Κυριακή 28 Απριλίου 2013

ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ: Αντιμνημονιακές... μπουνιές σε πρώην βουλευτή των "ΑΝ.ΕΛ."



Μέλος του οργανωτικού των "Ανεξάρτητων Ελλήνων" ξυλοφόρτωσε κυριολεκτικά την πρώην βουλευτή στο υπόλοιπο Αττικής Ευγενία Αρβανίτη – Πρεβαζάνου.
Το περιστατικό απαθανάτισε με τον φωτογραφικό του φακό το aegaio.blogspot.gr που επισημαίνει ότι ο κ. Κ. Τόμπρας χτύπησε με γροθιές και κλωτσιές την πρώην βουλευτή.
Ο πολιτευτής των ανεξαρτήτων Ελλήνων της Σάμου δημοσιογράφος Γιώργος Γαρυφάλλου, που ήταν σχεδόν σε απόσταση αναπνοής από το συμβάν, έτρεξε να χωρίσει τους εμπλεκόμενους.
Αμέσως μετά κάποιος άλλος σύνεδρος μετακινήθηκε προς το μέρος του ανθρώπου που απαθανάτισε το περιστατικό και απαίτησε, σύμφωνα πάντα με το aegaio.blogspot.gr, να σβηστεί εκείνη τη στιγμή η φωτογραφία από τη φωτογραφική μηχανή. 
Ακολουθούν στιγμιότυπα του πολιτικού πολιτισμού μας, στην αρχή της Εβδομάδας των Παθών...
"Πετσούλα" που λέει και η διαφήμιση. 
Οι πρώτες ψιλές...

Τα μπουκέτα...
Η εκτόνωση...


Τετάρτη 10 Απριλίου 2013

Όταν η Μάργκαρετ Θάτσερ ενέπνευσε τον Κων. Μητσοτάκη

Πώς έγινε η πρώτη πολιτική επαφή κατά την επίσκεψη της Θάτσερ στην Αθήνα το 1980 και πώς ο Κων. Μητσοτάκης αξιοποίησε την πολιτική της για να μη χρεωκοπήσει η χώρα στις αρχές της δεκαετίας του 1990





Ποτέ δεν έκρυψε ο πρώην πρωθυπουργός κ. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης το ενδιαφέρον του για την πολιτική που άσκησε η Μάργκαρετ Θάτσερ στη Βρετανία. Παρά τις λαϊκές αντιδράσεις, η στρατηγική της επιβεβαιώθηκε και επιβεβαιώνεται με τον πιο σαφή τρόπο, ειδικά τώρα που η γερμανική ηγεμονία επιχειρεί την άλωση της Ε.Ε. δήθεν στο πνεύμα της δημοσιονομικής πειθαρχίας εντός της ευρωζώνης.

Ο κ. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είχε την ευκαιρία να συναντήσει την Μάργκαρετ Θάτσερ ως υπουργός Εξωτερικών της κυβερνήσεως του Γεωργίου Ράλλη, στις 22 Σεπτεμβρίου 1980. Τρεις μήνες πριν από την πλήρη ένταξη της Ελλάδος στην τότε Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα και οι διεργασίες σε επίπεδο υψηλής πολιτικής ήταν εντονότατες. 

Σάββατο 19 Ιανουαρίου 2013

Από τον Southstream με Καραμανλή, στο... Μνημόνιο με Παπανδρέου!

Έτσι οι Αμερικάνοι έπληξαν προσωπικώς τον «ατίθασο» Κώστα Καραμανλή για να αναλάβουν την εξουσία οι «υπάκουοι» Γ. Παπανδρέου και Α. Σαμαράς




Η πέτρα του σκανδάλου που προκάλεσε λυτούς και δεμένους να ρίξουν την κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή, ο αγωγός “Southstream”, εγκαινιάστηκε από τον Ρώσο Πρόεδρο κ. Βλαντιμήρ Πούτιν στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας. Την ώρα που πέντε χώρες πανηγυρίζουν για την έναρξη αυτού του έργου, η Ελλάδα παραμένει στο περιθώριο, αιχμάλωτη στα δεσμά των Μνημονίων και της γερμανικής ηγεμονίας.

Εντύπωση προκαλεί η ύποπτη σιωπή τόσο της κυβέρνησης του κ. Αντώνη Σαμαρά, όσο και της κομματικής ιεραρχίας τηςΝέας Δημοκρατίας για το γεγονός αυτό, το οποίο επιβεβαιώνει την ορθότητα της πολιτικής που ακολούθησε ο κ. Κώστας Καραμανλής.

Διαβάζοντας πλέον την επίσημη ενημέρωση για τον αγωγό που θα περάσει από τη Βουλγαρία, τη Σερβία, την Ουγγαρία, τη Σλοβενία και την Ιταλία αποδεικνύεται ο σκοτεινός ρόλος ορισμένων φερέφωνων που εξυπηρέτησαν συμφέροντα που δεν ήθελαν αυτήν την στρατηγική προσέγγιση των Αθηνών με τη Μόσχα. Επιπροσθέτως γεννιούνται εύλογα ερωτηματικά για τις πολιτικές ευθύνες του κ. Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος φέρει το βάρος της ακύρωσης ενός από τους σημαντικότερους γεωστρατηγικούς σχεδιασμούς της Ελλάδας.

Ας θυμηθούμε λοιπόν τι έχει μεσολαβήσει για τη σημερινή κατάντια.

Πριν από πέντε χρόνια, τέτοιο καιρό, ο κ.Ευάγγελος Αντώναρος ενημερώνει τους πολιτικούς συντάκτες για το πρόγραμμα του τότε πρωθυπουργού κ. Κώστα Καραμανλή κατά την επίσημη επίσκεψή του στη Μόσχα, στις 18 Δεκεμβρίου 2007, με τη συνοδεία της τότε υπουργού Εξωτερικών κ. Ντόρας Μπακογιάννη, του τότε υπουργού Ανάπτυξης κ. Χρήστου Φώλια και ομάδας υπηρεσιακών παραγόντων, επιχειρηματιών και δημοσιογράφων. Όλως τυχαίως στις 17 Δεκεμβρίου ξεκινά μια συντονισμένη ψυχολογική επιχείρηση προς την κοινή γνώμη με την (εκούσια και ακούσια) συμμετοχή πολιτικών και δημοσιογράφων εις βάρος της κυβέρνησης. Πρόκειται για την «υπόθεση Ζαχόπουλου»,η πλοκή της οποίας κορυφώθηκε ένα μήνα μετά.

Ο Καραμανλής στη Μόσχα

Οι πρώτες εντυπώσεις από την επίσκεψη του κ. Καραμανλή στη ρωσική πρωτεύουσα ανησυχούν τους Αμερικανούς. Τηλεγράφημα που εστάλη από την πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα την επόμενη ημέρα προς το Στέητ Ντηπάρτμεντ μαρτυρά ανησυχία για τις κινήσεις της ελληνικής πλευράς.

«Ο Έλληνας πρωθυπουργός στη Μόσχα. Η ρητορεία (εξ’ όσων φαίνεται) δεν συνάδει με τις πράξεις», τιτλοφορείται. Γίνεται αναφορά στην αμυντική συμφωνία που σχεδίαζαν ο κ. Καραμανλής με τον κ. Βλαντιμήρ Πούτιν. Οι συντάκτες του τηλεγραφήματος επισημαίνουν πως το ΚΥΣΕΑ έδωσε το «πράσινο φως» για ν’ αγοραστούν μερικές εκατοντάδες τεθωρακισμένων οχημάτων μεταφοράς προσωπικού τύπου BMP.

Οι Αμερικανοί διπλωμάτες εκτιμούν: «οι κινήσεις του Καραμανλή σε σχέση με τη Ρωσία αντιμετωπίζονται θετικά από τον Τύπο και την κοινή γνώμη, η οποία λαμβάνει υπ’ όψη της την κοινή ορθόδοξη παράδοση ενώ χαρακτηρίζεται και από μια αριστερή νοσταλγία.
»Υπόγράφοντας τη συμφωνία για τον αγωγό Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη με τους Ρώσους και τους Βούλγαρους ο Καραμανλής θέλει να δημιουργήσει την αίσθηση ότι η Ελλάδα καθίσταται ενεργειακός κόμβος(...)».

Σε άλλο σημείο του ίδιου τηλεγραφήματος φαίνεται πώς ο τότε πρωθυπουργός δεν ήταν τόσο «καλό παιδί», όσο περίμεναν οι γραφειοκράτες της Ουάσινγκτον. «Δεν πιστεύουμε ότι η προσέγγιση του Καραμανλή με τη Μόσχα αποτελεί θεμελιώδη αλλαγή στην ελληνική πολιτική. 

Σε ορισμένα θέματα, όπως την υπογραφή της συμφωνίας για τον αγωγό South Stream και τα συγχαρητήρια προς τον Πούτιν για τη νίκη του στις εκλογές για τη Δούμα, ο Καραμανλής έχει πάρει αποφάσεις που δεν μας βοηθούν.

«Ο Καραμανλής πιστεύει προφανώς ότι μπορεί να κρατήσει μια ισορροπία στις σχέσεις του με τη Ρωσία και τη Δύση. Ο κίνδυνος είναι, καθώς έρχεται πιο κοντά στη Μόσχα στην ενέργεια, να βρεθεί η Αθήνα υπό πίεση για να συμμαχήσει με τους Ρώσους σε άλλα θέματα, όπως οι σχέσεις με το Ιράν (...)», αναφέρεται επί λέξει.

Μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου υποκλοπών το 2005 ήταν προφανές ότι σε ορισμένες υποθέσεις δεν τηρούνταν τα προσχήματα και το πολιτικό παίγνιο γινόταν με σκληρούς όρους. Το διπλωματικό έγγραφο της αμερικανικής πρεσβείας με κωδικό «07Athens2386» μεταφέρει τον «διάχυτο εκνευρισμό» για τα συγχαρητήρια που έδωσε επανειλημμένως ο Έλληνας πρωθυπουργός στον κ. Πούτιν για τη νίκη του στη Δούμα.

Ο κ. Καραμανλής επιστρέφει από τη Μόσχα, μαθαίνει τα καθέκαστα και προγραμματίζει συνάντηση με τον τότε πρέσβυ των ΗΠΑ στην Αθήνα κ. Ντάνιελ Σπέκχαρντ.

Σπέκχαρντ, Λαυρεντιάδης και Κοπελούζος

Η συνάντηση γίνεται στις 4 Ιανουαρίου 2008 και φαίνεται πως ο τότε πρωθυπουργός ξεκαθαρίζει μερικά πράγματα που δεν μπορούσε να αντιληφθεί ο επικεφαλής της διπλωματικής αντιπροσωπείας των ΗΠΑ στην Αθήνα (και μετέπειτα πρόεδρος της “Proton Bank” του κ. Λαυρέντη Λαυρεντιάδη).

Στην αναφορά που συντάσσει ο κ. Σπέκχαρντ και την αποστέλλει στην Ουάσινγκτον την επόμενη ημέρα επισημαίνει ότι ο κ. Καραμανλής τού είπε ότι «ο Πούτιν δεν είναι δάσκαλος δημοκρατίας», «αλλά πρόσθεσε «δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι αξίες της Ελλάδος δεν θα αλλάξουν, αλλά η Ρωσία είναι σημαντική χώρα και η Ελλάδα χρειάζεται να έχει καλές σχέσεις μαζί της. Για παράδειγμα πολλοί περισσότεροι Ρώσοι τουρίστες έρχονται στην Ελλάδα. Και μετά βεβαίως υπάρχουν τα ενεργειακά θέματα».

Το ζητούμενο για τους Αμερικανούς φαίνεται πως είναι ο αγωγός “South Stream” και επισημαίνουν ότι ο τότε πρωθυπουργός είπε το αυτονόητο, δηλαδή «ότι οι Ρώσοι θα τον κατασκεύαζαν ούτως ή άλλως, οπότε είναι καλύτερο για μας να περάσει από την Ελλάδα».

Αποδεικνύεται ότι το πρόβλημα ήταν ο ενεργειακός και οικονομικός έλεγχος της χώρας. Στο τηλεγράφημα με κωδικό «08Athens262» ο κ. Σπέκχαρντ επανέρχεται στο θέμα του αγωγού αναφέροντας ότι στις 15 Φεβρουαρίου 2008 ενημερώθηκε από τον πρόεδρο της “Prometheus Gas” κ. Δηµήτρη Κοπελούζο, ο οποίος συνεργάζεται µε τη ρωσική Gazprom, ότι ο “South Stream” δεν αναµένεται να περάσει από την Ελλάδα στο εγγύς µέλλον.

«Όταν πιέστηκε για το θέµα αν η Gazprom επιθυµεί να έχει αγωγό στην Ελλάδα, ο Κοπελούζος απάντησε ότι η Gazprom έχει προτείνει µία γραµµή µέσω Ελλάδας στην Ιταλία, αλλά οι Ρώσοι έχουν συµφωνήσει ήδη µε τη Σερβία για την εξαγωγή του αερίου στην Κεντρική Ευρώπη. Η Gazprom δεν έχει υπογράψει τίποτα µε τους Έλληνες», γράφει επί λέξει ο κ. Σπέκχαρτ.

Υποδείξεις στον Χρήστο Φώλια

Στις 20 Μαρτίου 2008, ο Αμερικανός πρέσβυς συναντάται με τον τότε υπουργό Ανάπτυξης κ. Χρήστο Φώλια δήθεν για να ενημερωθεί σχετικώς με το ταξίδι που έκανε στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν, επ’ ευκαιρία των εγκαινείων του αγωγού φυσικού αερίου TGI. Ο πραγματικός λόγος αποκαλύπτεται στο έγγραφο «08Athens438». Ο κ. Σπέκχαρντ επιχειρεί να νουθετήσει τον κ. Φώλια παροτρύνοντάς τον να µην υποστηρίξει τον αγωγό Trans-Adriatic Pipeline (TAP). Υποσχέθηκε μάλιστα να του δώσει σε επόµενη φάση τα στοιχεία που θα δείχνουν ότι δεν εξυπηρετεί τα συµφέροντα της Ελλάδας.

Εκείνο το διάστημα, ο κ. Καραμανλής πληροφορείται από ανώτατα υπηρεσιακά κλιμάκια ότι έγινε σοβαρή απόπειρα υποκλοπής τηλεφωνικής συνομιλίας που είχε με τον πρόεδρο της Ρωσίας κ. Βλαντιμήρ Πούτιν και τον πρόεδρο της Βουλγαρίας κ. Γκεόργκυ Παρβάνωφ. Επιτρέπει σε κλιμάκιο 19 πρακτόρων της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφαλείας της Ρωσίας (FSB) να έρθουν στην Αθήνα για να προχωρήσουν σε επιχειρήσεις «αντιπαρακολουθήσεως».

Την Τρίτη 8 Απριλίου ανακοινώνεται ότι ο κ. Καραμανλής θα ταξιδεύσει στη Μόσχα είκοσι ημέρες μετά, πριν περάσει ο κ. Πούτιν από την προεδρία στην πρωθυπουργία της Ρωσίας (στις 6 Μαΐου εκείνου του έτους). Επιθυμούσε να κλείσει τη συμφωνία για τον “South Stream” ενώ ήθελε να δείξει ότι δεν φοβάται τα πολιτικά αντίποινα της Ουάσιγκτον, ακόμη και μετά το βέτο στην είσοδο των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ που άσκησε στη Σύνοδο του Βουκουρεστίου. 

Τα αντίποινα των ΗΠΑ ήταν να κοπεί η Ελλάδα από το πρόγραμμα visa waiver για την παροχή άδειας ελευθέρας εισόδου στη χώρα. Την ίδια ημέρα συγκαλείται κυβερνητική επιτροπή στο Μαξίμου με αντικείμενο θέματα ενέργειας και διπλωματικής τακτικής.

Άφιξη Μπράιζα και συμπλοκή πρακτόρων

Στις 9 Απριλίου αφικνύεται στην Αθήνα ο απίστευτος υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ κ. Ματ Μπράιζα. Είχε αναλάβει το χαρτοφυλάκιο της Ενέργειας για τη Ρωσία και την Κασπία. Κάνει τυπικές συστάσεις και δεν ασκεί σοβαρές πιέσεις στην ελληνική πλευρά. Λέγεται πάντως ότι συμμετείχε σε μαραθώνιες συσκέψεις στην πρεσβεία.

Συμπτώματικώς αναφέρουμε ότι σε έγγραφο που ήρθε στη δημοσιότητα πριν από μερικούς μήνες, εκείνες τις ημέρες οι πράκτορες της FSB εντόπισαν σχέδιο δολοφονίας του τότε πρωθυπουργού. Μεταξύ 20 και 25 Απριλίου 2008, οι Ρώσοι πράκτορες συνεπλάκησαν στη Νέα Μάκρη με πρόσωπα που παρακολουθούσαν τις κινήσεις του κ. Καραμανλή.

Στη Γ’ Διεύθυνση Αντικατασκοπείας της ΕΥΠ υπάρχει έγγραφο που υπέγραψε ο έμπειρος επικεφαλής του ρωσικού κλιμακίου και αναφέρει αναλυτικώς τα ευρήματα από το βαν των υπόπτων, στοιχεία του σχεδίου δολοφονίας και εκφράζεται η εκτίμηση πως η επιχείρηση ήταν οργανωμένη από μέλη δυτικών υπηρεσιών καθώς και της ισραηλινής «Μοσάντ». Για την υπόθεση ο τότε διοικητής της ΕΥΠ πρέσβυς κ. Ιωάννης Κοραντής ενημερώνει λεπτομερώς τον τότε υπουργό Εσωτερικών κ. Προκόπη Παυλόπουλο.

Στις 29 Απριλίου ανακοινώνεται η διακυβερνητική συμφωνία Αθηνών – Μόσχας για την ελληνική συμμετοχή στον “South Stream”. «Διπλωματικοί κύκλοι» που βρίσκονται πολύ κοντά στους Αμερικανούς διαρρέουν στα ΜΜΕ ότι ο αγωγός αυτός είναι ανταγωνιστικός προς τον “Nabbuco”της Ε.Ε. που διέρχεται από την Τουρκία και την Νοτιοανατολική Ευρώπη.

Ποιος είναι ο Ραφαήλ Μωϋσής

Όλα αυτά περιγράφονται με σαφήνεια στο εμπιστευτικό σήμα «08Athens598» της 30ης Απριλίου 2008 που συνέταξε ο τότε πρόεδρος του Συµβουλίου Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής (και εβραϊκής καταγωγής) κ. Ραφαήλ Μωϋσής. Έγκυρες πηγές αναφέρουν ότι τα επιχειρήματα του κ. Μωϋσή επικαλούνται και οι Γερμανοί στην Κομισιόν και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εκφράζοντας αντιρρήσεις στη συμμετοχή της Ελλάδος στον “South Stream”, ισχυριζόμενοι ότι δήθεν «στοχεύει στην καρδιά της στρατηγικής για την ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια».

Παράλληλα αναμοχλεύονται και οι αντιρρήσεις της πρώην υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ κ. Κοντολίζα Ράις για τον πετρελαϊκό αγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης. Οι ντόπιοι πλασιέ των γερμανικών συμφερόντων προωθούν τον αγωγό ΑΜΒΟ μέσω των Σκοπίων, κάτι το οποίο δεν ήθελε ο κ. Καραμανλής.

Με πρόσχημα την αναθεωρημένη πολιτική μη διασποράς πυρηνικών όπλων έρχεται να μιλήσει στο Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων ο κ. Γκρέγκ Σούλτε στις 29 Ιουλίου 2008. Ο Αμερικανός διπλωμάτης εκπροσωπούσε τις ΗΠΑ στις αντιπροσωπεία του ΟΗΕ στη Βιέννη και στο Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας ενώ είχε υπηρετήσει με εντολή του προέδρου κ. Τζωρτζ Μπους στο πλευρό της κ. Ράις ως Ειδικός Γραμματέας του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ.

Στις 27 Ιουλίου 2008, ο κ. Σούλτε ζητεί πλήρη αναφορά για τον Έλληνα πρωθυπουργό και τις ενέργειές του στην υπόθεση “South Stream”. 
Ο πρέσβυς κ. Σπέκχαρντ ενημερώνει:
«Οι κινήσεις του Καραμανλή προς την Ρωσία, βλάπτουν την εικόνα της Ελλάδας στην Ουάσιγκτον. Οι δυνατότητες της πρεσβείας να επηρεάσει την ελληνική θέση είναι μειωμένες λόγω διαφόρων παραγόντων, συμπεριλαμβανομένου του γεγονότος ότι ο Καραμανλής φαίνεται να ασκεί από μόνος του, την πολιτική προσέγγισης με τη Ρωσία.
»Ο Κώστας Καραμανλής χαράσσει την εξωτερική πολιτική με διαβούλευση με τους υπουργούς Εξωτερικών, Αμύνης και άλλους υπουργούς ή συμβούλους, μέσω των οποίων θα μπορούσε (σ.σ. η πρεσβεία) να ασκήσει επιρροή, στην τάση του (σ.σ. Καραμανλή) που πιστεύει ότι η βελτίωση των σχέσεων με τη Ρωσία και η ανάδειξη της Ελλάδας σε ενεργειακό κόμβο είναι συμφέρουσες».

Οι Αμερικανοί και ο Σαμαράς!

Λίγες ημέρες μετά ξέσπασε η κρίση μεταξύ Ρωσίας και Γεωργίας. Η αναπληρώτρια επικεφαλής της διπλωματικής αντιπροσωπείας των ΗΠΑ στην Αθήνα, η κ. Ντέμπορα Ανν Μακάρθυ στέλνει αναλυτική αναφορά στις 22 Αυγούστου 2008. Γράφει ότι «επίκειται επίσκεψη Ρώσων ειδικών αμυντικής βιομηχανίας για να συζητήσουν την αγορά των θωρακισμένων οχημάτων μεταφοράς προσωπικού και η ελληνική Βουλή έχει προγραμματίσει την επικύρωση της συμφωνίας για τον αγωγό South Stream».

Η κ. Μακάρθυ είναι ξεκάθαρη: «Εργαζόμαστε για να ακυρώσουμε και τις δύο αυτές ενέργειες που θεωρούμε ότι δεν είναι σωστές, αλλά λαμβάνουμε ανάμεικτα μηνύματα απο Έλληνες αξιωματούχους».

Το “Newsbomb.gr” βρίσκεται σε θέση να γνωρίζει (με στοιχεία) ότι οι Αμερικανοί ήρθαν σε επαφή με τον διπλωματικό σύμβουλο του κ. Καραμανλή, τον κ. Κωνσταντίνο Μπίτσιο. Πολλές φορές για θέματα που αφορούσαν σε στρατιωτικές ασκήσεις σε συνεργασία με το Ισραήλ και σε θέματα σχετικά με το Ιράν ο κ. Μπίτσιος συζητούσε με τον επιτετραμμένο των ΗΠΑ κ. Τόμας Κάντριμαν. Τα «ανάμεικτα αισθήματα» μπορεί να σχετίζονται με το γεγονός ότι υπήρξε επικοινωνία και με τον τότε γ.γ. του ΥΠΕΞ κ. Αριστείδη Αγαθοκλή, στενό συνεργάτη της κ. Μπακογιάννη που την ακολούθησε κι όταν ίδρυσε τη «Δημοκρατική Συμμαχία».

Ένα ακόμα στέλεχος που βολισκοπούν οι Αμερικανοί για τον “South Stream” είναι ο σημερινός πρωθυπουργός κ. Αντώνης Σαμαράς. Τον θεωρούσαν έμπιστο του κ. Καραμανλή και η κ. Μακάρθυ τον εκθέτει με όσα γράφει στο τηλεγράφημά της: «Θεωρείται έμπιστος του Καραμανλή. Συμφώνησε απολύτως ότι η επίσκεψη των Ρώσων ειδικών για τα θωρακισμένα οχήματα δεν θα έμοιαζε καλή. Υποσχέθηκε ότι όλοι όσοι έπρεπε να το μάθουν, θα το μάθαιναν». Ίσως γι’ αυτό και σήμερα δεν λέει κουβέντα ο κ. Σαμαράς για το θέμα.

Η υπ’ αριθμόν 2 στην ιεραρχία της πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα τονίζει συνεχώς την ανάγκη να ακυρωθούν τόσο η επίσκεψη των Ρώσων ειδικών όσο και η επικύρωση από τη Βουλή της συμφωνίας για τον “South Stream”.

Πώς αποκαλύφθηκε το «Βατοπέδι»

Την ίδια ημέρα που η κ. Μακάρθυ αποστέλλει την αναφορά της στην Ουάσινγκτον, ο κ. Καραμανλής προωθεί προς ψήφιση στη Βουλή τη συμφωνία για τον αγωγό ενώ με αντίστοιχη διαδικασία ετοιμάζεται η επικύρωση και από τη ρωσική Δούμα.

Συμπτωματικώς, την ίδια ημέρα αρχίζει από την εκπομπή δύο γνωστών δημοσιογράφων σε ενημερωτικό ραδιοφωνικό σταθμό η αποκάλυψη της λεγόμενης «υπόθεσης Βατοπεδίου». Παρότι οι δικαστικές Αρχές και οι Επιτροπές της Βουλής απέδειξαν πως δεν υπήρξε σκάνδαλο με την έννοια της ζημίας σε βάρος του Δημοσίου διαμορφώθηκε κλίμα για την απώλεια κάθε αξιοπιστίας εκείνης της κυβέρνησης, σύνηθης μεθοδολογία ψυχολογικών επιχειρήσεων που διδάσκεται από τους Αμερικανούς.

Από την υπόθεση του Βατοπεδίου πέρα από την εκτίμηση που έχει ο κ. Πούτιν στον ηγούμενο Εφραίμ τι άλλο μάθαμε; Στοιχεία της άκομψης συμπεριφοράς του κ. Θ. Ρουσόπουλου έναντι επιχειρηματία με ισχυρές διασυνδέσεις στις ΗΠΑ, τις στενές σχέσεις που είχαν συνεργάτες του κ. Καραμανλή με τον Εφραίμ και παράπλευρες ωφέλειες στελεχών εκείνης της κυβέρνησης (περίπτωση κ.Γιώργου Βουλγαράκη κλπ). 

Ζημιά του Δημοσίου από ανταλλαγές δεν προέκυψε.

Ο κ. Καραμανλής επιχειρούσε να αλλάξει το κλίμα στην οικονομία με αυτή τη συμφωνία που επιδεινωνόταν ραγδαία, ενώ οι ηγεσίες του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ έδειξαν ότι υλοποίησαν την αναφορά της κ. Μακάρθυ στην Ουάσινγκτον. Μόνο το ΚΚΕ μέσω του «Ριζοσπάστη» είχε ενημερώσει από τις 19 Ιανουαρίου 2008 για όσα παίζονταν στην πλάτη του λαού. Όλοι οι άλλοι εργάσθηκαν συνειδητά ή ασυνείδητα για να ακυρωθεί η ελληνική συμμετοχή στον “South Stream”.

Κάποιοι κέρδισαν εκατομμύρια από την εξέλιξη αυτή και μάλιστα επιτάχυναν τις εξελίξεις από την ήττα της Ν.Δ. τον Οκτώβριο του 2009 με την υπαγωγή της Ελλάδος στο μηχανισμό «στήριξης», με τα παιγνίδια των CDS και των Swaps, την εμπλοκή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, την υιοθέτηση Μνημονίων, το καθεστώς επιλεκτικής χρεωκοπίας, την υποταγή στη γερμανική ηγεμονία της κ. Άνγκελας Μέρκελ και την απώλεια κυριαρχικών δικαιωμάτων με την υπογραφή της κυβέρνησης Σαμαρά.

Στο ερώτημα αν ήταν αδαείς ή συνένοχοι στο έγκλημα αυτό απαντήστε εσείς αφού κρίνετε τα πλήρως εξακριβωμένα και αδιάψευστα στοιχεία που σας παραθέσαμε.


Δευτέρα 31 Δεκεμβρίου 2012

Ο βουλευτής Μιχ. Ταμήλος και το ξεχασμένο δοκίμιο του Γ. Λεμπέση

Πώς οι ενέργειες και οι δηλώσεις ενός βουλευτή επιβάλλουν τη μελέτη ενός κοινωνιολογικού δοκιμίου που γράφτηκε πριν από επτά δεκαετίες


Τον περασμένο Απρίλιο στελέχη της «Νέας Δημοκρατίας» υποστήριζαν ότι το κενό που προκάλεσαν οι παραιτήσεις των κυρίων Νίκου Λέγκα και Σωτήρη Χατζηγάκη στο νομό Τρικάλων θα κάλυπτε ο κ. Μιχάλης Ταμήλος. Τον παρουσίαζαν ως τον κορυφαίο τεχνοκράτη, επειδή είναι πολιτικός μηχανικός.

Κάποιοι τον παρουσίασαν στον πρωθυπουργό κ. Αντώνη Σαμαρά ως τον αξιόπιστο νέο πολιτικό, ο οποίος πήρε «μεταγραφή» στο πολιτικό προσκήνιο χάρη στη θητεία του ως πρώτος πολίτης του δήμου Τρικκαίων. Το πολιτικό ταλέντο του ανδρός φυσικά δεν κρίνεται από τι λένε κάποιοι που ζουν σε ένα κομματικό μικρόκοσμο αλλά από τους λόγους και τα έργα του.

Όπως αποκάλυψε ο «Βηματοδότης», ο κ. Μιχάλης Ταμήλος περιφέρεται στη Βουλή παρουσιάζοντας σχέδιο νέου τρόπου καταβολής της βουλευτικής αποζημιώσεως. Ισχυρίζεται ότι οι βουλευτές δεν πρέπει να λαμβάνουν μηνιαίο μισθό αλλά ημερήσια αποζημίωση ύψους 240 ευρώ. Προβάλλει μάλιστα αυτό το επιχείρημα για να πηγαίνουν οι βουλευτές στις διαδικασίες της Βουλής.

Λίγο καιρό πριν ο κ. Ταμήλος είχε υποστηρίξει ότι δεν θέλει να παρακολουθεί τις εργασίες στις κοινοβουλευτικές επιτροπές αν δεν πληρώνεται.Κι όταν ξέσπασε θόρυβος πήγε να παρατηρήσει τους δημοσιογράφους χρησιμοποιώντας τον πολιτικό λόγο που γνωρίζει καλύτερα κι εκφράζει την αντίληψη των ψηφοφόρων του.

«Εσείς οι δημοσιογράφοι αντί να μας κατηγορήσετε εμάς τους βουλευτές που πήγαμε και ψηφίσαμε αυτά τα μέτρα, μάς κατηγορείτε που ξύνουμε τα @ρχίδι@ μας», είπε με τη ντοπιολαλιά της ιδιαίτερης πατρίδας του. Δήλωνε μάλιστα αμετανόητος και αναζητούσε τους «χαφιέδες» που σχολίασαν τη συμπεριφορά του.

Ποιότητα των πολιτικών …

Προσοχή στις ορμές!
Όλοι οι βαρύμαγκες σ’ αυτήν την κοινοβουλευτική περίοδο εκλέχθηκαν για να ψηφίσουν Μνημόνια και να εκχωρήσουν με ελαφρά την καρδία κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, έχοντας το θράσος να λένε πως σώζουν τη χώρα. Οι περισσότεροι από τους παλιούς κοινοβουλευτικούς συντάκτες συμφωνούν σε μια παραδοχή. Αν ζούσαν πολιτικοί όπως οι Αλέξανδρος Παπάγος, Σπυρίδων Μαρκεζίνης, Σοφοκλής Βενιζέλος, Ηλίας Ηλιού και Γρηγόρης Λαμπράκης ούτε για σερβιτόρους στο καφενείο της Βουλής δεν θα δέχονταν πρόσωπα με τέτοιες συμπεριφορές.

Στα ιστολόγια γράφτηκε με ίσως πιο δηκτικό ύφος ότι ο κ. Ταμήλος (και κάποιοι ακόμα) μπερδεύουν το κοινοβούλιο με στάνη. Ούτε αυτό ισχύει. Διότι υπάρχουν άνθρωποι που παλεύουν από τα ξημερώματα ως αργά τα μεσάνυχτα στις στάνες με αξιοπρέπεια κι έχουν τέτοια σεμνότητα κι ευπρέπεια ώστε η αρετή κάποιων που παριστάνουν τους καλλιεργημένους φαντάζει αμυδρά.

Ο βουλευτής Τρικάλων αποτελεί το γνήσιο εκφραστή μιας κοινωνικής τάξης που οδήγησε τη χώρα στο σημερινό αδιέξοδο:
  • Δηλώνει ότι πληρώνει όταν έχει, επειδή έτσι του αρέσει.
  • Απαιτεί από τους «κολλητούς» να τον φωνάζουν «Μάικ».
  • Κάνει πολιτικές αναλύσεις λες και αφηγείται ανέκδοτα.
  • Αγωνίζεται για πιο πολλά λεφτά και λιγότερη δουλειά.
  • Τηρεί με ευλάβεια τα μαντζούνια και την κακοδαιμονία των νεοελλήνων.
Τα ρόδια και η πολιτική

Ακόμα γελούν στα πηγαδάκια της Βουλής με τα ρόδια που έφερε σε σακούλα ο κ. Ταμήλος «για να φύγει το κακό» όταν συζητήθηκε η εμπλοκή του κ. Ευάγγελου Μεϊμαράκη στην υπόθεση Καρούζου. Πήγε δύο ρόδια για γούρι στον Πρόεδρο της Βουλής κι άλλα δύο στον γραμματέα της Κ.Ο. της Ν.Δ. κ. Θανάση Μπούρα.

Πώς δεν κατέβασε και τίποτε τσιγγάνες ξεματιάστρες;
Και σας ρωτώ: Είναι δυνατόν να μας πάρει κάποιος Ευρωπαίος στα σοβαρά σε τέτοιους εκπροσώπους σε ύψιστους θεσμούς της Πολιτείας;
Μια βόλτα και μια συζήτηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με ευρωβουλευτές, όπως ο Αυστριακός κ. Όθμαρ Κάρας, ο Λουξεμβούργιος κ. Φράνκ Έγκελ ή οι δικοί μας κ.κ. Μαριέττα Γιαννάκου και Γεώργιος Παπαστάμκος αρκεί.

Η σύγκριση με περιπτώσεις πολιτικών, όπως ο κ. Ταμήλος, προκαλεί πολιτισμικό σοκ. Ίσως όμως και να κάνει επίκαιρο τον κοινωνιολόγο Γιώργο Λεμπέση.
Στα χρόνια της Κατοχής, ο Λεμπέσης έγραψε το δοκίμιο «Η τεράστια κοινωνική σημασία των βλακών στον σύγχρονο πολιτικό βίο».

Διαβάζοντας το πάλι, κάποιος θα μπορούσε να δικαιολογήσει πολλά για τον εκφυλισμό του πολιτικού συστήματος και για τα κριτήρια επιλογής «νέων πολιτικών».

«Οι βλάκες» του Λεμπέση

«Ενός βλακός προκειμένου μύριοι έπονται», γράφει ο Λεμπέσης και εξηγεί: «Και ο βλάκας που αναδείχθηκε με τον τρόπο αυτό θα προωθήσει μόνο πρόσωπα κατώτερά του, ώσπου μια βίαιη επέμβαση υπαγορευμένη από την ανάγκη κάποιου άλλου κοινωνικού οργανισμού ή ο φυσικός εκφυλισμός ενός τέτοιου οργανισμού από τα μέσα, επιφέρει κάποια θεμελιώδη ανατροπή ή και το τέλος του βίου του εκφυλισμένου πια οργανισμού. Έτσι π.χ. σε παρόμοια περίπτωση η κοινωνική ομάδα που ανέβηκε το 1910 ανέτρεψε την ιεραρχία των αξιών και των προσώπων και μέσα στον παλαιοκομματισμό και έκανε δυνατή την υπερφαλάγγιση των παλαιών αρχηγών του από νέους (Γούναρη, Στράτο κ.λ.π). Σαν παράδειγμα για την δεύτερη περίπτωση μπορεί να θεωρηθεί η χωρίς καμιά αντίσταση παράδοση της εξουσίας από την παλιά κοινωνική ομάδα στην αναίμακτη «επανάσταση» του 1909».

Σε άλλο σημείο του δοκιμίου του, ο Λεμπέσης σημειώνει: «Απόλυτη εσωτερική συνέπεια της πνευματικής αναπηρίας του βλάκα, είναι όχι μόνο η αγελαία του τάση, όχι μόνον η προώθηση του «πλάτη με πλάτη» με την λεγεώνα των ομοίων του, όχι μόνον η προσφυγή στα πιο φτηνά μέσα της επιτηδειότητας, στην έλλειψη αντίθετης γνώμης, στην προσφορά εύκολων και ανήθικων εκδουλεύσεων και στην κολακεία, αλλά και η συστηματική αποφυγή κάθε σύγκρουσης και κάθε μάχης.

»Κι όταν ακόμα ο βλάκας με την μορφή του επιτήδειου ή του απατεώνα αναγκαστεί να δώσει μάχη, θα την δώσει με τα ευκολότερα και συνεπώς ανηθικότερα όπλα: το ψέμα, την διαστροφή, την ραδιουργία και την συκοφαντία. Από δω βγαίνει και το ακλόνητο δόγμα: η ανηθικότητα είναι αποκλειστικό προϊόν των βλακών!».

Έτσι εξηγούνται πολλά για τον παθητικό (και δευτεροκλασάτο) χαρακτήρα πολιτικής εκπροσώπησης από κάποιους και την απροθυμία τους να δώσουν σκληρές διαπραγματευτικές μάχες ώστε να επικρατήσει ένα νέο πλαίσιο αντικειμενικών αρχών και αξιών που θα βγάλει τη χώρα από το φαύλο κύκλο της οικονομικής κρίσης και κυρίως της ηθικής κατάπτωσης.




Κυριακή 30 Δεκεμβρίου 2012

Kony: Ταινία διαμαρτυρίας στο YouTube για ένα σατράπη (VIDEO)

Tης Άννας Λ.Π.
Ένα εξαιρετικά καλοφτιαγμένο φίλμ έχει κυκλοφορήσει εδώ και ένα χρόνο περίπου στο διαδίκτυο με τίτλο Kony 2012. Σε 24 ώρες «λήγει» αυτό το βίντεο κλείνοντας έτσι μια ευγενή εκστρατεία για τα ανθρώπινα δικαιώματα και κυρίως τα δικαιώματα των παιδιών.  
Ο αντίκτυπος είναι τεράστιος ώστε μέσα σε ένα χρόνο συγκέντρωσε πάνω από 90 εκατ. εμφανίσεις καθώς και διασημότητες όπως ο Τζωρτζ Κλόυνεϋ (George Clooney) και ο Τζέι Ζ (Jay Z) .
Ο Τζόζεφ Κόνυ (Joseph Kony) αποτελεί τον νούμερο ένα καταζητούμενο από το Διεθνές Δικαστήριο για την καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
Ο Κόνυ κατηγορείται για τη στρατολόγηση ανηλίκων
με αθέμιτους και τυραννικούς τρόπους.
 
Χαρακτηρίζεται ως ένας άνθρωπος - τέρας. Θεωρείται υπεύθυνος για περισσότερες απο 30.000 απαγωγές παιδιών αγοριων με σκοπό να καταταγούν στο στρατό του, να πάρουν στα χέρια τους ένα όπλο ώστε να συμφιλιωθούν με το  θάνατο και να είναι σε «εύκολη θέση» ώστε να μπορέσουν να σκοτώσουν ακόμα κα τους ίδιους τους τους γονείς.
Ο ίδιος θεωρεί το έργο του θεάρεστο.
 
Ο στρατός του κρύβεται στη ζούγκλα και εξαπολεί επιθέσεις στους οικισμούς παίρνοντας όσα χρειάζεται. Ο Kony έχει καταδικαστεί από το Διεθνές Δικαστήριο ήδη από το 2005 αλλά παραμένει ασύλληπτος. Οι τελευταίες επιθέσεις του στη Δημοκρατία του Κογκό, έχει ξεσηκώσει εκ νέου ένα νέο κύμα δημοσιότητας ενάντια στη δράση του που σαρώνει στα κοινωνικά δίκτυα.
Τι έκανε όμως τόσα εκατομμύρια ανθρώπους να ασχολούνται με αυτόν τον τρομακτικό εγκληματία; Ο Τζέισον Ράσσελ (Jason Russel) σκηνοθέτης και ακτιβιστής της οργάνωσης  Invisible Children καθώς και εκφωνητής της 30λεπτης ταινίας που έχει ξεσηκώσει πλήθος αντιδράσεων.
Το βίντεο γυρίστηκε ένα χρόνο πριν, φορτώθηκε στο YouTube και «λήγει» στις 31 Δεκεμβριου 2012 .
Τέτοιου είδους προβλήματα αντιμετώπιζε, αντιμετωπίζει και θα αντιμετωπίζει η Αφρική μια ήπειρος πλούσια σε υπέδαφος αλλα και σε φτηνό εργατικό δυναμικό. Όσον αφόρα στην Ουγκάντα, ας μην ξεχνάμε ότι στο τιμόνι αυτής της δύστυχης χώρας βρέθηκε για πολλά χρόνια ο Αμίν Νταντά.
Η έκκληση ανθρώπων του πνεύματος να εξαλείψουν, οι λεγόμενες πλούσιες χώρες, το χρέος των χωρών του Τρίτου Κόσμου πολλάκις έχει πέσει στο κενό. Η φτώχεια και η πείνα που μαστίζει τη Μαύρη Ήπειρο προκαλεί φαινόμενα του τύπου Kony.
Στο χάραμα του 21ου αιώνα για εμάς, τους υποτίθεται πολιτισμένους ανθρώπους, είναι αδιανόητες τέτοιου είδους καταστάσεις όμως συμβαίνουν. Το χειρότερο είναι ότι αυτές οι καταστάσεις χειροτερεύουν μιας και η κρίση, όχι μόνο η επισιτιστική αυτή της Αφρικής, αλλά και του σύγχρονου κόσμου κατέκτησε και τις πλουσιότερες χώρες.
Έμειναν λίγες ώρες ως την αυγή του 2013, για ακόμα μια φόρα ας σκεφτούμε αυτούς τους ανθρώπους που είχαν την ατυχία να γεννηθούν σε αυτο το κόσμο και κάτω από αυτές τις συνθήκες.
Η ελευθερία είναι το μεγαλύτερο αγαθό που έδωσε ο Θεός στον άνθρωπο ας το εκτιμήσουμε εμείς που το απολαμβάνουμε αν και στην ουσία και εμείς υστερούμε σε εξωτερική ελευθερία αλλά η εσωτερική είναι υπόθεση του καθενός.
Δείτε την ταινία εδώ, όσο είναι διαθέσιμη:
 

Σάββατο 29 Δεκεμβρίου 2012

Το μυστικό των Παπακωνσταντίνου από την εποχή της Κατοχής (VIDEO)

Γιατί ο κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου ακολούθησε τις πολιτικές επιλογές του θείου του Μιχάλη για τα κατοχικά δάνεια και τώρα επιχειρεί να προστατεύσει τις εξαδέλφες του, Ελένη και Μαρίνa σύμφωνα με το περιεχόμενο του βιβλίου που έγραψε 62χρονος ιστορικός και δημοσιογράφος

 

Του Χ.Κ. Λαζαρόπουλου

Η εμπλοκή του κ. Γιώργου Παπακωνσταντίνου στην υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ, η γραπτή δήλωση που έστειλε από την Ολλανδία λέγοντας πως δεν θα γίνει εξιλαστήριο θύμα αυτής της ιστορίας και η διαγραφή του από το ΠΑΣΟΚ με ανακοίνωση που έφυγε προς όλα τα ΜΜΕ διαμορφώνουν νέα δεδομένα.
 
Από τη μια πλευρά το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να εμφανίσει στην κοινή γνώμη πως εισήλθε σε διαδικασία «εσωτερικής καθάρσεως» γι’ αυτό και διέγραψε τον κ. Γιώργο Παπακωνσταντίνου.
 
Ωστόσο για κάποιο άλλο πρόσωπο που έπαιξε σημαντικότερο ρόλο, ίσως και εν αγνοία εκείνου που δεν θέλει να παίξει το ρόλο του εξιλαστήριου θύματος, από την Ιπποκράτους δεν ακούγεται το παραμικρό. Πρόκειται για το μεγάλο στοχαστή κ. Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος εμφανίσθηκε το βράδυ της Πέμπτης περιχαρής σε πανάκριβο εστιατόριο σούσι της Κηφισιάς θαυμάζοντας ζωγραφισμένες οροφές!
 
«Εσωτερική κάθαρση» στο ΠΑΣΟΚ δεν πρόκειται να επιτευχθεί αν κάποιοι επιβάλλουν λήθη όσον αφορά στα έργα και τις ημέρες του κ. Παπανδρέου στο θώκο του πρωθυπουργού.
 
Από την άλλη πλευρά, ο κ. Παπακωνσταντίνου επιχειρεί να πείσει την κοινή γνώμη πως έκανε ό,τι περνούσε το χέρι του να σώσει τη χώρα και ισχυρίζεται ότι δεν ήξερε τίποτε για όσα συνέβαιναν στο ανώτατο επίπεδο. Πολιτικοί παρατηρητές επισημαίνουν μάλιστα ότι η παρέμβαση του πρώην στενού συνεργάτη του κ. Παπανδρέου έγινε για να προστατευθούν οι δύο πρώτες εξαδέλφες του, στα ονόματα των οποίων φέρονται να ανήκουν δύο λογαριασμοί στην HSBC της Ελβετίας. Ο πρώτος διαθέτει 1,22 εκατ. ευρώ ενώ ο δεύτερος φαίνεται κλειστός.
 
Δικαιούχοι είναι οι θυγατέρες του πρώην υπουργού Μιχάλη Παπακωνσταντίνου, κυρίες Ελένη και Μαρίνα Παπακωνσταντίνου. Όπως και να γίνει εδώ υπάρχει ένα μείζον ζήτημα, πέρα από το πολιτικό. Αναφερόμαστε στις οικογενειακές δραστηριότητες των Παπακωνσταντίνου.
 
Οι οικογενειακές δραστηριότητες
 
Στα τέλη του Μαΐου που πέρασε η κοινή γνώμη βοούσε προκειμένου να ασκηθούν πιέσεις προς την κυβέρνηση της κ. Άνγκελας Μέρκελ ώστε να εξοφληθούν τα κατοχικά δάνεια. Εντός και εκτός ΠΑΣΟΚ, όλοι έδειχναν τον κ. Παπακωνσταντίνου (σ.σ. αφήνοντας και πάλι «εκτός κάδρου» τον κ. Παπανδρέου).
 
Στις 28 Μαΐου ήρθε στο φως το περιεχόμενο του βιβλίου που έχει γράψει ο κ. Δημοσθένης Κούκουνας και αποδεικνύει πώς ο υπουργός των Μνημονίων έλυσε το οικονομικό πρόβλημά του αδιαφορώντας για οποιαδήποτε διεκδίκηση από τη γερμανική πλευρά.
 
Το βιβλίο με τον τίτλο «Μια οικογένεια για όλες τις εποχές» περιγράφει τις δραστηριότητες της οικογένειας Παπακωνσταντίνου από το 1941 έως σήμερα, με σημείο αναφορά τη διαχείριση του εργοστασίου παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στην Πτολεμαΐδα. Με φωτογραφίες και ντοκουμέντα, ο 62χρονος ιστορικός και δημοσιογράφος κ. Δημοσθένης Κούκουνας φωτίζει μια πτυχή που δεν γνώριζε η κοινή γνώμη.
 
Παππούς του πρώην υπουργού ήταν ο Γεώργιος Μ. Παπακωνσταντίνου ο οποίος απέκτησε το 1941 από τον εγκάθετο πρωθυπουργό των γερμανικών κατοχικών δυνάμεων Γεώργιο Τσολάκογλου το προνόμιο παραγωγής και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας στην Πτολεμαΐδα.
 
Μέλος της κατοχικής κυβέρνησης και γνωστός της οικογένειας Παπακωνσταντίνου φαίνεται πως ήταν ο Μακεδόνας πολιτικός Σωτήριος Γκοτζαμάνης. Αυτό το πρόσωπο ως υπουργός Οικονομικών του Τσολάκογλου υπέγραψε τα κατοχικά δάνεια που θα όφειλε η μεταπολεμική Γερμανία να επιστρέψει στην Ελλάδα.
 
Ο θείος Μιχάλης
 
Στο βιβλίο διατυπώνονται αιτιάσεις εναντίον του Μιχάλη Παπακωνσταντίνου. Ο πρωτότοκος γιος του Γεωργίου, πατέρας των εμπλεκομένων στη λίστα Λαγκάρντ κυριών Ελένης και Μαρίνας Παπακωνσταντίνου και αδελφός του Στέργιου, πατρός του διαγραφέντος από το ΠΑΣΟΚ, κατηγορείται πως υπηρέτησε ως διερμηνέας των Γερμανών κατακτητών στην Κοζάνη.
 
Ο γεννημένος του 1919 Μιχάλης Παπακωνσταντίνου ακολούθησε πολιτική σταδιοδρομία. Από το 1961 ως το 1967 εκλεγόταν βουλευτής με την Ένωση Κέντρου. Στην κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου, το 1964, ήταν υφυπουργός Εθνικής Αμύνης με υπουργό τον Πέτρο Γαρουφαλιά (γνωστό από τις ενέργειές του ως την Αποστασία και την επιβολή της δικτατορίας).
 
Το 1976 ο Μιχάλης Παπακωνσταντίνου εξελέγη γ.γ. της Ενώσεως Δημοκρατικού Κέντρου (ΕΔΗΚ) έως ότου εντάχθηκε στη Νέα Δημοκρατία, το 1978. Πολλοί είναι εκείνοι που κατηγορούν τον θείο του κ. Γιώργου Παπακωνσταντίνου ότι σαν υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Μητσοτάκη από τις 7 Αυγούστου 1992 έως τις 13 Οκτωβρίου 1993 δεν έκανε το παραμικρό για την είσπραξη των κατοχικών δανείων. Τυχαίο; Δεν υπάρχει απάντηση αφού το 2000 απεβίωσε.
 
Στην ίδια πολιτική γραμμή
 
Ο εγγονός του επιχειρηματία που ευνοήθηκε από τον κατοχικό πρωθυπουργό Τσολάκογλου, όπως παρουσιάζεται στο βιβλίο του κ. Κούκουνα, ο κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου δεν έπραξε το παραμικρό για να εξοφληθούν τα οφειλόμενα από τη Γερμανία.
 
Αντιθέτως έβαλε την υπογραφή του στο Μνημόνιο, συμφώνησε με το σχέδιο υπαγωγής της Ελλάδας σε μηχανισμό στήριξης υπό εποπτεία, ανέλαβε ευθύνες για τις οποίες έπρεπε να απευθυνθεί ο τότε πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου στον ελληνικό λαό και διαδραμάτισε πάλι το ρόλο του μπροστάρη, δίνοντας την εντύπωση πως υπερασπίζεται τις εξαδέλφες του.
 
Ζητούμενο, ωστόσο, εξακολουθεί να είναι η απώλεια της εθνικής κυριαρχίας και η υπαγωγή της χώρας στη σκιά της γερμανικής ηγεμονίας, η οποία εμφανίζεται ως δήθεν «ευρωπαϊκή αλληλεγγύη»…
 
Το βιβλίο του Δημοσθένη Κούκουνα έχει πλούσιο φωτογραφικό υλικό με προσωπικότητες που σημάδεψαν την σύγχρονη ελληνική ιστορία και αποτελεί ένα χρήσιμο ανάγνωσμα πριν σπεύσουμε να δώσουμε άφεση αμαρτιών σε κάποιους που πρέπει να αναλάβουν, αρχικώς, τις πολιτικές ευθύνες τους.
 
koukounas1
Ο τότε πρωθυπουργός Κων. Καραμανλής κατά την επίσκεψή του στην Πτολεμαΐδα το 1958, την εποχή που η ΔΕΗ εξαγόρασε το εκεί εργοστάσιο ηλεκτρικής ενέργειας που είχε αποκτήσει η οικογένεια Παπακωνσταντίνου το 1941.
koukounas2
Ο τότε υπουργός Συντονισμού της κυβέρνησης Παπάγου Παναγής Παπαληγούρας επισκέπτεται το 1954 την Πτολεμαΐδα. Μετά το ταξίδι αυτό, οργανώθηκε στη δυτικομακεδονική αυτή πόλη επίσκεψη γερμανικής αποστολής υπό τον περίφημο υπουργό Έρχαρτ.
koukounas3
Ο Γερμανός φρούραρχος Πτολεμαΐδας φον Λάνγκε, αξιωματικός των Ες Ες.
koukounas4
Το εργοστάσιο της ΔΕΗ σήμερα. Το προηγούμενο εργοστάσιο ηλεκτρικής ενέργειας της Πτολεμαΐδας ανήκε στην οικογένεια Παπακωνσταντίνου, σύμφωνα με το προνόμιο που είχε παραχωρήσει τον Οκτώβριο 1941 ο Τσολάκογλου.
koukounas5
Ο στρατηγός και κατοχικός πρωθυπουργός Γ. Τσολάκογλου το 1941.
koukounas6
Ο παλαιός πολιτικός Μιχάλης Παπακωνσταντίνου (1919-2000), υιός του δαιμόνιου επιχειρηματία Γεωργίου Μ. Παπακωνσταντίνου, ο οποίος το 1941 απέκτησε από τον Τσολάκογλου το προνόμιο παραγωγής και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας στην Πτολεμαΐδα. Ο ίδιος υπηρέτησε ως διερμηνέας των Γερμανών στην Κοζάνη.
koukounas7
Ο κατοχικός πρωθυπουργός Γεώργιος Τσολάκογλου, με την υπογραφή του οποίου παραχωρήθηκε το προνόμιο ηλεκτρικής ενέργειας στην οικογένεια Παπακωνσταντίνου το 1948.


koukounas8
Ο Μακεδόνας πολιτικός Σωτήριος Γκοτζαμάνης, ο οποίος ως υπουργός Οικονομικών της κατοχικής κυβέρνησης Τσολόκογλου υπέγραψε τα κατοχικά δάνεια, που θα όφειλε η μεταπολεμική Γερμανία να επιστρέψει στην Ελλάδα. Το 1954 ο Μιχ. Παπακωνσταντίνου τον είχε χαρακτηρίσει ως τη “μεγαλυτέρα ζώσα πολιτική φυσιογνωμία της Ελλάδος” και υπήρξε θερμός οπαδός και συνεργάτης του. Ως υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Μητσοτάκη όμως αδιαφόρησε για την είσπραξη των κατοχικών δανείων. Το ίδιο έκανε και ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, εγγονός του επιχειρηματία που ευνοήθηκε από τον Τσολάκογλου, όταν ως υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου το 2009-11 αντί να ζητήσει την εξόφληση των κατοχικών δανείων προτίμησε να υπογράψει το μνημόνιο και την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας. Τρεις γενιές – τρία σκάνδαλα…

PA

Γιώργος Παπακωνσταντίνου: Ο κύριος συντελεστής του μνημονίου, της χρεοκοπίας και της απώλειας της εθνικής κυριαρχίας. Δεν έχει κανένα λόγο να ανησυχεί. Ούτως ή άλλως είναι κάτοχος μεγάλης περιουσίας που προέρχεται από μια υπογραφή του Τσολάκογλου…

Αναδημοσίευση από το "Newsbomb.gr"