Δευτέρα 11 Ιανουαρίου 2010

Θάλασσα δακρύων πλέον… η Αδριατική


Άρθρο του Χ.Κ. Λαζαρόπουλου

Κάποτε ήταν η θάλασσα του χρήματος για τις ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες και ο βασικός άξονας λειτουργίας της ναυτιλίας μικρών αποστάσεων. Σήμερα θυμίζει θάλασσα δακρύων για κεφάλαια που επενδύθηκαν και δεν πρόκειται να αποσβεστούν.
Η δρομολόγηση πλοίων στην Αδριατική από την Πάτρα ή από την Ηγουμενίτσα αποτέλεσε τα προηγούμενα χρόνια το σωσίβιο των εταιρειών που δρομολογούσαν πλοία στο Αιγαίο και συνεχώς πλήρωναν. Οι καλές εποχές των «Ελληνικών Μεσογειακών Γραμμών», της κυριαρχίας της οικογένειας Βεντούρη (και ειδικά του κ. Γιώργου Βεντούρη) πέρασαν ανεπιστρεπτί. Η πρώτη μεγάλη αλλαγή έγινε όταν ο εφοπλιστής κ. Περικλής Παναγόπουλος δρομολόγησε τα υπερσύγχρονα και ταχύτατα “Superfast”, συγκεντρώνοντας τόσο τους απλούς ταξιδιώτες, όσο και τους αυτοκινητιστές. Από τότε ξεκίνησαν οι μεγάλες αλλαγές που κορυφώθηκαν με τη διείσδυση του αεικίνητου κ. Εμμανουέλε Γκριμάλντι στην ελληνική ακτοπλοϊκή αγορά.
Σήμερα, οι γραμμές της Αδριατικής εξελίσσονται σε πραγματικό πονοκέφαλο και για τους τρεις ομίλους που δραστηριοποιούνται σε αυτήν (Μινωικές Γραμμές, Αttica Group και ΑΝΕΚ) σε πραγματικό βαρίδι για τα οικονομικά τους αποτελέσματα. Στο εννιάμηνο του 2009 όλες σχεδόν οι ακτοπλοϊκές εταιρείες της χώρας, με εξαίρεση την ΑΝΕΚ, κατέγραψαν σοβαρή μείωση της κερδοφορίας τους.
Μέσα στο γκρίζο αυτό τοπίο οι Έλληνες ακτοπλόοι των γραμμών της Αδριατικής αναδιατάσσουν τις δυνάμεις τους, αλλά και ελπίζουν σε καλύτερες μέρες. Στελέχη των εταιρειών του κλάδου εκτιμούν ότι το μεταφορικό έργο θα αρχίσει σταδιακά να αυξάνεται λόγω της αναμενόμενης εκτόνωσης της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, ενώ και η σύνδεση του λιμανιού της Ηγουμενίτσας με την Εγνατία Οδό θα έχει ως αποτελέσμα να αυξηθούν και οι πελάτες των εταιρειών.
Το πρόβλημα για εμάς δεν είναι η σύνθεση των πληρωμάτων αλλά τα μικροκομματικά και τα συντεχνιακά συμφέροντα που πληγώνουν την ακτοπλοΐα, καθώς και η πρωτοφανής βουλιμία ορισμένων εφοπλιστών για κέρδος. Δυστυχώς, οι παλιές ιστορίες για καραβοκυραίους παλαιότερων δεκαετιών έχουν ξεχαστεί. Οι οικογένειες Σιγάλα, Τόγια, Τυπάλδου, Καβουνίδη, Νομικού και Κατσουλάκου, αλλά και παραδοσιακές εταιρείες όπως οι «ΕΛΜΕΣ» δεν έβγαλαν λεφτά από αυτή τη δραστηριότητα. Απλώς προσέφεραν κοινωνικό έργο, κάτι το οποίο δεν καταλαβαίνουν οι μάνατζερ εταιρειών που βλέπουν μόνο μεγέθη και στατιστικές.
Θα κερδίσουν το στοίχημα ή θα δικαιωθούν οι «κασσάνδρες» στο λιμάνι του Πειραιά που λένε πως η αγορά δεν έζησε ακόμα τις συνέπειες από το «απονενοημένο διάβημα» του συγχωρεμένου Παντελή Σφηνιά; Αυτός θα είναι εφιάλτης…

Ταξίδι στο… χωρόχρονο


Άρθρο του Χ.Κ. Λαζαρόπουλου

Η 6η διεθνής έκθεση “Logistics – Αποθήκη – Μεταφορές” είναι το γεγονός της χρονιάς και η πρωτοβουλία που θα βοηθήσει τον κλάδο να ξεπεράσει τα προβλήματα που προκαλεί η διεθνής οικονομική κρίση. Αν και θα ήθελα να καυτηριάσω τη στάση που τήρησαν ορισμένες όψιμες κασσάνδρες και μερικοί μετά Χριστόν προφήτες γι’ αυτήν την προσπάθεια της “T-Expo”, ωστόσο, το νέο πολιτικο-οικονομικό περιβάλλον που διαμορφώθηκε τις τελευταίες εβδομάδες επιβάλλει να παραθέσω μια αλληγορική επιστολή που γράφτηκε χίλια χρόνια πριν.
Το κείμενο έχει ως ακολούθως:
« Ξημέρωμα 5ης Οκτωβρίου 1009
Αγαπητό ημερολόγιο,
Δεν στέρεψε η άμμος στο κεφάλι της κλεψύδρας από τη στιγμή που ο Μέγας Κύρης Βασίλειος Β’ ο Μακεδών εγκατέλειψε με το στρατό και το στρατηλάτη Νικηφόρο Ξιφία τη Βασιλεύουσα. Μετά τις στάσεις του Βάρδα Σκληρού και τους διαγκωνισμούς του με τον Πέτρο Φωκά, διαφαίνονται νέες περιπέτειες.
Με χρυσόβουλο ο Καίσαρας Ασπρανλής απομακρύνθηκε ψες νύχτα από το Παλάτι κι αφού διαπομπεύθηκε δημοσίως πάνω σε μουλάρι παρούσης της Αυγούστας Θεοδώρας και των Συγκλητικών θα υποβληθεί σε διπλή κουρά και ρασοφορία στο ασκηταριό του αρχαίου δήμου Αραφήν της Αττικής. Η Αυγούστα και ο Ανθύπατος Σαμαρός από τη μια και από την άλλη ο Σπαθάριος Αβραμός και ο Μάγιστρος Ζορρός ο Θεσσαλονικεύς βρήκαν ευκαιρία να λάβουν οφφίκια και την ηγεσία των «Βένετων Ζαβλακωμένων» από τους Παρακοιμώμενους σκαρώνοντας νέες μηχανές.
Κι ενώ συμβαίνουν αυτά, ο εκ Φρυγίας πρώην πρωτοασκρίτης (σ.σ. εκπρόσωπος) των «Βένετων» Κονέκτογλου βρήκε ευκαιρία να επιστρέψει και να φέρει φουρτούνες.
Τούτος είχε αποστατήσει μόλις ο Λογοθέτης Αγελών και Λαφύρων Γιάπης απομακρύνθηκε από τη Σύγκλητο. Πρόδωσε τους «Γαλάζιους» για τους «Πράσινους» αφού βρήκε πόρτες κλειστές μετά τα έργα και τις ημέρες του.
Βρήκε καταφύγιο στην Αυλή του Επάρχου Ρεβύθη στον Μέγα Λιμένα κι άρχισε να διαδίδει με Αρχιθαλαμηπόλους (σ.σ. οι παρατρεχάμενοι) και με τελάληδες πως στήριζε τη συντεχνία των «Πράσινων Μεταλλαγμένων». Μάζευε στα καπηλειά τους τελάληδες. Τους τράτερνε άρτο και κρασί για να κρύψει τις πομπές του για την ξανθομαλλούσα Ρούσσα ενώ τους υποχρέωνε να μεταφέρουν στο παπαδαριό και στον Σεκρετικό του Επάρχου Γεώργιο Οικονομικό πόσο ακέραιος ήταν. Η βουλιμία του για αρχές και εξουσίες τον οδήγησε πάλι στις αυλές Ανθυπάτων και Πατρικίων όπου πρόδιδε τον ευεργέτη του και τον διέβαλε αφήνοντας του εχθρούς του Επάρχου από τη συντεχνία των «Πράσινων» να τον υποσκάπτουν.
Κι όλα αυτά συνέβησαν μόλις τη θέση του Ασπρανλή κατέλαβε ο αντίπαλός του Γιώργος Αύγουστος. Εκτός από τη θέση του Καίσαρα κράτησε και τον τίτλο του Μεγάλου Λογοθέτου των Δρόμων, ως επικεφαλής των διπλωματών ώστε να διαχειριστεί τις σχέσεις με το χαλιφάτο των αγαρηνών, πέρα από τη χώρα των Καρδούχων. Πίσω από τη γυναίκα που όρισε Λογοθέτη Γενικού, για τα οικονομικά, λένε πως κρύβεται ο θεοσεβούμενος Αρσένιος που έκαμε κοινοκτημοσύνες στην Καππαδοκία.
Πρόεδρος της Συγκλήτου ορίσθηκε ο Θεόδωρος Κάλλιστος ο Ελευσίνιος, έπαρχος στις τούρμες (αστυνομία) ανέλαβε ο Μιχαήλ Χρυσός από τον Πόντο και ο Βενετός Ραγκούσι ονομάσθηκε Αρτιμελής Πατρίκιος για να ελέγχει Μαγίστρους, Επάρχους, Στρατηγούς, Σεκρετικούς και το παπαδαριό. Πρώτη φορά μετά την εποχή του Ιουστινιανού η χώρα ζει στον αστερισμό της ίντριγκας και του αγώνα επικράτησης για τίτλους. Η παρακμή από τους ρέκτορες και τους συγκέλλους θα κηλιδώσει την ιστορία της χώρας μας.
Πολύ φοβάμαι ότι σκοτεινοί χρόνοι έρχονται. Πρόσωπα αλλάζουν, ο λαός όμως παραμένει παραμελημένος… Πώς θα είμαστε ύστερα από χίλια χρόνια.
Ταπεινώς,
Βελισσάριος»
Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα είναι τυχαία.
Για την αντιγραφή, Χ.Κ.Λ.

  • Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "L&M" τ. 84 (Οκτ. 2009)



«Μα φεύγουν κύριε, πάνε αλλού…»


Άρθρο του Χ.Κ. Λαζαρόπουλου

Από τα τέλη Ιουλίου είχα συζητήσει με ορισμένους επιχειρηματίες και διευθυντές Logistics το ενδεχόμενο (τότε) των πρόωρων εκλογών. Δεν είναι τυχαίο πως άλλαξε η ημερομηνία της 6ης διεθνούς έκθεσης “Logistics – Αποθήκη – Μεταφορές”. Ούτε θέλουμε να παραστήσουμε τους μετά Χριστόν προφήτες, όπως κάνουν κάποιοι άλλοι που διαφημίζουν εαυτούς ως «έγκυρους».
Ένα από τα αμέτρητα μειονεκτήματα των νεοελλήνων είναι η απειθαρχία και η έλλειψη ομαδικότητας. Αυτά τα δεινά πλήττουν κάθε δραστηριότητα, επομένως και τον κλάδο της Εφοδιαστικής Αλυσίδας. Καθένας θέλει να έχει το δικό του «μπαϊράκι» σ’ αυτή τη χώρα και να κάνει όσα έχει φανταστεί χωρίς να υπάρχει συνολική στρατηγική. Κάτι ανάλογο συμβαίνει με όσα συνέβησαν στα Logistics από το 2004 έως σήμερα.

Τα υπουργεία Ανάπτυξης και Μεταφορών διαγκωνίζονταν ποιο είναι αρμόδιο και ποιο μπορεί να εκφράσει τον κλάδο. Ωστόσο, οι υπηρεσίες των δύο υπουργείων και με την εμπλοκή του υπουργείου ΠΕΧΩΔΕ και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ταλαιπώρησαν την αγορά και τους επιχειρηματίες με μια σειρά θεμάτων που δεν ήξεραν να χειριστούν.
Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς:
Ø Τα περιεχόμενα του Αναπτυξιακού Νόμου και την οδύσσεια στην οποία υποβλήθηκαν οι επιχειρηματίες και η αγορά έως ότου να πληροφορηθούν πώς θα κάνουν επενδύσεις στις επιχειρήσεις τους.
Ø Τον νόμο – πλαίσιο για Εμπορευματικά Κέντρα, ο οποίος είχε την τύχη των άλλων ανάλογων νόμων που προσπάθησε να εφαρμόσει η προηγούμενη κυβέρνηση στις δύο θητείες της, δηλαδή τον απαξίωσε με θολές «τροποποιήσεις».
Ø Το Εμπορευματικό Κέντρο στο Θριάσιο που συναγωνίζεται το θρυλικό γεφύρι της Άρτας, μαζί με τον εκσυγχρονισμό του σιδηροδρόμου.
Ø Το περίφημο σχέδιο των 12 στρατηγικών λιμένων και της παραχώρησης των Σταθμών Εμπορευματοκιβωτίων Πειραιώς και Θεσσαλονίκης σε ξένους ομίλους.
Ø Την αξιοποίηση των υποδομών του ΟΣΕ στους επιβατικούς σταθμούς με εμπλοκές και διαπλοκές από μάνατζερ που μας φλόμωσαν στα μεγάλα λόγια περί μεταρρυθμίσεων αλλά ολίσθησαν σε σκοτεινές υποθέσεις.

Ø Την ανάπτυξη του δικτύου Εμπορευματικών Κέντρων στη χώρα που απαξιώθηκε από την επιμονή ενός υπουργού να κάνει hub στο Τυμπάκι και ενός άλλου στον Ίασμο.
Ø Το όραμα ανάδειξης της Θεσσαλονίκης σε πύλη του διαμετακομιστικού εμπορίου στα Βαλκάνια, το οποίο εξανεμίστηκε μαζί με τους βαυκαλισμούς διαφόρων ότι η χώρα μας είναι περιφερειακή δύναμη στην περιοχή (σ.σ. Ζορρό κάτσε φρόνιμα).
Ø Τον εκσυγχρονισμό του καθεστώτος στις οδικές μεταφορές που έχει εγκλωβίσει έναν ολόκληρο κλάδο στην ολύμπια στωϊκότητα καρεκλοκένταυρων μηδαμινής αποτελεσματικότητας.
Κι όμως δεν φταίει ο κ. Κ. Καραμανλής γι’ αυτήν την κατάσταση, όπως δεν θα ευθύνεται κι εκείνος που ενδεχομένως να τον διαδεχθεί μετά τις εκλογές. Το ψάρι σίπτεται στο κεφάλι αλλά βρωμάει από τα σωθικά και εν προκειμένω τον περίγυρο, τα στελέχη, τους «μανατζαραίους», τους αλληλοσπαρασόμενους φορείς.
Η κακοδαιμονία και η μιζέρια μας λέει στις επιχειρήσεις: «Να φύγετε, να πάτε αλλού». Κι αυτές φεύγουν για τη Βουλγαρία και την Τουρκία.
  • To άρθρο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "L&M" τ. 83 (Σεπτέμβριος 2009).

Παρασκευή 8 Ιανουαρίου 2010

Ποιοι ευθύνονται για το χορό των σκουπιδιών


Άρθρο του Χ.Κ. Λαζαρόπουλου

Σε καθεστώς ασυδοσίας και πλήρους παραλογισμού θέλουν να βυθίσουν τον Πειραιά οργανωμένες συντεχνιακές μειοψηφίες που προσπαθούν να ασκήσουν πολιτική, αντί να ανταποκριθούν στις εργασιακές υποχρεώσεις τους προς τον λαό της πόλης.
Η απεργιακή κινητοποίηση που άρχισε στις παραμονές των Χριστουγέννων δεν θα ήταν αδικαιολόγητη αν είχε επιχειρήματα, αιτήματα και κυρίως λογική βάση.

Ωστόσο, οι επαγγελματίες του δημοσιοϋπαλληλικού συνδικαλισμού λειτούργησαν για άλλη μια φορά υπολογίζοντας τα συντεχνιακά συμφέροντα και τα πολιτικά παιγνίδια τους, κρατώντας σε ομηρία τους δημότες και τους επιχειρηματίες της πόλης.

Είναι προφανές πως ορισμένα συμφέροντα θέλουν να μετατρέψουν τον Πειραιά σε ένα υποβαθμισμένο και μιαρό γκέτο, από το οποίο θα αναγκαστούν να μετοικήσουν παραδοσιακές οικογένειες σε περιοχές όπου οι συνθήκες διαβίωσης θα είναι τουλάχιστον πιο αξιοπρεπείς. Ωστόσο ελλοχεύει ο κίνδυνος να χαθούν περιουσίες και να υποθηκευτεί οριστικά και ανεπανόρθωτα το μέλλον της πόλης.

Σ’ αυτό το βρώμικο παιγνίδι είναι προφανές πως συμμετέχουν ηθελημένα ή μη και ορισμένοι πολιτικοί παράγοντες.


Δεν μπορεί να εξηγηθεί αλλοιώς η στάση ορισμένων όψιμων επαναστατών που πήραν τις ντουντούκες και τις σιδηρογροθιές για να πολώσουν το κλίμα στο δικαστήριο που θα αποφαινόταν περί της νομιμότητας ή μη της απεργίας.

Πρόσωπα στα οποία έπρεπε να καταλογιστούν εγκληματικές ευθύνες διότι εξέθεσαν σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία, πέρασαν στην αντεπίθεση εναντίον της δημοτικής αρχής μέσω τοπικών ιστολογίων και εφημερίδων με άναρθρες κραυγές και ακατάληπτα έπεα απτερόεντα.

Το γεγονός αποτελεί αποθέωση του παραλογισμού και της διάλυσης στην οποία έχουν περιπέσει οι θεσμοί.

Ο τρίτος μεγαλύτερος δήμος της χώρας βρίσκεται υπό ομηρία από τις παραμονές Χριστουγέννων επειδή κάποιοι θεώρησαν σκόπιμο να κάνουν "επαναστατική γυμναστική" κι επειδή κουράστηκαν ζήτησαν και τελικώς έλαβαν εγκεκριμένη άδεια εορτών! Αν συνέβαινε κάτι ανάλογο ακόμα και σε χώρες της Βόρειας Αφρικής, τις οποίες αντιμετωπίζουμε υπεροπτικά ως δήθεν πολιτισμένοι, οι εργαζόμενοι θα δούλευαν νυχθημερόν χωρίς πρόσθετα επιδόματα και υπερωρίες.

Στο σημερινό ευρωπαϊκό Πειραιά που θέλει να παίξει και ρόλο διαμετακομιστικού κόμβου στη Μεσόγειο, επικρατεί η λογική της παραπολιτικής θωπείας και των υπόγειων προσωπικών συμφωνιών. Στην προκειμένη περίπτωση οι «επαναστάτες» της οδού Ρετσίνα δεσμεύθηκαν πως θα καθάριζαν την πόλη σε δύο ημέρες. Είναι τόσο αναποτελεσματικοί και τόσο ακατάλληλοι που κατάφεραν να περάσουν τα Θεοφάνεια, να καθαρίσουν με το στανιό τη βιτρίνα της πόλης και να διατηρήσουν βούρκους και χωματερές στα άλλα πέντε διαμερίσματα του Πειραιά.

Πρέπει να σταματήσει άπαξ και οριστικώς αυτή η κατάσταση. Οι υπάλληλοι του δήμου είναι υπάλληλοι των δημοτών.
Είναι δικοί μας υπάλληλοι και κακώς τους αφήνουμε να νομίζουν πως έχουν εξουσία. Οι 180 χιλιάδες Πειραιώτες τούς πληρώνουμε αδρά και αδικαιολόγητα αφού είναι τόσο ακατάλληλοι να κάνουν τη δουλειά τους. Το αποτέλεσμα είναι προφανές και φαίνεται σε ολόκληρη την πόλη.
Είπαν πως απεργούν για να μην ιδιωτικοποιηθεί η καθαριότητα. Μα θα τους ρωτήσει κανείς όταν η κυβέρνηση πάρει τέτοια απόφαση ύστερα από υπόδειξη των Βρυξελλών;
Ή θα δεχθεί να ακούσει κανείς ανθρώπους που τολμούν να προπηλακίζουν ως όχλος ζώων διαμαρτυρόμενους δημότες όπως έγινε στο δικαστήριο του Πειραιά χωρίς να ασκηθούν διώξεις εναντίον όσων ενεπλάκησαν στο επεισόδιο;
Ή θα επιτρέψει κανείς σε συνδικαλιστή προϊστάμενο να απουσιάσει με άδεια έπειτα από πολυήμερη απεργία κι ενώ η πόλη ταλαιπωρείται από τα σκουπίδια.

Γι’ αυτό έπρεπε να έχουν ληφθεί δραστικά μέτρα από την πρώτη στιγμή. Ακόμα και τώρα όμως, θα ήταν σκόπιμο να επιβληθούν διοικητικές κυρώσεις και να αποκαλυφθούν τα πρόσωπα που έχουν καταδικάσει τον Πειραιά στη μιζέρια και τον μαρασμό, καθώς επίσης και να οδηγηθούν στον εισαγγελέα τα παραβατικά άτομα που προπηλάκισαν τον πολίτη μπροστά στα δικαστικά έδρανα.

Επιτέλους, κάποιοι πρέπει να τιμωρηθούν και μάλιστα αυστηρά.

Νέες απειλές εναντίον της δασκάλας Χαράς Νικοπούλου

Αναπαραγωγή από
το ενημερωτικό ιστολόγιο
infognomonpolitics.blogspot.com
Αβάσιμα δημοσιεύματα σε τουρκόφωνα έντυπα την εμπλέκουν σε υπόθεση σκίτσων του Αλλάχ! Στόχος ο παραδειγματισμός της επόμενης «Χαράς» και όλης της Ελλάδας για να καταλάβουν πως η Θράκη δεν είναι ελληνική, αλλά «δική τους»Η νέα κυβέρνηση θα αντιδράσει;

Σκηνικό Δανίας φαίνεται πως ετοιμάζουν κάποιοι στη Θράκη. Να θυμίσουμε την υπόθεση του σκιτσογράφου του Μωάμεθ που πριν από χρόνια στη Δανία, είχε δημοσιεύσει σκίτσα του προφήτη των μωαμεθανών (ενώ βάσει του ισλαμικού δικαίου, απαγορεύεται η οποιαδήποτε εικονογράφηση ιερών προσώπων) και είχε ξεσηκώσει την οργή των φανατικών μουσουλμάνων με αποτέλεσμα να ζει με μόνιμη αστυνομική προστασία.
Βέβαια ο σκιτσογράφος έχει επικηρυχθεί από διάφορες ισλαμικές τρομοκρατικές οργανώσεις ανά τον κόσμο κι έτσι πριν λίγες ημέρες, νεαρός φανατικός θρησκευόμενος τραυματίστηκε και συνελήφθη όταν επιχείρησε να εισβάλει στο σπίτι του με μαχαίρι για να τον δολοφονήσει!
Μάλλον μέχρι εκεί φτάνει ο θρησκευτικός φανατισμός ορισμένων. Τα ίδια όμως φαίνεται πως θα ήθελαν κάποιοι να γίνουν και στη Θράκη, προφανώς γιατί νομίζουν πως τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή. Γι αυτό και στο ήρεμο κλίμα που επικρατεί στη Θράκη, πετούν συνεχώς σπίθες, μπας και ανάψει η φωτιά!
Σε δημοσίευμα της 1ης Ιανουαρίου της γνωστής τουρκόφωνης (και φιλικής προς το τουρκικό προξενείο) εφημερίδας Μπιρλίκ το οποίο σύμφωνα με πληροφορίες μας αναπαράγεται από τις επίσης τουρκόφωνες Μιλλέτ και Γκιουντέμ, διαβάσαμε ένα ιδιαίτερα περίεργο άρθρο με τίτλο «Ζήτησε από τους μαθητές να ζωγραφίσουν την εικόνα του Αλλάχ».
Φυσικά το άρθρο δεν αναφέρεται σε κάποιον άλλον, παρά στην πολύπαθη δασκάλα στο χωριό Μεγάλο Δέρειο, Χαρά Νικοπούλου! Τη δασκάλα που κυριολεκτικά έμαθε γράμματα στα παιδιά που την λατρεύουν και την υπεραγαπούν, στη δασκάλα που είναι τόσο ευαίσθητη σε θέματα θρησκείας και πολιτισμού. Γι' αυτό και μπήκε στο μάτι αυτών που δε θέλουν τα παιδιά των μουσουλμάνων να μαθαίνουν γράμματα, για να μπορούν πάντα να τα εκμεταλλεύονται.
Το δημοσίευμα είναι ιδιαίτερα περίεργο και αινιγματικό, τόσο ως προς το περιεχόμενό του (που σύμφωνα με πληροφορίες της «Φωνής» είναι πλήρως ανυπόστατο και συκοφαντικό) όσο και ως προς τα αποτελέσματα που προσπαθεί να φέρει. Θα ήταν υπερβολή αν πιστεύαμε πως μέσα από αυτά τα συντονισμένα τουρκόφωνα δημοσιεύματα, επιχειρείται η δημιουργία ενός κλίματος αναταραχής;

Μήπως κάποιος θέλει να δημιουργήσει έναν καινούριο ή πολλούς καινούριους «Κασάικα» (σ.σ.: ο «νταής» μουσουλμάνος που της επιτέθηκε και της έσπασε το χέρι και καταδικάστηκε πρόσφατα από το δικαστήριο) που αυτή τη φορά είτε θα επιτεθούν εκ νέου στην απομονωμένη στο ορεινό Μεγάλο Δέρειο δασκάλα, είτε θα ξεσηκώσουν τους ανυποψίαστους μουσουλμάνους εναντίον της για να δυναμιτίσουν το κλίμα στην περιοχή;
Ας δούμε τι λέει το δημοσίευμα της Μπιρλίκ:
«Η Χαρά Νικοπούλου είναι η πιο διάσημη (!) δασκάλα των τουρκικών μειονοτικών σχολείων της Δυτικής Θράκης. Η φήμη της δεν πηγάζει από τις καλές της πράξεις, αλλά από τα κόλπα (!) που έκανε. Το άτομο για το οποίο μιλάμε είναι δασκάλα στο τουρκικό δημοτικό του Μεγάλου Δερείου, περιοχής Έβρου. Και είναι η κόρη του προέδρου του Αρείου Πάγου.

Τι κρίμα που αυτή η δασκάλα που έχει μαλώσει με τους χωρικούς, τους δασκάλους, με την μειονότητα και είναι στα δικαστήρια με κηδεμόνες μαθητών, παρά την επιμονή όλων των χωρικών, συνεχίζει την δουλειά της σε αυτό το δημοτικό. Μάλιστα παρά την υπόσχεση του επιθεωρητή πως “θα την μεταθέσουμε”, παρά τις επερωτήσεις των βουλευτών, παρά το αίτημα του δημάρχου, η γυναίκα αυτή δεν μετατίθεται. Γιατί άραγε;

Η Νικοπούλου που τις προηγούμενες εβδομάδες ήταν στην επικαιρότητα με το δικαστήριο με τον Οσμάν Κασάικα, λες και “στενοχωρήθηκε” που έφυγε από την επικαιρότητα, εμφάνισε νέο κόλπο.

Πώς; Δίνοντας στους μαθητές εργασία για το σπίτι. Και τι έγινε θα μπορούσε να πει κάποιος. Με την πρώτη ματιά φαίνεται να έχει δίκιο, διότι κάθε δάσκαλος δίνει στους μαθητές εργασία για το σπίτι. Όμως η δασκάλα Χαρά δεν έδωσε μια συνηθισμένη εργασία. Αλλά μια εργασία παράδειγμα (!) για την εκπαιδευτική κοινότητα. Εκ του είδους που θα δυσκολέψει τις ικανότητες και τα όνειρα των παιδιών. Μια εργασία εκ του είδους που χαλάει την ψυχολογική κατάσταση των παιδιών, υπό μια έννοια την ισορροπία των παιδιών.

Η εργασία που έδωσε η δασκάλα Χαρά ήταν “Ζωγραφίστε τον Αλλάχ”. Μάλιστα έτσι ακριβώς. Άντε τώρα, ελάτε στην θέση τους και ζωγραφίστε την εικόνα του Αλλάχ. Αυτή η εργασία της δασκάλας Χαράς δε σε κάνει να πεις “Αλλάχ Αλλάχ, μακάρι να βγει σε καλό”;
Η επί χρόνια υπηρετούσα -έστω και με διαμάχες-σε μειονοτικό δημοτικό χριστιανή Ελληνίδα δασκάλα, δεν ξέρει ότι στο Ισλάμ αλλά και σε άλλες θρησκείες δεν υπάρχει εικόνα του Αλλάχ; Δεν καταλαβαίνει πως παίζοντας με τον μικρό κόσμο των παιδιών, οι σοβαρές έννοιες μπορεί να προκαλέσουν ταραχές και διαμάχες;

Ο στόχος της είναι να παίζει με τα ιερά και όσια των παιδιών που έχουν διαφορετική θρησκεία από αυτήν; Αν είναι έτσι, η δασκάλα Χαρά κάνει μεγάλο λάθος και πρέπει αμέσως να μετανιώσει.

Πιστεύουμε πως την εικόνα του Αλλάχ δεν μπορεί κανείς να την ζωγραφίζει, αλλά και η Χαρά Νικοπούλου πρέπει να ξαναμάθει το δασκαλιλίκι».

Το ποιος πραγματικά έγραψε το παραπάνω κείμενο της τουρκόφωνης Μπιρλίκ παραμένει άγνωστο. Γνωστές όμως φαίνεται να είναι οι επιδιώξεις του συγγραφέα: να συκοφαντήσει την Χαρά Νικοπούλου στους κύκλους των χριστιανών αλλά και των μουσουλμάνων έτσι ώστε, να ξεσηκώσει με τα ψέματα αυτά τους φανατικούς εναντίον της αλλά και σε περίπτωση που κάτι συμβεί να μη διαμαρτυρηθούν οι φιλήσυχοι μουσουλμάνοι, γιατί «η δασκάλα τα ήθελε αφού προσέβαλε τον Αλλάχ».

Στόχος δεν είναι η Χαρά Νικοπούλου αλλά η εθνική αξιοπρέπεια όλων των Ελλήνων.

Ως γνωστόν η Χαρά Νικοπούλου εδώ και χρόνια έκανε τη διαφορά στο χώρο της μειονοτικής εκπαίδευσης. Τη στιγμή που κάποιοι άλλοι δεν ενδιαφερόταν καν, η ίδια όχι μόνο ενδιαφέρθηκε να μάθει στα παιδιά γράμματα, όχι μόνο ασχολήθηκε με χίλιες δύο δραστηριότητες στον ελεύθερό της χρόνο (να τα διδάξει θέατρο, μουσική, να κάνουν εκδρομές κλπ) αλλά μάλιστα έγινε μόνιμος κάτοικος στο Μεγάλο Δέρειο (πρωτοφανές για δάσκαλο αφού όλοι πηγαίνουν για λίγες ώρες στο σχολείο και μετά επιστρέφουν στις πόλεις που μένουν) ώστε να είναι κοντά σε αυτά.

Αυτό όμως δεν άρεσε σε ορισμένους πολιτικούς κύκλους (εντός κι εκτός Ελλάδας) που έβλεπαν να χάνουν το παιχνίδι γιατί η Χαρά δημιούργησε δύο τετελεσμένα: πρώτον έβγαζε τα παιδιά από το σκοτάδι και τους έδειχνε το φως και δεύτερον αποτελούσε το «κακό παράδειγμα» και για άλλες περιπτώσεις εκπαιδευτικών που θα ερχόταν στην περιοχή να τη μιμηθούν!

Έτσι λοιπόν άρχισε ο πόλεμος. Αρχικά την διέβαλαν με διάφορα ψέματα αλλά δεν έπιασε. Μετά ζήτησαν από τους αιρετούς της περιοχής να πιέσουν ώστε να απομακρυνθεί. Όλοι θυμούνται τις δηλώσεις του νομάρχη Έβρου Νίκου Ζαμπουνίδη αλλά κι αυτές του τοπικού δημάρχου Ευάγγελου Πουλιλιού (Δήμος Ορφέα Έβρου) εναντίον της Χαράς με τις οποίες στην ουσία άδειαζαν την ίδια και το έργο της και την άφηναν απροστάτευτη, έρμαιο στις ορέξεις του κάθε φανατικού τουρκόφρωνα κεμαλιστή.

Και η «κακιά» στιγμή δεν άργησε να έρθει. Με αφορμή παρατήρηση που έκανε στην καθαρίστρια του σχολείου η Χαρά Νικοπούλου, το χώρο του σχολείου επισκέφθηκε ο σύζυγός της, Οσμάν Κασάικα που άρχισε να τη βρίζει μπροστά στα παιδιά! Η ίδια για να μη ταραχθούν οι μικροί μαθητές της του ζήτησε να περάσουν μέσα σε μία άδεια αίθουσα για να συζητήσουν, όπου εκεί εκμεταλλευόμενος την απουσία άλλων ο Κασάικα της έσπασε το χέρι!
Και να ήταν μόνο αυτό! Ποιος ξεχνά το λαϊκό δικαστήριο που έστησαν στην πλατεία του χωριού οι τουρκόφρωνες με τη συμμετοχή του δημάρχου (τους) Πουλιλιού ο οποίος παραδέχτηκε πως της τηλεφώνησε και της ζήτησε να φύγει από το χωριό, προφανώς για να μην ενοχλείται η εκλογική του πελατεία!

Ποιος ξεχνά τη συνέλευση μέσα στην αίθουσα του σχολείου όπου παρουσία τουρκόφρωνων κατοίκων, του προσωπικού του σχολείου αλλά και του προϊσταμένου της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, υπεύθυνου για να μειονοτικά θέματα Κωνσταντίνου Τζιώτζιου η Χαρά άκουγε τις πιο αισχρές ύβρεις χωρίς κανείς από τους άμεσα υπεύθυνους να αποχωρήσει σταματώντας τη διαδικασία!
Τέτοια πράγματα μόνο στις πλέον σκοταδιστικές ισλαμικές «δημοκρατίες» συμβαίνουν! Ποιος λοιπόν άλλος εκπαιδευτικός, Έλληνας στη συνείδηση, θα τολμούσε άλλη φορά με αυτές τις συνθήκες να κάνει τίμια τη δουλειά του, γνωρίζοντας πως θα είχε απέναντί του όχι μόνο τους πράκτορες της Άγκυρας αλλά και τους προϊσταμένους του αλλά και τους αιρετούς δημαρχονομαρχαίους της περιοχής; Προφανώς κανείς!

Τι θέλουν τώρα οι πράκτορες της Άγκυρας; Η Χαρά Νικοπούλου είναι γνωστό πως περνά την τελευταία της σχολική χρονιά στο Μεγάλο Δέρειο αφού τον Ιούνιο του 2010 περιμένει μετάθεση. Αν το πρόβλημα λοιπόν ήταν η Χαρά, τα τσιράκια του προξενείου το μόνο που θα είχαν να κάνουν θα ήταν απλά να περιμένουν και τον Ιούνιο το πεδίο θα ήταν και πάλι ελεύθερο: κάποιος άλλος θα έπαιρνε τη θέση της και η κατάσταση θα γυρνούσε στο προηγούμενο status qvo, πριν την εμφάνιση της Χαράς.

Όμως οι πράκτορες της Άγκυρας δε θέλουν τώρα απλά να φύγει η Χαρά. Θέλουν τη Χαρά φοβισμένη, απειλούμενη και ταπεινωμένη ώστε και η ίδια να φύγει κακήν – κακώς από την περιοχή σα κυνηγημένη αλλά και κάποια επόμενη «Χαρά» που τυχόν έρθει και θελήσει να κάνει σωστά τη δουλειά της, να παραδειγματιστεί από το πάθημα της πρώτης. «Είδες τι έπαθε η Χαρά; Πρόσεξε να μη πάθεις κι εσύ τα ίδια». Αυτό θέλουν να λένε στους αντικαταστάτες της Χαράς.

Η αρχή λοιπόν έγινε με κατευθυνόμενα και συκοφαντικά δημοσιεύματα πως δήθεν η Χαρά, που κατά τους τουρκόφωνους δημοσιογράφους δε ξέρει καλά τη δουλειά της (ενώ οι ίδιοι ξέρουν καλύτερα τη δική τους), «προσέβαλε τον Αλλάχ». Τα δημοσιεύματα αυτά βγήκαν στον αέρα σκόπιμα κατά τις διακοπές των Χριστουγέννων, όταν η Χαρά λείπει από το Μεγάλο Δέρειο έτσι ώστε να προετοιμάσουν το κλίμα.

Μάλιστα σύμφωνα με πληροφορίες της «Φωνής», στο σπίτι που μένει η Χαρά Νικοπούλου με το σύζυγό της, ήδη κάποιοι έχουν αρχίσει να δημιουργούν σκόπιμα ζημιές όπως σπασίματα παραθύρων, δείχνοντας έτσι δήθεν την «οργή» τους και προσπαθώντας να τρομοκρατήσουν την ίδια αλλά και το σύζυγό της.

Όταν λοιπόν τα δημοσιεύματα αυτά ως «ράδιο αρβύλα» θα έχουν μεταδοθεί και στο τελευταίο μουσουλμανικό χωριό, με τον τρόπο που θέλει να τα μεταδώσει ο κάθε εγκάθετος του προξενείου βάζοντας τις δικές του «σάλτσες», τότε θα είναι καιρός να βγει επισήμως κάποιος επίσημος της μειονότητας (όπως ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Αχμέτ Χατζηοσμάν που παλαιότερα είχε ζητήσει την απομάκρυνσή της από την περιοχή – πολύ «δημοκρατικό» αίτημα ενός βουλευτή βεβαίως!) να ξεσηκώσει τους ανυποψίαστους πολίτες της μειονότητας, βασιζόμενος προφανώς σε αυτά τα δημοσιεύματα ή και σε κάτι άλλο που ίσως προκύψει. Και μετά, κανείς δε ξέρει: ένας Θεός ή Αλλάχ ας βάλει το χέρι του.

Θα νικήσει κι αυτή τη φορά η τουρκική τρομοκρατία; Είναι η Θράκη ελληνικό ή τουρκικό έδαφος; Θα πάρει θέση στο ζήτημα η νέα ελληνική κυβέρνηση ή θα κάνει τα «στραβά μάτια» και αβάντα στα τσιράκια του προξενείου, όπως έκανε η προηγούμενη; Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιώργος Πεταλωτής έχει κάποια άποψη για το θέμα ή η μόνη άποψη εντός ΠΑΣΟΚ είναι αυτή του Χατζηοσμάν; Όλα αυτά θα τα μάθουμε σε λίγο καιρό, από την εξέλιξη των πραγμάτων.
Άγνωστος Χ
ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΡΟΔΟΠΗΣ

Η ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΤΟΥΡΚΟΦΩΝΩΝ ΕΝΤΥΠΩΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΡΙΑ
Στοχεύουν να συνθλίψουν την εκπαιδευτική υπόσταση της Χαράς Νικοπούλου.
Η ξεχωριστή δασκάλισσα διδάσκει σε παιδιά της Α΄και της Β΄ δημοτικού κι όχι σε μαθητές της Στ’ τάξης που κάποιοι ευφάνταστοι τους χρησιμοποίησαν με τα σκίτσα της εργασίας περί Αλλάχ…

Η ιστοσελίδα που ανήρτησε την κίβδηλη είδηση ανήκει στον εκδότη του περιοδικού Rodop Ruzgarı, Ιμπραίμ Μπαλταλί που έκανε την πρωτοφανή γκάφα.

Το επίμαχο «ρεπορτάζ» που προβάλλεται από γνωστά τουρκόφωνα έντυπα μέσα στις γιορτές δεν θα μείνει αναπάντητο, αλλά έρχεται να πυροδοτήσει ένα κλίμα εναντίον της Χαράς Νικοπούλου, επικαλούμενο ψεύδη και για να τεκμηριώσει το ρεπορτάζ αναδεικνύει και φωτογραφίες των μαθητών που «καθ΄ υπόδειξή της ζητήθηκε να ζωγραφίσουν τον Αλλάχ»!
Το δημοσίευμα που είναι καλοστημένο σχέδιο της προπαγάνδας που μεθοδικά στήνεται με όχημα και τα τουρκόφωνα έντυπα, αλλά και τις ιστοσελίδες πιστεύοντας ότι θα μας πιάσει στον ύπνο εν όψει των χριστιανικών γιορτών και δεν θα απαντηθεί.

ΤΟ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΕΤΑΙ ΟΥΤΕ ΚΑΤ’ ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
«Βγήκε στη φόρα ένα ακόμα κόλπο της χριστιανής δασκάλας Χαράς Νικοπούλου του δημοτικού μειονοτικού σχολείου του Μεγάλου Δερείου-Αλεξανδρουπόλεως. Η Χαρά Νικοπούλου ζήτησε από τους μαθητές της σαν εργασία στο σπίτι, να ζωγραφίσουν την εικόνα του Αλλάχ. Οι μαθητές που ποτέ μέχρι τώρα δεν είχαν δει εικόνα του Αλλάχ, έδειξαν στις μανάδες και στους πατεράδες τους την εργασία.
Οι μανάδες και οι πατεράδες τα έχασαν με αυτό το ερώτημα, άρχισαν να σκέφτονται τι θα κάνουν και τι θα απαντήσουν στα παιδιά τους. Φυσικά τα παιδιά δεν μπόρεσαν να κάνουν αυτήν την εργασία. Τα παιδιά έναντι αυτού του περιστατικού πανικοβλήθηκαν και αρκετά πήγαν στο σχολείο κλαίγοντας.
Δεν ξέρουμε πως αντιμετώπισε η Νικοπούλου τους μαθητές της, που δεν μπόρεσαν να κάνουν την εργασία τους στο σπίτι. Όμως αυτό που ξέρουμε αληθινά είναι πως στο Ισλάμ δεν υπάρχει εικόνα του Αλλάχ. Η Νικοπούλου, μήπως προσπαθεί οι μαθητές της να αρνηθούνε ότι είναι μέλη της ισλαμικής θρησκείας; Αντιλαμβάνεται η Νικοπούλου την ψυχολογική ζημία που προκαλεί στους μαθητές; Η Νικοπούλου μπορεί να μην τα αντιλαμβάνεται όλα αυτά, όμως η υπουργός εθνικής Παιδείας δεν ακούει όλα αυτά που έγιναν; Και αν τα ακούει γιατί κρατάει ακόμα αυτή τη δασκάλα στο χωριό;».
Κάτι τέτοιο ουδέποτε συνέβη γιατί η Χαρά Νικοπούλου η ηρωϊκή δασκάλα του μεγάλου Δερείου διδάσκει στα παιδιά της πρώτης και δευτέρας τάξης του δημοτικού, ενώ τα παιδιά που χρησιμοποιήθηκαν για το κατασκευασμένο ρεπορτάζ είναι μαθητές της Στ’ τάξης. Αυτό το γνωρίζουν τόσο ο μειονοτικός διευθυντής του σχολείου, όσο και όλοι οι εκπαιδευτικοί που είναι στο πλευρό της και για τη νέα αναίτια επίθεση που δέχεται.Τα τεχνάσματα για να την απομακρύνουν ή και να την «ξηλώσουν» από εκεί, γιατί κάνει με συνέπεια κι ευσυνειδησία το έργο της δεν θα περάσουν.
Μελαχροινή Μαρτίδου
ΧΡΟΝΟΣ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ
Πηγή: Ινφογνώμων Πολιτικά

Θέλουν πλήρη αποδόμηση της Παιδείας


Άρθρο του Βελισσάριου Δραγάτση

Πρωτοφανείς ενέργειες προσβολής του κοινού αισθήματος και υποβάθμισης της εθνικής ταυτότητας επιχειρούν τέσσερις «γονείς» που προσέφυγαν στον Συνήγορο του Πολίτη. Απαιτούν να απομακρυνθούν οι εικόνες του Χριστού από τις σχολικές τάξεις και να καταργηθούν τόσο η πρωϊνή προσευχή, όσο και ο εκκλησιασμός των μαθητών.

Οι φονταμενταλιστές του ανθελληνισμού ισχυρίζονται πως τα προαναφερόμενα «συνιστούν μια βαθιά προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και παραβιάζουν ευθέως βάναυσα το στοιχειώδες και θεμελιακό ανθρώπινο δικαίωμα για ελευθερία της συνείδησης».
Πρόκειται για άκρως αντιδημοκρατική και αντιπατριωτική ενέργεια που δεν έχει προηγούμενο. Παρά ταύτα, οι «γονείς» και οι δήθεν προοδευτικοί εντολείς τους θα πρέπει να γνωρίζουν:
1. Κατ’ αυτούς, η καλλιέργεια εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης προσβάλλει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Ωστόσο, δεν αποτελεί αξίωμα για να το επικαλείται κάποιος, αλλά πρέπει να αποδεικνύεται.
2. Τόσο η θρησκευτική όσο και η κοινωνική συνείδηση ενός λαού είναι όροι κοινωνικής συνοχής αλλά και όροι για την επιβίωση ενός συγκεκριμένου εθνικού πολιτισμού, του νεοελληνικού στην προκειμένη περίπτωση.
3. Η ένταξη στη σύγχρονη νεοελληνική κοινωνία προϋποθέτει τη γνωριμία των νέων με βασικά στοιχεία του σύγχρονου και του παλαιότερου πολιτισμού της.
4. Είναι αναφαίρετο δικαίωμα σε οποιονδήποτε να μη του αρέσει η προσευχή, η ορθοδοξία, ο ελληνικός πολιτισμός (συνολικώς), ο Κολοκοτρώνης. Διαφωνώ όμως μέχρι θανάτου με την άποψη που λέει ότι επειδή δεν αρέσει σε τέσσερις ή τέσσερις χιλιάδες γονείς θα στερηθεί η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού τα σύμβολα στα οποία αναγνωρίζει την ταυτότητά του.
5. Η τελετουργία της πρωινής προσευχής δεν έχει αυθεντικό θρησκευτικό περιεχόμενο, μια συμβολική αναπαράσταση είναι μηχανιστικής αναπαραγωγής κάποιων χειρονομιών. Το νόημά τους δεν είναι ούτε προπαγανδιστικό ούτε αφορά τον έλεγχο των συνειδήσεων, μια τελετουργία είναι στο πλαίσιο της πρωινής συγκέντρωσης της σχολικής κοινότητας η οποία με την αφαίρεση της προσευχής θα μοιάζει μάλλον με πρωινή αναφορά μονάδος στο στρατό.
6. Όσο για τις εικόνες, η επιχειρηματολογία των τεσσάρων γονέων αγγίζει τα όρια της γελοιότητας. Κάνουν λόγο για «απομεινάρια βεβαίως της εποχής της ιδεολογίας του ελληνοχριστιανισμού που σήμερα όμως έχει χάσει τη λειτουργία της ως κρατική ιδεολογία». Σήμερα μάλλον ως χαριτωμένο πολιτισμικό στοιχείο της ελληνορθόδοξης αναπαράστασης του Χριστού λειτουργεί παρά ως ο,τιδήποτε άλλο. Εκτός αν θέλουν να βάλουμε πακιστανικές μπούργκες στις μαθήτριες και βουδιστικά κουρέλια στους μαθητές.
7. Και κάτι τελευταίο για απόψε, γιατί θα επανέλθω σύντομα: τόσα χρόνια μαθητικών καταλήψεων, κανείς μαθητής δεν σκέφτηκε καν να τα κατεβάσει. Νομίζω ότι αυτό κάτι λέει για το πόσο βάναυσα ποδοπατούν οι εικόνες ελευθερίες και δικαιώματα.
Αυτή είναι άλλη μια ενέργεια ευαισθητοποιημένων δήθεν προοδευτικών πολιτών που εκπροσωπoύν μια συγκεκριμένη πολιτική μειοψηφία που υποκίνησε το γάμο – παρωδία των ομοφυλόφυλων στην Τήλο, που υποχρεώνουν άγουρα μυαλά να καίνε σημαίες, κάδους και καταστήματα στο κέντρο της Αθήνας, ενώ έσπευσαν να χαιρετίσουν την αντικατάσταση του υπουργείου Εθνικής Παιδείας με το ροταριανό νεφέλωμα της διά βίου μάθησης της ημιμάθειας, της υποκουλτούρας, του ιμπεριαλιστικού σκουπιδαριού και του ψεύτικου σεξισμού.