Παρασκευή 8 Ιανουαρίου 2010

Νέες απειλές εναντίον της δασκάλας Χαράς Νικοπούλου

Αναπαραγωγή από
το ενημερωτικό ιστολόγιο
infognomonpolitics.blogspot.com
Αβάσιμα δημοσιεύματα σε τουρκόφωνα έντυπα την εμπλέκουν σε υπόθεση σκίτσων του Αλλάχ! Στόχος ο παραδειγματισμός της επόμενης «Χαράς» και όλης της Ελλάδας για να καταλάβουν πως η Θράκη δεν είναι ελληνική, αλλά «δική τους»Η νέα κυβέρνηση θα αντιδράσει;

Σκηνικό Δανίας φαίνεται πως ετοιμάζουν κάποιοι στη Θράκη. Να θυμίσουμε την υπόθεση του σκιτσογράφου του Μωάμεθ που πριν από χρόνια στη Δανία, είχε δημοσιεύσει σκίτσα του προφήτη των μωαμεθανών (ενώ βάσει του ισλαμικού δικαίου, απαγορεύεται η οποιαδήποτε εικονογράφηση ιερών προσώπων) και είχε ξεσηκώσει την οργή των φανατικών μουσουλμάνων με αποτέλεσμα να ζει με μόνιμη αστυνομική προστασία.
Βέβαια ο σκιτσογράφος έχει επικηρυχθεί από διάφορες ισλαμικές τρομοκρατικές οργανώσεις ανά τον κόσμο κι έτσι πριν λίγες ημέρες, νεαρός φανατικός θρησκευόμενος τραυματίστηκε και συνελήφθη όταν επιχείρησε να εισβάλει στο σπίτι του με μαχαίρι για να τον δολοφονήσει!
Μάλλον μέχρι εκεί φτάνει ο θρησκευτικός φανατισμός ορισμένων. Τα ίδια όμως φαίνεται πως θα ήθελαν κάποιοι να γίνουν και στη Θράκη, προφανώς γιατί νομίζουν πως τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή. Γι αυτό και στο ήρεμο κλίμα που επικρατεί στη Θράκη, πετούν συνεχώς σπίθες, μπας και ανάψει η φωτιά!
Σε δημοσίευμα της 1ης Ιανουαρίου της γνωστής τουρκόφωνης (και φιλικής προς το τουρκικό προξενείο) εφημερίδας Μπιρλίκ το οποίο σύμφωνα με πληροφορίες μας αναπαράγεται από τις επίσης τουρκόφωνες Μιλλέτ και Γκιουντέμ, διαβάσαμε ένα ιδιαίτερα περίεργο άρθρο με τίτλο «Ζήτησε από τους μαθητές να ζωγραφίσουν την εικόνα του Αλλάχ».
Φυσικά το άρθρο δεν αναφέρεται σε κάποιον άλλον, παρά στην πολύπαθη δασκάλα στο χωριό Μεγάλο Δέρειο, Χαρά Νικοπούλου! Τη δασκάλα που κυριολεκτικά έμαθε γράμματα στα παιδιά που την λατρεύουν και την υπεραγαπούν, στη δασκάλα που είναι τόσο ευαίσθητη σε θέματα θρησκείας και πολιτισμού. Γι' αυτό και μπήκε στο μάτι αυτών που δε θέλουν τα παιδιά των μουσουλμάνων να μαθαίνουν γράμματα, για να μπορούν πάντα να τα εκμεταλλεύονται.
Το δημοσίευμα είναι ιδιαίτερα περίεργο και αινιγματικό, τόσο ως προς το περιεχόμενό του (που σύμφωνα με πληροφορίες της «Φωνής» είναι πλήρως ανυπόστατο και συκοφαντικό) όσο και ως προς τα αποτελέσματα που προσπαθεί να φέρει. Θα ήταν υπερβολή αν πιστεύαμε πως μέσα από αυτά τα συντονισμένα τουρκόφωνα δημοσιεύματα, επιχειρείται η δημιουργία ενός κλίματος αναταραχής;

Μήπως κάποιος θέλει να δημιουργήσει έναν καινούριο ή πολλούς καινούριους «Κασάικα» (σ.σ.: ο «νταής» μουσουλμάνος που της επιτέθηκε και της έσπασε το χέρι και καταδικάστηκε πρόσφατα από το δικαστήριο) που αυτή τη φορά είτε θα επιτεθούν εκ νέου στην απομονωμένη στο ορεινό Μεγάλο Δέρειο δασκάλα, είτε θα ξεσηκώσουν τους ανυποψίαστους μουσουλμάνους εναντίον της για να δυναμιτίσουν το κλίμα στην περιοχή;
Ας δούμε τι λέει το δημοσίευμα της Μπιρλίκ:
«Η Χαρά Νικοπούλου είναι η πιο διάσημη (!) δασκάλα των τουρκικών μειονοτικών σχολείων της Δυτικής Θράκης. Η φήμη της δεν πηγάζει από τις καλές της πράξεις, αλλά από τα κόλπα (!) που έκανε. Το άτομο για το οποίο μιλάμε είναι δασκάλα στο τουρκικό δημοτικό του Μεγάλου Δερείου, περιοχής Έβρου. Και είναι η κόρη του προέδρου του Αρείου Πάγου.

Τι κρίμα που αυτή η δασκάλα που έχει μαλώσει με τους χωρικούς, τους δασκάλους, με την μειονότητα και είναι στα δικαστήρια με κηδεμόνες μαθητών, παρά την επιμονή όλων των χωρικών, συνεχίζει την δουλειά της σε αυτό το δημοτικό. Μάλιστα παρά την υπόσχεση του επιθεωρητή πως “θα την μεταθέσουμε”, παρά τις επερωτήσεις των βουλευτών, παρά το αίτημα του δημάρχου, η γυναίκα αυτή δεν μετατίθεται. Γιατί άραγε;

Η Νικοπούλου που τις προηγούμενες εβδομάδες ήταν στην επικαιρότητα με το δικαστήριο με τον Οσμάν Κασάικα, λες και “στενοχωρήθηκε” που έφυγε από την επικαιρότητα, εμφάνισε νέο κόλπο.

Πώς; Δίνοντας στους μαθητές εργασία για το σπίτι. Και τι έγινε θα μπορούσε να πει κάποιος. Με την πρώτη ματιά φαίνεται να έχει δίκιο, διότι κάθε δάσκαλος δίνει στους μαθητές εργασία για το σπίτι. Όμως η δασκάλα Χαρά δεν έδωσε μια συνηθισμένη εργασία. Αλλά μια εργασία παράδειγμα (!) για την εκπαιδευτική κοινότητα. Εκ του είδους που θα δυσκολέψει τις ικανότητες και τα όνειρα των παιδιών. Μια εργασία εκ του είδους που χαλάει την ψυχολογική κατάσταση των παιδιών, υπό μια έννοια την ισορροπία των παιδιών.

Η εργασία που έδωσε η δασκάλα Χαρά ήταν “Ζωγραφίστε τον Αλλάχ”. Μάλιστα έτσι ακριβώς. Άντε τώρα, ελάτε στην θέση τους και ζωγραφίστε την εικόνα του Αλλάχ. Αυτή η εργασία της δασκάλας Χαράς δε σε κάνει να πεις “Αλλάχ Αλλάχ, μακάρι να βγει σε καλό”;
Η επί χρόνια υπηρετούσα -έστω και με διαμάχες-σε μειονοτικό δημοτικό χριστιανή Ελληνίδα δασκάλα, δεν ξέρει ότι στο Ισλάμ αλλά και σε άλλες θρησκείες δεν υπάρχει εικόνα του Αλλάχ; Δεν καταλαβαίνει πως παίζοντας με τον μικρό κόσμο των παιδιών, οι σοβαρές έννοιες μπορεί να προκαλέσουν ταραχές και διαμάχες;

Ο στόχος της είναι να παίζει με τα ιερά και όσια των παιδιών που έχουν διαφορετική θρησκεία από αυτήν; Αν είναι έτσι, η δασκάλα Χαρά κάνει μεγάλο λάθος και πρέπει αμέσως να μετανιώσει.

Πιστεύουμε πως την εικόνα του Αλλάχ δεν μπορεί κανείς να την ζωγραφίζει, αλλά και η Χαρά Νικοπούλου πρέπει να ξαναμάθει το δασκαλιλίκι».

Το ποιος πραγματικά έγραψε το παραπάνω κείμενο της τουρκόφωνης Μπιρλίκ παραμένει άγνωστο. Γνωστές όμως φαίνεται να είναι οι επιδιώξεις του συγγραφέα: να συκοφαντήσει την Χαρά Νικοπούλου στους κύκλους των χριστιανών αλλά και των μουσουλμάνων έτσι ώστε, να ξεσηκώσει με τα ψέματα αυτά τους φανατικούς εναντίον της αλλά και σε περίπτωση που κάτι συμβεί να μη διαμαρτυρηθούν οι φιλήσυχοι μουσουλμάνοι, γιατί «η δασκάλα τα ήθελε αφού προσέβαλε τον Αλλάχ».

Στόχος δεν είναι η Χαρά Νικοπούλου αλλά η εθνική αξιοπρέπεια όλων των Ελλήνων.

Ως γνωστόν η Χαρά Νικοπούλου εδώ και χρόνια έκανε τη διαφορά στο χώρο της μειονοτικής εκπαίδευσης. Τη στιγμή που κάποιοι άλλοι δεν ενδιαφερόταν καν, η ίδια όχι μόνο ενδιαφέρθηκε να μάθει στα παιδιά γράμματα, όχι μόνο ασχολήθηκε με χίλιες δύο δραστηριότητες στον ελεύθερό της χρόνο (να τα διδάξει θέατρο, μουσική, να κάνουν εκδρομές κλπ) αλλά μάλιστα έγινε μόνιμος κάτοικος στο Μεγάλο Δέρειο (πρωτοφανές για δάσκαλο αφού όλοι πηγαίνουν για λίγες ώρες στο σχολείο και μετά επιστρέφουν στις πόλεις που μένουν) ώστε να είναι κοντά σε αυτά.

Αυτό όμως δεν άρεσε σε ορισμένους πολιτικούς κύκλους (εντός κι εκτός Ελλάδας) που έβλεπαν να χάνουν το παιχνίδι γιατί η Χαρά δημιούργησε δύο τετελεσμένα: πρώτον έβγαζε τα παιδιά από το σκοτάδι και τους έδειχνε το φως και δεύτερον αποτελούσε το «κακό παράδειγμα» και για άλλες περιπτώσεις εκπαιδευτικών που θα ερχόταν στην περιοχή να τη μιμηθούν!

Έτσι λοιπόν άρχισε ο πόλεμος. Αρχικά την διέβαλαν με διάφορα ψέματα αλλά δεν έπιασε. Μετά ζήτησαν από τους αιρετούς της περιοχής να πιέσουν ώστε να απομακρυνθεί. Όλοι θυμούνται τις δηλώσεις του νομάρχη Έβρου Νίκου Ζαμπουνίδη αλλά κι αυτές του τοπικού δημάρχου Ευάγγελου Πουλιλιού (Δήμος Ορφέα Έβρου) εναντίον της Χαράς με τις οποίες στην ουσία άδειαζαν την ίδια και το έργο της και την άφηναν απροστάτευτη, έρμαιο στις ορέξεις του κάθε φανατικού τουρκόφρωνα κεμαλιστή.

Και η «κακιά» στιγμή δεν άργησε να έρθει. Με αφορμή παρατήρηση που έκανε στην καθαρίστρια του σχολείου η Χαρά Νικοπούλου, το χώρο του σχολείου επισκέφθηκε ο σύζυγός της, Οσμάν Κασάικα που άρχισε να τη βρίζει μπροστά στα παιδιά! Η ίδια για να μη ταραχθούν οι μικροί μαθητές της του ζήτησε να περάσουν μέσα σε μία άδεια αίθουσα για να συζητήσουν, όπου εκεί εκμεταλλευόμενος την απουσία άλλων ο Κασάικα της έσπασε το χέρι!
Και να ήταν μόνο αυτό! Ποιος ξεχνά το λαϊκό δικαστήριο που έστησαν στην πλατεία του χωριού οι τουρκόφρωνες με τη συμμετοχή του δημάρχου (τους) Πουλιλιού ο οποίος παραδέχτηκε πως της τηλεφώνησε και της ζήτησε να φύγει από το χωριό, προφανώς για να μην ενοχλείται η εκλογική του πελατεία!

Ποιος ξεχνά τη συνέλευση μέσα στην αίθουσα του σχολείου όπου παρουσία τουρκόφρωνων κατοίκων, του προσωπικού του σχολείου αλλά και του προϊσταμένου της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, υπεύθυνου για να μειονοτικά θέματα Κωνσταντίνου Τζιώτζιου η Χαρά άκουγε τις πιο αισχρές ύβρεις χωρίς κανείς από τους άμεσα υπεύθυνους να αποχωρήσει σταματώντας τη διαδικασία!
Τέτοια πράγματα μόνο στις πλέον σκοταδιστικές ισλαμικές «δημοκρατίες» συμβαίνουν! Ποιος λοιπόν άλλος εκπαιδευτικός, Έλληνας στη συνείδηση, θα τολμούσε άλλη φορά με αυτές τις συνθήκες να κάνει τίμια τη δουλειά του, γνωρίζοντας πως θα είχε απέναντί του όχι μόνο τους πράκτορες της Άγκυρας αλλά και τους προϊσταμένους του αλλά και τους αιρετούς δημαρχονομαρχαίους της περιοχής; Προφανώς κανείς!

Τι θέλουν τώρα οι πράκτορες της Άγκυρας; Η Χαρά Νικοπούλου είναι γνωστό πως περνά την τελευταία της σχολική χρονιά στο Μεγάλο Δέρειο αφού τον Ιούνιο του 2010 περιμένει μετάθεση. Αν το πρόβλημα λοιπόν ήταν η Χαρά, τα τσιράκια του προξενείου το μόνο που θα είχαν να κάνουν θα ήταν απλά να περιμένουν και τον Ιούνιο το πεδίο θα ήταν και πάλι ελεύθερο: κάποιος άλλος θα έπαιρνε τη θέση της και η κατάσταση θα γυρνούσε στο προηγούμενο status qvo, πριν την εμφάνιση της Χαράς.

Όμως οι πράκτορες της Άγκυρας δε θέλουν τώρα απλά να φύγει η Χαρά. Θέλουν τη Χαρά φοβισμένη, απειλούμενη και ταπεινωμένη ώστε και η ίδια να φύγει κακήν – κακώς από την περιοχή σα κυνηγημένη αλλά και κάποια επόμενη «Χαρά» που τυχόν έρθει και θελήσει να κάνει σωστά τη δουλειά της, να παραδειγματιστεί από το πάθημα της πρώτης. «Είδες τι έπαθε η Χαρά; Πρόσεξε να μη πάθεις κι εσύ τα ίδια». Αυτό θέλουν να λένε στους αντικαταστάτες της Χαράς.

Η αρχή λοιπόν έγινε με κατευθυνόμενα και συκοφαντικά δημοσιεύματα πως δήθεν η Χαρά, που κατά τους τουρκόφωνους δημοσιογράφους δε ξέρει καλά τη δουλειά της (ενώ οι ίδιοι ξέρουν καλύτερα τη δική τους), «προσέβαλε τον Αλλάχ». Τα δημοσιεύματα αυτά βγήκαν στον αέρα σκόπιμα κατά τις διακοπές των Χριστουγέννων, όταν η Χαρά λείπει από το Μεγάλο Δέρειο έτσι ώστε να προετοιμάσουν το κλίμα.

Μάλιστα σύμφωνα με πληροφορίες της «Φωνής», στο σπίτι που μένει η Χαρά Νικοπούλου με το σύζυγό της, ήδη κάποιοι έχουν αρχίσει να δημιουργούν σκόπιμα ζημιές όπως σπασίματα παραθύρων, δείχνοντας έτσι δήθεν την «οργή» τους και προσπαθώντας να τρομοκρατήσουν την ίδια αλλά και το σύζυγό της.

Όταν λοιπόν τα δημοσιεύματα αυτά ως «ράδιο αρβύλα» θα έχουν μεταδοθεί και στο τελευταίο μουσουλμανικό χωριό, με τον τρόπο που θέλει να τα μεταδώσει ο κάθε εγκάθετος του προξενείου βάζοντας τις δικές του «σάλτσες», τότε θα είναι καιρός να βγει επισήμως κάποιος επίσημος της μειονότητας (όπως ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Αχμέτ Χατζηοσμάν που παλαιότερα είχε ζητήσει την απομάκρυνσή της από την περιοχή – πολύ «δημοκρατικό» αίτημα ενός βουλευτή βεβαίως!) να ξεσηκώσει τους ανυποψίαστους πολίτες της μειονότητας, βασιζόμενος προφανώς σε αυτά τα δημοσιεύματα ή και σε κάτι άλλο που ίσως προκύψει. Και μετά, κανείς δε ξέρει: ένας Θεός ή Αλλάχ ας βάλει το χέρι του.

Θα νικήσει κι αυτή τη φορά η τουρκική τρομοκρατία; Είναι η Θράκη ελληνικό ή τουρκικό έδαφος; Θα πάρει θέση στο ζήτημα η νέα ελληνική κυβέρνηση ή θα κάνει τα «στραβά μάτια» και αβάντα στα τσιράκια του προξενείου, όπως έκανε η προηγούμενη; Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιώργος Πεταλωτής έχει κάποια άποψη για το θέμα ή η μόνη άποψη εντός ΠΑΣΟΚ είναι αυτή του Χατζηοσμάν; Όλα αυτά θα τα μάθουμε σε λίγο καιρό, από την εξέλιξη των πραγμάτων.
Άγνωστος Χ
ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΡΟΔΟΠΗΣ

Η ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΤΟΥΡΚΟΦΩΝΩΝ ΕΝΤΥΠΩΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΡΙΑ
Στοχεύουν να συνθλίψουν την εκπαιδευτική υπόσταση της Χαράς Νικοπούλου.
Η ξεχωριστή δασκάλισσα διδάσκει σε παιδιά της Α΄και της Β΄ δημοτικού κι όχι σε μαθητές της Στ’ τάξης που κάποιοι ευφάνταστοι τους χρησιμοποίησαν με τα σκίτσα της εργασίας περί Αλλάχ…

Η ιστοσελίδα που ανήρτησε την κίβδηλη είδηση ανήκει στον εκδότη του περιοδικού Rodop Ruzgarı, Ιμπραίμ Μπαλταλί που έκανε την πρωτοφανή γκάφα.

Το επίμαχο «ρεπορτάζ» που προβάλλεται από γνωστά τουρκόφωνα έντυπα μέσα στις γιορτές δεν θα μείνει αναπάντητο, αλλά έρχεται να πυροδοτήσει ένα κλίμα εναντίον της Χαράς Νικοπούλου, επικαλούμενο ψεύδη και για να τεκμηριώσει το ρεπορτάζ αναδεικνύει και φωτογραφίες των μαθητών που «καθ΄ υπόδειξή της ζητήθηκε να ζωγραφίσουν τον Αλλάχ»!
Το δημοσίευμα που είναι καλοστημένο σχέδιο της προπαγάνδας που μεθοδικά στήνεται με όχημα και τα τουρκόφωνα έντυπα, αλλά και τις ιστοσελίδες πιστεύοντας ότι θα μας πιάσει στον ύπνο εν όψει των χριστιανικών γιορτών και δεν θα απαντηθεί.

ΤΟ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΕΤΑΙ ΟΥΤΕ ΚΑΤ’ ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
«Βγήκε στη φόρα ένα ακόμα κόλπο της χριστιανής δασκάλας Χαράς Νικοπούλου του δημοτικού μειονοτικού σχολείου του Μεγάλου Δερείου-Αλεξανδρουπόλεως. Η Χαρά Νικοπούλου ζήτησε από τους μαθητές της σαν εργασία στο σπίτι, να ζωγραφίσουν την εικόνα του Αλλάχ. Οι μαθητές που ποτέ μέχρι τώρα δεν είχαν δει εικόνα του Αλλάχ, έδειξαν στις μανάδες και στους πατεράδες τους την εργασία.
Οι μανάδες και οι πατεράδες τα έχασαν με αυτό το ερώτημα, άρχισαν να σκέφτονται τι θα κάνουν και τι θα απαντήσουν στα παιδιά τους. Φυσικά τα παιδιά δεν μπόρεσαν να κάνουν αυτήν την εργασία. Τα παιδιά έναντι αυτού του περιστατικού πανικοβλήθηκαν και αρκετά πήγαν στο σχολείο κλαίγοντας.
Δεν ξέρουμε πως αντιμετώπισε η Νικοπούλου τους μαθητές της, που δεν μπόρεσαν να κάνουν την εργασία τους στο σπίτι. Όμως αυτό που ξέρουμε αληθινά είναι πως στο Ισλάμ δεν υπάρχει εικόνα του Αλλάχ. Η Νικοπούλου, μήπως προσπαθεί οι μαθητές της να αρνηθούνε ότι είναι μέλη της ισλαμικής θρησκείας; Αντιλαμβάνεται η Νικοπούλου την ψυχολογική ζημία που προκαλεί στους μαθητές; Η Νικοπούλου μπορεί να μην τα αντιλαμβάνεται όλα αυτά, όμως η υπουργός εθνικής Παιδείας δεν ακούει όλα αυτά που έγιναν; Και αν τα ακούει γιατί κρατάει ακόμα αυτή τη δασκάλα στο χωριό;».
Κάτι τέτοιο ουδέποτε συνέβη γιατί η Χαρά Νικοπούλου η ηρωϊκή δασκάλα του μεγάλου Δερείου διδάσκει στα παιδιά της πρώτης και δευτέρας τάξης του δημοτικού, ενώ τα παιδιά που χρησιμοποιήθηκαν για το κατασκευασμένο ρεπορτάζ είναι μαθητές της Στ’ τάξης. Αυτό το γνωρίζουν τόσο ο μειονοτικός διευθυντής του σχολείου, όσο και όλοι οι εκπαιδευτικοί που είναι στο πλευρό της και για τη νέα αναίτια επίθεση που δέχεται.Τα τεχνάσματα για να την απομακρύνουν ή και να την «ξηλώσουν» από εκεί, γιατί κάνει με συνέπεια κι ευσυνειδησία το έργο της δεν θα περάσουν.
Μελαχροινή Μαρτίδου
ΧΡΟΝΟΣ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ
Πηγή: Ινφογνώμων Πολιτικά

Θέλουν πλήρη αποδόμηση της Παιδείας


Άρθρο του Βελισσάριου Δραγάτση

Πρωτοφανείς ενέργειες προσβολής του κοινού αισθήματος και υποβάθμισης της εθνικής ταυτότητας επιχειρούν τέσσερις «γονείς» που προσέφυγαν στον Συνήγορο του Πολίτη. Απαιτούν να απομακρυνθούν οι εικόνες του Χριστού από τις σχολικές τάξεις και να καταργηθούν τόσο η πρωϊνή προσευχή, όσο και ο εκκλησιασμός των μαθητών.

Οι φονταμενταλιστές του ανθελληνισμού ισχυρίζονται πως τα προαναφερόμενα «συνιστούν μια βαθιά προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και παραβιάζουν ευθέως βάναυσα το στοιχειώδες και θεμελιακό ανθρώπινο δικαίωμα για ελευθερία της συνείδησης».
Πρόκειται για άκρως αντιδημοκρατική και αντιπατριωτική ενέργεια που δεν έχει προηγούμενο. Παρά ταύτα, οι «γονείς» και οι δήθεν προοδευτικοί εντολείς τους θα πρέπει να γνωρίζουν:
1. Κατ’ αυτούς, η καλλιέργεια εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης προσβάλλει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Ωστόσο, δεν αποτελεί αξίωμα για να το επικαλείται κάποιος, αλλά πρέπει να αποδεικνύεται.
2. Τόσο η θρησκευτική όσο και η κοινωνική συνείδηση ενός λαού είναι όροι κοινωνικής συνοχής αλλά και όροι για την επιβίωση ενός συγκεκριμένου εθνικού πολιτισμού, του νεοελληνικού στην προκειμένη περίπτωση.
3. Η ένταξη στη σύγχρονη νεοελληνική κοινωνία προϋποθέτει τη γνωριμία των νέων με βασικά στοιχεία του σύγχρονου και του παλαιότερου πολιτισμού της.
4. Είναι αναφαίρετο δικαίωμα σε οποιονδήποτε να μη του αρέσει η προσευχή, η ορθοδοξία, ο ελληνικός πολιτισμός (συνολικώς), ο Κολοκοτρώνης. Διαφωνώ όμως μέχρι θανάτου με την άποψη που λέει ότι επειδή δεν αρέσει σε τέσσερις ή τέσσερις χιλιάδες γονείς θα στερηθεί η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού τα σύμβολα στα οποία αναγνωρίζει την ταυτότητά του.
5. Η τελετουργία της πρωινής προσευχής δεν έχει αυθεντικό θρησκευτικό περιεχόμενο, μια συμβολική αναπαράσταση είναι μηχανιστικής αναπαραγωγής κάποιων χειρονομιών. Το νόημά τους δεν είναι ούτε προπαγανδιστικό ούτε αφορά τον έλεγχο των συνειδήσεων, μια τελετουργία είναι στο πλαίσιο της πρωινής συγκέντρωσης της σχολικής κοινότητας η οποία με την αφαίρεση της προσευχής θα μοιάζει μάλλον με πρωινή αναφορά μονάδος στο στρατό.
6. Όσο για τις εικόνες, η επιχειρηματολογία των τεσσάρων γονέων αγγίζει τα όρια της γελοιότητας. Κάνουν λόγο για «απομεινάρια βεβαίως της εποχής της ιδεολογίας του ελληνοχριστιανισμού που σήμερα όμως έχει χάσει τη λειτουργία της ως κρατική ιδεολογία». Σήμερα μάλλον ως χαριτωμένο πολιτισμικό στοιχείο της ελληνορθόδοξης αναπαράστασης του Χριστού λειτουργεί παρά ως ο,τιδήποτε άλλο. Εκτός αν θέλουν να βάλουμε πακιστανικές μπούργκες στις μαθήτριες και βουδιστικά κουρέλια στους μαθητές.
7. Και κάτι τελευταίο για απόψε, γιατί θα επανέλθω σύντομα: τόσα χρόνια μαθητικών καταλήψεων, κανείς μαθητής δεν σκέφτηκε καν να τα κατεβάσει. Νομίζω ότι αυτό κάτι λέει για το πόσο βάναυσα ποδοπατούν οι εικόνες ελευθερίες και δικαιώματα.
Αυτή είναι άλλη μια ενέργεια ευαισθητοποιημένων δήθεν προοδευτικών πολιτών που εκπροσωπoύν μια συγκεκριμένη πολιτική μειοψηφία που υποκίνησε το γάμο – παρωδία των ομοφυλόφυλων στην Τήλο, που υποχρεώνουν άγουρα μυαλά να καίνε σημαίες, κάδους και καταστήματα στο κέντρο της Αθήνας, ενώ έσπευσαν να χαιρετίσουν την αντικατάσταση του υπουργείου Εθνικής Παιδείας με το ροταριανό νεφέλωμα της διά βίου μάθησης της ημιμάθειας, της υποκουλτούρας, του ιμπεριαλιστικού σκουπιδαριού και του ψεύτικου σεξισμού.

Τρίτη 22 Δεκεμβρίου 2009

Κι αν χρεωκοπούσε η Ελλάδα...


Ανάλυση του κ. Δημήτρη Αλευρομάγειρου,
Αντιστρατήγου ε.α.,
Επίτιμου Γενικού Επιθεωρητή Στρατού

Σε ένα «καταστροφικό σενάριο που κανένας δεν θέλει να φανταστεί σήμερα» αναφέρεται η «Liberation»: την εκούσια έξοδο της Αθήνας από τη ζώνη του ευρώ τον Μάρτιο του 2010. Σύμφωνα με τη γαλλική εφημερίδα- που φιλοξενεί στο πρωτοσέλιδό της ένα σκίτσο με τρεις φιγούρες στη βάση του αγάλματος της Αφροδίτης της Μήλου, οι οποίες ζητούν ελεημοσύνη- η ανακοίνωση θα προκαλούσε πράγματι… σεισμό στη ζώνη του ευρώ, το ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα, παρά τις προσπάθειες που θα είχαν κάνει για να «αποφευχθεί η καταστροφή».

Η υπόθεση στην οποία βασίζεται αυτό το σενάριο είναι ότι τα οικονομικά μέτρα που ζητούν οι διεθνείς οργανισμοί να λάβει η Αθήνα για να της εγκρίνουν νέα δάνεια, προκαλούν ισχυρότατες αντιδράσεις. Για να αποφύγει η κυβέρνηση την πτώση της, υποκύπτει στις εθνικιστικές σειρήνες και ανακοινώνει και την επιστροφή της στη δραχμή.
«Η Ελλάδα θα γινόταν μια δημόσια Lehman Βrother υψωμένη στη δεκάτη δύναμη» σημειώνει ένας οικονομολόγος στην εφημερίδα, η οποία επισημαίνει πάντως ότι σήμερα για την πλειονότητα των οικονομολόγων και των πολιτικών οι πιθανότητες χρεοκοπίας της Ελλάδας είναι μηδαμινές.

Με τον πρωτοσέλιδο τίτλο «Ευρώπη βοήθεια» η γερμανική εφημερίδα «Der Τagesspiegel» σημειώνει: «Οι Έλληνες ζουν σε καθεστώς ανασφάλειας, το κράτος τους κινείται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και οι Ευρωπαίοι εταίροι γίνονται ολοένα και πιο νευρικοί».
Προστασία του ευρώ «Η επιχείρηση “σωτηρία της Ελλάδας” πραγματοποιείται υπό την αιγίδα του G2», δηλαδή των ΗΠΑ και της Κίνας. Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει με εκτενές άρθρο του στην ιταλική εφημερίδα «La Repubblica» ο Λούτσιο Καρατσόλο, διευθυντής της επιθεώρησης γεωπολιτικής ανάλυσης «Limes» και καθηγητής Πολιτικής και Οικονομικής Γεωγραφίας.
«Η ελληνική κρίση θα είχε καταλήξει σε τραγωδία αν η χώρα δεν απολάμβανε της προστασίας του ευρώ, η οποία πάντως δεν είναι απεριόριστη», επισημαίνει και προσθέτει: «Αυτό δεν είναι μόνο ένα ελληνικό δράμα. Είναι και ένα χρήσιμο παράδειγμα για να κατανοήσουμε τις στρατηγικές των μεγάλων δυνάμεων εν μέσω μιας οικονομικής καταιγίδας που κάθε άλλο παρά έχει σταματήσει».
Υπό αυτό το πρίσμα, ο Ιταλός αναλυτής «υπενθυμίζει» ότι τις τελευταίες εβδομάδες ο Πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου επιδίδεται σε «φρενήρεις αλλά διακριτικές επαφές» με το Πεκίνο, προκειμένου να πείσει τους Κινέζους να αγοράσουν από τον επόμενο μήνα τουλάχιστον 25 δισ. ευρώ σε ελληνικά ομόλογα. Αυτή η κίνηση υποστηρίζεται, μεταξύ των άλλων, από μερικούς ισχυρούς φίλους του κ. Παπανδρέου στις ΗΠΑ.

«Η Goldman Sachs και η JΡ Μorgan είναι μέσα στο παιχνίδι» αναφέρει ο Λούτσιο Καρατσόλο, ενώ η Κίνα είναι διαθέσιμη να αγοράσει τους ελληνικούς τίτλους. Το αντάλλαγμα που θα ήθελαν οι Κινέζοι είναι να ενισχύσουν την παρουσία τους στο λιμάνι του Πειραιά, βασικό σταθμό για τα κοντέινερ στην Ανατολική Μεσόγειο και προορισμένο να αναπτυχθεί χάρη στη μελλοντική σύνδεση με το ευρωπαϊκό σιδηροδρομικό δίκτυο μέσω των Βαλκανίων.
Η σύνδεση αυτή δεν προβλέπεται να γίνει σύντομα, αλλά «τα πλοία που φέρνουν προϊόντα από την Κίνα και την Ασία προς την Ευρώπη θα μπορούσαν να βλέπουν με όλο και μεγαλύτερο ενδιαφέρον τον Πειραιά ως μια εξαιρετική εναλλακτική λύση απέναντι στα λιμάνια της Χάβρης, του Ρότερνταμ και του Αμβούργου για τα οποία απαιτούνται οκτώ ημέρες επιπλέον πλεύσης». Σύμφωνα με τον Καρατσόλο, οι Κινέζοι δεν μιλούν για γεωπολιτικές διεκδικήσεις.
Υπενθυμίζουν ωστόσο ότι οι κινεζικές επενδύσεις στην Ευρώπη είναι κατά πολύ χαμηλότερες από τις ευρωπαϊκές επενδύσεις στην Κίνα. Επομένως, η πρόθεση του Πεκίνου «εδράζεται σε καθαρά οικονομικές εκτιμήσεις». Ο Ιταλός αναλυτής αναφέρεται εξάλλου στις «αμερικανικές ρίζες» του κ. Παπανδρέου και τους «δεσμούς του με το τραπεζικό και χρηματοπιστωτικό περιβάλλον της Νέας Υόρκης», για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι «πίσω από την Ελλάδα υπάρχει η σκιά των Ηνωμένων Πολιτειών».

Η τελική εκτίμησή του είναι ότι οι ΗΠΑ δεν θα ήθελαν να αφήσουν να χρεοκοπήσει μια χώρα που είναι στρατηγικός σύμμαχός τους στη Μεσόγειο, «ειδικά αυτή την περίοδο που η Ουάσιγκτον εμπιστεύεται πολύ λιγότερο την Άγκυρα».

Βαρθολομαίος: "Αισθάνομαι να σταυρώνομαι καθημερινά"

«Στην Τουρκία αισθάνομαι σαν να με σταυρώνουν καθημερινά». Με αυτή τη φράση ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος εξαπέλυσε δριμύτατο κατηγορώ κατά του τουρκικού κράτους για την εν γένει συμπεριφορά του απέναντι στο Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης αλλά και την ελληνική κοινότητα της Πόλης. Μιλώντας στην εκπομπή «60 minutes» του αμερικανικού τηλεοπτικού δικτύου CBS, ο Οικουμενικός Πατριάρχης για πρώτη φορά επιτίθεται ευθέως κατά του τουρκικού κράτους, καταγγέλλοντας την Άγκυρα ότι επιθυμεί την πλήρη εξαφάνιση τόσο της ελληνικής κοινότητας των 4.000 ανθρώπων όσο και του ιστορικού και ιερού ρόλου του Πατριαρχείου.

«Η τουρκική κυβέρνηση θα ήταν ευχαριστημένη εάν αφανίζονταν το Πατριαρχείο και εγκαταλείπαμε τη χώρα, όμως εμείς αυτό δεν θα το κάνουμε παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε, δεν θα αποχωρήσουμε» είπε νέτα σκέτα ο Οικουμενικός Πατριάρχης.
Είναι η πρώτη φορά, εδώ και αιώνες, που ο ιστορικός ηγέτης της Ορθοδοξίας εξαπολύει ευθεία επίθεση κατά της τουρκικής κυβέρνησης, αλλά και κατά του τρόπου με τον οποίο αντιμετώπιζε παλαιότερα η Πύλη, και αργότερα η κοσμική Κεμαλική Τουρκία, τον ρόλο και την ιερή πραγματικότητα του Φαναρίου.

Όπως ανάφερε ο κ.κ. Βαρθολομαίος, παρότι η «Κωνσταντινούπολις είναι το ίδιο ιερή με την Ιερουσαλήμ» και παρότι πολλάκις έχει απευθυνθεί στις τουρκικές θεσμικές Αρχές -από τον πρωθυπουργό Ερντογάν έως και τους υπουργούς της ισλαμικής κυβέρνησης της Τουρκίας- ζητώντας χείρα βοηθείας, αυτοί του γύρισαν την πλάτη και τον άφησαν εντελώς αβοήθητο.

Παρ' όλα αυτά, ο Πατριάρχης σημειώνει στην τηλεοπτική του συνέντευξη, που θα παρουσιαστεί από το αμερικανικό δίκτυο στις 20 Δεκεμβρίου, ότι παρά τα προβλήματα και τις δυσκολίες τόσο το Πατριαρχείο όσο και ο ελληνισμός της Κωνσταντινούπολης «θα σταθούν στα πόδια τους».
Σε ερώτηση του δημοσιογράφου, εάν εκτός από τον θεσμικό – ιερό του ρόλο και ο ίδιος προσωπικά θεωρεί ότι σταυρώνεται από τις συνθήκες που επικρατούν στην Τουρκία, απάντησε «Ναι», λέγοντας ότι εδώ και χρόνια τόσο οι Έλληνες της Πόλης όσο και αυτοί που είναι στο Πατριαρχείο θεωρούνται από το τουρκικό κράτος «πολίτες δεύτερης κατηγορίας».
Είναι προφανές ότι η επίθεση Βαρθολομαίου κατά της Άγκυρας, και μάλιστα με τέτοιο ευθύ τρόπο, αποκτά πολιτικές διαστάσεις από την στιγμή που πολύ πρόσφατα ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν συναντήθηκε με τον Μπαράκ Ομπάμα στην Ουάσιγκτον.

Σε αυτήν την συνάντηση ετέθη ξεκάθαρα από την αμερικανική πλευρά το ζήτημα του Πατριαρχείου, αυτό της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, καθώς και το θέμα των Βακουφιών -θέμα που αφορά πρωτίστως στην ίδια την επιβίωση του Φαναρίου και της Ορθόδοξης Κοινότητας της Τουρκίας.
Διπλωματικοί κύκλοι στην Αθήνα εκτιμούσαν, νωρίς το μεσημέρι, πως η συνέντευξη Βαρθολομαίου εντάσσεται σε ένα συγκεκριμένο timing και ενδεχομένως να «βοηθά» -υπό προϋποθέσεις- την πρόθεση του ιδίου του Ερντογάν και των Συμβούλων του να προχωρήσουν σε ένα θετικό βήμα όσον αφορά στις σχέσεις Οικουμενικού Θρόνου και Άγκυρας.

Οι ίδιοι κύκλοι σημειώνουν πως ενδεχομένως ο Ερντογάν «χρειάζεται» μία τέτοια ενέργεια, αλλά και την παράλληλη παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ουάσιγκτον, ώστε να καμφθούν οι αντιδράσεις του υπερσυντηρητικού μπλοκ των εθνικιστών και των Κεμαλιστών, καθώς και των Στρατηγών, για την απελευθέρωση του καθεστώτος που διέπουν τις ισλαμικές ιερατικές σχολές.
Δείτε το σχετικό βίντεο:

Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2009

Το πολιτικώς ορθόν και ο εγωισμός

Άρθρο τoυ Χ.Κ. Λαζαρόπουλου

Στην Ελλάδα συνηθίζουμε να ανατρέπουμε κάθε πολιτική θεωρία και κάθε εφαρμοσμένο κανόνα πολιτικής επικοινωνίας. Υπάρχουν πολιτικοί – είτε είναι βουλευτές, είτε παράγοντες της αυτοδιοίκησης – που τυγχάνει να θεωρούνται προβεβλημένοι από το ντόπιο σύστημα προβολής και δημοσιότητας ή έστω θεωρούνται επιτυχημένοι για κάποιο επίτευγμά τους κάπου και κάποτε.

Πολλοί θεωρούν πως κινούνται λίγο πιο ψηλά από τον άλλο κόσμο, επιλέγουν τους συνομιλητές τους και φυσικά επιμένουν να χρησιμοποιούν «προβεβλημένους» συνεργάτες. Όλη αυτή η λογική οδηγεί σε αδιέξοδα και πολλές φορές μπορεί να προκαλέσει πρόσθετα προβλήματα, ιδίως όταν κάποιος επιδιώκει επανεκλογή ή καθιέρωση στον πολιτικό στίβο.

Ένας πάγιος κανόνας της πολιτικής επιβάλλει στους πολιτικούς να παρουσιάζουν επιχειρήματα στο λόγο τους και πράξεις στα έργα τους.
Καταργούν τον Γιούργκεν Χάμπερμας από αμάθεια και μετατρέπουν την «Ηθική της επικοινωνίας» σε ένα ντελίριο καισαροπαπισμού που απευθύνεται στο μικρόκοσμο ενός επιτελείου, ίσως και μιας ομάδας δημοσιογράφων.
Με ακριβά πούρα, πεπαλαιωμένο ουΐσκυ, μεταξωτά μαντήλια και χρυσά μανικετόκουμπα δεν γίνεται πολιτική.

Ο πολιτικός κρίνεται από την επαφή του με τα κοινωνικά σύνολα στα οποία απευθύνεται κι από τα οποία διεκδικεί αφ’ ενός την εμπιστοσύνη και αφ’ ετέρου την ψήφο τους. Για να γίνουν αυτά πρέπει να υπάρχει εξ αρχής συγκεκριμένη στρατηγική με τρία ή τέσσερα θέματα ατζέντας, η προώθηση των οποίων θα πρέπει να κορυφωθεί στον τρίτο χρόνο μιας θητείας. Κι αυτά δεν πρέπει να γίνουν με συγκεντρωτική διάθεση.

Ένας από τους σημαντικότερους εν ζωή συστηματικούς θεωρητικούς της πολιτικής, ο Φιλίπ Πετί, έχει περιγράψει το στίγμα της σωστής διακυβέρνησης ήδη από τη δεκαετία του ’70, όταν συνέγραψε μαζί με τον καθηγητή της Οξφόρδης Στήβεν Λιούκ και ομάδα πολιτικών επιστημόνων το έργο «Καλή Κυβέρνηση» (σ.σ. “The Good Government” στο πρωτότυπο).
Ο κ. Πετί υποστηρίζει την ομαδικότητα στην πολιτική και στην αξιολόγηση προσώπων που χαρακτηρίζονται από αποτελεσματικότητα, έστω κι αν τολμούν να χρεώσουν βραχυπρόθεσμα με πολιτικό κόστος μια ολόκληρη ομάδα.

Ακόμα κι όταν βρίσκεται κανείς λίγο πριν από τις εκλογές, χωρίς να σκέφτεται τι έχει να αντιμετωπίσει, ίσως ακόμα και σε εκείνη την ύστατη ώρα πρέπει να ακολουθήσει τις οδηγίες των αποδεδειγμένα πιο εργατικών ανθρώπων του επιτελείου του.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του προηγουμένου Αμερικανού Προέδρου κ. Τζωρτζ Μπους, ο οποίος ξεπέρασε τα σφάλματα και την αλαζονεία της θητείας του.
Εμπιστεύθηκε τον «εργάτη» του επιτελείου του, τον Καρλ Ρόουβ, ο οποίος μπορεί να μετήλθε ερασιτεχνικές μεθόδους πολιτικής στρατηγικής αλλά εξασφάλισε δύο νίκες για τον κ. Μπους.

Ένας Έλληνας πολιτικός, ωστόσο, δεν θα έμπαινε στη λογική αξιολόγησης αρνητικών και ουδέτερων απόψεων της κοινής γνώμης προς το πρόσωπό του αλλά θα υποδυόταν το γυμνό βασιλιά. Έτσι καταλήγουμε στην υποβάθμιση του ρόλου που μπορεί να έχει σήμερα ένας δημοσιογράφος ή ένας επικοινωνιολόγος στο πλευρό ενός πολιτικού.

Ο προβληματισμός της μάζας για την αναποτελεσματικότητα των θεσμικών μορφών της πολιτείας προκαλεί μεν πιέσεις προς τους υποψηφίους, ωστόσο δεν μπορεί να απαντήσει στο θεμελιώδες ερώτημα που προκύπτει την επομένη των εκλογών και το έχει διατυπώσει ο καθηγητής του Καίμπριτζ κ. Κουέντιν Σκίννερ. «Στο τέλος της ημέρας, επελέξαμε σωστά;» αναρωτιέται κι εμείς ασπαζόμαστε τη ρητορικότητά του ερωτήματος.

Οι γελοιογραφίες δημοσιεύθηκαν στην "Καθημερινή" (16 Σεπ. 2007, Ηλίας Μακρής) και "Ποντίκι" (19 Μαρ. 2008, Γιάννης Δερμεντζόγλου)


Χρήσιμοι σύνδεσμοι:

Για τον Γιούργκεν Χάμπερμας => http://en.wikipedia.org/wiki/J%C3%BCrgen_Habermas

Για τον Φιλίπ Πετί => http://en.wikipedia.org/wiki/Philip_Pettit

Προσωπική σελίδα του κ. Πετί => http://www.princeton.edu/~ppettit/

Για τον Στήβεν Λιουκ => http://en.wikipedia.org/wiki/Steven_Lukes

Το βιογραφικό και το έργο του Λιουκ από την ιστοσελίδα του πανεπιστήμιου Οξφόρδης => http://sociology.fas.nyu.edu/object/stevenlukes

Άρθρα Λιουκ για την άμεση δημοκρατία => http://www.opendemocracy.net/taxonomy/term/2027

Για τον Τζωρτζ Μπους => http://en.wikipedia.org/wiki/George_W._Bush

Για τον Καρλ Ρόουβ => http://en.wikipedia.org/wiki/Karl_Rove

Πανεπιστήμιο Καίμπριτζ => http://www.cam.ac.uk/

Για τον Κουέντιν Σκίννερ => http://en.wikipedia.org/wiki/Quentin_Skinner

Η πρώτη δημοσίευση του άρθρου έγινε στο ιστολόγιο "my PRecious", βλέπε σχετικά: http://akrioti.wordpress.com/2009/11/11/%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b9%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8e%cf%82-%ce%bf%cf%81%ce%b8%cf%8c%ce%bd-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%bf-%ce%b5%ce%b3%cf%89%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82/

Τρίτη 1 Δεκεμβρίου 2009

Η ατζέντα Νταβούτογλου με τον Παπανδρέου

Του Χ.Κ. Λαζαρόπουλου
Οδικό χάρτη και προτάσεις Παπανδρέου για την επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών, το Κυπριακό και την ενταξιακή πορεία της γειτονικής χώρας στην Ε.Ε. αναμένει η τουρκική πλευρά σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Σαμπάχ» που ουσιαστικώς προαναγγέλλει την ατζέντα του υπουργού Εξωτερικών κ. Ντεβλέτ Νταβούτογλου με τον Έλληνα πρωθυπουργό κ. Γ.Α. Παπανδρέου, στο περιθώριο της συνδιασκέψεως του ΟΑΣΕ.
Η τουρκική πλευρά φέρεται διατεθειμένη να ανοίξει νέο κύκλο διμερών επαφών. Ωστόσο υπάρχει πλέον μια ειδοποιός διαφορά. Η αμερικανική φιλολογία περί διαπραγματεύσεων σε θέματα χαμηλής πολιτικής προφανώς μετατράπηκε σε συζήτηση σχετικώς με «μηδενικά προβλήματα με τους γείτονες». Το συγκεκριμένο προσδιορισμό και το στίγμα των προθέσεών του έχει δώσει ήδη ο κ. Νταβούτογλου, ο οποίος θέλει να αναδειχθεί σε ρόλο αρχιτέκτονος της νέας τουρκικής διπλωματικής πολιτικής.
Ενδιαφέρον έχουν επίσης οι επισημάνσεις της «Σαμπάχ» ότι η κυπριακή κυβέρνηση εκφράζει τη δυσφορία της διότι η σουηδική προεδρία της Ευρωπαϊκής Ενώσεως:
α) στηρίζει τις θέσεις της Άγκυρας, ενώ,
β) φέρεται έτοιμη να προβεί σε βελτιώσεις σκληρών διατυπώσεων για την τουρκική πλευρά στην έκθεση περί το Κυπριακό. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. Νταβούτογλου περιμένει από τον κ. Παπανδρέου να τού καταθέσει «οδικό χάρτη» για τα προβλήματα που θα εξεταστούν με την παλιά γνωστή λογική της «βήμα προς βήμα» προσέγγισης.
Το θέμα είναι ότι έως τις 7 Δεκεμβρίου αναμένονται εξελίξεις στα εθνικά θέματα εν όψει της διασκέψεως των υπουργών Εξωτερικών που συγκαλείται από τον κ. Παπανδρέου. Τα αποτελέσματα των επαφών θα ανακοινωθούν στις Βρυξέλλες κατά τη σύνοδο των Ευρωπαίων υπουργών Εξωτερικών στις 10 και 11 Δεκεμβρίου.
Το σίγουρο είναι ότι για μια φορά ακόμα η Τουρκία θα επιχειρήσει να εξισωθεί με τη χώρα στην οποία εισέβαλλε απρόκλητα το 1974, την Κύπρο. Αυτό που δεν είναι σίγουρο είναι η στάση της ελληνικής πλευράς, η οποία θα πρέπει να έχει στοιχεία αυστηρών προειδοποιήσεων και συστάσεων προς τη γείτονα, η οποία δείχνει να αναζητεί λύσεις σωτηρίας στα οικονομικά αδιέξοδά της μέσω της ενταξιακής πορείας της προς την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το σχετικό τουρκικό δημοσίευμα υπάρχει στο σύνδεσμο:
http://www.sabah.com.tr/Gundem/2009/12/01/papandreudan_sifir_problem_icin_yol_haritasi
--