Ο επιτήδειος εταίρος μπροστά στην Ουκρανία

Μια διαφορετική πτυχή του ρόλου που παίζει η Τουρκία σχετικά με τις εξελίξεις στην Ουκρανία

Οι θεωρίες που ακούγονται συχνά στην Ελλάδα περί συνέχειας, συνέπειας και μακροπρόθεσμου σχεδιασμού της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας απέχουν πολύ από την πραγματικότητα, για τον απλούστατο λόγο ότι διπλωμάτες της γειτονικής χώρας, ακόμα κι αν ήθελαν, δεν μπορούν να προβλέψουν τα γεγονότα.

Τα παραδείγματα του πολέμου κατά του Ιράκ του Μαρτίου 2003 ή της Αραβικής Άνοιξης του Δεκεμβρίου 2010 ή του εμφυλίου στη Συρία του Μαΐου 2011 είναι χαρακτηριστικά. Όλες οι κρίσεις ξέσπασαν αιφνιδιαστικά, καθιστώντας κωμικούς τους απώτερους σχεδιασμούς. 

Το Ουκρανικό πιέζει και τους... αγωγούς

Εντείνεται το παρασκήνιο για τον αγωγό East Med, με την Αθήνα και τη Λευκωσία  να «καίγονται» για την κατασκευή του.

Η κρίση στην Ουκρανία, η προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία και η επακόλουθη ψυχρότητα στις σχέσεις της Μόσχας με τη Δύση έχει χτυπήσει καμπανάκι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στην οποία αναζωπυρώνονται οι φόβοι για κίνδυνο στην προμήθεια φυσικού αερίου.

Στο πλαίσιο αυτό εντατικοποιούνται οι διεργασίες και το πολιτικό παρασκήνιο για τη διασφάλιση της ενεργειακής επάρκειας μέσω εναλλακτικών πηγών και διαδρόμων μεταφοράς. 
Στην πρώτη γραμμή αυτών των κινήσεων βρίσκεται ο αγωγός East Med και η διαδρομή που αυτός θα ακολουθήσει, με Αθήνα και Λευκωσία να "καίγονται" για την κατασκευή του μετά και τις "θολές" δηλώσεις του Ισραηλινού υπουργού Εξωτερικών κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα, ο οποίος παρέπεμψε κομψά το θέμα της επιλογής στις ιδιωτικές εταιρείες που εμπλέκονται στο πρότζεκτ της εξόρυξης.