Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΗΜΑΡΧΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΗΜΑΡΧΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 5 Αυγούστου 2010

Ποιοι υποβαθμίζουν την πόλη μας...

Τραγική είναι η εικόνα που εμφανίζει για μια φορά ακόμα η Παλιά Κοκκινιά και το Δ’ Δημοτικό Διαμέρισμα συνολικά. Σκουπίδια, στερεά υλικά, κακή διανομή κάδων εξακολουθούν να ενοχλούν όσους θίγονται απ’ αυτήν την κατάσταση ενώ επιβεβαιώνουν το ρητό που λέει πως η πολιτική θέλει πυγμή για να υπάρχει αποτέλεσμα.

Η αφρικάνικη αντίληψη που επικρατεί στην Παλιά Κοκκινιά και στα Καμίνια που ορίζει «ας μεταφερθεί ο κάδος στην πόρτα του άλλου και δεν υπάρχει πρόβλημα για μένα» επιβεβαιώνει τη χρεωκοπία των τοπικών παραγόντων να ανταποκριθούν στις υψηλές απαιτήσεις των καθηκόντων τους.

Από τη μια πλευρά υπάρχει κόσμος απαίδευτος, ακαλλιέργητος, πλήρης κοινωνικών συμπλεγμάτων που δεν μπορεί να δεχθεί ότι ακόμα και περιοχές που αποκαλούνται υποβαθμισμένες από το εκάστοτε σύστημα εξουσίας – διαπλοκής θα μπορούσαν να διεκδικήσουν μια ακόμα καλύτερη τύχη αναβαθμίζοντας την ποιότητα ζωής σ’ αυτές. Κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους να απαξιωθούν ακόμα περισσότερο αυτές οι περιοχές.

Αυτήν την εικόνα δεν πρόκειται να την αλλάξει ένας δήμαρχος από τη μια στιγμή στην άλλη αν οι ίδιοι οι πολίτες δεν δείξουν υπευθυνότητα, σύνεση και κυρίως ενδιαφέρον για την περιοχή τους.

Όλοι μπορούν να γίνουν κριτές. Λίγοι όμως θα μπορούσαν να γίνουν παραδείγματα σε ανθρώπους μειωμένου μορφωτικού υποβάθρου (και εν προκειμένω κοινωνικής παιδείας). Κι ένας δήμαρχος -ακόμα και μαθητευόμενος μάγος να είναι- δεν μπορεί να κάνει θαύματα.

Τι εννοούμε; Υπάρχουν άνθρωποι που παραπονούνται ότι δεν περνούν οι κηπουροί του δήμου να κλαδέψουν τις νερατζιές διότι δήθεν ενοχλούν τα κλαδιά τους. Αυτοί οι «νοικοκυραίοι» λοιπόν, λειτουργούν αυτοβούλως κόβοντας τις νερατζιές δήθεν για καλλοπισμό και προκαλούν όχληση, ρύπανση από στερεά υλικά και εν τέλει είναι οι πρώτοι που προάγουν την υποβάθμιση και την παρακμή στην πόλη.

Αυστηρά πρόστιμα

Τούτοι δεν τιμωρούνται με αυστηρά χρηματικά πρόστιμα όπως προβλέπει ο νόμος διότι συνήθως η δημοτική αστυνομία ζεσταίνει καρέκλες στην ώρα των βαρδιών της ή κόβει κλήσεις γύρω από την πλατεία Κοραή. Κι αν υπάρξει καταγγελία, θα περάσει από τα χίλια κύματα μέχρι να βρεθεί άκρη.

Επιπροσθέτως οι πολίτες-παραβάτες δεν κλαδεύουν τις νερατζιές βάζοντας ό,τι κόβουν σε σακκούλες σκουπιδιών τις οποίες θα αποθέσουν στη συνέχεια στους κάδους ανακύκλωσης. Παίρνουν ολόκληρα κλονάρια ή κορμούς και τους πετούν στα κρυφά, μέσα στη νύχτα όπου βρουν.

Δυστυχώς αλλά σε τέτοια κνώδαλα απευθύνονται εκστρατείες για την προστασία του περιβάλλοντος, υποψήφιοι για να εκλεγούν στην αυτοδιοίκηση ή το κοινοβούλιο κ.ο.κ. Τέτοια πολιτικά και κοινωνικά αθύρματα ασκούν έωλη και αστήρικτη κριτική, έχοντας ωστόσο ευθύνες για τα κακώς κείμενα στην περιοχή. Είναι οι ίδιοι που έκραζαν γιατί δεν μπήκαν κάδοι ανακύκλωσης τόσο καιρό κι αφού τοποθετήθηκαν είτε τους γεμίζουν με σκουπίδια, είτε τους μεταφέρουν… μέχρι και στη Σαλαμίνα!

Από την άλλη πλευρά, οι εργαζόμενοι στο Δήμο Πειραιά δίνουν την εντύπωση ότι βρίσκονται εκτός τόπου και χρόνου. Σ’ αυτόν τον καταχρεωμένο οργανισμό Τοπικής Αυτοδιοίκησης, οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα πρέπει να παριστάνουν τα στρουμφάκια διότι δεν εξηγείται διαφορετικά ότι παίρνουν όλοι μαζί άδεια τον Αύγουστο.

Δεν υπάρχει ερμηνεία σε δικαιολογίες του τύπου πως οι οδηγοί φεύγουν ή ασθενούν μέσα στο κατακαλόκαιρο. Ενώ αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία η λογική που θέλει δέκα άτομα κρεμασμένα σαν τους Αλβανούς μετανάστες στα πλοία έξω από τα ιταλικά λιμάνια για να γίνει αποκομιδή στερεών και βαρέων αντικειμένων. Πού ακούστηκε να πηγαίνουν δέκα άτομα με ένα φορτηγό και μια μπουλντόζα για να μαζέψουν κλαδιά και παλιά έπιπλα κάνοντας τη δυνατόν λιγότερη προσπάθεια για χειρονακτική δουλειά!

Οι υπάλληλοι της γραμμής καθαριότητας αντιμετωπίζουν τη ζωή με ολύμπια στωϊκότητα και υπερβατική διάθεση, χωρίς να τους καίγεται καρφάκι αν η πόλη βυθίζεται στη βρώμα. Τα συστήματα καθαρότητας και πρασίνου έχουν γεμίσει με προϊσταμένους, επόπτες, τομείς, υποτομείς, τμήματα, ουλαμούς με σκοπό να διογκώσουν τις γραφειοκρατικές διαδικασίες αντί να γίνουν τα αυτονόητα.

Το λέμε και το εννοούμε: Κάποιοι πρέπει να πάνε στα σπίτια τους το συντομότερο δυνατό. Κάποιοι πρέπει να τιμωρηθούν με πρωτοφανή αυστηρότητα για να γίνει η τιμωρία τους αφορμή ώστε να δουλέψει το σύστημα.

Παραδοξολογίες

Ο Πειραιάς δεν έχει την πολυτέλεια να στέλνει απορριμματοφόρο να μαζεύει σκουπίδια στις τρεις το ξημέρωμα και ανακυκλώσιμα στις τρεισίμιση με υπαλλήλους που βαριούνται να μαζέψουν όσα βρίσκονται έξω από τους κάδους.

Δεν μπορεί να πληρώνει οδοκαθαριστές που περνούν τη βάρδια τους στα κεφαλόσκαλα σπιτιών τρώγοντας τυρόπιτες, καπνίζοντας τσιγάρα και πίνοντας καφέ. Να πάνε στο σπίτι τους αμέσως αυτά τα κοπρόσκυλα που φιλούν κατουρημένες ποδιές δήθεν γιατί είναι στην «απόγνωση» κι όταν μπουν στο δήμο δεν δουλεύουν.

Την ώρα που υπάρχει αξιόλογος και μορφωμένος κόσμος στον ιδιωτικό τομέα που δουλεύει για 800 ή χίλια ευρώ δεν είναι λογικό να υπάρχουν δημοτικοί υπάλληλοι που παίρνουν πολλαπλάσια με υπερωρίες, επιδόματα και άλλα χωρίς να παρέχουν το παραμικρό έργο στην πόλη.

Είμαστε αναγκασμένοι να τους πληρώνουμε από τη ΔΕΗ, είναι υποχρεωμένοι να κάνουν τη δουλειά τους όποιος κι αν είναι δήμαρχος ή αντιδήμαρχος. Διαφορετικά, στο σπίτι τους!

Σε τρίτο επίπεδο, το Δ’ διαμερισματικό συμβούλιο δείχνει να βρίσκεται σε ύπνωση και να προωθεί την προαιώνια διαμάχη των Καμινίων έναντι της Παλιάς Κοκκινιάς, με ευθύνη των πρώτων. Το κυριότερο πρόβλημα στα θέματα καθαριότητας αφορά στην ανυπαρξία βούλησης για σοβαρή κατανομή κάδων.

Η λεωφόρος Θηβών έχει μετατραπεί σε λεωφόρο σκουπιδιών και συνεργείων διότι δεν τηρούνται τα αυτονόητα ενώ κάθε τυχάρπαστος επιχειρηματίας που θέλει να βγάλει τη βρώμικη πραμάτια του στα πεζοδρόμια της Θηβών με ανταλλακτικά ή ο,τιδήποτε άλλο, αυθαιρετεί χωρίς να ελέγχεται από κανέναν.

Οι περιπτώσεις

Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα των γιατρών που χτίζουν στη γωνία Θηβών κι Αργυροκάστρου όπου υπάρχαν τέσσερις κάδοι σκουπιδιών. Με το πρόσχημα ότι ΘΑ γίνουν ιατρεία σ’ εκείνο το κτήριο απομακρύνθηκαν οι κάδοι με αποτέλεσμα να πετούν οι πολίτες τις σακούλες με τα σκουπίδια τους στη γωνία!

Το ίδιο έγινε και με τον πρωταθλητή της αυθαιρεσίας Κυριακούδη στη Θηβών και Κωπαΐδος που εξαφάνισε τους κάδους, κοκορεύεται στους κατοίκους που παραπονούνται λέγοντας (σύμφωνα με τις μαρτυρίες τους) ότι έχει ισχυρές διασυνδέσεις.

Κραυγαλέο παράδειγμα είναι το συνεργείο που διαλύει αυτοκίνητα στη Θηβών και Ισαύρων δίνοντας μία χαρακτηριστική εικόνα της Ουγκάντας, ενώ υπάρχει και η περίπτωση του «επιχειρηματία» που έχει μετατρέψει το πεζοδρόμιο σε λοφίσκο για να μπαίνουν τα αυτοκίνητα στο μαγαζί του.

Εδώ και καιρό έχουμε καταγγείλει ότι κάποιοι ασυνείδητοι «εξαφάνισαν»τους κάδους από τις οκταώροφες πολυκατοικίες στο τετράγωνο Σπερχειού, Κωπαΐδος, Σύμης και Λεβαδείας με αποτέλεσμα να επιβαρύνεται το σημείο στη Θηβών και Λεβαδείας με τα σκουπίδια 180 ανθρώπων ενώ στα τετράγωνα Θηβών – Βαλερίου Στάη – Μεταμορφώσεως – Κωπαΐδος και Θηβών δεν κατοικούν περισσότερα από 70 άτομα. Το πρόβλημα δεν έχει επιλυθεί εις βάρος εκείνων που δεν «εξαφάνισαν» τους κάδους.

Για ποια δημοκρατία και ποια υπευθυνότητα μιλάμε λοιπόν; Κι αν συμβεί ένα σοβαρό επεισόδιο βίας, ποιος θα είναι ο ηθικός αυτουργός;

Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο κι αν δεν μπορεί να κάνει ο,τιδήποτε η δημοτική αρχή, ας επέμβει τουλάχιστον ένας εισαγγελέας για να ερευνήσει τι συμβαίνει επιτέλους σ’ αυτήν τη dark (and dirty) city πριν συμβούν άλλα σοβαρότερα έκτροπα…

Τρίτη 6 Ιουλίου 2010

Έφυγε ο Γιάννης Παπασπύρου

Ήταν μία από τις μεγαλύτερες μορφές του σύγχρονου Πειραιά που άφησε έργο με την πολιτική δράση του και τη θητεία του στην αυτοδιοίκηση


Του Χ.Κ. Λαζαρόπουλου


Μια εμβληματική μορφή για τον Πειραιά, ο Γιάννης Παπασπύρου, έφυγε από τη ζωή το βράδυ της Τρίτης 6 Ιουλίου, σε ηλικία 88 ετών. Η πολιτική παρακαταθήκη του «μπάρμπα-Γιάννη» υπάρχει σε κάθε γωνιά της πόλης και επιβεβαιώνει την ακεραιότητα, την τιμιότητα και τη σοβαρότητά του σε όλη την πορεία της δράσης του.

Ο Γιάννης Παπασπύρου ήταν ένας ακούραστος εργάτης που αγάπησε την πόλη του και συνέχισε την παράδοση των δημάρχων που άφησαν έργο ακόμα και με προσωπικές δαπάνες. Πολλοί είναι οι Πειραιώτες που τον θυμούνται να επιθεωρεί αυτοπροσώπως και χωρίς προειδοποίηση την πορεία μεγάλων έργων που έγιναν στην πόλη στη διάρκεια της δημαρχιακής θητείας του, από το 1982 έως το 1986.

Άνθρωπος απλός, σεμνός και πραγματικός δημοκράτης δεν δίσταζε να δει τους δημότες πρόσωπο με πρόσωπο, να συνομιλήσει μαζί τους και να καταγράψει κάθε άποψή τους (ασχέτως του πολιτικού χώρου που υποστήριζαν).

Τον θυμούνται να κατεβαίνει στον κεντρικό λιμένα του Πειραιά και να συνομιλεί με επιβάτες για να κάνει παρεμβάσεις προς τον Οργανισμό Λιμένος Πειραιώς για τη βελτίωση των υποδομών της ακτοπλοΐας και των πορθμείων. Πήγαινε στις αφετηρίες των λεωφορείων στην πλατεία Καραϊσκάκη και στην οδό Εθνικής Αντιστάσεως ζητώντας παρεμβάσεις από την ΕΑΣ και φυσικά, έκανε τη μεγάλη τομή να ιδρύσει, να επανδρώσει και να δώσει πνοή στο θεσμό των Δημοτικών Διαμερισμάτων του Πειραιά.

Ειδικότερα για την Παλιά Κοκκινιά, ο Γιάννης Παπασπύρου προώθησε μια σειρά από έργα ανάπλασης και ανάπτυξης, όσο κανείς άλλος. Πολλές φορές με τον τότε στενό συνεργάτη του και κατοπινό στέλεχος του Δήμου Πειραιά, τον παλιοκοκκινιώτη πολιτικό μηχανικό κ. Γ. Μανιατάκη, επισκέπτονταν την περιοχή και σχεδίαζαν το μέλλον της.

Επιγραμματικά, η Παλιά Κοκκινιά οφείλει στον Γιάννη Παπασπύρου:

- Την απομάκρυνση του αμαξοστασίου απορριμματοφόρων από το οικόπεδο στο τέλος της οδού Αργυροκάστρου, πίσω από την εργατικές πολυκατοικίες. Εκεί έχει δημιουργηθεί ένα σύγχρονο πάρκο και το παράρτημα της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Πειραιά, το οποίο σήμερα υπολειτουργεί.


- Τη διάνοιξη της λεωφόρου Θηβών με συνεχή αιτήματα και πιέσεις προς το τότε υπουργείο Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων. Υπήρχε προοπτική να δημιουργηθεί τότε ο βόρειος εμπορικός άξονας του Πειραιά όπου θα δημιουργούνταν χώροι γραφείων, καταστημάτων και χώρων διασκέδασης.


- Την αγορά του οικοπέδου και τη δημιουργία πλατείας επί των οδών Αγίων Αναργύρων και Νισύρου από την ενορία της Θείας Μεταμορφώσεως. Ταυτοχρόνως, προχώρησε η πεζοδρόμηση του τμήματος της οδού Κω από την Αγίων Αναργύρων μέχρι την Αγρινίου, αναπλάστηκε η παλιά εσωτερική πλατεία των προσφυγικών στο ίδιο σημείο και δημιουργήθηκαν πρασιές μπροστά στην είσοδο των Γυμνασίων της Παλιάς Κοκκινιάς.


- Την ανάπλαση και την πλακόστρωση (με πέτρες Καρύστου) της πλατείας Μεταμορφώσεως επί των οδών Θηβών, Αγίων Αναργύρων και Αγρινίου ως αντισταθμιστικό όφελος του Δήμου προς την ενορία από την οποία αγοράστηκε το παραπάνω οικόπεδο. Μάλιστα όταν είχε κατεβεί ο Παπασπύρου να δει την πλατεία, μια άλλη εμβληματική μορφή για την περιοχή μας, ο παπα-Αναστάσης Κάτσαρης είχε ζητήσει τη βοήθεια του τότε δημάρχου Πειραιά για την αναπαλαίωση και την αποκατάσταση των ζημιών του ιστορικού ναού της Θείας Μεταμορφώσεως που είχαν προκληθεί από τον σεισμό του 1981.


- Την απαλλοτρίωση εγκαταλελειμμένων κτισμάτων επί της οδού Κορυτσάς και την κατεδάφισή τους, όπου δημιουργήθηκαν κηπάρια και ασφαλτοστρώθηκε η οδός.


- Την έναρξη διαδικασιών απαλλοτρίωσης του παλαιού μαρμαράδικου «του Κούκου» στη συμβολή των οδών Κωπαΐδος και Κορυτσάς.

- Την ασφαλτόστρωση όλων των οδών στην Παλιά Κοκκινιά, τον Καραβά και τη Λεύκα με σχεδιασμό και πόρους του Δήμου Πειραιά.


- Την έναρξη συζητήσεων με τους ιδιοκτήτες του παλαιού νοσοκομείου Σαπόρτα για τη δημιουργία πρότυπου αθλητικού κέντρου για ολόκληρο τον Πειραιά, κάτι το οποίο διεγράφη από την ατζέντα του δήμου επί Αγραπίδη και οικοδομήθηκε (εν μέσω Ολυμπιακών Αγώνων και πολλών ερωτηματικών σχετικώς με τη νομιμότητα των αδειών) το πολεοδομικό έκτρωμα «Οικόπολις».

- Την αγορά και μετατροπή σε πάρκο για το Δ' και το Ε' Δημοτικό Διαμέρισμα του παλαιού εργοστασίου κεραμοποιίας Δηλαβέρη μεταξύ Καραβά και Λεύκας στην Παλιά Κοκκινιά. Το παλαιό διοικητικό κτήριο χαρακτηρίσθηκε τότε διατηρητέο, εντάχθηκε στο λεγόμενο νόμο Μερκούρη και επισκευάστηκε. Σήμερα, είναι πάλι εγκαταλελειμμένο αφού οι εργαζόμενοι στη ΔΗΡΑΠ δεν θέλουν να μεταφερθεί εκεί το δημοτικό ραδιόφωνο ενώ ορδές βανδάλων καταστρέφουν ό,τι είχε φτιαχτεί.  

Κανείς άλλος όσο ο Γιάννης Παπασπύρου δεν προχώρησε σε μια τετραετία τόσα έργα όχι μόνο στο κέντρο του Πειραιά, αλλά και στα πέντε δημοτικά διαμερίσματα. Άλλωστε όλοι κρίνονται εκ του αποτελέσματος και στη συγκεκριμένη περίπτωση ο «μπάρμπα – Γιάννης» θα πρωταγωνιστεί στη συνείδηση των Πειραιωτών. Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι ήταν ερωτευμένος με την πόλη του και δεν την εγκατέλειψε ποτέ. Έμενε κοντά στο Χατζηκυριάκειο και πολλές φορές έβγαινε σεμνά και αθόρυβα στους δρόμους της γειτονιάς, μιλούσε με τους πολίτες και έκανε φιλικές υποδείξεις για να γίνει ακόμα καλύτερη η πόλη μας.

Το βιογραφικό

Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1922, ήταν οικονομολόγος και πολιτικός και διετέλεσε δήμαρχος Πειραιώς κατά την περίοδο, 1982 - 1986. Στην αρχή, ο Γ. Παπασπύρου συμμετείχε στο αντιδικτατορικό μαθητικό κίνημα κατά της 4ης Αυγούστου.

Στην Κατοχή, ανέλαβε Πρόεδρος της «Πανσπουδαστικής Αθηνών» και για τη δράση του διώχτηκε. Το 1959 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος και το 1964 εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής, με την Ενωση Κέντρου. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, συνελήφθη δύο φορές, το 1967 και 1968, και εκτοπίστηκε στη Φολέγανδρο, στη Τήλο, καθώς και στο στρατόπεδο Μακρακώμης. Οργανώθηκε και ανέλαβε μέλος της διοικούσης επιτροπής του ΠΑΚ στη Ελλάδα.

Μετά τη μεταπολίτευση, ο Γ. Παπασπύρου υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη του ΠΑΣΟΚ. Το 1974 εκλέχθηκε βουλευτής Α’ Περιφέρειας Πειραιώς με το ΠΑΣΟΚ, του οποίου (κατά τη δεύτερη βουλευτική επανεκλογή του, το 1977) εκλέχθηκε και μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου. Στις δημοτικές εκλογές του 1982 αναδείχθηκε δήμαρχος του Πειραιά.

Μία από τις τελεταίες δημόσιες εμφανίσεις του έκανε ο Γιάννης Παπασπύρου με τη σύζυγό του στην εκδήλωση μνήμης για τα 13 χρόνια από το θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου που πραγματοποιήθηκε πέρυσι στο Βεάκειο. Σε συζήτηση που είχαμε μαζί του, ο Παπασπύρου είχε εκφράσει τους φόβους του για την αγκύλωση που εμφανίζει η πολιτική ηγεσία έναντι των αιτημάτων που εκφράζουν οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι και οι ευπαθείς κοινωνικές ομάδες. «Χρειάζεται αγώνας, συνεχής αγώνας, δημοκρατικός αγώνας για να μη χαθούν οι καταχτήσεις δεκαετιών» είχε επισημάνει στον υποφαινόμενο.

Ο κ. Φασούλας


Ο Δήμαρχος Πειραιά κ. Παναγιώτης Φασούλας, έκανε την ακόλουθη δήλωση για το θάνατο του Γιάννη Παπασπύρου:

«Ο Πειραιάς, η δημοκρατική παράταξη έχασαν έναν πολιτικό που ήταν πάντα παρών και μπροστάρης στους αγώνες του λαού μας, για κοινωνική δικαιοσύνη, ανεξαρτησία, δημοκρατία. Τόσο ως βουλευτής, αλλά και ως Δήμαρχος του Πειραιά έδωσε πολλά και στήριξε με τις πολιτικές του τον Άνθρωπο και ιδιαίτερα τον αδύναμο συμπολίτη. Αγαπήθηκε από τους Πειραιώτες ανεξάρτητα από την πολιτική τους αφετηρία και τοποθέτηση.


Ο Γιάννης Παπασπύρου, υπήρξε σε όλη του την πορεία ενεργός και μαχητικός πολίτης και η προσφορά του στον τόπο και στον Πειραιά, ήταν ξεχωριστή. Σε καιρούς όπως οι σημερινοί, η πολιτική συμπεριφορά, το ήθος του και η προσφορά του αποτελούν μοναδικό παράδειγμα.


Η θλίψη μου είναι μεγάλη για την απώλεια ενός πραγματικού φίλου, ενός ανθρώπου που περνά στην ιστορία έχοντας αφήσει βαθιά τα χνάρια του. Στους δικούς του εκφράζω τα θερμά μου συλλυπητήρια».

Η κηδεία θα τελεστεί το απόγευμα της Τετάρτης 7 Ιουλίου, στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Πειραιώς.

Καλό ταξίδι μπάρμπα - Γιάννη!


Δευτέρα 24 Μαρτίου 2008

ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΕΡΓΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΚΟΚΚΙΝΙΑ

Στην εξαγγελία τριών σημαντικών έργων για την Παλιά Κοκκινιά προχώρησε η δημοτική αρχή του Πειραιά στο πλαίσιο του προγράμματος "ΠΕΙΡΑΙΑΣ - Αθλητική πρωτεύουσα της Ελλάδας", το οποίο εγκρίθηκε και από το δημοτικό συμβούλιο.
Ύστερα από εισήγηση του δημάρχου Πειραιώς κ. Παναγιώτη Φασούλα προωθούνται οι εξής δράσεις:
1. Αξιοποίηση και ανάπτυξη αθλητικών υποδομών στις εγκαταστάσεις του πρώην 5ου ΚΤΕΛ που βρίσκεται επί της λεωφ. Θηβών 50 στην Παλιά Κοκκινιά. Επιπροσθέτως, θα εκπονηθούν μελέτες για την αξιοποίηση των χώρων στο παλαιό στρατόπεδο "Παπαδογιώργη" στα Καμίνια ενώ θα προχωρήσει το σχέδιο εκσυγχρονισμού και επισκευής του "Θεμιστοκλείου".
2. Έκκληση προς τον Οργανισμό Σχολικών Κτηρίων να προβεί στις δέουσες ενέργειες ούτως ώστε να αξιοποιηθεί ο χώρος των 5,5 στρεμμάτων του πρώην κτήματος Δεσύλλα, το οποίο βρίσκεται επί της λεωφ. Θηβών 76, πίσω από το νεόδμητο Αθλητικό Λύκειο Πειραιώς (11ο Λυκειο Πειραιώς). Στόχος είναι η δημιουργία αθλητικών και προπονητικών εγκαταστάσεων για τις ανάγκες του σχολείου και των σωματείων που δραστηριοποιούνται στα Δ' και Ε' Δημοτικά Διαμερίσματα.