Σκληρή κριτική ασκεί στον νέο πρόεδρο της Τουρκίας, κ.
Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν,ο αρθρογράφος κ. Abdullah Bozkurt της αγγλόφωνης
τουρκικής εφημερίδας δας Today’s Zaman, για το θέμα της Θεολογικής Σχολής της
Χάλκης στην Κωνσταντινούπολη
Ο Ταγίπ
Ερντογάν, με μοχλό τους μουσουλμανικούς πληθυσμούς, επιχειρεί παρεμβάσεις σε
τοπικές αντιπαραθέσεις
Του Σταύρου
Τζίμα
Έβαλε πάλι
«μπουρλότο» στο ευαίσθητο βαλκανικό τρίγωνο Βοσνίας - Σερβίας - Κοσσόβου ο
Ταγίπ Ερντογάν.
Απρόβλεπτος ως συνήθως και με το βλέμμα στραμμένο στις
επικείμενες προεδρικές εκλογές στις οποίες είναι υποψήφιος, απείλησε σε προεκλογική του ομιλία ότι
«όποιος τολμήσει να αγγίξει τους μουσουλμάνους της Βοσνίας θα βρει απέναντι του
εκατό εκατομμύρια Τούρκους της Τουρκίας...».
Και προχώρησε λέγοντας ότι θα
στείλει πολεμικά πλοία να ναυλοχήσουν σ’ ένα λιμανάκι της Βοσνίας, στη θάλασσα της Αδριατικής!
Μια σημαντική συνέντευξη, με την
οποία εγείρει το τεράστιο πρόβλημα του παντουρκισμού, το οποίος
προσπαθεί να επιβάλλει το προξενείο της Κομοτηνής,δίνει ο Στρατηγός ε.ε Φράγκος Φραγκούληςστην
εφημερίδα «Νέα Εγνατία» και το δημοσιογράφο Νίκο Χαζαρίδη.
Η Τουρκία έχει ξεκινήσει την κατασκευή ενός νέου τείχους
κατά μήκος των συνόρων της με τη Συρία, για να την προστατεύσει από το λαθρεμπόριο,
την παράνομη μετανάστευση και την απειλή από τους μαχητές της ισλαμικής ομάδας
«Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε», γράφει το τούρκικο δημοσίευμα.
Συνάντηση στην έδρα του NATO το τετ α τετ του υπουργού Άμυνας με τον Τούρκο ομόλογό του Ισμέτ Γιλμάζ
Οι διμερείς σχέσεις, το Κυπριακό και η κατάσταση στην περιοχή ήταν τα βασικά θέματα της χθεσινής διμερούς συνάντησης που είχαν στην έδρα του NATO στις Βρυξέλλες σ υπουργός Άμυνας Δημήτρης Αβραμόπουλος με τον Τούρκο ομόλογό του Ισμετ Γιλμάζ. Ο Τουρκος υπουργός αποκάλυψε ότι φέτος θα επισκεφθούν την Ελλάδα 2 εκατ. Τούρκοι τουρίστες.
Πόσοι και ποιοι θυμούνται άραγε το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδος και Κύπρου; Και όμως -πολύ σωστά- το Δόγμα είναι μέρος της αμυντικής πολιτικής της χώρας μας, που, πέρα από γεωστρατηγικές ισορροπίες, είναι ο βασικός παράγων για την εμπέδωση του αισθήματος ασφαλείας του κυπριακού Ελληνισμού.
Το γεγονός ότι στην πρώτη επίσκεψη στην Αθήνα του υπουργού Αμύνης της Κύπρου του Χριστόφορου Φωκαΐδη, συμφωνήθηκαν και σύντομα θα υπογραφεί μνημόνιο συνεργασίας για τον χειρισμό κρίσεων έχει ιδιαίτερη σημασία. Όχι μόνο διότι μας υπενθυμίζει ότι υπάρχει το Δόγμα.
Μια διαφορετική πτυχή του ρόλου που παίζει η Τουρκία σχετικά με τις εξελίξεις στην Ουκρανία
Οι θεωρίες που ακούγονται συχνά στην
Ελλάδα περί συνέχειας, συνέπειας και μακροπρόθεσμου σχεδιασμού της εξωτερικής
πολιτικής της Τουρκίας απέχουν πολύ από την πραγματικότητα, για τον απλούστατο
λόγο ότι διπλωμάτες της γειτονικής χώρας, ακόμα κι αν ήθελαν, δεν μπορούν να
προβλέψουν τα γεγονότα.
Τα παραδείγματα του πολέμου κατά του
Ιράκ του Μαρτίου 2003 ή της Αραβικής Άνοιξης του Δεκεμβρίου 2010 ή του εμφυλίου
στη Συρία του Μαΐου 2011 είναι χαρακτηριστικά. Όλες οι κρίσεις ξέσπασαν
αιφνιδιαστικά, καθιστώντας κωμικούς τους απώτερους σχεδιασμούς.
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος υποδέχεται τον Αχμέτ Νταβούτογλου στην Αθήνα
Τρέμουν στην ιδέα ότι ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, υπουργός Εξωτερικών, πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και οσονούπω προεδρεύων της Ε.Ε., ο μεγαλειώδης κ. Ευάγγελος Βενιζέλος θα συναντηθεί με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών, «μεγάλο στοχαστή» του νεοθωμανισμού, υπέρτατο προστάτη των απανταχού μουσουλμάνων και χαλίφη στη θέση του σουλτάνου Ερντογάν, τον κ. Αχμέτ Νταβούτογλου. Αυτά τα δύο ιερά «τέρατα» της διεθνούς διπλωματίας θα συναντηθούν την Παρασκευή.
Τρόικα και Γερμανοί
παίζουν το βρώμικο παιγνίδι αποδόμησης και αποκοπής της ηπειρωτικής Ελλάδας από
τις ακριτικές περιοχές
Αν και ο υπουργός Μεταφορών κ. Μιχάλης Χρυσοχοΐδης δεν έχει
ιδιαίτερα καλή σχέση με την ανάγνωση, κάποιος θα πρέπει να τον ενημερώσει για
το βρώμικο παιγνίδι που παίζει η τρόικα εις βάρος του ελληνικού Δημοσίου και
Λαού.
Για δεύτερη φορά μετά την άνοιξη οι (Γερμανοί) άτυποι
σύμβουλοι του Δημοσίου, η (γερμανική ιδιωτική) Lufthansa και διάφοροι
σουλατσαδόροι που κάνουν τους ειδικούς (‘specialists’, τρομάρα τους) προτείνουν
στην κυβέρνηση να κλείσει 22 περιφερειακά αεροδρόμια που βρίσκονται κυρίως σε
ακριτικές περιοχές, εκτός εάν ιδιωτικοποιηθούν. Η υπηρεσιακή ιεραρχία του
υπουργείου αντιστέκεται και απορρίπτει τις πιέσεις των Γερμανών αλλά το θέμα
είναι πλέον πολιτικό.
Πλάκα σπάει με την κυβέρνηση το πολιτικοστρατιωτικό κατεστημένο της
Τουρκίας
Με την «αόρατη» κορβέτα «HEYBELIADA» (που σημαίνει «Χάλκη»
στα ελληνικά) προκάλεσε το τουρκικό κατεστημένο, συνεχίζοντας τις προκλήσεις
και τους εκβιασμούς για τους όρους που θέλει να επιβάλει ο πρωθυπουργός κ. Ρ.
Ερντογάν ώστε να επαναλειτουργήσει η Θεολογική Σχολή της Χάλκης.
Βυζαντινές ίντριγκες στήνει ο Τούρκος υπουργός
Εξωτερικών ώστε να γίνει εκείνος πρωθυπουργός και ο «αδελφός Ρετσέπ» πρόεδρος
Πρόθυμος δήλωσε ο πρωθυπουργός της
Τουρκίας κ. Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να θέσει υποψηφιότητα για την προεδρία της
χώρας, «εάν το ζητήσει το κόμμα» του. Βάσει του εσωτερικού κανονισμού του
κυβερνώντος κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP), ο Ερντογάν, όπως αναφέρει
το Reuters, δεν μπορεί να διεκδικήσει τρίτη πρωθυπουργική θητεία το 2015.
Αποφασίστηκε η αποστολή αμερικανικών όπλων στους αντάρτες ενώ ένα άρθρο του Ράλφ Πέτερς αποκαλύπτει ποιοι είναι οι σχεδιασμοί των ΗΠΑ για την αναδιάταξη ολόκληρης της περιοχής!
Στην τακτική των «ματωμένων συνόρων» φαίνεται να διολισθαίνει ο πρόεδρος των ΗΠΑ κ. Μπάρακ Ομπάμα, όσον αφορά στη Μέση Ανατολή. Η παροχή εξοπλισμών στους (υποτιθέμενα Σύρους) αντάρτες εκτιμάται ότι θα προκαλέσει νέα κλιμάκωση στην περιοχή, η οποία σε συνδυασμό με τις εξελίξεις στην Τουρκία πιθανώς να αλλάξει το ψηφιδωτό του χάρτη από την Ανατολική Μεσόγειο μέχρι το Πακιστάν!
Ο 25χρονος blogger περιγράφει αποκλειστικά στο Newsbomb.gr λεπτό προς λεπτό τη σύλληψή του από την αστυνομία στην πλατεία Ταξίμ και λύνει το «μυστήριο» με τις φήμες για τα «διπλωματικά διαβατήρια»
Ο Γιώργος Ιατρίδης ήταν ο μοναδικός Έλληνας που κατέγραψε νηφάλια τα γεγονότα στην Κωνσταντινούπολη.
Δύο ημέρες μετά τον επαναπατρισμό του, ο 25χρονος Έλληνας blogger της Κωνσταντινούπολης, ο κ. Γιώργος Ιατρίδης μιλά για την περιπέτειά του και ξεκαθαρίζει τις αλήθειες και τα ψέμματα που ακούστηκαν για όσα συμβαίνουν στη γειτονική χώρα.
Από την πρώτη στιγμή που ήρθε σε επαφή μαζί του το Newsbomb.gr στα τέλη της περασμένης εβδομάδας έδωσε τα καλύτερα δείγματα. Με το ήθος του ρεπόρτερ και τη νηφάλια αντίληψη ενός ανθρώπου που δεν μετέχει σε πολιτικά παίγνια, ο κ. Γιώργος Ιατρίδης προσπάθησε από την πρώτη στιγμή να περιγράψει τα γεγονότα όπως τα κατέγραφε κι όχι όπως τα επεξεργάζονταν για να τα μεταδώσουν κάποιες άλλες αξιόπιστες ή αναξιόπιστες πηγές.
Πριν συλληφθεί από την τουρκική αστυνομία, ο νεαρός φοιτητής διέψευσε τις φήμες που άρχισαν να διακινούν περίεργα κέντρα της εγχώριας παραπληροφόρησης κάνοντας λόγο δήθεν για επεισόδια εις βάρος της ελληνικής μειονότητας. Με ρεπορτάζ και με τη δύναμη της εικόνας από τις φωτογραφίες του, ο κ. Ιατρίδης διέψευσε όσους φαντάζονταν διάφορα σενάρια για όσα συνέβησαν το βράδυ του περασμένου Σαββάτου. Χαρακτηριστικό ήταν παράδειγμα με τους βανδαλισμούς στο φυλάκιο έξω από το Γενικό Προξενείο της Ελλάδος στην Κωνσταντινούπολη.
«Από την Παρασκευή που ξεκίνησαν τα επεισόδια στην Τουρκία, εγώ επειδή διαχειριζόμουν μία σελίδα στο facebook και ενημέρωνα τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης για το τι συνέβαινε εκείνες τις ημέρες, κάθε βράδυ πήγαινα στην Ταξίμ και έκανα μια περιγραφή των όσων έβλεπα», αφηγείται στο Newsbomb.gr.
Τον βρήκαμε στο κέντρο της Αθήνας για μια συζήτηση μακρυά από τις κάμερες, τα μικρόφωνα και την πολυκοσμία.
Εξηγεί πώς βρέθηκε στα σημεία των επεισοδίων: «Μού ζητούσε και η κρατική τηλεόραση και άλλα γνωστά sites στα οποία έστελνα και βίντεο και περιγραφή και εικόνα. Σαν ανταποκριτής που έκανα το χόμπι μου κατέβηκα την Τρίτη το βράδυ στην περιοχή της Τάξιμ για να βγάλω φωτογραφίες. Εκεί υπήρχαν ανταποκριτές από το Reuters και από άλλα Μέσα. Εκείνη τη στιγμή επικρατούσε ηρεμία».
Η αναδημοσίευση και η ανταπόκριση
Πιο πριν, εκείνη την ημέρα, ο κ. Ιατρίδης είχε δημοσιεύσει στην ιστοσελίδα alexiptoto.com την οποία διαχειρίζεται την άποψη που δημοσιεύθηκε στο Newsbomb.gr με τίτλο «Τι δεν ξέρουμε για τον Ερντογάν και ποιους ενοχλεί!»από τον Χ.Κ. Λαζαρόπουλο. Κατά τραγική ειρωνεία, μάλιστα, λίγη ώρα πριν από την επέμβαση της τουρκικής αστυνομίας, ο νεαρός φοιτητής είχε στείλει στην ιστοσελίδα μας βίντεο – ντοκουμέντο με εθελοντές γιατρούς που παρείχαν τις πρώτες βοήθειες σε διαδηλωτές.
«Είχαν προηγηθεί επεισόδια απ' ότι έμαθα και με αφορμή αυτά, η αστυνομία έκανε ρίψη δακρυγόνων. Επικράτησε πανικός», αφηγείται και σημειώνει: «Η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική. Ένιωσα ότι αν συνεχίσω να τρέχω θα χάσω τις αισθήσεις μου. Έπεσα στο έδαφος σε ένα χωράφι και περίμενα να συνέλθω. Μετά από λίγα λεπτά η αστυνομία με συνέλαβε».
Όσον αφορά στους ισχυρισμούς περί διπλωματικών διαβατηρίων, που τελικώς διαψεύστηκαν, ο κ. Γιώργος Ιατρίδης ξεκαθαρίζει ότι δεν είχε διπλωματικό διαβατήριο πάνω του. «Από την πρώτη ημέρα πολλά τουρκικά sites είπαν ότι όλο αυτό ξεκίνησε από Σύριους τρομοκράτες. Γενικά υπήρχε παραπληροφόρηση ώστε να τρομοκρατηθεί ο κόσμος. Πιστεύω πως επρόκειτο για προβοκάτσια», υπογραμμίζει.
Ο 25χρονος blogger δεν διστάζει να πει στο Newsbomb.gr ποιος ήταν ο μεγαλύτερος φόβος του. «Φοβόμουν ότι θα έπεφτα θύμα σκληρής βίας. Ευτυχώς με την παρέμβαση του Προξενείου και της δικηγόρου μου όλα πήγαν καλά» παραδέχεται και επισημαίνει πως από τη στιγμή που συνελήφθη ως τη στιγμή που αφέθηκε ελεύθερος δεν τον κακομεταχειρίστηκαν.
Φαίνεται να προτίμησε την απέλαση από την παραμονή στην κόλαση των επεισοδίων. Φεύγοντας από το σημείο της συνάντησής μας στο κέντρο της Αθήνας, ο κ. Ιατρίδης περπατά με το ύφος του ανθρώπου που θέλει να υπηρετήσει την αλήθεια και την ενημέρωση, πέρα από τα παρασκήνια και τα παιγνίδια της πολιτικής.
Το γεγονός ότι δεν βρίσκεται στην αγαπημένη του Κωνσταντινούπολη, δεν σημαίνει πως δεν παρακολουθεί τις εξελίξεις και δεν γράφει. Το αντίθετο μάλιστα! Η δύναμη του μυαλού του αντικατοπτρίζεται στην καθαρότητα των λόγων και των γραφομένων του.
Ο Γολγοθάς των Ρωμιών του Πόντου και των Μικρασιατών άρχισε με βία το 1914 και ολοκληρώθηκε με χειμάρρους αίματος το 1923 αφήνοντας έναν τραγικό απολογισμό σε ανθρώπινες απώλειες
Έχουν περάσει χρόνια από την εποχή που μαζεύονταν σε ένα γραφικό καφενείο της Κοκκινιάς υπερήλικες πρόσφυγες που έπιναν τον καφέ τους, διάβαζαν εφημερίδες κι έλεγαν ιστορίες για τις αλύτρωτες πατρίδες. Πόντιοι, Κωνσταντινουπολίτες, Μικρασιάτες ήταν ένα μείγμα ανθρώπων που έμοιαζε με το ψηφιδωτό του Ελληνισμού πριν από την Καταστροφή.
Απ’ αυτό το καφενείο, κοντά στην πλατεία της Οσίας Ξένης, περνούσε συχνά και ειδικά στις περιοδείες του ο πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής και τότε βουλευτής Β’ Πειραιώς κ. Παναγιώτης Κρητικός. Πάντοτε έβλεπε έναν ηλικιωμένο, τον Ευγένιο, καθισμένο σε μια καρέκλα να παίζει το κομπολόι του και να παρακολουθεί τους άλλους και να λέει ιστορίες πώς εγκατέλειψαν την πατρίδα και στριμώχτηκαν στις ξύλινες παράγκες «για το ονόρε του Κεμάλ».
Λίγο πριν από κάποιες εκλογές, ο μπάρμπα - Ευγένιος έπιασε τον κ. Κρητικό: «Άκου να σου πω Παναή, πάνε στους δικούς τους και πε τους για το έγκλημα που μένει ατιμώρητο. Έλλενοι επέθαναν στον Πόντον και την Μικράν Ασία κι όχι μόνον οι Αρμεναίοι. Οι αγαρηνοί εμάς ατίμωσαν κι όχι μόνο δαύτους…».
Πραγματικά, τότε υπήρξε μια σημαντική πρωτοβουλία στην οποία πρωταγωνίστησαν εκτός από τον κ. Κρητικό, ο μεγάλος αγωνιστής κ. Μιχάλης Χαραλαμπίδης, ο Θρακιώτης πολιτικής κ. Παναγιώτης Σγουρίδης, ο πρώην υπουργός κ. Λευτέρης Βερυβάκης, ο ιστορικός κ. Βλάσης Αγτζίδης, ο αείμνηστος καθηγητής Νεοκλής Σαρρής και πολλοί άλλοι.
Ο στόχος επιτεύχθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 1994 όταν η τελευταία κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου προώθησε στη Βουλή την αναγνώριση της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Τότε η Ολομέλεια της Βουλής ψήφισε την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως «Ημέρας Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στο Μικρασιατικό Πόντο».
«Ο Μάιος είναι διπρόσωπος μήνας. Για τη Ρωμιοσύνη επεφύλαξε δύο καλά και δύο τραγωδίες: Στις 2 Μαΐου 1919 ο Ελληνικός Στρατός αποβιβάστηκε στη Σμύρνη και στις 11 Μαΐου τιμούμε το γενέθλιο της Κωνσταντινούπολης (σ.σ. την ίδρυσε ο Μέγας Κωνσταντίνος το 330). Δυστυχώς όμως στις 19 Μαΐου 1919 ο Κεμάλ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα κι άρχισε τις σφαγές ενώ στις 29 Μαΐου 1453 η Πόλις εάλω» έλεγε πολύ σωστά ο Νεοκλής Σαρρής.
Οι συνεχιστές των Κομνηνών
Ο Ελληνισμός του Πόντου αποτέλεσε το ευγενέστερο και πιο πολεμικό κομμάτι της παλιάς Ανατολικής Αυτοκρατορίας. Όποιος έχει επισκεφθεί την περιοχή μπορεί να δει βυζαντινά κάστρα και φρούρια διασκορπισμένα σε κάθε σημείο, γεγονός που επιβεβαιώνει τη στρατηγική σημασία που είχε για τη Ρωμιοσύνη η περιοχή.
Στα βιβλία του Τζούλιαν Νόργουϊτς μπορεί να διαβάσει με τον πιο γλαφυρό τρόπο τι σημαίνει η επιβίωση της «Ελληνικής Αυτοκρατορίας» σ’ αυτήν την περιοχή επί μία χιλιετία και περισσότερο. Ήταν ο λιμενοβραχίονας όπου έπεφταν τα κύματα από τις ορδές διαφόρων βαρβάρων επιδρομέων και αποτρέπονταν ώστε να διατηρηθεί ο δυτικός πολιτισμός όπως τον γνωρίζουμε σήμερα. Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί πώς θα ήταν ο σημερινός κόσμος αν οι Πέρσες, οι Άραβες και οι Σελτζούκοι δεν έβρισκαν αντιστάσεις από τα ρωμέικα οχυρά στον Πόντο.
Έτσι γεννήθηκε ο θρύλος των ακριτών της Αυτοκρατορίας, οι οποίοι έτυχαν ιδιαίτερων τιμών από ηγέτες που πέρασαν από τον Πόντο. Ο Ιουστινιανός, ο μέγας στρατηλάτης Βελισσάριος, ο Ηράκλειος και ο Βασίλειος Β’ Βουλγαροκτόνος αποτελούν τα πρόσωπα που ανεγνώρισαν τη σημασία του Πόντου γι’ αυτό εργάστηκαν ώστε να συγκροτηθούν στρατιωτικές εγκαταστάσεις, ιδρύθηκαν εκκλησίες και σημαντικές Μονές, ενώ δημιουργήθηκαν μερικά από τα σημαντικότερα εκπαιδευτικά κέντρα για τη διαφύλαξη της πραγματικής ελληνικής Παιδείας.
Δύο αυτοκρατορικές δυναστείες, οι Λεκαπηνοί και οι Κομνηνοί κατάγονταν από την περιοχή της Κασταμονής. Ειδικά, ο θρύλος των Κομνηνών είναι γραμμένος με το ακρωνύμιο «αίμα» (Αλέξιος, Ιωάννης, Μανουήλ και Ανδρόνικος) στα 128 χρόνια που κράτησαν το πηδάλιο της Αυτοκρατορίας. Μια ακόμα σημαντική οικογένεια Ελλήνων του Πόντου που διακρίθηκε στην ιεραρχία της Αυτοκρατορίας ήταν οι Γαβράδες, οι οποίοι είχαν τον τίτλο των δουκών στη Χαλδία.
Όταν το 1204 έγινε η πρώτη άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους μισθοφόρους του Πάπα για την Δ’ Σταυροφορία, ιδρύθηκε η αυτοκρατορία της Τραπεζούντας. Εκείνη την εποχή εντάθηκε η έννοια της αντίστασης και του πολέμου που έπρεπε να αντιμετωπίσουν οι Πόντιοι για να επιβιώσουν.
Χαρακτηριστικές είναι οι φράσεις του ακριτικού έπους της Κερασούντας που λέγεται «Αιχμάλωτον»:
Ακρίτας κάστρον έχτιζεν
τριγύρω’ς σα ραχία
Απάν’ του κόσμου τα φυτά εκεί
φέρ’ και φυτεύει,
απάν’ του κόσμου τα πουλιά,
εκεί πάγνε φωλεύ’νε.
Αυτή είναι η αλήθεια του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας. Όπου δεν υπάρχει ζωή έρχεται να τη δημιουργήσει με αγάπη και να την υπερασπιστεί ακόμα και με αίμα.
Ο οθωμανικός ζυγός
Ακόμα και μετά την αποκατάσταση της τάξης, όταν το 1261 ο Μιχαήλ Παλαιολόγος ξαναμπήκε θριαμβευτής από την Χρυσή Πύλη στην Κωνσταντινούπολη, η αυτοκρατορία των Κομνηνών είχε το χαρακτήρα του ανατολικού προκεχωρημένου φυλακίου. Ο επίσημος τίτλος του ύπατου άρχοντα ήταν «Αυτοκράτωρ πάσης Ανατολής, Ιβηρίας και Πειρατείας».
Η διείσδυση των Οθωμανών στην Ανατολή λειτούργησε όπως ο μεταστατικός καρκίνος. Νέκρωνε άτακτα κάθε ζωντανό κύτταρο της Ρωμιοσύνης.
Ένας άλλος σεβαστός ακαδημαϊκός δάσκαλος, ο κ. Χριστόδουλος Γιαλλουρίδης έχει επισημάνει κάτι εύστοχο. «Με την πρώτη άλωση γεννήθηκε η αυτοκρατορία της Τραπεζούντας με την δεύτερη άλωση έπρεπε να γίνει πρόδρομος του μηνύματος “Ελευθερία ή Θάνατος” στην οποία στηρίχθηκε ο Αγώνας της Παλιγγενεσίας αιώνες αργότερα». Οι ακρίτες του Πόντου έδωσαν πολλές μάχες κάτω από αντίξοες συνθήκες και τελικά παραδόθηκαν στις 15 Αυγούστου 1461, οκτώ χρόνια μετά την πτώση της Πόλης.
Οι Πόντιοι διαφύλαξαν την ελληνική ταυτότητά τους με τη γλώσσα, την παιδεία και κυρίως τη θρησκεία. Αναπτύχθηκαν πληθυσμιακά και πνευματικά ενώ παρακολουθούσαν τις εξελίξεις σε όλο τον ελληνικό κόσμο. Η ίδρυση του νεοελληνικού κράτους βρήκε τον ποντιακό Ελληνισμό να είναι καλά ριζωμένος στις προαιώνιες εστίες του και να ανθεί. Στις αρχές του 20ου αιώνα,, οι Έλληνες του Πόντου ξεπερνούσαν τις 700 χιλιάδες ψυχές.
Σχολεία, εκκλησίες, τυπογραφεία, λέσχες, θέατρα, εφημερίδες και ο,τιδήποτε μπορεί να επιβεβαιώσει την πνευματική ευημερία μιας κοινότητας είχε ελληνικό χαρακτήρα. Σύμφωνα με τα στοιχεία της εποχής, η Τραπεζούντα και η Σαμψούντα δεν είχαν να ζηλέψουν τις ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις.
Η θηλειά των Νεότουρκων
Η αρχή του δράματος άρχισε το 1908 όταν το κίνημα των Νεότουρκων έπαιξε τον πιο ύποπτο ρόλο στην οθωμανική ιστορία. Με πρόσχημα την ισονομία έδωσε ψεύτικες ελπίδες στις μειονότητες που ζούσαν στην αυτοκρατορία αλλά στοχοποίησε πρόσωπα και οικογένειες. Το κίνημα αποδείχθηκε μια συμμορία σφαγέων που τάχθηκε εναντίον της ισονομίας και προώθησε την εθνοκάθαρση σε κάθε σημείο της τότε Αυτοκρατορίας.
Οι γενίτσαροι του κινήματος μάλιστα χρησιμοποίησαν την ιδέα του «παντουρκισμού» για να συσσωρευτεί θυμός εναντίον των χριστιανικών πληθυσμών. Έτσι άρχισαν οι εκτοπίσεις, η τρομοκρατία και η γενοκτονία εναντίον των Ποντίων Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων.
Γερμανοί αξιωματικοί εκπόνησαν το σχέδιο «Αμελέ Ταμπουρού». Αντικειμενικός σκοπός του σχεδίου ήταν η εξόντωση όλων των ανδρών που θα αρνούνταν να καταταγούν στον τουρκικό στρατό. Έτσι συγκροτήθηκαν αυτά τα τάγματα εργασίας κι έβαζαν «τρόφιμους» να εργαστούν σε λατομεία, ορυχεία και κατασκευές δρόμων κάτω από κυριολεκτικά εξοντωτικές συνθήκες. Επέζησαν ελάχιστοι.
Οι Πόντιοι αντέδρασαν και η πολεμική ψυχή τους ξεσήκωσε αντάρτικο που δύσκολα θα το αντιμετώπιζαν οι Τούρκοι, όπως συνέβη το 1916 με τους Αρμενίους. Ο Μουσταφά Κεμάλ μισούσε τους Ρωμιούς και πολύ περισσότερο τους Πόντιους που κατάφερναν εύστοχα και ισχυρά κτυπήματα στον εθνικιστικό στρατό που είχε οργανώσει.
Η χαμένη ευκαιρία
Η αποβίβαση του Ελληνικού Στρατού στη Σμύρνη είχε δώσει ελπίδες στους Ποντίους να αναβιώσουν το κράτος των Κομνηνών. Γι’ αυτό ως το 1921 είχαν συγκροτηθεί ανταρτικές ομάδες 12 χιλιάδων ανδρών.
Παρά τις εκκλήσεις που έκαναν οι προύχοντες των ελληνικών κοινοτήτων στον Πόντο, η ελληνική ηγεσία (σ.σ. τόσο ο Ελευθέριος Βενιζέλος, όσο κυρίως ο αμφιλεγόμενος Νικόλαος Στεργιάδης σε συνεργασία με τη συντεχνία των ανωτάτων αξιωματικών) όχι μόνο δεν υποστήριξε το αίτημα για τη συγκρότηση Ποντιο-αρμενικού κράτους αλλά και τη χρησιμοποίηση των ανταρτικών ομάδων.
Κάποιοι κώφευσαν (σ.σ. σκοπίμως;) στις απειλές των εθνικιστών του Κεμάλ. Οι αιμοσταγείς Εμβέρ πασάς, ο Ταλαάτ, ο δρ. Σακίρ, ο δρ. Ναζί, ο Νουρεντίν, ο σφαγέας της Σμύρνης και του εθνομάρτυρα Μητροπολίτη της Χρυσόστομου είχαν πάρει την απόφαση να εξοντώσουν τον Ελληνισμό.
Εθνοκάθαρση με γερμανική καθοδήγηση
Μπροστά στον άφωνο Οικουμενικό Πατριάρχη Ιωακείμ Γ’, ο Τούρκος πρωθυπουργός Σεφκέτ πασάς είχε δηλώσει: «Θα σας κόψουμε τα κεφάλια, θα σας εξαφανίσουμε. Ή εμείς θα επιζήσουμε ή εσείς». Από τον Ιούλιο του 1909, οι ηθικοί αυτουργοί των εγκλημάτων εναντίον του Ελληνισμού και των χριστιανικών πληθυσμών στην Τουρκία, οι Γερμανοί, συνέκριναν τους Έλληνες και τους Αρμενίους ως εμπόδιο στα σχέδιά τους για οικονομική διείσδυση στην Ανατολή. Ο πρόγονος των Ναζί που εκπαίδευε τα στίφη του Κεμάλ, ο στρατηγός Λίμαν Φον Σάντερς δίδασκε: «Η Τουρκία δεν έχει ουδεμίαν ασφάλειαν ούτε δύναται να οργανωθεί ελευθέρως εις το μέλλον, λόγω της παρουσίας των Ελλήνων».
Ο Ούννος πρόγονος των μακελάρηδων της Ευρώπης Σάντερς έλεγε στους Τούρκους: «Σας διαβεβαιώνω ότι οι παγωνιές και το κρύο του χειμώνα, οι βροχές και η μεγάλη υγρασία, ο ήλιος και η τρομερή ζέστη του καλοκαιριού, οι αρρώστιες του εξανθηματικού τύφου και της χολέρας, οι κακουχίες και η ασιτία, θα φέρουν το ίδιο αποτέλεσμα, με τις σφαγές που λογαριάζετε να κάνετε εσείς». Πέθαναν 353 χιλιάδες Πόντιοι εξ αιτίας αυτής της πρακτικής του «λευκού θανάτου».
Το άνθος του Ποντιακού Ελληνισμού δολοφονήθηκε εν ψυχρώ και με τον χειρότερο τρόπο τον Σεπτέμβριο του 1921 στην Αμάσεια. Επικεφαλής του «Ιστικλάρ Μουχακεμεσί» (Δικαστηρίου Ανεξαρτησίας) ήταν ο ημίτρελλος δικηγόρος από την Μπάφρα Καβατζέ Ζατέ Εμίν Μπέης. Από μίσος και παράνοια δίκασε εις θάνατον και τον επίσκοπο Πάφρας-Ζήλων Ευθύμιο Αγριτέλλη, ο οποίος όμως είχε ήδη πεθάνει στις φυλακές Αμασείας τέσσερις μήνες πριν! Πολλοί δικάστηκαν ερήμην, γιατί είχαν προλάβει και ήσαν εκτός Τουρκίας ενώ διέταξε να κρεμαστούν 69 άτομα στην κεντρική πλατεία της Αμασείας.
Κατά διαταγή του Μουσταφά Κεμάλ, ο εθνικός ήρωας των Τούρκων Τοπάλ Οσμάνευθύνεται για τη σφαγή 80 χιλιάδων Ελλήνων του Πόντου.
Οι Πόντιοι στη σημερινή πραγματικότητα
Υπήρξαν κι άλλοι πολλοί Πόντιοι που πέρασαν κακουχίες κι άντεξαν, άλλοι που παραμένουν κρυφοχριστιανοί και δηλώνουν Ρωμιοί ακόμα και στις βορειοανατολικές εσχατιές της γείτονος, άλλοι που βρέθηκαν στη Σοβιετική Ένωση βίωσαν πάλι προσφυγιά και διωγμό καταλήγοντας πάλι στη μητέρα – πατρίδα, την Ελλάδα.
Ο Ευγένιος της Κοκκινιάς έλεγε στους πιτσιρικάδες της περιοχής να κάνουν δύο πράγματα στη ζωή τους: αν δεν μάθουν πυρρίχιο (τον αρχαιότερο ελληνικό πολεμικό χορό) να μην παρουσιαστούν στο στρατό και να μην παντρευτούν αν δεν καταλάβουν τι σημαίνει ο στίχος «Η Ρωμανίαν κι αν πέρασεν, ανθεί και φέρει κι άλλο».
Αντί επιλόγου, θα επισημάνουμε ότι ο Ποντιακός Ελληνισμός έχει δείξει με την πορεία του πως τα ιερά και τα όσια του Έθνους και της Ορθοδοξίας δεν κουρσεύονται. Την αρχή τιμούμε σήμερα.
Αλήθειες που θα πονέσουν την καθεστικυΐα πολιτική τάξη της χώρας μας περισσότερο από τις πρόσφατες δηλώσεις του κ. Θεόδωρου Πάγκαλου εξέφρασε ο υπουργός Επικρατείας της Τουρκίας κ. Φαρούκ Τσελίκ σε συνέδριο, στην Προύσσα.
Ο υπουργός Επικρατείας κ. Φαρούκ Τσελίκ με τον «αρκαντάς μπασμπακάν» κ. Ταγίπ Ερντογάν και τον μέντορα του στρατηγικού βάθους της γείτονος, τον υπουργό Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου.
Ο στενότερος συνεργάτης του Τούρκου πρωθυπουργού δήλωσε: «Αυτοί που έφτασαν να παραδώσουν τη χώρα τους στους μεσίτες, που την έριξαν στο σημείο να κρεμάσουν πωλητήριο για να γλυτώσουν τα χρέη τους, δεν έχουν κανένα δικαίωμα να μιλούν για την Τουρκία».
Το σχόλιο αυτό φυσικά αποτελεί απάντηση στην επισήμανση του πρωθυπουργού κ. Γ.Α. Παπανδρέου στη Σύνοδο του Ερζερούμ ότι «Για όσο συνεχίζεται η κατοχή στην Κύπρο η Τουρκία δεν μπορεί να γίνει μέλος της Ε.Ε.».
Για χρόνια στην ελληνική δημόσια ζωή κυριαρχούσε ο κίνδυνος εξ Ανατολών. Κι αυτός αφορούσε βέβαια στην Τουρκία των στρατηγών. Των κληρονόμων δηλ. της Κεμαλικής παρακαταθήκης.
Η Τουρκία που μας απειλούσε ήταν η χώρα που για δεκαετίες συρρικνωνόταν και που είχε υιοθετήσει σαν στρατηγικό αξίωμα την πρόκληση εντάσεων εκτός των συνόρων της ώστε να μην χρειασθεί να αντιμετωπίσει στο μέλλον αμφισβητήσεις των εθνικών της εδαφών.
Το γεγονός και μόνο πως από τις αρχές περίπου του 20ου αιώνα η χώρα μας, όπως και άλλες περιοχές των Βαλκανίων και της Εγγύς Ανατολής, διεύρυναν τα εθνικά τους εδάφη ενώ η Τουρκία - σαν διάδοχος των Οθωμανών - περιόριζε τα δικά της αποτελούσε απόδειξη όλων των παραπάνω. Μια τέτοια Τουρκία μοναχά η ευρωπαική προοπτική θα μπορούσε να θέσει υπό έλεγχο. Διότι και την όποια της ανασφάλεια θα διασκέδαζε και τους θεσμούς της θα εκσυγχρόνιζε. Με την υπαγωγή τους στην λογική μιάς δυτικο-ευρωπαικής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας.
Η Τουρκία που τώρα έχουμε απέναντί μας δείχνει να είναι μια εντελώς διαφορετική υπόθεση. Με άλλους προσανατολισμούς, ριζοσπαστικές επιδιώξεις και μεγαλεπήβολους σχεδιασμούς. Στόχος των νέων ηγητόρων της Άγκυρας φαίνεται να είναι μια νέο-οθωμανική προοπτική.
Ο ξαναγεννημένος "παν-ισλαμισμός" είναι το ζητούμενο για τους νέους ηγήτορες της Άγκυρας.
Με την ισλαμική σημαία να κυματίζει στην πλώρη της πολιτικο-κοινωνικής της κιβωτού.
Κι' αυτός επερχόμενος βίαιος κυματισμός δεν αντιμετωπίζεται πλέον με την μικροσκοπική ασπίδα της ευρωπαϊκής προοπτικής.
Διότι η Ευρώπη δεν είναι παρά υποσημείωση πλέον στις εθνικές επιδιώξεις της Αγκυρας. Πρώτιστος στόχος είναι η ηγεμονία στην περιοχή.Με όχημα έναν ξαναγεννημένο παν-ισλαμισμό.
Τα χαϊδέματα με το Ιράν, οι συνεννοήσεις με την Χαμάς, η καταδίκη του Ισραήλ και η επιδίωξη να επανακτήσει η Κωνσταντινούπολη την αίγλη του Σουνιτικού Σουλτανάτου δείχνει μια Τουρκία με άλλες επιδιώξεις και διαφορετικούς στρατηγικούς σχεδιασμούς.
Η εξέλιξη αυτή εξηγεί και κάποια φαινόμενα που δεν ήσαν εύκολο να διερμηνευτούν. Γιατί η Τουρκία ενθαρρύνει την παράνομη μετανάστευση μουσουλμάνων της Ανατολής προς την Δύση, μέσω των ελληνικών εδαφών;
Για ποιο λόγο έγιναν κινήσεις υποχωρήσεων προκειμένου κάποιο πλειοψηφικά Τουρκικό κομμάτι να εξασφαλίσει την ένταξή του στην Ε.Ε. (η Βόρεια Κύπρος); Γιατί σχεδιάσθηκαν κι' εκτελέσθηκαν κινήσεις ρήξης με το Ισραήλ ώστε η Τουρκική ηγεσία να αποκτήσει πιστοποιητικά bona fides με τους μουσουλμάνους των Αραβικών χωρών; Και τόσα άλλα.
Σε μια μελλοντική προοπτική ισλαμοποίησης της Ευρώπης είναι φανερό πως η Τουρκία θα ήθελε να παίξει το ρόλο του Δούρειου Ίππου.
Και η Ελλάδα, όπως και παλαιότερα στην ιστορία της, έχει τον ελάχιστα ζηλευτό ρόλο του πρώτου αναχώματος. Αποτελεί το πρώτο βήμα για την οργανωμένη εισβολή του ακραίου Ισλάμ σε μια ανεκτική κι' ακόμη ανύποπτη Δύση.
Ο νυν ΥΠΕΞ της Τουρκίας κ. Αχμέτ Νταβούτογλου αποτελεί τον αδιαμφισβήτητο μέντορα της τουρκικής ηγεσίας και πατέρα του νεο-οθωμανισμού, όπως περιγράφεται στο βιβλίο του "Στρατηγικό Βάθος".
Δεν είναι τυχαία τα εμπόδια που βρίσκει η Τουρκία στην προσπάθειά της να εισχωρήσει σε χώρες με Τούρκικες ρίζες στην γλώσσα τους και με ισλαμικούς κυρίως πληθυσμούς.
Το Καζακστάν όμως και το Ουζμπεκιστάν είναι δεδομένο πως βλέπουν τους κινδύνους και κλείνουν τις κεκρόπορτες.
Η Βρετανία όμως από την άλλη μεριά, με πολλούς να αποκαλούν πλέον την πρωτεύουσά της Λονδονιστάν λόγω της ανεξέλεγκτης στην ουσία διασποράς εκεί του ακραίου Ισλάμ, επιχειρεί να κολακεύσει την Τουρκία και να της ανοίξει τις θύρες της Ευρώπης.
Για την Ελλάδα το ζήτημα είναι ακραία επιτακτικό. Κι οφείλουμε να πάρουμε αποφάσεις. Και για την εξωτερική μας πολιτική. Αλλά και για τις εσωτερικές μας επιλογές.
Καμία ανοχή κατ' αρχήν στην ανεξέλεγκτη μετανάστευση από μουσουλμανικές χώρες. Οι μουσουλμάνοι δεν αφομοιώνονται και συνιστούν ανατρεπτικό κίνδυνο της κοινωνικής συνοχής. Κάθε παράνομη είσοδος στην χώρα οφείλει να θεωρείται αδίκημα.
Κι' όσοι τρίτοι το σχολιάζουν αρνητικά (Διεθνής Αμνηστία, Ευρωπαϊκές χώρες) ας κληθούν να αναλάβουν το κόστος της συντήρησής τους και την προώθησή τους στις δικές τους χώρες. Ανέξοδες παρατηρήσεις δεν χρειαζόμαστε άλλες.
Το κυριότερο όμως είναι να συνειδητοποιήσουμε πως η Τουρκία αποτελεί συνειδητό εργαλείο προώθησης του ακραίου Ισλάμ προς την Δύση. Πάνω σ' αυτή την στρατηγική αντίληψη θα πρέπει εφ εξής να οικοδομήσουμε τις πολιτικές μας. Και απέναντι στον εξ Ανατολών γείτονά μας, αλλά και προς τους Ευρωπαίους και Αμερικανούς συμμάχους μας.
Και μια ωραία πρωΐα θα ξανακούσουμε να παίζει η «Ιτιά» στις συχνότητες της κρατικής ραδιοφωνίας. Οι Βαράγγοι της εξουσίας θα θριαμβολογούν διότι συνέβη το μη χείρον στο Σκοπιανό. Αντί η παρολίγον επαρχία Μοναστηρίου, Οχρίδος και Σκοπίων να καπηλευθεί το βάρος και την ιστορία του ελληνικού βασιλείου της Μακεδονίας, υπαναχώρησε στη διπλωματική πολιτική του ζεϊμπέκικου.
Μετά τον οικονομικό βιασμό της Ελλάδας από ακατονόμαστους κερδοσκόπους και από ντόπια λαμόγια όλων των παρατάξεων, η πιθανή ονομασία του κράτους – αρκτικόλεξου, της π.Γ.Δ.Μ., σε «Μακεδονία του Βαρδάρη» ή αλλοιώς «Βαρντάσκα» θα αποτελέσει «εθνική επιτυχία». Ύστερα από αλλεπάλληλους οργασμούς φαινομενικού πατριωτισμού και υπερηφάνειας θα βγουν όλοι οι πρωταγωνιστές του θιάσου των παραθύρων και των μεγάλων καναλιών να μας φουσκώσουν τα μυαλά. Θα ξεχάσουμε την κρίση, την έλλειψη ρευστού στην αγορά και ανατριχιασμένη θα βγάλουμε σημαίες στα μπαλκόνια, θα κατεβούμε στην Ομόνοια, θα αναστήσουμε τον «ελληνάρα» Ταμτάκο που κρύβουμε μέσα μας.
Πίσω απ’ αυτά τα πολιτικά ράκη κρύβεται η γύμνια της Ελλάδας σε πολιτικούς και σε μηχανισμούς άσκησης σοβαρής εθνικής – πατριωτικής στρατηγικής. Ακόμα και η επίκληση του Βαρδάρη ενδέχεται να υποκρύπτει ειρωνεία για τη διαπραγματευτική δεινότητα της χώρας μας από τη στιγμή που προέκυψε το Σκοπιανό. Όπου φυσάει ο άνεμος βρισκόταν επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη, στην ίδια κατεύθυνση εξακολουθεί να κινείται και σήμερα. Ίσως είναι ό,τι πιο συνεπές μπορεί να διαπιστώσει κανείς ως παρατηρητής των ελληνικών πολιτικών εξελίξεων.
Η εμβέλεια της σοβαρότητας που μπορούν να επιδείξουν οι εκάστοτε πολιτικοί άρχοντες έχει επιβεβαιωθεί πολλάκις τα τελευταία χρόνια. Ύμια, Οτσαλάν, Κυπριακό, ελληνοτουρκικά, Βαλκανικά, Μέση Ανατολή, ενεργειακοί αγωγοί αποτελούν τα πιο απλά παραδείγματα. Κι όχι μόνο αυτό, υπήρξαν πρόσωπα όπως ο κ. Κώστας Σημίτης που επαίρονταν για τη διπλωματική αποτελεσματικότητα που νόμιζαν πως είχε η «πτωχή πλην τίμια» (λέμε τώρα) κυβέρνησή τους. Η πολιτική και εθνική τύφλωσή τους είναι προφανής.
Θεσμοί όπως το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εξωτερικών και Άμυνας (ΚΥΣΕΑ) υπολειτουργούν. Τα μέλη του συμβουλίου θα μπορούσαν να παρομοιαστούν με σερβιτόρους που γράφουν στα τεφτέρια παραγγελιές για να συντηρούνται οι πολυεθνικές πολεμικές βιομηχανίες, οι παρακρατικοί μηχανισμοί για να υπάρχει το μαύρο πολιτικό μπαχτσίσι και οι πληρωμένοι κονδυλοφόροι των ντόπιων αντιπροσώπων. Σε άλλα κράτη, με σοβαρότητα και συνέπεια ως προς την πολιτική στόχευσή τους υπάρχουν ανάλογα συμβούλια τα οποία χαράσσουν στρατηγική σε βάθος δεκαετιών.
Η Τουρκία αποτελεί ένα σοβαρό, αναμφιοσβήτητο και αξιοσέβαστο παράδειγμα είτε μας αρέσει, είτε όχι. Η πολιτική του Αχμέτ Νταβούτογλου από τον Μάιο του 2009 έως σήμερα δεν αποτελεί επανάσταση στην πάγια πολιτική στόχευση της Άγκυρας. Κάθε άλλο!
Ο κ. Νταβούτογλου εφαρμόζει πιστά αντικειμενικούς σκοπούς που εμφανίσθηκαν σε εκδόσεις της «Λευκής Βίβλου» ήδη από το 1997. Ήταν την ίδια εποχή όταν επί κυβέρνησης Σημίτη βαυκαλιστήκαμε πως μπορούμε να γίνουμε η «δύναμη ειρήνης, ασφάλειας, σταθερότητας» στην περιοχή.
Επειδή όμως είμαστε κατώτεροι των περιστάσεων -τόσο οι κυβερνήσεις, όσο και ο λαός- ασχοληθήκαμε με όσα θέματα διατύπωναν εσωτερικώς και εξωτερικώς συγκεκριμένες πολιτικές και κοινωνικές μειοψηφίες χωρίς να υπάρχει συγκεκριμένη εθνική στρατηγική και κάποιο ιδανικό που θα ενώνει τους πολίτες αυτής της χώρας (και συμπεριλαμβάνονται όλοι, το ξεκαθαρίζω) σε έναν κοινό αντικειμενικό σκοπό.
Την εποχή που παρουσιάστηκε η θεωρία της «οθωμανικής κληρονομίας» στο Αιγαίο, τη Μαύρη Θάλασσα και το υπογάστριο της Αλεξανδρέττας, όταν οι Αλβανοί ανήγαγαν σε εθνική ιδέα τους αμερικανικούς σχεδιασμούς για τη δημιουργία αμερικανικού προτεκτοράτου στο Κοσσυφοπέδιο, στην Ελλάδα ευχαριστούσαμε τον τότε πρόεδρο των Η.Π.Α. κ. Μπιλ Κλίντον και παίζαμε κρυφτούλι με «εσωκομματικές αντιπολιτεύσεις» και Ναξάκηδες. Την ίδια στιγμή, επιλέγονταν ηγεσίες για τις Ένοπλες Δυνάμεις με κριτήριο τα κουπόνια που έκοβαν στα Σώματα Στρατού και για το Διπλωματικό Σώμα με τα στατιστικά των ευχαριστιών και των υποκλίσεων προς την πολιτική ηγεσία.
Δεν είναι τυχαίο πως φθάσαμε στα πρόθυρα της καταστροφής, σε μια χώρα που αποτελεί τον περίγελο της ευρωζώνης, χωρίς παραγωγή, φερεγγυότητα και κυρίως αντικειμενικούς σκοπούς και στοχεύσεις επειδή σκεφτόμαστε μόνο την «περδικούλα» μας. Όλα αυτά συμβαίνουν την ώρα που η αξιοσέβαστη γείτονα Τουρκία έχει αναθεωρήσει τους άξονες της πολιτικής που θα ακολουθήσει ως το 2020.
Η πολιτική παράγει στόχους και αντικειμενικούς σκοπούς εθνικής υφής στους οποίους πρέπει να προσαρμόζεται και να κοπιάζει το σύνολο της κοινωνίας. Ας δούμε τι γίνεται στις Η.Π.Α. Κανείς δεν μπορεί να θίξει τους θεσμούς, το σύστημα παραγωγής πολιτικού έργου και τους λειτουργούς. Προέχει η ενότητα και η ισχύς της χώρας και μετά ο,τιδήποτε άλλο. Ανάλογα παραδείγματα μπορεί να πάρει κανείς από άλλες σοβαρές χώρες όπως είναι η Τουρκία (βλ. σχετ. στρατηγική σε κουρδικό, μειονότητες, βακούφια), η Ρωσία (βλ. σχετ. πολιτική για Τσετσενία, πρώην σοβιετικές δημοκρατίες, ζώνες ζωτικών συμφερόντων στα δυτικά σύνορα), το Ιράν (βλ. σχετ. πλαίσιο αντικειμενικών σκοπών στις σχέσεις με Ιράκ, Η.Π.Α., Ρωσία και Κίνα).
Εμείς ένα Δόγμα Ενιαίου Αμυντικού Χώρου για την Ελλάδα και την Κύπρο κληθήκαμε να τηρήσουμε κι από τότε βρέθηκαν υπουργοί σαν τον χαβαλέ Μεϊμαράκη ή τον ανεκδιήγητο Βενιζέλο που δεν προσφέρουν το παραμικρό έργο.
Το μόνο που κάνουν είναι να κλείνουν στρατόπεδα για να τα μετατρέψουν σε πάρκα για πρεζάκηδες ή σε τσαντηρομαχαλάδες.
Κάνουν ναύτες του γιους των πλούσιων (βλ. Κασιδόκωστας) και υπηρετούν στα σύνορα των εξωτικών νησιών με «όλες τις τσούλες της γης», όπως τραγουδά η Βίσση. Υποκλίνονται με τεμενάδες σε φραγκάτους που νομίζουν ότι το θωρηκτό «Αβέρωφ» είναι μια γκρι θαλαμηγός για πάρτυ όπου δοξάζεται η αρμένικη βίζιτα. Καταργούν βάσεις του Ναυτικού στο Βοτανικό για να εγκατασταθεί (με εθνικούς πόρους εν μέσω οικονομικής κρίσης) το ισλαμικό τζαμί εκεί που θα γίνει το γήπεδο του Παναθηναϊκού, ο νέος σταθμός των υπεραστικών λεωφορείων και τα νέα εμπορικά κέντρα της πρωτεύουσας.
Με όλα αυτά, αυτός ο πανεπιστημιακός γύρος χωρίς πίτα που έχει τον τίτλο του υπουργού Εθνικής Αμύνης σε άλλες εποχές θα καθάριζε τους καμπινέδες στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων ή θα στηνόταν για φατούρο στους όρχους του Γουδιού, ύστερα από τέτοιες απρέπειες. Δεν μιλώ για άλλες, δραστικότερες, λύσεις διότι ο συγκεκριμένος θα απαλλασσόταν λόγω λίπους.
Δυστυχώς όμως είμαστε τόσο ανώριμοι και τόσο άξιοι να ανεχόμαστε μια ηγεσία που εκποιεί κάθε έννοια εθνικού πλούτου και κάθε κεκτημένο δικαίωμά μας, ώστε θα θεωρήσουμε επιτυχία τη βάπτιση της πΓΔΜ σε «Μακεδονία του Βαρδάρη». Άντε να μην πιστέψεις μετά ότι ο Βασίλειος Β΄ Μακεδών, γνωστός και ως Βουλγαροκτόνος, δεν θα είναι ο επόμενος εθνικός ήρωας του κράτους - αρκτικόλεξου…
Εμείς ένα Δόγμα Ενιαίου Αμυντικού Χώρου για την Ελλάδα και την Κύπρο κληθήκαμε να τηρήσουμε κι από τότε βρέθηκαν υπουργοί σαν τον χαβαλέ Μεϊμαράκη ή τον ανεκδιήγητο Βενιζέλο που δεν προσφέρουν το παραμικρό έργο.