίας. Διεκδικεί ίσως παγκόσμιο ρεκόρ παραγωγικότητας, αφού υπολογίζεται ότι ξεπερνούν τις 120 χιλιάδες οι γελοιογραφίες του. Έχει λάβει μέρος σχεδόν σε όλες τις μεταπολεμικές, πανελλήνιες και διεθνείς εκθέσεις γελοιογραφίας και σκίτσου.

Σκίτσο του Βασ. Χριστοδούλου που
τον δείχνει ως "δικέφαλο"
της "Αθηναϊκής" με τον καλό του
φίλο και συνάδελφο, Αρχέλαο.

Δεν είναι τυχαίο ότι από το 1948 έως πριν από λίγο καιρό, σκίτσαρε καθημερινά.

Όπως λένε οι νεώτεροι συνάδελφοί του, αποτέλεσε έναν παραγωγικότατο δημιουργό που ενώνει διά μέσου της προσωπικής του εμπειρίας, όλες τις γενιές της μεταπολεμικής γελοιογραφίας.

Από τον Φωκίωνα Δημητριάδη και τον Παύλο Παυλίδη, μέχρι τους σημερινούς ομότεχνούς του, πολιτικούς γελοιογράφους.

Η γραμμή του ήταν καθαρή και απέριττη, είναι εν-τυπωμένη για τα καλά στο νεοελληνικό μας ασυνείδητο. Βαρελόφρονες, σεξοβόμβες, ξεμυαλισμένοι και αναπόφευκτα) απατημένες σύζυγοι, αλλά και Ανδρέας Παπανδρέου και Χαρίλαος Φλωράκης και όλη η σύγχρονη πολιτική ιστορία. Όλοι έχουν περάσει από την πένα του.

Σύμφωνα με την ΕΣΗΕΑ, ο Βασίλης Χριστοδούλου υπήρξε ένας σεμνός, ευπρεπής και ευγενής συνάδελφος, που άφησε σπουδαίο έργο ως γελοιογράφος και σκιτσογράφος. Παράλληλα, δίδαξε ήθος και έμεινε πιστός στις αρχές του δημοσιογραφικού λειτουργήματος.