Αποτελέσματα για Πειραιά, Νίκαια, Δραπετσώνα, Πέραμα, Σαλαμίνα

ΕΚΛΟΓΕΣ 2014: Αναλυτικά αποτελέσματα και τάσεις για τον α' γύρο των δημοτικών εκλογών σε Πειραιά, Νίκαια, Ρέντη, Δραπετσώνα, Πέραμα, Σαλαμίνα.

Δεύτερος γύρος για γερά νεύρα αναμένεται να είναι η εκλογική αναμέτρηση της επόμενης Κυριακής για τους δήμους Πειραιώς, Κερατσινίου - Δραπετσώνας και Περάματος. Περίεργο χαρακτηρίζεται το τοπίο και στη Σαλαμίνα ενώ ο δήμος Νικαίας - Ρέντη έδωσε και πάλι ισχυρή εντολή στον κ. Γ. Ιωακειμίδη για την επόμενη πενταετία. 

Από την άλλη πλευρά, οι μονομάχοι Μιχαλολιάκος - Μώραλης, Τζανής - Βρεττάκος, Λαγουδάκος - Λαγουδάκης αναμένεται να εντείνουν την πόλωση στο επάκρο προκειμένου να επικρατήσουν αλλά και να εξασφαλίσουν στήριξη από συνυποψηφίους τους, αναλόγως με τις μετεκλογικές νέες ισορροπίες και τους συμβιβασμούς που θα διαμορφωθούν. 

Πολύ ρευστά είναι πάντως τα πράγματα στη Σαλαμίνα αφού ο κ. Γ. Τσαβαρής ετοιμαζόταν για περίπατο από τον πρώτο γύρο και τελικά έζησε μια βραδυά θρίλερ που του στέρησε τη νίκη για επτά μονάδες.

Αποτροπιασμός για το μακελειό

Ρεπορτάζ: Θεμιστοκλής Αλυφαντής

Κλίμα οδύνης κι αποτροπιασμού επικρατεί στην περιοχή του Ρέντη λίγες ώρες μετά την εκτέλεση δύο ειδικών φρουρών της Ελληνικής Αστυνομίας από στυγνούς δολοφόνους. Ολόκληρη η περιοχή έχει κλονιστεί από το περιστατικό και επισημαίνει για μια ακόμα φορά το οξύ πρόβλημα αστυνόμευσης, ασφάλειας και τήρησης της δημοσίας τάξεως που διαπιστώνεται στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιά.

Αστυνομικές πηγές επισημαίνουν ότι οι έρευνες κινούνται σε τρεις κατευθύνσεις:

1. Οι ψυχροί εκτελεστές ανήκουν σε ομάδες του οργανωμένου εγκλήματος.

2. Βρέθηκαν στην περιοχή του Ρέντη κατά τη διάρκεια της καταδίωξης.

3. Πιθανολογείται πως σχετίζονται με άλλη μια θρασύτατη εγκληματική πράξη, όπως ήταν η ληστεία της τράπεζας στα Άσπρα Σπίτια της Βοιωτίας, πριν από μερικές ημέρες.

Παρά το γεγονός ότι οι έρευνες εστιάστηκαν φαινομενικώς στην ευρύτερη περιοχή του Ρέντη, του Πειραιά, της Νίκαιας και του Ταύρου χθες με επίγεια και εναέρια μέσα, άνδρες της ασφάλειας έκαναν «διακριτικές έρευνες» σε αποκαλούμενα «καλά προάστεια» όπου καταφεύγουν εγκληματίες με το προφίλ των μακελάρηδων.

Ληστεία και καταδίωξη

Η τραγωδία άρχισε όταν στις 18:37’, το απόγευμα της Τρίτης, το Κέντρο Επιχειρήσεων της Aμέσου Δράσεως ενημερώθηκε για τη διάπραξη ληστείας σε περίπτερο επί της λεωφόρου Δημοκρατίας 337 στο Μενίδι, από τρείς ή τέσσερις δράστες. δόθηκαν τα στοιχεία ενός γκρι τζιπ μάρκας Βόλβο, στο οποίο επιβιβάσθηκαν.



Οι έρευνες συνεχίσθηκαν
καθ' όλη τη διάρκεια της νύκτας.



Λίγα λεπτά αργότερα, το αυτοκίνητο εντοπίσθηκε στη λεωφόρο Κηφισσού κατευθυνόμενος στο ρεύμα προς τον Πειραιά. Ακολούθησε καταδίωξη από άνδρες της ομάδας ΔΙ.ΑΣ και περιπολικά.

Όταν το τζιπ βρέθηκε στο ύψος της Κεντρικής Λαχαναγοράς, οι αστυνομικοί έγνεψαν στον οδηγό του να σταματήσει στα δεξιά. Αυτός ανέπτυξε ταχύτητα και μπήκε ανάποδα σε παράδρομο του Κηφισού.

Μόλις οι άνδρες της ομάδας ΔΙ.ΑΣ έστριψαν στο δρόμο που είχε ακολουθήσει το τζιπ, ο οδηγός σταμάτησε αιφνιδιαστικά. Οι επιβαίνοντες στο τζιπ κατέβηκαν κι άρχισαν να πυροβολούν αδιακρίτως.

Οι αστυνομικοί αιφνιδιάστηκαν και δεν κατάφεραν να αντιδράσουν. Από τις σφαίρες των κακοποιών τραυµατίστηκε βαρύτατα στο κεφάλι ο 23χρονος αστυνοµικός Ιωάννης Ευαγγελινέλλης, ο οποίος εξέπνευσε στο Γενικό Κρατικό Νοσοκοµείο Νικαίας λίγη ώρα αργότερα.

Τη ζωή του έχασε και ο 22χρονος αστυνοµικός Γιώργος Σκυλογιάννης, ο οποίος δέχθηκε σφαίρες στο κεφάλι. Οι δύο νεκροί αστυνοµικοί οδηγούσαν τις µοτοσυκλέτες και οι πρώτοι που δέχτηκαν τα πυρά των αδίστακτων δραστών.

Σοβαρά τραυµατισµένος στην κοιλιακή χώρα αλλά εκτός κινδύνου βρίσκεται ο αστυφύλακας κ. Παναγιώτης Γλίνιας, ενώ µε τραύµα στον µηρό νοσηλεύεται επίσης εκτός κινδύνου ο 23χρονος αστυνοµικός κ. Γιώργος Σπαντουδάκης. Αστυνοµικές δυνάμεις που υποστήριζαν την καταδίωξη πυροβόλησαν εναντίον των κακοποιών, αλλά παρέμεινε άγνωστο έως αργά χθες αν κατάφεραν να τραυµατίσουν κάποιον.

Το σίγουρο είναι ότι στα αλεξίσφαιρα και τα κράνη άλλων τεσσάρων αστυνοµικών που πήραν µέρος στην καταδίωξη βρέθηκαν επίσης σφηνωµένες σφαίρες ή θραύσµατα.

Το γκρι Βόλβο

Το τζιπ εντοπίσθηκε ύστερα από έρευνες και φέρει κλεμμένες πινακίδες καθώς και τα όπλα. Διαπιστώθηκε ότι οι πινακίδες του αυτοκινήτου είχαν κλαπεί στις 17 Ιανουαρίου 2011 από την περιοχή της Νέας Ερυθραίας.

Σύμφωνα με δημοσίευμα των «Νέων» από τη Νέα Ερυθραία, την ίδια ημέρα είχαν κλαπεί πινακίδες που χρησιµοποιήθηκαν από τους δράστες της ληστείας στο υποκατάστηµα της Εθνικής Τράπεζας στα Άσπρα Σπίτια Βοιωτίας.

Η ληστεία στην οποία συµµετείχαν 4 κακοποιοί πραγµατοποιήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου και οι κακοποιοί µε την απειλή Καλάσνικοφ αφαίρεσαν 250.000 ευρώ από τα ταµεία της τράπεζας. Η Αστυνομία έχει στη διάθεσή της αποτυπώµατα αυτών των ληστών, τα οποία είχαν εντοπισθεί σε άλλο αυτοκίνητο που είχαν επίσης κλέψει, αλλά ακινητοποιήθηκε κατά τη διαφυγή τους από τη ληστεία στα Άσπρα Σπίτια.

Παρακολουθήστε τα ρεπορτάζ που μετέδωσε η εκπομπή "Καλημέρα Ελλάδα" του ΑΝΤ1 από το σημείο της συμπλοκής στου Ρέντη και από το περίπτερο που σημειώθηκε η ληστεία, στο Μενίδι.  http://www.youtube.com/watch?v=nccGKURUjm0

Στα πόδια μας, ο αρχαίος Πειραιάς

Κείμενο: Χ.Κ. Λαζαρόπουλος

Συνέχεια στις ανασκαφές μεγάλης έκτασης που πραγματοποιήθηκαν το 1951 από την ομάδα Πολίτη στην περιοχή της Παλιάς Κοκκινιάς έδωσε η αρχαιολόγος κ. Έφη Λυγκούρη με αφορμή την κατεδάφιση του παλαιού νοσοκομείου Σαπόρτα στη συμβολή των οδών Αγίων Αναργύρων και Κεχαγιά, καθώς και ανασκαφές σε οικόπεδο επί της οδού Πειραιώς.

Παρότι όλη αυτή η πρώτη περιοχή αποτελεί συνέχεια της Παλιάς Κοκκινιάς, κάποιοι κακώς πληροφορημένοι εξακολουθούν να κάνουν λόγο περί Καμινίων ή Ρέντη. Η αλήθεια είναι ότι η σημερινή συνοικία της Παλιάς Κοκκινιάς αρχίζει θεωρητικά από την οδό Μουτσοπούλου και θεωρητικά καλύπτει τα όρια μεταξύ των δήμων Πειραιά και Νικαίας – Ρέντη. Παλαιότερα, η γεωγραφική ζώνη που λεγόταν «Παλιά Κοκκινιά» εκτεινόταν από τις σημερινές γέφυρες της Πέτρου Ράλλη, τον Κηφισό, τα Άσπρα Χώματα και κατέληγε μέχρι τη Λεύκα όπου συνόρευε με την Αγιά Σοφιά και τα Μανιάτικα κατά μήκος της οδού Θ. Ρετσίνα και από την αρχή της οδού Παλαμηδίου.

Με τις πρόσφατες ανασκαφικές έρευνες της κ. Λυγκούρη, δίδεται μια νέα αντίληψη σχετικώς με τη δημιουργία του Πειραιά. Όπως αναφέρεται σε σχετικά δημοσιεύματα που έγιναν στο περιοδικό «Αρχαιολογία» και στο ειδικό ένθετο του κυριακάτικου «Βήματος», όταν ο Περικλής κάλεσε τον διάσημο αρχιτέκτονα Ιππόδαμο τον Μιλήσιο και τού είπε: «Εδώ θα σχεδιάσεις μια νέα πόλη»! Κι ο Ιππόδαμος έχοντας μπροστά του μιαν εντελώς ελεύθερη έκταση, αυτό έκανε, εφαρμόζοντας τις αρχές του πολεοδομικού σχεδίου που ο ίδιος εφηύρε.

Στιγμιότυπο από
το ανασκαφικό έργο.

Όλα αυτά συνέβησαν στη λαμπρή από κάθε άποψη Κλασική εποχή και το αποτέλεσμά τους ήταν μια ιδεώδης και αξιοθαύμαστη πόλη, ονομαζόμενη Πειραιάς. Και έτσι ο Πειραιάς εμφανίζεται στην Ιστορία ξαφνικά και από το πουθενά. Λευκό χαρτί, οι προηγούμενοι αιώνες, ακόμη και τα αμέσως προηγούμενα χρόνια. Γίνεται; Ασφαλώς, όχι. Πόσο μάλλον όταν είναι γνωστό πως η Αττική από τη Νεολιθική εποχή ήδη ήταν σπαρμένη από οικισμούς.

Στην ευρύτερη περιοχή της Παλιάς Κοκκινιάς ζούσαν οι πρώτοι «Πειραιώτες» ως τα γεωμετρικά και τα αρχαϊκά χρόνια, σύμφωνα με την αρχαιολόγος κ. Έφη Λυγκούρη, προϊσταμένη της ΚΣΤ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων. Την πρότασή της μάλιστα παρουσίασε η ίδια σε ομιλία της για τον αρχαίο Πειραιά και το μουσείο του, η οποία πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης.

«Η αρχική κώμη του Πειραιά η οποία μαζί με τα γειτονικά χωριά, τους μετέπειτα δήμους της Ξυπέτης (Νέο Φάληρο, Μοσχάτο),του Φαλήρου (Παλαιό Φάληρο) και των Θυμαιτάδων (Κερατσίνι) αποτελούσε σύμφωνα με τον Πολυδεύκη ένα τετράκωμο με κέντρο το ιερό του Ηρακλέους στα Καμίνια προς τιμήν του οποίου τελούνταν αγώνες» αναφέρει η κ. Λυγκούρη.

Και καθώς οι καλύτερες αποδείξεις στην αρχαιολογία είναι πάντα οι ανασκαφές, σε αυτές στηρίζεται και η ίδια. «Το βέβαιο είναι ότι αυτός ο δήμος δεν έχει καμία σχέση με τη θέση της κλασικής πόλης του Πειραιά» προσθέτει. Και από την άλλη, στον σημερινό Πειραιά δεν έχει έρθει στο φως τίποτε που να χρονολογείται νωρίτερα από την Κλασική εποχή.

Μόνο ένα ιερό, της Αρτέμιδος Μουνιχίας, το οποίο έχει ανασκαφεί στη δυτική άκρη του ομώνυμου λιμανιού (σημερινή Καστέλλα) χρονολογείται από τη Νεολιθική εποχή. Και ίσως ήταν το μόνο κατοικημένο σημείο της Πειραϊκής χερσονήσου. Η αιτία αυτής της ιδιαιτερότητας θα πρέπει να αναζητηθεί στη μορφολογία του εδάφους, η οποία ήταν εντελώς διαφορετική από τη σημερινή.

Το νησί

Μέχρι το Μοσχάτο έφθανε η θάλασσα κατά την τεταρτογενή περίοδο και εκείνη την εποχή ο Πειραιάς ήταν νησί. Η παραλία του Σαρωνικού κόλπου με τον Φαληρικό όρμο, τη χερσόνησο του Πειραιά και τα τρία λιμάνια του, ακτή μήκους 14 χιλιομέτρων δεν υπήρχε. Σχηματίσθηκε πολύ αργότερα και βαθμιαία με τις προσχώσεις του Κηφισού οπότε και το νησί ενώθηκε με την ξηρά. Όπως φαίνεται όμως στη συλλογική μνήμη είχε διατηρηθεί το γεγονός, μαρτυρούμενο επίσης από την ίδια την ονομασία του Πειραιά.

Όπως αναφέρει μάλιστα ο Παυσανίας «του τε Πειραιά νησιάζοντα πρότερον και πέραν της ακτής κείμενον ούτως φασιν ονομασθήναι». Αλλά και ο λεξικογράφος Σουΐδας γράφει: «Ην πρότερον ο Πειραιεύς νήσος όθεν και τούνομα είληφεν από το διαπεράν».

Παρ’ όλα αυτά ένα έλος που λεγόταν Αλίπεδον παρέμενε ως τα κλασικά χρόνια στον Πειραιά, εμποδίζοντας την επικοινωνία με την άγονη, πειραϊκή χερσόνησο. «Και αυτός ήταν ο λόγος που οι παλαιότεροι κάτοικοι είχαν επιλέξει να κατοικήσουν σε θέσεις που βρίσκονταν πριν από αυτή την ελώδη περιοχή,μάλιστα κοντά στον Κηφισό» σημειώνει η Ε.Λυγκούρη. Το έλος του Αλιπέδου καλύπτει τα σημερινά Καμίνια και τον Ρέντη αφού το έδαφος αυτών των περιοχών βρίσκονται κάτω από το επίπεδο της θάλασσας κι έως πριν από λίγα χρόνια σημειώνονταν πλημμύρες είτε από την υπερχείλιση του Κηφισού, είτε από τις καταιγίδες. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι από τη συγκέντρωση των λιμναζόντων υδάτων, τα Καμίνια ήταν γνωστά ως «Γουρουνόλακκος».

Οι ανασκαφές

Το αρχαίο νεκροταφείο, τα κτήρια, ο δρόμος,
 τα απομεινάρια των κλιβάνων και τα πηγάδια. 

Αρχαιότητες της Πρωτογεωμετρικής έως την ύστερη Γεωμετρική περίοδο έχουν εντοπισθεί από τις πρόσφατες ανασκαφές της Εφορείας στην Παλιά Κοκκινιά κατά μήκος της οδού Κεχαγιά, δίπλα στο 10ο και το 11ο Λύκειο Πειραιά. Εκεί βρισκόταν το παλιό νοσοκομείο «Σαπόρτα» το οποίο κατεδαφίστηκε κακήν κακώς για να δώσει τη θέση του σε ένα τερατούργημα δήθεν «πολυτελών» διαμερισμάτων, στα θεμέλια των οποίων υπάρχουν τα θεμέλια του αρχαίου οικισμού.

Μέρος του οικισμού διασώθηκε την τελευταία στιγμή, ύστερα από παρεμβάσεις ενεργών πολιτών της Παλιάς Κοκκινιάς.

Κάτω από το τερατούργημα που ονομάσθηκε «Οικόπολις» αποκαλύφθηκε μία αρχαία οδός με το ένα της ανάλημμα, η οποία πλαισιώνεται μάλιστα από συστάδες τάφων σε ταφικούς περιβόλους. Κτίσματα, των οποίων η χρήση δεν έχει ακόμη προσδιορισθεί, εντοπίσθηκαν σε επαφή με τον αρχαίο δρόμο ενώ κοντά του βρέθηκαν τέσσερις κλίβανοι από πηλόχωμα και πηγάδια τα οποία περιείχαν κεραμική.

Σε άλλο μεγάλο οικόπεδο, εξάλλου, επί της οδού Πειραιώς μεταξύ Καμινίων και Ρέντη βρέθηκαν τα θεμέλια ενός μεγάλου κτιρίου με περίβολο και αυλή στο κέντρο, γύρω από την οποία αναπτύσσονται δωμάτια (ύστερη Γεωμετρική εποχή). Όπως επισημαίνει η κ. Λυγκούρη: «Η περιοχή της ανασκαφής κατακλύζεται διαρκώς από νερό, υπάρχουν αντλίες που λειτουργούν συνέχεια, προκειμένου να μένει καθαρή». Γιατί προφανώς το έλος δεν έχει υποχωρήσει εντελώς. Αλλά και από παλαιότερες ανασκαφές στην άκρη της χερσονήσου της Μουνιχίας (από τον Ι. Θρεψιάδη το 1935) είχε εντοπισθεί οικισμός που κατοικήθηκε από την πρώιμη Γεωμετρική εποχή ως την ύστερη Γεωμετρική.

Χαρακτηριστική είναι η εικόνα που εμφανίζει το οικόπεδο απέναντι από το πρώην νοσοκομείο Σαπόρτα, το οποίο επίσης κατεδαφίστηκε για να ορθωθεί άλλο τσιμεντένιο τέρας "πολυτελών" διαμερισμάτων. Στα θεμέλια βρέθηκε η συνέχεια της οδού και των τάφων, πηγάδια με πεντακάθαρο νερό και κομμάτια αγγείων. Η ανασκαφή συνεχίζεται με αργούς ρυθμούς εξαιτίας των ευρημάτων που έρχονται καθημερινά στην επιφάνεια αλλά και του νερού που αναβλύζει από τα έγκατα της γης.

Ο χώρος της ανασκαφής είναι ορατός από τους διαβάτες και διαρωτάται κανείς πώς είναι δυνατόν να καταστρέφεται αυτή η αρχαιολογική περιουσία της πόλης στο όνομα της υποβάθμισης που κυριαρχεί. Είναι μνημειώδης η επιπολαιότητα των ιθυνόντων σε κεντρική εξουσία, περιφέρεια και δήμο. Στήνουν πολιτιστικά πανηγύρια στο απαξιούμενο κεντρικό λιμάνι, όταν η Παλιά Κοκκινιά θα μπορούσε να μετατραπεί σε μοντέλο ανάπτυξης:

- με τη δημιουργία χώρου αρχαιολογικού περιπάτου στον πεζόδρομο από την Κεχαγιά μέχρι τη Μαυρογένους,

- την ανάπτυξη της Λεύκας, της Παλιάς Κοκκινιάς, σε σημείο εκδηλώσεων και πολιτισμού αναδεικνύοντας το παλαιό εργοστάσιο του ΟΣΕ σε «Τεχνόπολη» του Πειραιά,

- τη διασύνδεση αυτής της «Τεχνόπολης» με τη αναβάθμιση του Πάρκου Δηλαβέρη σε Θεματικό Κέντρο Ανάπτυξης των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (με εγκαταστάσεις φωτοβολταϊκών και ανεμογεννητριών για εκπαιδευτικούς λόγους) σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Πειραιά και το Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο,

- τη μετατροπή του παλαιού εργοστασίου Ρετσίνα σε ευρωπαϊκού επιπέδου campus του Πανεπιστημίου Πειραιά για τη ναυτιλία, το εμπόριο, τα Logistics και τις οικονομικές επιστήμες.

Τα λιμάνια

Στον Φαληρικό Όρμο βρισκόταν ο ναύσταθμος των Αθηναίων ως την εποχή όπου ο Θεμιστοκλής έχοντας διακρίνει τον περσικό κίνδυνο τους έπεισε να τον μεταφέρουν στον Πειραιά όπου μπορούσε να ιδρυθεί ένα ασφαλές λιμάνι. Στον Ιππόδαμο όμως οφείλεται τελικώς η ακριβής χωροθέτηση των ναυστάθμων, δύο πολεμικών και ενός εμπορικού.

Με 196 νεώσοικους (υπόστεγα στα οποία ανέλκονταν οι τριήρεις) και την περίφημη Σκευοθήκη του Φίλωνος το λιμάνι της Ζέας ήταν ο κυριότερος πολεμικός ναύσταθμος ενώ ο λιμήν της Μουνιχίας με 82 νεώσοικους ακολουθούσε. Όσο για το κυρίως λιμάνι, εμπορικό και πολεμικό μαζί, το ονομαζόμενο Κάνθαρος ή και Μέγας Λιμήν, αντιστοιχεί στο σημερινό κεντρικό λιμάνι του Πειραιά.

Οι προσχώσεις της θάλασσας αλλά και η επέκταση της πόλης έχουν κρύψει σήμερα την πραγματική ιστορία της περιοχής. Ο πρώτος Πειραιάς όμως φαίνεται ότι τώρα εντοπίζεται...

Ανανέωση εμφάνισης και νέα πολιτική

ΜΕ ΝΕΑ ΜΟΡΦΗ και πιο σύγχρονη αντίληψη λειτουργίας συνεχίζει το ιστολόγιο αυτό την πορεία του στο διαδίκτυο. Η σελίδα «907 – ΠΑΛΙΑ ΚΟΚΚΙΝΙΑ» δημιουργήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2007 ως μια εναλλακτική πηγή πληροφόρησης, πολιτικού προβληματισμού και πολιτισμού για τον Πειραιά και ειδικά για μία ιστορική περιοχή του «μεγάλου λιμανιού», την αγαπημένη Παλιά Κοκκινιά.

ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ μετά βρισκόμαστε σε θέση να ενισχύσουμε το ρόλο που μπορεί να παίξει ένα ιστολόγιο ως φορέας ενημέρωσης, πολιτικής παρέμβασης και προαγωγής δημοσιογραφικού έργου, πέρα από δεσμεύσεις και λεπτές γραμμές. Δεν πρόκειται να γίνουν θαύματα, ωστόσο, φθάνει η στιγμή που πρέπει να θιγούν τα κακώς κείμενα, πρωτίστως στην Παλιά Κοκκινιά και τον Πειραιά.

ΟΙ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ πλησιάζουν. Ο Νοέμβριος θα βρει τον Πειραιά στην ίδια νοσηρή κατάσταση που τον παρέλαβε η σημερινή δημοτική αρχή στις αρχές του 2007. Συγκριτικά με εκείνη την εποχή όμως έχουν αλλάξει μερικά σημαντικά πράγματα.

Η ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ μεταρρύθμιση που υποτίθεται πως φέρνει ο «Καλλικράτης» βρήκε την πόλη μας ακόμα μικρότερη. Από τρίτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας έγινε τέταρτη, επειδή με τη νέα διοικητική δομή στην Πάτρα εντάχθηκαν πολλές παλιές κοινότητες που βρίσκονταν κοντά στην πρωτεύουσα της Αχαΐας. Ο Πειραιάς δεν κατάφερε να διεκδικήσει και να λάβει μητροπολιτικό ρόλο διότι κανείς από τους παράγοντες της Αυτοδιοίκησης δεν νοιάζεται επί της ουσίας γι’ αυτήν την πόλη.

ΤΑ ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΑ των μικροπολιτικών εκδουλεύσεων κυριάρχησαν με αποτέλεσμα να μείνει πίσω ο Πειραιάς. Ο δικός μας Πειραιάς! Αυτός που αγαπάμε.

ΑΠΑΝΤΗΣΤΕ σε μερικά απλά ερωτήματα: Θέλουμε να περάσουν άλλα τέσσερα χρόνια και να μετράμε τις πληγές της πόλης μας; Πρέπει να ενοχλούμαστε επειδή το υποτυπώδες σύστημα καθαριότητας δεν μπορεί να κάνει (π.χ.) σωστή κατανομή των κάδων και κάθε αλητήριος συγκεντρώνει σε «εγκαταλελειμμένες» γωνίες δεκάδες κάδους σκουπιδιών; Έχουμε υπομονή να ανεχόμαστε τεμπέληδες και ανεπαρκείς; Αν ναι, διαγράψτε αυτό το ιστολόγιο από τις διαδικτυακές διευθύνσεις του υπολογιστή σας.

Ο ΠΕΙΡΑΙΑΣ αξίζει καλύτερη μοίρα και κυρίως καλύτερους αυτοδιοικητικούς μηχανισμούς. Για εμάς δεν υπάρχουν κακοί εργαζόμενοι, κακοί συνδικαλιστές και κακοί πολιτικοί. Όλοι κρίνονται από τα έργα τους κι αυτά θα θίγουμε, ασχέτως αν σε ορισμένες περιπτώσεις θα θιγούν και οι προσωπικές φιλοδοξίες ορισμένων. Η ατιμωρησία και η έλλειψη ελέγχου έφερε την πόλη στη σημερινή κατάστασή της.

ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ συγκρίσεις με τη Σαγκάη για το επίπεδο ρύπανσης και βρωμιάς στην πόλη μας. Είναι ντροπή να ζούμε στο τρίτο πιο βρώμικο λιμάνι του κόσμου, όταν μπορούμε να μετατρέψουμε τον Πειραιά σε εμποροναυτιλιακή μητρόπολη της Μεσογείου.

ΕΙΔΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΚΟΚΚΙΝΙΑ, πιστεύουμε ότι ο «Καλλικράτης» θα έπρεπε να έδινε τέλος στον ιστορικό και διοικητικό διαχωρισμό της περιοχής (που έγινε με κριτήρια της μετεμφυλιακής και ψυχροπολεμικής περιόδου). Όπως μπορεί να διαπιστώσει κανείς από την εγκυκλοπαίδεια του «Ήλιου» (έκδοση 1933), η Παλιά Κοκκινιά εκτείνεται αφ’ ενός από το Γ’ Νεκροταφείο μέχρι τις δεύτερες γραμμές της Λεύκας (στην αρχή των παραλλήλων οδών Αλών και Θ. Ρετσίνα) και αφ’ ετέρου από τον άξονα των οδών Βασιλικών και Δ. Μουτσοπούλου μέχρι τον Καραβά και τον θεωρητικό άξονα που κάνει η πρώην οδός Χρυσουπόλεως (και νυν Μπελογιάννη) από τη μια πλευρά και κατά μήκος του Κηφισού μέχρι τη σιδηροδρομική γέφυρα από την άλλη.

Η ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ αυτής της περιοχής και η δημιουργία αυτόνομου Δημοτικού Διαμερίσματος θα μπορούσε να είναι μια λύση. Οι τεχνικές λεπτομέρειες αν θα έπρεπε να ανήκει στον Δήμο Πειραιώς ή στον ενιαίο Δήμο Νικαίας & Ρέντη, αποτελεί μικρό πρόβλημα. Αν μάλιστα ο Πειραιάς έμενε στη σημερινή κατάσταση, η ένταξη της Παλιάς Κοκκινιάς στο ενιαίο αυτοδιοικητικό σύστημα της Νίκαιας και του Ρέντη, θα δημιουργούσε συνθήκες ανάπτυξης και νέων στρατηγικών σχεδιασμών.

Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ είναι τραγική. Η περιοχή μας είναι υποβαθμισμένη σε πρωτοφανή βαθμό. Η ονομασία «Παλιά Κοκκινιά» τείνει να διαγραφεί διότι εμείς οι ίδιοι, οι κάτοικοι της περιοχής δεν τη χρησιμοποιούμε (λες κι αν θα πούμε Καμίνια ή Ρέντης θα κάνουμε τη διαφορά).

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ:

- Ο κεντρικός οδικός άξονας της περιοχής μας, η λεωφόρος Θηβών, έχει μετατραπεί σε βρώμικη, ανεξέλεγκτη και υπανάπτυκτη συνεργειούπολη.

- Αιτήματα όπως η επαναλειτουργία ταμείων στο κτήριο του ΟΤΕ επί της λεωφόρου Θηβών έχει μείνει στις καλένδες.

- Η μεταφορά και λειτουργία των γραφείων του Δ’ Δημοτικού Διαμερίσματος στις εγκαταστάσεις του πρώην 5ου ΚΤΕΛ βρίσκει την τοπικιστική αντίδραση ορισμένων που τα θέλουν σε ενοικιασμένο χώρο στην κρυφή πλευρά της πλατείας Καμινίων, λες και πρόκειται για εθνικό θέμα!

- Το νέο υποκατάστημα της Τράπεζας Πειραιώς επί της λεωφόρου Θηβών ονομάστηκε κατάστημα Ρέντη, όπως και το παραπλήσιο ζαχαροπλαστείο “Melosa” επειδή διοικητικά ανήκουν στο Δήμο Ρέντη. Το ζήτημα συζητήθηκε αρκετές φορές έγιναν εκκλήσεις να παρέμβει ο εξωραϊστικός σύλλογος «Πρόοδος» αλλά φυσικά δεν άλλαξε κάτι. Αντιθέτως, λέγεται ότι είναι τύχη πως η «Εθνική Τράπεζα» και το σούπερ μάρκετ «Σκλαβενίτης» εξακολουθούν να λέγονται υποκαταστήματα Παλιάς Κοκκινιάς.

- Τα ιατρεία του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων επί της λεωφόρου Θηβών αναγράφουν «ΙΚΑ Καμινίων», λες και η Παλιά Κοκκινιά (όπως και οι άλλες περιοχές που υπάγονταν σ’ αυτήν όπως η Λεύκα και τα Άσπρα Χώματα δεν υπάρχουν).

- Οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από τις εργασίες φανοποιΐας στις εγκαταστάσεις των εταιρειών «Κυριακούδη», «Γιαννίτσα» και «Παπρά» δημιουργούν καθημερινά μια αόρατη απειλή καρκίνου για τους κατοίκους της περιοχής και κανείς από τοπικούς παράγοντες ή παραγοντίσκους ενδιαφέρονται πέρα από τις υποκρισίες και τα γλειψίματα πριν από τις εκλογές.

ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΚΟΚΚΙΝΙΑ θέλουμε; Ή θα δεχθούμε την κομματική ασέβεια του ΚΚΕ να μετατρέψει μια ολόκληρη περιοχή και την ιστορία της σε λάβαρο πολιτικής ιεροσυλίας για να συνεχιστεί ο μύθος για τη Νίκαια και την κομμουνιστική ιστορία της. Πρέπει να καταλάβουν ορισμένοι στον Περισσό ότι ακόμα και η ΕΣΣΔ της Αττικής (η Νίκαια) έχει πέσει. Τα προσφυγικά δόθηκαν σε κατασκευαστές «πολυτελών» διαμερισμάτων και οι αγωνιστές άφησαν τη θέση τους σε κάγκουρες που δεδομένα δεν ψηφίζουν ΚΚΕ πλέον.

ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ πως η κατάσταση μπορεί να βελτιωθεί με ενημέρωση, συλλογική δουλειά και κοινή αντίληψη για την αντιμετώπιση των προβλημάτων. Ως δίαυλος πληροφόρησης και προβληματισμού αυτό το ιστολόγιο προσδοκά να θίξει όσα επιμελώς κρύβει ο τοπικός Τύπος και δεν δημοσιεύουν οι πανελλαδικής κυκλοφορίας εφημερίδες.

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ του ιστολογίου που έχετε απέναντί σας. Είμαστε ανοικτοί σε καλόπιστη και σοβαρή κριτική, επιζητούμε τις παρατηρήσεις και τις υποδείξεις σας, ενώ περιμένουμε τις προτάσεις σας.

 

Η ΟΜΑΔΑ ΣΥΝΤΑΞΗΣ

Το παράδειγμα του κ. Σουρουλίδη

Του Χ.Κ. Λαζαρόπουλου

Οι εκατό ημέρες που θα άλλαζαν την κακή εικόνα της χώρας μας μπορεί να πέρασαν, η οικονομική κρίση όμως ήρθε και ταρακούνησε για τα καλά τους εργαζομένους, τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά। Η τετραετία της παντελούς αποχής από την πραγματικότητα μετεξελίχθηκε σε περίοδο φυγής προς αναζήτηση εξωτερικής προστασίας ή «βοήθειας».

Η εικόνα μιας χώρας που ζητιανεύει για ψίχουλα ευρωπαϊκής ελεημοσύνης πρέπει να δημιουργεί κατ’ αρχήν αισθήματα προσβολής και ταπείνωσης σε όλους μας। Την ίδια στιγμή τα μηνύματα από την αγορά είναι ακόμα πιο ανησυχητικά। Οι περισσότεροι μιλούν για κορύφωση της κρίσης μέσα στους επόμενους μήνες, με κρισιμότερο όλων των Απρίλιο, οπότε αναμένεται καθίζηση του εμπορίου και της ζήτησης.

Δεν με ενδιαφέρει να σχολιάσω αν βρίσκεται κανείς στην Αθήνα ή περιοδεύει σε ξένες πρωτεύουσες για να προωθήσει τους αντικειμενικούς σκοπούς μιας πολιτικής που θεωρεί σωστή και την προωθεί σε συνεργασία με τους στενούς συνεργάτες του। Με ενδιαφέρει όμως να δραστηριοποιηθούν όσοι μένουν πίσω και πρέπει να εφαρμόσουν πολιτική στο πλαίσιο που τους έχει ορισθεί.

Όταν η αγορά των μεταφορών βρίσκεται σε μαύρο χάλι, τα logistics βρίσκονται σε επίπεδο πριν από το 2004 (επομένως μιλούμε περί δραματικής συρρικνώσεως) κι όταν δεν υπάρχει συγκεκριμένη στρατηγική, τι μπορούμε να περιμένουμε; Ίσως ένα θαύμα μπορούμε να περιμένουμε, όχι από τους πολιτικούς άρχοντες αλλά από σοβαρούς επιχειρηματίες όπως ο κ. Αθανάσιος Σουρουλίδης (φωτό δίπλα από το "Πρώτο Θέμα").

Για μένα, αυτός ο άνθρωπος είναι υπόδειγμα. Είχε φθάσει στο σημείο να πωλήσει την επιχείρησή του, τη ROLCO, σε κάποιον από τους γνωστούς πολυεθνικούς ομίλους. Όταν απειλήθηκε η λειτουργία του εργοστασίου στον Ρέντη (και φυσικά οι 360 θέσεις εργασίας που διαθέτει) ξαναγόρασε την επιχείρηση χωρίς τις παραδοσιακές μάρκες της. Δεν απολύθηκε κανείς ενώ χτίσθηκε ένα νέο προϊόν καθαρισμού που γίνει αποδεκτό από την αγορά.

Στην ίδια κατηγορία επιτρέψτε μου να συμπεριλάβω τους διαδόχους του αείμνηστου Ελευθερίου Μουζάκη («Κλωσταί Πεταλούδας»), την οικογένεια Παπαδοπούλου (με την ομώνυμη μπισκοτοποιΐα) και τον κ. Ιωάννη Κωτσιόπουλο (ιδιοκτήτη της σοκολατοποιΐας «Ίον»).

Αν η Ελλάδα είχε τέτοιους επιχειρηματίες και πολιτικούς δεν θα βρισκόμασταν σε τέτοιο οικονομικό τέλμα και δεν θα αναζητούσαν όλοι μια θέση στο Δημόσιο…

• Το άρθρο δημοσιεύεται στο περιοδικό “C&T” τεύχος 83, που κυκλοφορεί στα περίπτερα.
• Διαβάστε περισσότερα: http://www.protothema.gr/economy/article/?aid=54847