18 χρόνια από το θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου

Στις 23 Ιουνίου 1996 τα ξημερώματα πέθανε ο Ανδρέας Παπανδρέου από ανακοπή καρδιάς στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό κέντρο.

Βενιζέλος εναντίον Παπανδρέου και Παπανδρέου εναντίον Βενιζέλου

 Το χρονικό μιας ταραχώδους σχέσης
που έχει σημαδέψει το ΠΑΣΟΚ

Του Γιώργου Λακόπουλου

Αν υπάρχει Θεός της πολιτικής, μάλλον είχε κέφια και έκανε την πλάκα του όταν έριχνε στο ίδιο κόμμα δύο τόσο διαφορετικά πρόσωπα, όπως είναι ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Βαγγέλης Βενιζέλος. Και αν υπάρχει εκπρόσωπός του επί της Γης, αυτός σίγουρα είναι ο Κώστας Σημίτης που συνέχισε την πλάκα και δεν επέτρεψε να συγκρουστούν κανονικά και στην ώρα τους: το 2004 για τη διαδοχή του.  Πολλά πράγματα στο ΠΑΣΟΚ και ενδεχομένως στη χώρα θα ήταν διαφορετικά.

Έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα όμως, από δυο ξένοι στο ίδιο κόμμα που ήταν το 2007 (όταν αναμετρήθηκαν τελικά για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ) σήμερα είναι δυο ξένοι χωρίς κόμμα (και η αναζωπύρωση της έντασης μεταξύ τους γίνεται σχεδόν στο κενό).

Γιατί ξεχνούν την Εξεταστική για το Μνημόνιο, αντίθετα με την Κύπρο

Το απόστημα της διαπλοκής εξακολουθεί
να δηλητηριάζει το δημόσιο βίο

Η κοινωνία υπομένει τα δεινά στα οποία την υποβάλλουν οι πρωταγωνιστές στο θέατρο του παραλόγου. Κανείς δεν είπε την αλήθεια για όσα συνέβησαν το κρίσιμο τελευταίο τρίμηνο του 2009 όταν η Ελλάδα μπήκε στη μέγγενη των διεθνών τοκογλύφων.

Ο Θεόδωρος Πάγκαλος αποκαλύπτει για Κύπρο - Τουρκία

Με επιστολή προς τον πρώην πρόεδρο της Κύπρου κ. Γ. Βασιλείου, ο Θεόδωρος Πάγκαλος αποκαλύπτει πολλά άγνωστα γεγονότα περί το Κυπριακό, τα ελληνοτουρκικά και την εμπλοκή της Ευρώπης

Επιμέλεια: Βελισσάριος Δραγάτσης

Την προσωπική εξομολόγηση που έκανε ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας κ. Μεσούτ Γιλμάζ στον κ. Θεόδωρο Πάγκαλο ύστερα από τη σύνδεση κάθε διαδικασίας ένταξης της γειτονικής χώρας στην Ε.Ε. με ανάλογη πρόοδο στο Κυπριακό αποκαλύπτει ο πρώην υπουργός Εξωτερικών.

Τις αποκαλύψεις αυτές κάνει σε απαντητική επιστολή που απέστειλε προς τον πρώην πρόεδρο της Κύπρου κ. Γιώργο Βασιλείου με αφορμή βιβλίο που συνέγραψε και στο οποίο αναφέρεται στο εθνικό θέμα και στη στάση των ελληνικών κυβερνήσεων στα μέσα της δεκαετίας του ’80. Ο κ. Θεόδωρος Πάγκαλος αναφέρεται επίσης στη συνεργασία που είχε με τον αείμνηστο Γιάννο Κρανιδιώτη, τις κινήσεις της ελληνικής πλευράς στην έδρα της Ε.Ε. και τις συνεννοήσεις που γίνονταν τότε με τον Ανδρέα Παπανδρέου και τον τότε επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας, το σημερινό Πρόεδρο κ. Κάρολο Παπούλια.

Χρειάστηκε 48 ώρες ο Γιώργος ν' απαντήσει στον Βορίδη!

Και πάλι εγκλωβισμένος στην παγίδα της μισής αλήθειας, ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου αποφεύγει να θίξει τα κακώς κείμενα της διακυβέρνησης Σημίτη

Καθυστέρησε στη... μετάφραση. 

Με δύο ημέρες καθυστέρηση κατάλαβε ο μεγάλος στοχαστής Γιώργος Παπανδρέου ότι οι δηλώσεις του Μάκη Βορίδη αφορούσαν στον πατέρα, τον ιδρυτή και πρώην πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου και απάντησε!

Ο κ. Γιώργος Παπανδρέου επισημαίνει ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας άφησε έλλειμμα 15,6%, το 2009. 

Ωστόσο αποφεύγει επιμελώς να αναφερθεί στα πεπραγμένα των κυβερνήσεων του κ. Κώστα Σημίτη, θέμα το οποίο έθιξε σε ραδιοφωνική συνέντευξή του ο βουλευτής Δωδεκανήσων του ΠΑΣΟΚ και προσωπικός φίλος του Ανδρέα, ο κ. Δ. Κρεμαστινός.

Φωτιές στο ΠΑΣΟΚ από τη δήλωση Βορίδη περί Ανδρέα

Έχει σπάσει το τηλεφωνικό κέντρο
από «παπανδρεϊκούς» που βρίζουν τον Βενιζέλο!

Επιταχύνει τις εξελίξεις στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, η επίθεση του Μάκη Βορίδη στα κυβερνητικά πεπραγμένα του ιδρυτή του, του Ανδρέα Παπανδρέου.

Οικογένεια Παπανδρέου και ΠΑΣΟΚ ξέχασαν τον Ανδρέα

Η Δήμητρα Λιάνη, δύο αρχιμανδρίτες κι ελάχιστος κόσμος πήγαν σήμερα στο Α' Νεκροταφείο για την επιμνημόσυνη δέηση - Αρνητικά σχόλια για την απουσία ηγετικών στελεχών και σοβαρές επικρίσεις των πολιτών για Γιώργο Παπανδρέου και Ευάγγελο Βενιζέλο

Ρεπορτάζ: Γιώργος Διαμαντάκης

Επιμέλεια: Λάμπρος Κατσαρός

Δύο εικόνες δείχνουν τη διαφορά της εποχής. Η πρώτη εικόνα έρχεται από εκείνη την ιστορική μετάδοση της ΕΡΤ όταν ο κ. Γιώργος Παπανδρέου έλεγε με όλη τη δύναμη της φωνής του: «Πατέρα έμαθες τα νέα;». Η επόμενη εικόνα δείχνει τι έγινε σήμερα το μεσημέρι όταν η Δήμητρα Παπανδρέου, οι αρχιμανδρίτες Θωμάς Συνοδινός και Τιμόθεος Ηλιάκης, αλλά και ελάχιστοι πολίτες βρέθηκαν στο Α' Νεκροταφείο να τιμήσουν τον Ανδρέα Παπανδρέου, τον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ και πρώην πρωθυπουργό.

Ανδρέας Παπανδρέου: Η τελευταία στροφή προς την ιστορία...

Στις 23 Ιουνίου 1996 ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ πέρασε στην ιστορία αφήνοντας πίσω θερμούς οπαδούς, ορκισμένους αντιπάλους και επιγόνους που δεν κατάφεραν να επισκιάσουν το έργο, τη φήμη και την πυγμή του

Του Λουκιανού Κάλλιμπαν

Ακόμα και σήμερα, 17 χρόνια μετά το θάνατό του, ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι επίκαιρος. Άλλοι τον κρίνουν αυστηρά, άλλοι θεωρούν ότι είναι ένας εθνικός ηγέτης. Σίγουρα είναι μια προσωπικότητα που πέρασε από την πολιτική σκηνή της χώρας και πρωταγωνίστησε.

Την τελευταία του «βόλτα» στη μεγάλη πίστα της ζωής του, μιας ζωής έντονης, γεμάτης πολλές χαρές, μα και πολλές πίκρες, έριξε στις δυόμισι το ξημέρωμα της Κυριακής 23 Ιουνίου 1996. Όταν ένας παλιός δημοσιογράφος, ο συγχωρεμένος Βαγγέλης Οικονομίδης πληροφορήθηκε το θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου έγραψε: «Έχασε τη μάχη για ζωή, σαν άλλος Διγενής, που πάλεψε μανιασμένα, ίσαμε την τελευταία ώρα, στα δικά του "μαρμαρένια αλώνια"...».

Ο Ανδρέας, ο Πάγκαλος και το χρίσμα για τη διαδοχή στο ΠΑΣΟΚ, το '94

Πολλές φορές η Ιστορία γράφεται «ανορθόδοξα». Συναντά το τυχαίο ο πρωταγωνιστής. Και τότε ή που θα αδράξει την ευκαιρία και θα «απογειωθεί» ή θα χύσει την καρδάρα με το γάλα (για άλλη μια φορά;)

Η ιστορία που θα σας αφηγηθούμε σήμερα αφορά στον πολυπράγμονα, ικανό αλλά και μοιραίο (για τον εαυτό του και τους άλλους…) Θ. Πάγκαλο, το παρολίγο ντε φάκτο χρίσμα του για την ηγεσία του κόμματός του και μια χρυσή ευκαιρία που έχασε.

Αρχές καλοκαιριού του 1994.

 

Ο Α. Παπανδρέου, ο οποίος έχει επιστρέψει στην πρωθυπουργία, παντοδύναμος αλλά με εύθραυστη υγεία κάποιους μήνες πριν (απ’ τον Οκτώβρη του 1993) πηγαίνει τα σαββατοκύριακα στο Grand Resort στο Λαγονήσι για ξεκούραση, αφού δεν έχει ακόμα έρθει ο Αύγουστος για να «δραπετεύσει» στην… θεσμική Ελούντα.

 

Εκείνο το Σάββατο με συνεργάτες και φίλους συζητούν για ένα σοβαρό ζήτημα:

Σε ποιον να δοθεί το χρίσμα για το δήμο Αθηναίων,αφού θέλει πολύ να τον ξανακερδίσει απ’ τη Ν.Δ.

 

Είναι εκεί, πλην της συζύγου του Δήμητρας Λιάνη - Παπανδρέου (η οποία ήταν τότε και διευθύντρια του Γραφείου του πρωθυπουργού) οι Β. Βενιζέλος, Τηλ. Χυτήρης, Γ. Κατσιφάρας, Κάρ. Παπούλιας, καθώς κι ο τότε ευρωβουλευτής Γ. Ρουμπάτης.

 

Στο τραπέζι πέφτουν πολλά και διάφορα ονόματα, για να επιλεγεί το αντίπαλον δέος στον υποψήφιο της Ν.Δ. (δεν είχε ακόμα λάβει το χρίσμα ο Δημ. Αβραμόπουλος).

 

Κανένα όνομα δεν φαίνεται να συγκινεί τον Αντρέα. Θέλει κάτι το «δυνατό και απρόβλεπτο, κάτι που θα δημιουργήσει δυναμική», όπως λέει. Η συζήτηση μάλλον θα χρειαστεί να επαναληφθεί…

 

Ξάφνου ο Αντρέας αναφωνεί:

Να, αυτόν θα χρίσουμε υποψήφιο δήμαρχο και θα κερδίσει και το δήμο!

 

Δυναμικό, μαχητικό αλλά και απρόβλεπτο
χαρακτήριζαν τον κ. Θεόδωρο Πάγκαλο στο ΠΑΣΟΚ.

Οι άλλοι τον κοιτάζουν έκπληκτοι. Και ο Αντρέας τους δείχνει, σε κοντινή απόσταση στη θάλασσα, έναν… ευτραφή κύριο ο οποίος εκείνη την ώρα απολαμβάνει το απογευματινό του μπάνιο!

 

Ο «αυτός» ήταν ο Θ. Πάγκαλος, ο οποίος είχε επίσης πάει στο πολυτελές ξενοδοχείο!

Μετά την αρχική έκπληξη, όλοι συμφωνούν.

 

Πράγματι ο Πάγκαλος συγκέντρωνε όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που συζητούσαν για τον μελλοντικό υποψήφιο για το μεγαλύτερο δήμο της χώρας. Δυναμικός, μαχητικός, ίσως και απρόβλεπτος, αλλά αυτό υπό προϋποθέσεις θα μπορούσε να είναι καλό.

 

Αμ έπος αμ έργον, λοιπόν.

 

Φωνάζουν τον Θόδωρο στη σουίτα του Αντρέα και του κάνουν την πρόταση. Αυτός την αποδέχεται!

 

Σε 2-3 μέρες συνεδριάζει και το Ε.Γ. του ΠΑΣΟΚ και επικυρώνει την απόφαση. Τα περισσότερα ΜΜΕ κάνουν λόγο για «μαγική κίνηση» του Αντρέα. Ο πληθωρικός Πάγκαλος θα μπορούσε να κερδίσει το δήμο, δεδομένου μάλιστα και του καλού κλίματος που υπήρχε ακόμα για την τότε κυβέρνηση.

 

Ο ίδιος ο Α. Παπανδρέου μιλώντας εκείνη την εποχή σε συνεργάτες του καθώς και σε ορισμένους δημοσιογράφους φίλους του είχε κάνει την εξής εκτίμηση:

Αν ο Θόδωρος κερδίσει το δήμο, τότε αυτόματα θα αποκτήσει προβάδισμα για την διαδοχή μου, όταν έρθει η ώρα!

 

Μόνο που ο Θόδωρος έχυσε για μια ακόμα φορά την καρδάρα με το γάλα…

Ενώ οι πρώτες δημοσκοπήσεις, αφού πήρε και ο Δημ. Αβραμόπουλος το χρίσμα απ’ τη Ν.Δ., τον έφεραν μακράν μπροστά, άρχισε να διαπράττει το ένα λάθος μετά το άλλο.

Άρχισε να βγάζει μια απωθητική αλαζονεία, αμετροέπεια. Μα κορύφωση εκείνο το «ο κ. Τίποτα» με το οποίο… στόλισε τον Αβραμόπουλο.

 

Ο Αβραμόπουλος απ’ τη μεριά του μεθοδικά, υπομονετικά, έχτιζε το προφίλ του. Έκανε συμμαχίες. Και σε συνομιλίες που είχε με δημοσιογράφους εξέφραζε όχι απλά την προσδοκία, αλλά την βεβαιότητα ότι «εγώ θα κερδίσω το δήμο»!

Όπερ και –στο τέλος- εγένετο.

 

Η συνέχεια είναι γνωστή.

Ο Πάγκαλος έχασε μια χρυσή ευκαιρία, την οποία άδραξε ο Αβραμόπουλος…

Πηγή: Newsbomb.gr  

Από την Ελλάδα του Ράλλη, στην εποχή της χρεοκοπίας

Πώς περιέγραψε ο Γεώργιος Ράλλης
την επικράτηση του Ανδρέα Παπανδρέου στην εξουσία
στις 18 Οκτωβρίου 1981  

Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου,
πρώην βουλευτή και υπουργού

Μια χώρα μικρή, σχετικά φτωχή, αλλά νοικοκυρεμένη, με μικρές σχετικά δυνατότητες αλλά με αισιοδοξία, σχέδια, αυτοπεποίθηση και προοπτικές. Αυτή ήταν η Ελλάδα του 1981.

 

Μια χώρα κατεστραμμένη, διεθνώς ανυπόληπτη, με καταρρακωμένη υπερηφάνεια και δίχως σχεδόν καθόλου αυτοεκτίμηση κι εμπιστοσύνη στον εαυτό της. Αυτή η περιγραφή σκιαγραφεί την Ελλάδα του σήμερα, του 2012.

 

Μέσα σε τριάντα χρόνια τα φιλόδοξο ταξίδι προς την ευημερία κατέληξε σε εφιάλτη βγαλμένο μέσα από τις σελίδες μυθιστορήματος φρίκης.

Τι πήγε στραβά; Τι ακριβώς έφταιξε;



Ο καθένας έχει κι’ από μια διαφορετική προσωπική εξήγηση.

 

Η εκτίμηση μου είναι πως η ελληνική κοινωνία άλλαξε ρότα και μπήκε στην δίνη των ανεξέλεγκτα ραγδαίων εξελίξεων με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία.

 

Από την εφημερίδα ΑΘΗΝΑΪΚΗ.

Κανείς σοβαρός μελετητής δεν μπορεί να αρνηθεί στον Ανδρέα Παπανδρέου την ιδιοφυία να ανατάξει την ελληνική κοινωνία βγάζοντας από το πολιτικό και κοινωνικό περιθώριο την μισή Ελλάδα.

 

Που είχε εκεί εξοβελισθεί από την κληρονομιά του Εμφύλιου και τις συνακόλουθες παράλογες και ουσιαστικά άχρηστες πολιτικές διώξεις.

 

Το ΠΑΣΟΚ αποτέλεσε το μέσο με το οποίο γενιές ελλήνων ένοιωσαν ξανά πολίτες ισότιμοι αυτής της χώρας. Ήταν ένα επίτευγμα που ειρήνευσε τότε την χώρα επουλώνοντας με επιτυχία τις πληγές του Εμφύλιου και της δικτατορίας.

 

Κομματικός στρατός και Ανδρέας

 

Ο Ανδρέας Παπανδρέου όμως δυστυχώς δεν σταμάτησε εκεί.

Αντί να εγκαταστήσει τον άξιο και μέχρι τότε διωκόμενο μισό ελληνικό πληθυσμό μέσα στο πολιτικό σύστημα, δίχως να ανατρέψει τις όποιες κλίμακες αξιών υπήρχαν και να υποστηρίξει κάποιες αρχες αστικής ηθικής, έδωσε το σύνθημα της εφόδου.

 

«Να αλώσουμε το σύστημα από μέσα» ήταν το μήνυμα που προωθούσε η κομματική νομενκλατούρα των νεοπαγών ελλήνων σοσιαλιστών συνθηματολογώντας πως «το ΠΑΣΟΚ θα είναι στην κυβέρνηση αλλά ο λαός στην εξουσία…».

Έτσι το Δημόσιο έτσι μετατράπηκε σε θερμοκήπιο ανάπτυξης κομματικών στρατιών και τα οικονομικά του κράτους σε εργαλείο αναδιάταξης του ελληνικού πληθυσμού πάνω σε μια μορφολογία καινούργιων κοινωνικών οντοτήτων.

 

Το κράτος λοιπόν διέθεσε άφθονο χρήμα για την δημιουργία νέων τζακιών στον επιχειρηματικό στίβο, για την ανάδειξη μιας καινούργιας εύρωστης μεσαίας τάξης στηριγμένης όμως σε δημόσιες παροχές(υπάλληλοι των ΔΕΚΟ, φουρνιές εργολάβων και προμηθευτών του κράτους, λογής επαγγελματιών στις υπηρεσίες που σαν πυγολαμπίδες κινούνταν πάνω και γύρω από το κράτος, μεγάλος πληθυσμός απασχολούμενων και «ειδικών» στην επικοινωνία κ.λπ.) και στην μετατροπή της κοινωνίας ουσιαστικά σε ραντζέρη.

 

Πώς ρήμαξαν τα δημόσια ταμεία

 

Τρεφόμενη από τις προσόδους του κράτους ολόκληρη η κοινωνία μετουσιώθηκε σε σπιτονοικοκύρη που ζούσε από τα ενοίκια που εισέπραττε. Από τις προσόδους δηλ που η πολιτική εξουσία μοίραζε σε εκείνους που ευνοούσε. Ρημάζοντας τα δημόσια ταμεία και δημιουργώντας ανασφάλεια και αβεβαιότητα.

 

Η ανασφάλεια είχε να κάνει με το γεγονός πως όποιος δεν είχε τις απαραίτητες προσβάσεις θα ήταν ανάμεσα σε αυτούς που θα έπαιρναν λιγότερα από τη διαμοιραζόμενη πίτα.

Όπως επιτυχημένα αναφέρει ο Αρ. Δοξιάδης σε μια εξαιρετική του μελέτη, επειδή το κράτος δεν παρήγαγε πλούτο τα διαθέσιμα ήσαν πεπερασμένα. Ότι μπορούσε να εξασφαλισθεί ήταν από τα πενιχρά φορολογικά έσοδα και τον εξωτερικό δανεισμό.

 

Έτσι, ο διαγκωνισμός για συμμετοχή στην μοιρασιά γινόταν δύσκολος και αδυσώπητος. Ιδιαίτερα όταν ήρθε, έστω για λίγο, και το άλλο μεγάλο αστικό κόμμα, η Νέα Δημοκρατία, στην εξουσία. Εξ ου και η ανάδειξη του κρατικού συνδικαλισμού σαν παράγοντα ουσιαστικού (μέσω αγώνων για μερίδιο στην προσοδοθηρία) εξασφάλισης κοινωνικής ισορροπίας αλλά και διατήρησης πολιτικής δύναμης.

 

Το υπουργικό συμβούλιο της κυβέρνησης του Γ. Ράλλη το 1981.
Από αριστερά διακρίνονται οι Γ. Ράλλης,
Κ. Παπακωνσταντίνου, Κ. Μητσοτάκης και Ευ. Αβέρωφ.
(Ανατύπωση από την "ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ" της εποχής).

Από την άλλη μεριά όμως επικρατούσε τα χάος.

 

Για όσους δεν διέθεταν προσβάσεις στα κλειδιά που άνοιγαν τις πόρτες του δημοσίου η φοροδιαφυγή έγινε μοχλός αυτοπροστασίας.

 

Από την ώρα που οι φόροι δεν πήγαιναν με σαφήνεια σε υποδομές για την βελτίωση κοινωνίας και οικονομίας, αυτοί που μόνιμα έφεραν το βάρος της καταβολής του ήταν φυσικό να ψάχνουν τρόπους αποφυγής.

 

Το κράτος απομυζούσε την κοινωνία για να μοιράσει πόρους στους ημετέρους. Και οι υπόλοιποι πάσχιζαν να διασώσουν ότι μπορούσαν για την δική τους επιβίωση.

 

Τι έλεγε ο Γεώργιος Ράλλης

 

Το ιστορικό φύλλο της "ΒΡΑΔΥΝΗΣ" της 19 Οκτ. 1981.

Το αδιέξοδο ήταν αναπόφευκτο. Το θέμα δεν ήταν εάν αλλά πότε θα συνέβαινε.

 

Η δήλωση του Γεωργίου Ράλλη, το βράδυ που έχασε τις κρίσιμες εκλογές του 1981, ηχεί ολοζώντανη ακόμη στ’ αυτιά μου: «Eλπίζω οι Έλληνες να μην μετανοήσουν στο μέλλον για την σημερινή τους επιλογή».

 

Έξω, ηχούσαν οι αλαλαγμοί των ΠΑΣΟΚικών πανηγυρισμών…